ตอนที่ 159 ดาวซาคาร์

ฟุบ!

ในพริบตา ไคล์ ก็พุ่งโฉบลงมาจากยอดภูเขาขยะโดยทิ้งข้างหลังให้เป็นภาพเงาตกค้าง

ความเร็ว 10 เท่าที่มากกว่ามนุษย์ธรรมดานั้นน่ากลัวเกินไป เมื่อมองเห็นความเร็วที่พุ่งเข้ามานี้ หัวหน้าผู้เก็บขยะ ก็ได้แต่อ้าปากค้างและน้ำเสียงก็สั่นๆพร้อมกับตะโกนขึ้นว่า “ยิง ยิงเร็ว!”

ทันทีที่เสียงตะโกนดังขึ้นลำแสงเลเซอร์เส้นสีขาว 2-3 เส้นยิงไปที่ภาพเงาตกค้างของ ไคล์ และระเบิดบนภูเขาขยะจนกระจุยกระจาย

เพียงแค่พริบตา ไคล์ ก็มาถึงด้านหน้าของผู้เก็บขยะจากนั้นก็รวบมือทั้งสองข้างเป็นหมัดแล้วกระแทกไปที่หน้าอกของผู้เก็บขยะที่ยืนอยู่แถวหน้า 2 คน ภายใต้หมัดที่หนักเป็นตัน ผู้เก็บขยะ ทั้ง 2 ได้แต่กรีดร้องด้วยความเจ็บปวดทรมาน ปลิวกระเด็นออกไปทางด้านหลังราวกับว่าวที่สายขาด โดยทิ้งปืนเลเซอร์ 2 กระบอกลงไว้ที่พื้น

เมื่อมองไปที่หน้าอกของพวกเขาสามารถมองเห็นกระดูกซี่โครงและกล้ามเนื้อที่ยุบลงได้อย่างชัดเจน ร่างกายของพวกเขาเป็นเหมือนมนุษย์ธรรมดาและพลังก็ดูเหมือนจะไม่สูงไปกว่ามนุษย์ทั่วไปมากนัก ครึ่งหนึ่งของร่างกายถูกฝังลึกเข้าไปในภูเขาขยะอีกลูกโดยไม่สามารถขยับเขยื้อนกระดุกกระดิกได้เลยแม้แต่น้อย

ตั้งแต่ต้นจนจบใบหน้าของ ไคล์ ยังคงเฉยเมยเขาจับปืนเลเซอร์สีดำทอง 2 กระบอกของผู้เก็บขยะที่พื้นแล้วเล็งไปยังคนอีก 2 คน

“แย่แล้ว..…” ผู้เก็บขยะทั้ง 2 อุทานในขณะที่ยกอาวุธปืนขึ้นมาและพยายามต่อสู้ แต่สุดท้ายก็ต้องกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด

พวกเขาก้มดูหน้าอกและหน้าท้องของพวกเขาที่ตอนนี้กลายเป็นรูเลือดกลมๆ จากนั้นร่างกายของพวกเขาก็ไม่สามารถยืนได้อีกต่อไป มันได้ทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นจบชีวิตคนเก็บขยะขาย

“ฉันเกลียดคนที่ยิงปืนเข้าใส่ฉันที่สุด” ไคล์ ยักไหล่อย่างไม่แยแสและมองไปที่ หัวหน้าผู้เก็บขยะ ที่รอดชีวิตและเดินเข้าไปหาอย่างช้าๆ

หัวหน้าผู้เก็บขยะ ถอยหลังด้วยความกลัวและเท้าได้สะดุดขยะทำให้เขาล้มลงกับพื้น ร่างกายของเขาสั่นเทา สิ่งที่เกิดขึ้นมันรวดเร็วเกินไป ภายในเวลาไม่ถึง 3 วินาทีสหายทั้ง 4 ของเขาได้กลายเป็นศพ

'สวบ! สวบ! '

ไคล์ เดินเข้าหาพร้อมกับเสียงรองเท้าบูทที่เหยียบย่ำบนขยะมาหยุดอยู่ตรงหน้าเขา เมื่อเห็นท่าไม่ดีหัวหน้าผู้เก็บขยะก็รีบก้มลงกับพื้นและร้องขอความเมตตา เขาจูบรองเท้าบูทสกปรกพร้อมกับพูดว่า "อย่าฆ่าฉันเลย ฉันคุ้นเคยกับที่นี่ดี และฉันต้องมีประโยชน์ต่อคุณอย่างแน่นอน”

“ โอ้ ไหนลองบอกมาสิว่านายมีประโยชน์ต่อฉันยังไง?” ไคล์ ถามอย่างเย็นชา

เวนอม ไม่อยู่ดังนั้นเขาจึงต้องการคนในพื้นที่จริงๆที่เข้าใจดาวดวงนี้

“ ฉันจะ…” ในขณะที่พูดมือซ้ายที่ซ่อนอยู่ได้ดึงอาวุธลับขนาดเล็กออกมาแล้วกดปุ่มกลไกส่งโจมตีไปที่ ไคล์

ดวงตาของ ไคล์ กะพริบร่างกายของเขายังคงอยู่ในสภาพพร้อมต่อสู้และระมัดระวังตัวอยู่ตลอดเวลาประสาทสัมผัสทั้ง 5 ของเขาถูกขัดเกลามาจนถึงขีดสุดดังนั้นมันจึงเฉียบคมเป็นอย่างมาก เมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีระยะใกล้ที่ดูเหมือนจะหลบหลีกได้ยาก ร่างกายของเขาพริ้วไปด้านข้างอย่างแผ่วเบา หลบหลีกอาวุธลับที่โจมตีเข้ามาอย่างรวดเร็ว

อาวุธลับนั้นพุ่งไปปักแผ่นเหล็กที่อยู่ข้างหลังของ ไคล์ พร้อมกับปล่อยสารบางอย่างออกมา

“หลบได้?!” หัวหน้าผู้เก็บขยะ เห็นผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นใบหน้าของเขาซีดขาวน่าเกลียดและกำลังร้องไห้

“ การเล่นอาวุธลับของนายยังไม่เก่งเท่านินจาของญี่ปุ่น” ไคล์ ส่ายหน้าพร้อมกับพูดออกมาอย่างไม่แยแส

หลังจากถูกลอบกัดในครั้งนี้ ไคล์ ก็เริ่มมีอารมณ์ขึ้นมาเขายกเท้าขึ้นเหยียบศีรษะของ หัวหน้าผู้เก็บขยะ โดยไม่สนใจความหวาดกลัวและขอความเมตตาของอีกฝ่ายอีกต่อไป เขาเหยียบกดจนใบหน้าจมลงไปที่พื้นครึ่งหนึ่ง

“ แกฆ่าฉันไม่ได้…ถ้าแก…ฆ่าฉัน! แกจะไม่สามารถอยู่ที่นี่ได้ในวันนี้…” ในขณะที่พูดขยะและฝุ่นก็เข้าไปในปากของ ผู้เก็บขยะ

“อีกไม่นานหน่วยรักษาความปลอดภัยจะต้องมาที่นี่ แกได้ตายแน่ แต่ถ้าแกปล่อยฉันไป ฉันจะไม่เอาเรื่องแก!” ผู้เก็บขยะพยายามระงับความกลัวพร้อมกับตะโกนคำรามและเขาคิดว่าสามารถข่มขู่อีกฝ่ายได้และอีกฝ่ายคงจะไม่ฆ่าเขา

น่าเสียดายที่เขาคาดเดาผิด

“โอ้ น่ากลัวแต่ขอโทษด้วยฉันไม่สนใจคำขู่” ไคล์ ยิ้มอย่างเย็นชาพร้อมกับกดเท้าลง

หัวของผู้เก็บขยะ จมลงไปที่พื้นและแตกออกราวกับแตงโมที่ถูกทุบ!

'ครื่นน! '

หลังจากฆ่าผู้เก็บขยะทั้งหมดได้ไม่นาน รูหนอนหมุนวนขนาดยักษ์สีแดงที่อยู่ด้านบนศีรษะของ ไคล์ ก็หดตัวกลับสู่ขนาดเดิมและฝนขยะก็หยุดลง

“ รูหนอนอวกาศคงพาฉันมาที่นี่…แล้วนายละอยู่ไหน เวนอม” เมื่อมองไปรอบๆที่มีแต่กองภูเขาขยะ ไคล์ ก็ตกอยู่ในภวังค์ครุ่นคิดและยกเท้าออกจากหัวของผู้เก็บขยะ จากนั้นก็เช็ดทำความสะอาดรองเท้าที่มีเลือดข้นติดอยู่พื้นรองเท้ากับเสื้อผ้าผู้ตาย

ไคล์ จ้องมองร่างที่ไร้หัวของผู้เก็บขยะและมองของสามชิ้นที่ตกอยู่ข้างๆ

[ปืนเลเซอร์แรงดันสูง]: อาวุธความร้อนไฮเทคที่ปล่อยลำแสงเลเซอร์เข้าสู่เป้าหมายเพื่อสร้างความเสียหายในการเจาะทะลุและเกิดการเผาไหม้ การ์ดไอเทมสีฟ้า

[เครื่องยิงอาวุธลับ]: เครื่องมือไฮเทคสามารถยิงอาวุธลับขนาดเล็กที่มีสารพิษร้ายแรงอยู่ข้างใน เมื่อถูกอาวุธลับนี้เข้าสู่ร่างกายจะทำให้เป้าหมายเป็นอัมพาต การ์ดไอเทมสีฟ้า

[บัตรประจำตัว]: สกาเวนเกอร์ อาชีพผู้เก็บขยะ ลำดับอาชีพ 266 การ์ดไอเทมสีขาว

“ แม้แต่คนเก็บขยะยังเป็นอาชีพที่ได้รับการยอมรับของโลกใบนี้อย่างงั้นเหรอ? เรื่องนี้จะร้ายแรงรึเปล่านะ” ปากของ ไคล์ กระตุกเล็กน้อยจากนั้นก็กวาดสายตามองไปรอบๆ ที่เต็มไปด้วยขยะ อืม ไม่น่าแปลกใจที่จะมีอาชีพนี้

ทิวทัศน์ที่ไร้ขอบเขตในขอบเขตของการมองเห็นนี้ให้ความรู้สึกคุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูก

นับเป็นเรื่องเร่งด่วนที่เขาจะต้องหาคนในพื้นที่เพื่อทำความเข้าใจเกี่ยวกับดาวดวงนี้

ไคล์ ครุ่นคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ทันใดนั้นก็มองไปที่กองขยะทางด้านซ้ายที่อยู่ห่างออกไปกว่า 10 เมตรจากนั้นก็ยกปืนเลเซอร์ขึ้นและพูดอย่างใจเย็นว่า“ ออกมา!”

"ยะ..อย่ายิง."

ภายใต้ปืนที่เล็ง หมีขาวตัวน้อยก้าวเท้าเล็กๆออกจากที่ซ่อนจากนั้นก็มองไปที่ ไคล์ แล้วเอ่ยขึ้นว่าอย่างสุภาพ:“ ท่านนักรบผู้แข็งแกร่ง ฉันแค่เดินผ่านมาที่นี่และไม่ได้เป็นพวกเดียวกันกับผู้เก็บขยะเหล่านั้น”

“นายเป็นใคร เป็นสายพันธุ์อะไร” ไคล์ วางปืนลงและมองไปที่หมีขาวตัวน้อยที่พูดได้

หัวโตเท่าแมวบ้าน ขนยาวสีขาวเด่นชัดเมื่ออยู่ในพื้นที่ทิ้งขยะสกปรก เวลายืนดูเหมือนหมีขนาดเล็ก แต่มีหางและหูเหมือนกระรอก

“ ฉันชื่อ ไวท์เวฟ เป็นสิ่งมีชีวิตดัดแปลงที่เกิดจากความผิดพลาดของดาวเคราะห์ดวงหนึ่ง ” ท่าทางของหมีขาวตัวน้อยนั้นดูเศร้า

“ไวท์เวฟ” ไคล์ พยักหน้าและพูดอย่างใจเย็น:“ ฉันต้องการทราบรายละเอียดของสถานที่นี้”

“ ฉันยินดีที่จะบอกคุณ”

ไวท์เวฟ เดินไปข้างหน้าอย่างระมัดระวังจากนั้นก็ยกมือขึ้นและพูดอย่างจริงจังว่า“ ที่นี่คือดาวซาคาร์ หรือเรียกอีกอย่างว่าดาวขยะ ซึ่งตั้งอยู่บนขอบจักรวาลและเป็นสถานที่ทิ้งขยะขนาดใหญ่ของจักรวาล”