ไคล์ ไม่ได้ขึ้นเครื่องบินกลับแต่ใช้รถยนต์ลับระดับสูงของ S.H.I.E.L.D. แทน

มันเป็นรถยนต์สีดำกันกระสุน ขับขี่อัตโนมัติควบคุมเส้นทางโดยดาวเทียม วิสท์ เข้าควบคุมระบบ AI ของรถและทำหน้าที่เป็นคนขับรถล่องหนบนถนนสายหลัก

การที่เขาเลือกนั่งรถยนต์กลับนั้นก็เพราะว่าเขาต้องการตามหาโบสถ์คริสตจักรที่ไม่ใช่โบสถ์ธรรมดาทั่วไป

ไคล์ นั่งอยู่บนเบาะหลังเปิดหน้าต่างมองผ่านแว่นตากันแดดและกวาดสายตามองโบสถ์ที่รถแล่นผ่าน

เขากำลังมองหาโบสถ์ของจอมเวทย์ หรือที่เหล่าจอมเวทย์เรียกอีกอย่างว่าอาศรมคามาทาจ

ท้ายที่สุดแล้วพลังศักดิ์สิทธิ์วัลแคน(เทพเจ้าแห่งไฟ)ไม่ใช่เวทย์มนต์ หากเขาจะใช้เวทย์มนต์คาถาเขาต้องมีแหวนเวทย์มนต์ หากไม่มีแหวนเวทย์มนต์ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะเปิดประตูมิติและไม่มีทางที่จะใช้คาถาต่างๆได้

ไคล์ อยากได้แหวนเวทย์มนต์และใช้ทักษะคาถาเอาไว้ช่วยชีวิตในยามฉุกเฉิน นี่คือหนึ่งในเป้าหมายในการค้นหา

ประการที่สอง.

ตอนนี้เขาได้บรรลุระดับเทพเจ้าและควบคุมกองกำลังใต้ดินที่แข็งแกร่งที่สุดของโลกแล้วในตอนนี้เขามีสถานะใกล้เคียงกับ มหาจอมเวทย์ ดังนั้นเขาจึงต้องการพูดคุยเกี่ยวกับชีวิตและอนาคตของเขา..

ก็ได้..ความจริงแล้วเขาต้องการดึงการ์ดทักษะของมหาจอมเวทย์!

อย่างไรก็ตามแม้จะรู้ถึงการมีอยู่ของนักเวทย์ แต่นักเวทย์ส่วนใหญ่ที่นำโดย เอเชี่ยนวัน จะหลบซ่อนตัวอยู่ในอาศรมคามาทาจที่มีมิติกระจกอำพรางเอาไว้ ดังนั้นจึงไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะหานักเวทย์เหล่านั้น

เมื่อมองย้อนกลับไปตอนนี้ ไคล์ รู้สึกว่าเขาน่าจะดูแล จอมเวทย์บรูช ให้ดีกว่านี้หลังจากถูกเขาปล้นไปจนหมดตูดและทิ้งไว้ในมิติกระจก

"หืม?"

ไคล์ ขมวดคิ้วและมองออกไปนอกหน้าต่างทันใดนั้นเขาก็เห็นอาคารสัญลักษณ์ของคริสตจักรหลังที่ 7

โบสถ์แห่งนี้ตั้งอยู่ในเมืองนิวยอร์กที่คึกคักไม่ไกลจากถนนที่พลุกพล่าน เป็นอาคาร 3 ชั้นขนาดเล็กที่มีความคลาสสิกแบบตะวันตก

ที่สำคัญที่สุดคือมีพลังความผันผวนเหมือนถูกบางสิ่งบางอย่างปิดกั้นจากโลกภายนอก

“ หยุดรถ!” ไคล์ เอ่ยขึ้นหลังจากที่รถหยุดที่ข้างทางเขาก็เปิดประตูและออกไป

อาคารคริสตจักรหลังเล็กอยู่ข้างถนนประตูปิดและพื้นผิวของอาคารก็ดูบริสุทธิ์และสะอาดสะอ้าน

ไคล์ ไม่คิดมากผลักประตูเหล็กที่สวยงามและห้องโถงที่ว่างเปล่าก็อยู่ตรงหน้า ทางเดินติดผนังได้รับการตกแต่งแบบคลาสสิก เมื่อมองเข้าไปข้างในจะมีบันไดกว้างขวางที่ทอดตรงไปยังชั้น 2

ครู่หนึ่งเขารู้ว่าที่นี่คือสถานที่ที่เขากำลังมองหา

"มีใครอยู่ไหม?" ไคล์ ถามขณะที่เขาเดินเข้าไปในห้องโถง

ไม่มีใครตอบกลับมีเพียงเสียงสะท้อน

ไคล์ ยิ้มเบา ๆ แล้วเดินขึ้นบันได แต่แล้วจู่ๆเสียงแผ่วเบาก็ดังขึ้นข้างหลังเขา

เขาหันกลับไปและพบว่าที่ทางเข้าหลักของโบสถ์มีซองจดหมายสีขาวหล่นลงที่พื้นแต่ไม่มีใครอยู่ที่นั่น

ไคล์ เดินไปหยิบซองจดหมายพร้อมกับเผยสีหน้าครุ่นคิด

จากนั้นเขาก็ก้าวเดินออกจากโบสถ์ไป

หลังจากนั้นไม่นาน

รถยนต์ก็ถูกขับออกไปมุ่งหน้าไปยังอาคารดอร์เซ็ต

ขณะนี้อาคารคริสตจักรห้องโถงชั้น 2.

หญิงหัวโล้นในชุดคลุมสีเหลืองยืนอยู่ที่ขอบหน้าต่างและมองดูรถยนต์ที่แล่นออกไปจากโบสถ์อย่างเงียบ ๆ ผ่านกระจกลวดลายบนหน้าต่าง

นักเวทย์หนุ่มผิวดำที่ยืนอยู่ด้านหลังได้ถามเธออย่างสงสัย:“ท่านมหาจอมเวทย์ คนที่มาคือสัญลักษณ์แห่งสันติภาพ?”

“ นอกจากเขาจะเป็นใครได้อีก” เอเชี่ยนวัน มีใบหน้าสงบและเอ่ยขึ้น:“ เขายังคงกลับมาแสดงว่าตอนนี้ข้าควบคุมเขาไม่ได้อีกต่อไปแล้ว”

เมื่อ นักเวทย์หนุ่ม ได้ยินดังนั้นก็อดไม่ได้ที่จะถามต่อว่า:“ในเมื่อท่านไม่ต้องการเจอเขา แต่แล้วทำไมท่านไม่ทำการเคลื่อนย้ายพื้นที่มิติล่วงหน้าเพื่อไม่ให้เขาเข้ามาที่นี่ได้”

“มอร์โด. เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าข้าไม่มีการเคลื่อนย้ายพื้นที่มิติ”เอเชี่ยนวัน ถอนหายใจ

“ อย่าบอกนะว่าเขา..…เป็นไปได้ยังไง!”มอร์โด ประหลาดใจและเบิกตากว้าง

เมื่อเคลื่อนย้ายพื้นที่แล้วภายในที่แท้จริงของคริสตจักรจะถูกซ่อนจากโลกแห่งความจริง คนอื่นที่เข้ามาจากด้านนอกจะไม่สามารถเข้าถึงคริสตจักรสาขานิวยอร์กที่แท้จริงได้

แต่ตอนนี้ ไคล์ เขามาที่นี่โดยไม่ได้ใช้คาถา และยังสามารถเดินเข้ามาในคริสตจักรซึ่งเป็นสาขาที่แท้จริงในนิวยอร์กได้!

เอเชี่ยนวัน ก็ประหลาดใจไม่แพ้กันเธอพูดขึ้นว่า:“ ดูเหมือนว่าภายในร่างกายของเขาจะมีบางสิ่งบางอย่างที่เกี่ยวกับมิติอวกาศ ก็เลยทำให้คาถาเคลื่อนย้ายพื้นที่มิติล้มเหลว”

"บางสิ่งบางอย่างที่เกี่ยวกับมิติอวกาศ?." มอร์โด เอ่ยพึมพำ

“ วิธีการของเขานั้นพิสดารมาก แต่ไม่ว่าจะยังไงนับจากนี้ไปโลกก็จะอยู่เคียงข้างเขา ภายใต้การปกป้องของเขา”

เอเชี่ยนวัน เงียบอยู่ครู่หนึ่งจากนั้นก็พูดขึ้นว่า“ รอดูไปอีกสักพัก นอกจากนี้สาขาในนิวยอร์คถูกเปิดเผยแล้วแจ้งให้เหล่านักเวทย์ระวังอย่าให้ผู้ชายคนนั้นพบเห็น”

"ครับ ท่านมหาจอมเวทย์." มอร์โด พยักหน้าและเขารู้สึกกลัว

สาเหตุที่นักเวทย์ทุกคนสามารถอยู่รอดปลอดภัยได้เพราะว่าพวกเขาสามารถเข้าไปในมิติกระจกโดยที่ศัตรูไม่สามารถติดตาม

แต่ว่าในตอนนี้กลับมีเรื่องที่น่าสลด…..

เวทย์มนต์คาถาที่เกี่ยวกับพื้นที่มิติกลับไม่สามารถใช้กับ สัญลักษณ์แห่งสันติภาพ ได้

…………...

รถยนต์ที่ ไคล์ นั่งอยู่ผ่านถนนใหญ่ก่อนถึงสำนักงานใหญ่ของ S.H.I.E.L.D. เนื่องจากขับวนหาโบสถ์จึงต้องผ่านที่นี่อีกครั้ง

“ไม่คิดเลยว่าหญิงชรานั่นจะไม่ยอมออกมาพบ”

ไคล์ ที่นั่งอยู่บนเบาะหลังส่ายหน้าเบาๆหลังจากอ่านจดหมายที่เขาได้รับมา จากนั้นก็เผามันเป็นเถ้าถ่าน

'ยินดีต้อนรับกลับมา ยังไม่ถึงเวลาที่เราจะพบกัน '

นอกจากนี้ยังมีลายเซ็นของ 'เอเชี่ยน วัน' อยู่ด้วย

“ยังไม่ถึงเวลาอย่างงั้นเหรอ….”

ไคล์ พึมพำแล้วตบขี้เถ้าบนมือ ใบหน้าของเขาในตอนนี้ยังคงผ่อนคลายสบาย ๆ

ยังมีเวลาอีกหลายปีที่ ธานอส จะปรากฏและช่วงนี้ก็ไม่มีอะไรให้ต้องกังวล

“เจ้านายมีสถานการณ์ที่ผิดปกติ”

เมื่อรถยนต์แล่นมาถึงทางแยกเสียงของ วิสท์ ก็ดังขึ้น:“ มีรถ 5 คันที่ตั้งใจประกบเรา มีรถ 3 คันเข้ามาประชิดซ้ายขวาและมี 2 คันอยู่ที่ด้านหน้า”

“นายแน่ใจเหรอ” ไคล์ เหลือบมองเล็กน้อยและรู้สึกประหลาดใจ

ในมหานครนิวยอร์กมีคนกล้าที่จะหมายหัวเขา?

นี่มัน ... น่าสนใจจริงๆ!

“ฉันไม่ได้ออกแรงมา 2-3 สัปดาห์แล้ว แต่จู่ๆก็มีหมูมาให้เชือด”

วิสท์ เงียบไป 2-3 วินาทีและพูดว่า:“ จากการวิเคราะห์ของผม อีกฝ่ายคงไม่ได้มุ่งเป้ามาที่คุณ ความน่าจะเป็นคือ…ผิดตัว”

“ทำไมนายถึงคิดแบบนั้น” ไคล์ ถาม

“ เพราะรถที่คุณนั่งมันเป็นรถส่วนตัวของ นิค ฟิวรี ดังนั้น…”

เมื่อ วิสท์ ยังพูดไม่จบ ไคล์ ก็เข้าใจความหมาย

เข้าใจแล้วกลายเป็นว่าฉันดึงคนที่ต้องการฆ่า ฟิวรี ออกมาโดยไม่ได้ตั้งใจ

ไคล์ แตะคางของเขาพร้อมกับครุ่นคิดอยู่ภายในใจ:“ แต่ที่นี่มันอาณาเขตของ S.H.I.E.L.D. แล้วใครกันที่กล้าเล่นงานอดีตผู้อำนวยการในนิวยอร์กซิตี้ คนเหล่านี้คือใคร? หรือมันจะเกี่ยวข้องกับแผนการลับของ S.H.I.E.L.D ก่อนหน้านี้”

ในเวลานี้น้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกระวนกระวายของ วิสท์ ก็ดังขึ้น“ เจ้านายรถ 2 คันข้างหน้ากำลังชะลอตัวลงเราควรทำอย่างไร?”

“แน่นอนมาถึงขั้นนี้แล้ว...”

ไคล์ คาดเข็มขัดนิรภัยของเขาอย่างเงียบ ๆ และพูดด้วยใบหน้าที่สงบ:“กำจัดมันให้หมด!”