ภายในครึ่งวัน.

สำนักดาบ 11 แห่งในโตเกียวญี่ปุ่น ถูกทำลายลง สำนักแต่ละสำนักถูกทำลายโดยบุคคลเพียงคนเดียว แม้แต่เจ้าสำนักที่มีเทคนิคดาบระดับปรามาจารย์ดาบ ก็ไม่สามารถรับมือได้แม้เพียงชั่วครู่ชั่วยาม

หลังจากกวาดทำลายสำนักดาบ ‘บุคคล’นั้นจะทิ้งการ์ดปีศาจซึ่งเปรียบเสมือนสัญลักษณ์แสดงตัวตนของเขาเอาไว้ในที่เกิดเหตุ

'ปีศาจ' ไคล์!

เขาเป็นเหมือนปีศาจอวตารที่เหยียบย่ำเสาจิตวิญญาณของนักรบซามูไร

ผู้คนในกรุงโตเกียวต่างก็ตกอยู่ในความหวาดกลัว ในขณะเดียวกันพวกเขาก็รู้สึกว่านักรบที่แข็งแกร่งของประเทศพวกเขานั้นอ่อนแอมากเมื่ออยู่ต่อหน้า ไคล์

และในเวลาเดียวกันทหารที่มีอาวุธครบมือหลายพันนายได้ทำการค้นหาและไล่ล่าทั่วทั้งโตเกียว แต่โตเกียวนั้นใหญ่เกินไปดังนั้นพวกเขาจึงแบ่งกองกำลังออกเป็น 4-5 หน่วยออกทำการค้นหา

แต่สำนักดาบมีหลาย 10 แห่งกระจายอยู่ในพื้นที่ต่างๆดังนั้นมันจึงไม่สามารถทำการป้องกันด้วยกำลังทหารได้ทั้งหมด

ผู้เชี่ยวชาญด้านการวิเคราะห์เชิงกลยุทธ์ของญี่ปุ่นได้ตรวจสอบที่อยู่และเป้าหมายของ ไคล์ และจัดเตรียมให้กองทัพแฝงตัวอยู่ในบริเวณใกล้เคียงของสำนักดาบเหล่านั้นล่วงหน้า แต่ช่วงเวลาต่อมาสำนักดาบแห่งอื่นที่อยู่ห่างออกไป 10 กิโลเมตรกลับถูกทำลายแทน เมื่อกองทัพไปถึงที่เกิดเหตุสำนักดาบแห่งนั้นก็เหลือเพียงเศษซากที่ไหม้เกรียมเป็นตอตะโก

พวกเขาไม่รู้เลยว่ามีนกอินทรียักษ์สีฟ้า ได้ทำหน้าที่เป็นเรดาห์ในระดับความสูงมากกว่าหนึ่งกิโลเมตร เป็นเรื่องยากที่ ไคล์ จะตกอยู่ในการปิดล้อมของกองทัพใหญ่

ท้ายที่สุดแล้วคนไม่ใช่เครื่องจักร ไคล์ ที่อยู่ในโหมดต่อสู้นานๆจะทำให้การออกแรงกายนั้นมากกว่าคนธรรมดาทั่วไปมาก ดังนั้นร่างกายของเขาจึงเกิดความเหนื่อยล้า แม้ว่าร่างกายของเขาจะสามารถฟื้นฟูตัวเองได้ แต่มันก็ฟื้นฟูแค่เพียงร่างกายที่เกิดบาดแผลไม่ใช่ร่างกายที่เกิดจากการเหนื่อยล้า

หากเขาถูกกองทัพขนาดใหญ่ที่มีอาวุธครบมือทำการปิดล้อม มันเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะรับมือได้อย่างเต็มประสิทธิภาพ สุดท้ายเขาจะถูกต้อนจนมุม

และการโจมตีด้วยปืนใหญ่อย่างต่อเนื่องจะเกินขีดจำกัดการป้องกันของ เวนอม ความต้านทานของร่างกายที่กลายพันธุ์ และอัตราการรักษาตัวเองจะไม่สามารถทำการรักษาให้ทันกับการบาดเจ็บที่เพิ่มเข้ามาใหม่และยังมีความเป็นไปได้ที่เขาจะเสียชีวิต

ไคล์ รู้ถึงความแข็งแกร่งของเขาดีพอ ดังนั้นเขาจะไม่ยอมตกอยู่ในสถานการณ์ที่สามารถคุกคามถึงชีวิตของเขา

ในระหว่างการเล่นซ่อนหากับกองทัพใหญ่ในโตเกียวเขายังคงทำลายสำนักดาบเพิ่มอีก 16 แห่ง!

ญี่ปุ่นสูญเสียสำนักดาบไปมากมายในวันเดียวซึ่งไม่เคยปรากฏมาก่อนนับตั้งแต่สมัยเอโดะเมื่อ 100 กว่าปีที่แล้ว

ผู้บัญชาการซาซากิ ในตำแหน่งบัญชาการได้ส่งทหารไปยังสำนักดาบที่เหลือเพื่อแจ้งให้เหล่าศิษย์สำนักดาบให้ออกจากสำนักและหาที่หลบภัย

เพราะในมุมมองของกองทัพ การคุกคามของ ไคล์ นั้นรุนแรงในระดับภัยพิบัติทางธรรมชาติ

อย่างไรก็ตาม สำนักดาบ ที่ยึดมั่นในหลัก ‘บูชิโด’(วิถีนักรบ)ต่างก็ปฏิเสธความหวังดีของผู้บัญชาการซาซากิ - สำหรับพวกเขาการเผชิญหน้ากับความท้าทายของศัตรูที่ทรงพลังนั้นไม่มีอะไรน่ากลัวแม้จะเป็นความตายก็ตาม!

ถ้าพวกเขาละทิ้งสำนักเพราะความกลัว มันไม่ได้หมายความว่าพวกเขาได้ละทิ้งจิตวิญญาณบูชิโดในใจของพวกเขาหรือ? !

“ สำนักอยู่คนอยู่ ยอมตายแต่ไม่ยอมสยบ!”

นี่คือคำตอบที่เป็นเอกฉันท์จากสมาชิกของสำนักดาบที่เหลือและเป็นประโยคที่ปลุกความกล้าได้เป็นอย่างดี

หลังจาก ผู้บัญชาการซาซากิ ได้รับรายงานจากทหารที่ไปแจ้งสำนักดาบต่างๆเขาแทบจะตะโกนคำรามด้วยความโกรธแต่สุดท้ายเขาก็ได้แต่บ่นอุบอิบขึ้นว่า: นักรบซามูไร! โง่! มีแต่พวกโง่! ที่ไม่เข้าใจถึงสถานการณ์!

หากศัตรูคือคนอื่น เขาจะไม่กังวลเลยแม้แต่น้อย แต่คนที่พวกเขากำลังเผชิญคือ ไคล์ ผู้ที่สร้างความหวาดกลัวไปทั่วทั้งโตเกียวภายในเวลาไม่ถึง 2 วัน และชื่อของ ‘ปีศาจ’ ก็ปกคลุมไปเป็นบริเวณกว้างเช่นกัน

ผู้บัญชาการซาซากิ รู้สึกปวดหัวและกำลังจะกล่าวอะไรบางอย่าง แต่ทันใดนั้นทหารสื่อสารที่ดูท่าทางเร่งรีบกำลังวิ่งเข้ามา

ทหารสื่อสาร ทำความเคารพและกล่าวว่า:“ รายงานครับท่าน! เราเพิ่งได้รับข่าวล่าสุด: องค์กรลับนินจาที่คอยปกป้องจักรพรรดิได้ออกจากพระราชวังและเริ่มปฏิบัติการอย่างลับๆและขอความร่วมมือจากเรา!”

“ นินจา?” ผู้บัญชาการซาซากิ รู้สึกแปกใจ จากนั้นก็ยิ้มและหัวเราะขึ้นว่า:“ ดูเหมือนว่า จักรพรรดิ ก็ไม่ยอมนิ่งเฉย แม้แต่นินจาที่คอยปกป้องพระองค์มาเป็นเวลานานก็ถูกส่งออกไปจัดการกับมัน”

นินจานั่นคือยอดฝีมือ ยอดนักรบในหมู่นักรบ! สมาชิกทุกคนทรงพลังเหนือคนธรรมดา น่าเสียดายที่องค์กรลับนี้เชื่อฟังเฉพาะจักรพรรดิเท่านั้นและจะไม่อยู่ภายใต้กองกำลังใดๆทั้งสิ้น!

ผู้บัญชาการซาซากิ กล่าวอย่างเย็นชา:“ ก็ได้ ร่วมมือก็ร่วมมือ! สงครามครั้งนี้ให้ใช้ทุกอย่างที่เรามี และไม่ต้องไปสนใจทรัพย์สินสาธารณะและการบาดเจ็บล้มตายของผู้คน ไม่ว่าจะต้องจ่ายเท่าใดก็ต้องฆ่ามันให้ได้!”

……….

เขตชานเมืองของโตเกียว

นับเป็นเขตแดนของมหานครโตเกียว อาคารริมถนนอยู่ห่างไกลจากเขตเมืองที่มีความพลุกพล่าน

สถานที่แห่งนี้เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์เป็น 1 ใน 10 สำนักดาบที่แข็งแกร่งของญี่ปุ่น

ไคล์ มาที่ทางเข้าหลักของสำนักดาบและมันทำให้เขารู้สึกแปลกใจเมื่อเห็นว่าที่ด้านหน้าไม่มีคนเฝ้าเหมือนสำนักอื่นๆที่เขาไป ‘เยี่ยม’มา

มีการอพยพผู้คนออกไปหรือไม่?

ไคล์ ไม่สนใจ ไม่ว่าคนในสำนักดาบจะอยู่หรือจะไปมันก็ไม่มีความแตกต่างกันมากนักสำหรับเขา

เขามีจุดประสงค์เดียวคือทำลายสำนักดาบและลบรากเหง้าของ บูชิโด(วิถีนักรบ)

ชุดรบเวนอม กลับคืนร่างเดิมที่มืดมิดครอบคลุมทั่วทั้งร่างกายของ ไคล์ จากนั้นก็ก้าวเข้าไปในสำนักดาบอย่างเย็นชา

เมื่อเดินเข้าไป ไคล์ ก็พบว่าผู้คนในสำนักดาบไม่ได้หลบหนีไป พวกเขาได้จัดแถวอย่างเป็นระเบียบนั่งอยู่ในห้องโถงใหญ่ ชายวัยกลางคนในชุดกิโมโนสีดำนั่งอยู่ด้านหน้า ด้านหลังของเขามีนักดาบที่สวมชุดสีดำประมาณ 50 คน นั่งอยู่อย่างสงบและพวกเขาทั้งหมดล้วนหลับตาลง

“ ในที่สุดแกก็มาถึงที่นี่ เรารออยู่นานแล้ว” ชายวัยกลางคนลืมตาขึ้นมอง ไคล์ ที่ยืนอยู่หน้าห้องโถงใหญ่

“ไคล์ มาที่นี่เพื่อท้าทาย” ไคล์ ยิ้มอย่างสงบและเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบ

“ฉัน เบโจมารุ เจ้าสำนักรุ่นที่ 21 แห่งสำนักดาบแถบเหนือ” ชายวัยกลางคนหยิบดาบญี่ปุ่นแล้วค่อยๆลุกขึ้นยืนจากนั้นก็พูดขึ้นว่า“ ฉันเป็นตัวแทนของสำนักแถบเหนือ ยอมรับการท้าทายของแก!”

เมื่อเอ่ยจบ ศิษย์สำนักดาบ 50 คนที่อยู่ข้างหลังเขาก็ลุกขึ้นถือดาบที่เตรียมไว้แล้ว และเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้

เบโจมารุ จ้องมองไปที่ ไคล์ แล้วเอ่ยขึ้นว่า:“ ฉันรู้ว่าการเผชิญหน้ากับแกด้วยตัวเองมันไม่มีโอกาสชนะ ดังนั้นพวกเราทั้งหมดจะลงมือพร้อมกัน”

“ มันควรจะเป็นแบบนั้น” ไคล์ เอ่ยขึ้นอย่างเฉยชาจากนั้นสายตาของเขาก็มองดาบญี่ปุ่นที่ถืออยู่ในมือของชายคนนั้นและพูดด้วยความสนใจเล็กน้อย:“ ดาบที่อยู่ในมือของคุณน่าจะเป็นดาบที่ล่ำลือกัน 'มุราซาเมะ'?

“ ใช่ มันคือ มุราซาเมะ ดาบอสูรที่เลื่องชื่อ” เบโจมารุ กล่าวพร้อมกับถือฝักดาบไว้ในมือซ้ายของเขาส่วนมือขวาดึง มุราซาเมะ ออกมาหนึ่งนิ้ว

ไคล์ มอง มุราซาเมะ ที่ใครๆต่างก็เรียกว่าดาบอสูรด้วยแววตาเป็นประกาย

ด้ามจับเป็นงานแกะสลักที่มีความปราณีต ใบดาบแวววาวราวกับกระจกและส่องแสงเย็นยะเยือกออกมา ด้วยฝีมือการตีดาบของคนโบราณสามารถสร้างดาบญี่ปุ่นให้มีกลิ่นอายเหมือนกับ ดาบเหล็กกล้าโซเดียมคาร์บอน ของ ฮาเวิร์ด ที่หลอมด้วยเทคโนโลยีระดับไฮเอนด์ได้

แม้ว่าในความเป็นจริงมันจะดูไม่มีความแตกต่างไปจากดาบญี่ปุ่นเล่มอื่นๆ ...