หลังจากนั้น 3 วัน

เหตุการณ์ของ ธอร์ เทพเจ้าสายฟ้า และมนุษย์ต่างดาว ซิมไบโอต ในนิวยอร์กได้เงียบหายไปเป็นเวลา 3 วันแล้ว

ทุกสิ่งได้รับการฟื้นฟูให้กลับคืนสู่สภาพปกติของ โลก แต่มีเพียงไม่กี่คนที่รู้ว่านี่เป็นเพียงความสงบสุขก่อนที่พายุฝนที่แท้จริงจะมาถึงซึ่งมันเหลือเวลาอีกไม่มาก

นิวยอร์ก อาคารดอร์เซ็ต ห้องสำนักงานชั้นบนสุด

บนโซฟาใกล้ระเบียง ไคล์ นอนครึ่งตัวอยู่กับเบาะหนังของโซฟานุ่ม ๆ หลับตาและพักผ่อน เรน ก็อยู่ข้างหลังเขาและมือของเธอก็วางบนไหล่ของ ไคล์ พร้อมกับนวดเบาๆ

“ เจ้านายเกี่ยวกับ เอ็ดดี้ นั่น…”

“ ฉันรู้ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่”

หลังจากได้ยิน เรน เอ่ยเกี่ยวกับ เอ็ดดี้ ไคล์ ก็รู้ว่าเธอต้องการจะถามอะไรดวงตาของเขาเป็นประกายและพูดขึ้นอย่างเฉยเมยว่า“ ไม่ว่า เบน จะเป็นลูกหลานของ คิลลิ่ง หรือเป็น คิลลิ่ง ที่ถูกลบความทรงจำในอดีต ฉันกับ เวนอม นั้นได้เห็นตรงกันแล้วว่า เบน นั้นแตกต่างจาก คิลลิ่ง ในอดีตอย่างสิ้นเชิง”

ไคล์ กล่าวด้วยอารมณ์:“ ความคับข้องหมองใจของ คิลลิ่ง และ ฉัน ได้ถูกชำระที่ดาวเคราะห์ซาคาร์แล้ว และไม่จำเป็นต้องไปลงโทษหรือทำอะไรมันอีกต่อไป”

“แล้วเราจะปล่อยให้มันอยู่กับ เอ็ดดี้ แบบนี้ต่อไปเหรอ? ท้ายที่สุดแล้วมันถือกำเนิดมาจาก คิลลิ่ง สักวันหนึ่งมันก็จะค้นพบกับสิ่งที่มันต้องการแล้วแบบนี้มันจะไม่ทรยศเราเหรอ” เรน ถามอย่างกังวล

“ให้โอกาสมันอีกสักครั้ง” ไคล์ ส่ายหน้าและไม่อยากกังวลมากเกินไป

“ สิ่งที่ฉันสนใจคืออีกเรื่องหนึ่ง” ไคล์ ลืมตาขึ้นพร้อมกับถอนหายใจเบา ๆ

“ คุณกังวลเกี่ยวกับ แอสการ์ด?” ริมฝีปากของ เรน ขยับ นิ้วที่นวดก็คลายแรงกดลงจากนั้นก็เลื่อนไปกดขมับของ ไคล์ เบา ๆ

ไคล์ พยักหน้าอย่างช่วยไม่ได้:“ ตั้งแต่วันก่อนหลังจากที่ ธอร์กลับไปที่แอสการ์ดก็ไม่มีข่าวใด ๆ จากพวกเขาอีกเลย ฉันเรียกชื่อของ 'ไฮม์ดัลล์' ก็ไม่มีการตอบสนอง "

เรน รู้ว่าสิ่งที่ทำให้ ไคล์ หงุดหงิดไม่ใช่เรื่องความวุ่นวายในแอสการ์ด แต่เป็นเรื่องของสะพานสายรุ้งที่ไม่สามารถใช้ข้ามท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวได้

หากไม่มีสะพานสายรุ้ง การที่จะไป สหพันธ์กาแล็คซี่ มันเป็นไปไม่ได้ที่จะพึ่งพาเทคโนโลยีการบินในปัจจุบันของโลก! แม้ว่าเขาจะพึ่งพายานอวกาศระหว่างดวงดาวรูปแบบนกอินทรี แต่ก็ไม่มีพิกัดดวงดาวและอวกาศที่สัมพันธ์กัน และยังมีความเป็นไปได้สูงที่จะหลงอยู่ในจักรวาลนอกโลกเป็นเวลานาน!

หากเป็นเช่นนี้การตามหาพวก ลูซี่ ก็จะยิ่งห่างออกไปมากขึ้น

“ การสูญเสียการติดต่อระหว่างแอสการ์ดกับโลกมีความเป็นไปได้ 2 ประการ”

ไคล์ วิเคราะห์สถานการณ์:“ ประการแรกหลังจากการกลับไปของ ธอร์ เขาพ่ายแพ้ แอสการ์ดถูกปกครองโดย เจ้าชายโลกิ โดยปิดกั้นข่าวสารของโลก ประการที่ 2 ธอร์ สามารถแก้ไขปัญหาในแอสการ์ดได้สำเร็จ แต่ประตูสู่แอสการ์ดได้รับความเสียหายและไม่สามารถใช้งานสะพานสายรุ้งได้ชั่วคราว แม้ ไฮม์ดัลล์ จะได้ยินเสียงเรียกของฉันแต่ก็ไม่สามารถพูดคุยได้”

“แล้วเจ้านายคิดว่าข้อไหนมีความเป็นไปได้มากที่สุด?” เรน เอ่ยถาม

“ ควรจะเป็นอย่างหลัง ฉันยังคงมั่นใจในตัว ธอร์ อยู่บ้าง ถ้าเขาอยู่ที่นั่นโดยพื้นฐานแล้ว โลกิ จะไม่มีทางเอาชนะเขาได้”

เห็นได้ชัดว่ามันเป็นผลดี ไคล์ ถอนหายใจเล็กน้อยและพูดออกมาโดยที่ไม่สามารถทำอะไรได้:“ การซ่อมแซมสะพานสายรุ้งนั้นในระยะสั้นมันอาจใช้เวลาเพียงหนึ่งหรือสองปี แต่ถ้ามันได้รับความเสียหายหนักอาจใช้เวลานานถึงสามหรือสี่ปี แม้ว่าฉันจะสามารถรอจนกว่าสะพานสายรุ้งจะซ่อมเสร็จได้ แต่พวก ลูซี่ จะไม่สามารถรอ หากพวกเขาออกจากพื้นที่ สหพันธ์กาแล็คซี่ การที่จะหาพวกเขาอีกครั้งในภายหลังก็จะเป็นเรื่องยาก”

ดวงตาคู่สวยของ เรน เป็นประกายเธอพูดเบา ๆ ว่า“ ไม่ว่าคุณจะตัดสินใจอย่างไร ฉันก็จะสนับสนุนและจะอยู่เคียงข้างคุณเสมอ”

“ อืม แค่ได้ยินคำพูดของเธอมันก็เพียงพอแล้ว”

ไคล์ เผยรอยยิ้มและความลังเลที่เหลือก็หายไปและหัวใจของเขาก็ตัดสินใจอย่างแน่วแน่

เดินทางออกจากโลกและพา ลูซี่ โลแกน และ ฮาเวิร์ด กลับมา! แม้ว่ามันจะเสี่ยง แต่เขาจะไม่ลังเล!

แต่ก่อนหน้านั้นฉันต้องมี 'การเตรียมตัว' เล็กน้อย

ไคล์ หลับตาลงแล้วจมดิ่งลงไปในพื้นที่มิติการ์ด

ปัจจุบันทิวทัศน์ของที่นี่ดูตื่นตากว่าครึ่งปีที่แล้ว การ์ดสีขาว สีเขียว สีฟ้า และสีม่วงเปรียบเสมือนดวงดาวบนท้องฟ้าในยามค่ำคืนซึ่งครอบครองพื้นที่ทั้งหมดของการมองเห็น

ตั้งแต่กลับมายังโลกเป็นเวลากว่าครึ่งปีแล้วที่ ไคล์ ยังไม่ได้ฝึกควบคุมพลังของเทพเจ้าให้ได้อย่างสมบูรณ์ ในช่วงครึ่งปีมานี้เขาได้รวบรวมการ์ดความสามารถประเภทต่างๆจากทั่วโลกมาเป็นจำนวนมาก

ดังนั้นจำนวนการ์ดที่มีสีขาวและสีเขียวในพื้นที่มิติการ์ดจึงมากกว่าการ์ดอื่น ๆ ถึง 10 เท่า

ด้วยเหตุนี้ ไคล์ จึงมั่นใจว่าไม่มีใครในโลกนี้จะสามารถต่อกรกับเขาได้ยกเว้นหญิงชรา แอนเชี่ยนวัน

จิตวิญญาณของ ไคล์ ถูกย้ายไปยังพื้นที่มิติการ์ดและการจ้องมองของเขาได้มองลึกลงไปที่การ์ดไอเทมสีฟ้านับหมื่นใบ

การ์ดไอเทมที่ว่านี้ก็คือ การ์ด[ประกายแสงสีฟ้า]

นี่คือรากฐานของตระกูลคาร์ล โรงงานใต้ดินเก่าใช้เงินและวัสดุหมดไปหลาย 10 ปีซึ่งเป็นความลับในการสร้างแกนกลางของพลังงานไฮเทคที่สะสมไว้

เพื่อป้องกันอุบัติเหตุ ไคล์ ได้ย้ายพวกมันมายังพื้นที่มิติการ์ดเมื่อไม่นานมานี้ เดิมทีเขาต้องการเก็บมันไว้ใช้กับกองทัพหุ่นเหล็กร่วมกับ หลานชายโทนี่ ตามแผนการที่กำหนด

แต่เนื่องจาก โทนี่ ใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการปรับปรุงชุดเกราะเหล็กสงครามของเขาอย่างต่อเนื่อง จึงทำให้ไม่มีเวลาผลิตหุ่นเหล็กได้ ดังนั้นแผนการนี้จึงเลื่อนออกไปโดยไม่มีกำหนด

ในขณะเดียวกัน โรงงานสตาร์ค ก็ได้ผลิต ประกายแสงสีฟ้า ออกมาอย่างต่อเนื่อง

นอกจากนี้ในไม่ช้า โลก จะพบกับศัตรูต่างดาวและ ไคล์ มีแผนที่จะออกเดินทางไปจากโลกและเขาก็เริ่มคิดที่จะจัดการกับประกายแสงสีฟ้าจำนวนนับหมื่นที่ถูกเก็บไว้ที่นี่

ไม่ใช้ตอนนี้แล้วจะรอเมื่อไหร่?

เมื่อ ไคล์ ได้ตัดสินใจแล้วเขาก็จะไม่ลังเล เขาโบกมือไปข้างหน้าเบาๆ

การ์ด [ประกายแสงสีฟ้า] × 10,000!

ทั้งหมดเป็นการ์ดบูชายัน!

การ์ดไอเทมสีฟ้าจำนวนนับหมื่นที่กองอยู่ในพื้นที่มิติการ์ดอย่างหนาแน่นได้หายไปในอากาศและปล่อยให้เป็นพื้นที่ว่างเปล่า

แม้ว่า ไคล์ จะเป็นคนที่ร่ำรวยแต่ในเวลานี้หัวใจของเขาก็เหมือนมีดที่เปื้อนเลือด

วัสดุที่ใช้ไปนี้เพียงพอที่จะซื้อเมืองนิวยอร์กได้ทั้งเมือง! และมีเพียงประเทศ วากานด้า ที่มีเหมืองแร่ไวเบรเนี่ยมในประเทศเท่านั้นที่สามารถแข่งขันได้!

ในไม่ช้า ไคล์ ก็ปรับความคิดของเขาและแทนที่ด้วยความคาดหวังที่ไม่เคยมีมาก่อน

ต้องรู้ก่อนว่านี่เป็นการเสียสละครั้งใหญ่ที่สุดในชีวิตของเขาและเขาไม่ได้แบ่งผสมการ์ดที่ละพันแต่เป็นการผสมการ์ดที่เดียวเป็นหมื่น!

ดูเหมือนว่าแม้แต่ระบบการ์ดก็ยังใช้เวลานานในการผสมการ์ดมันใช้เวลาประมาณ 10 วินาทีและในที่สุดก็มีเสียงของระบบดังขึ้น

'คุณเสียสละ การ์ด[ประกายแสงสีฟ้า] × 10,000 และการผสมการ์ดสำเร็จ! '

'ขอแสดงความยินดีคุณได้รับ [การ์ดสีฟ้า] × 121, [สีม่วง] × 26 … [เครื่องยนต์ดาวเคราะห์แรงพิเศษ] × 2, [บุตรแห่งดาวคลิปตัน] … [ดาบเหล็กอัลลอยด์] × 6, [หัวของเดดพูล] ……'

ไคล์ เบิกตากว้างและยากที่จะอธิบายเป็นคำพูดเมื่อเห็นฉากที่อยู่ตรงหน้าเขา

การ์ดไอเท็ม การ์ดความสามารถ และ การ์ดไบโอ นับ 1,000 ใบกำลังกะพริบด้วยแสงสีฟ้าม่วงและแสงอื่น ๆ ราวกับปลาทะเลน้ำลึกที่ออกมาแหวกว่ายอยู่ในอวกาศ