ตอนที่ 192 เอาคืน!

“ด้วยการผสานเข้ากับ เวนอม ที่โตเต็มวัยในโหมดครอบคลุมทั้งร่างอาจจะสามารถเอาชนะเทพเจ้าที่กำลังตกอยู่ในสถานะอ่อนแอได้!”

ไคล์ กำหมัดเอาไว้แน่นและรู้สึกมีพลังเหลือเฟือ ความแข็งแกร่งของเขาในตอนนี้มีมากกว่ามนุษย์ถึง 13 เท่า

แม้ว่าการเพิ่มขึ้นมาอีก 3 เท่าดูเหมือนว่ามันจะน้อย แต่ในความเป็นจริงมันเพิ่มขึ้นมาเป็นอย่างมาก ความแข็งแกร่งทางกาย ความเร็ว ประสาทสัมผัสทั้ง 5 ฯลฯ ได้รับการปรับปรุงเพิ่มระดับขึ้นอย่างมาก!

และ เวนอม นั้นมาพร้อมกับชุดรบป้องกันที่ทนทานและความสามารถในการต่อสู้ในรูปแบบต่างๆก็เพียงพอที่จะเล่นกับเทพเจ้าที่ได้รับบาดเจ็บสาหัส!

“ แม้ว่ารูปร่างหน้าตาของเจ้าจะดูน่ากลัว แต่ข้าก็ทำลายสัตว์ประหลาดต่างดาวตัวโตมานักต่อนัก ยิ่งไม่ต้องพูดถึงมนุษย์อันต่ำต้อยเยี่ยงเจ้าข้าจะบดขยี้มันราวกับขยี้มดตัวหนึ่ง”

คำพูดที่เย่อหยิ่งของ เครโทส ดังขึ้น ดวงตาของเขาดูลึกล้ำและพลังศักดิ์สิทธิ์ที่มองเห็นได้เลือนลางกำลังแผ่ซ่านไปทั่วทั้งร่างกายและแรงกดดันที่รุนแรงก็ได้ถาโถมออกมา

ไคล์ ไม่ได้ใส่ใจกับคำเย้ยหยันดวงตาสีแดงเข้มกะพริบอย่างเย็นชาและมีความรุนแรงชั่วร้ายป่าเถื่อนไร้ความกลัว

หากดูถูกมนุษย์! ชีวิตของนายจะจบสิ้น!

'ฟุบ! '

พื้นที่ ไคล์ เหยียบแตกเป็นเสี่ยงๆเขาพุ่งทะยานเข้าหา เครโทส อย่างรวดเร็ว

ตอนนี้อีกฝ่ายยังมีอาการอัมพาตและบาดเจ็บสาหัสส่วนสภาพของ ไคล์ อยู่ในสถานะสูงสุดหลังจาก เวนอม กลับมาไม่มีเหตุผลใดที่จะรอให้อีกฝ่ายฟื้นฟู!

เครโทส เงยหน้าขึ้นอย่างรวดเร็วพร้อมกับยกหมัดขึ้นเตรียมปะทะ แต่ ไคล์ ที่พุ่งเข้ามาเปลี่ยนแขนซ้ายเป็นดาบขนาดใหญ่แล้วกวาดฟันไปที่ไหล่ของ เครโทส จากบนลงล่างอย่างหนักหน่วง

เครโทส ยกมือทั้ง 2 ขึ้นประกบดาบใหญ่เพื่อปิดกั้นแต่พลังที่หนักหน่วงรุนแรงได้สร้างบาดแผลให้กับผิวหนังของเขา

ดวงตาของ ไคล์ กระพริบและยื่นมือขวาที่ว่างอีกข้างออกมา จากนั้นก็เปลี่ยนเป็นแส้ยาวสีดำกระเด้งกระดอนและกระแทกเข้าที่คอของ เครโทส

ดวงตาของ เครโทส หดแคบและทำการปัดดาบใหญ่ให้เบี่ยงเบนออกไปและต้องการยื่นมือดึงแส้ยาว แต่ ไคล์ จะให้เวลากับเขาทำอย่างนั้นได้อย่างไร

“แอร์สปรินต์!”

ไคล์ หัวเราะเยาะและพุ่งทะยานขึ้นไปบนอากาศในระดับความสูง 30 เมตร โดยที่แส้ยาวยังคงพันรอบคอของ เครโทส เอาไว้อยู่

“สิ่งที่นายทำเอาไว้ก่อนหน้านี้ฉันขอเอาคืนก็แล้วกัน!”

หลังจากพูดจบ ไคล์ ก็ดึงแส้ยาวด้วยมือทั้ง 2 ข้างอย่างรุนแรง ร่างของ เครโทส ถูกกระชากขึ้นจากพื้นข้ามเส้นส่วนโค้งตกลงไปที่พื้นอย่างรุนแรง

'ตูม! '

ร่างกายเทพเจ้ากระแทกลงบนพื้นของสนามประลองทำให้ศีรษะล้านเลี่ยนขนาดใหญ่ได้รับบาดเจ็บและตกอยู่ในอาการมึนงง

"มันยังไม่จบ!"

ดูเหมือนว่า ไคล์ จะไม่พอใจกับเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ที่ถูก เครโทส ใช้โซ่พันขาแล้วทุ่มลงกับพื้น 2-3 ครั้ง

เขากระโดดขึ้นไปบนกำแพงของสนามประลองแล้วดึงแส้ยาวห้อยร่างของ เครโทส เอาไว้ในอากาศ

"สิ่งมีชีวิตนั่นคือ คุณไคล์ จริงๆเหรอ…...”

แอนลี่ และ ไวท์เวฟ ที่นั่งอยู่บนอัฒจรรย์จ้องมองไปที่ฉากนี้ด้วยความตกใจ

“อย่าให้มันมากเกินไปนัก!”

ในสนามประลองนั้น เครโทส ส่งเสียงตะโกนคำรามอย่างโกรธเกรี้ยว เขากระแทกเท้าเจาะเข้าไปที่ผนังกำแพงแล้วยืนอย่างมั่นคง จากนั้นดึงแส้ยาวที่พันรอบคอออกและเงยหน้ามอง ไคล์ ที่ยืนอยู่บนผนังกำแพง เขาย่อตัวลงเล็กน้อยแล้วกระโจนขึ้นไปอย่างหักโหม

ไคล์ ตอบสนองอย่างรวดเร็วเขายกเลิกแส้ยาวที่มือซ้ายจากนั้นเรียกปีกสีดำออกมาที่ด้านหลังแล้วร่อนผ่านศีรษะของ เครโทส ไปอย่างรวดเร็ว

เครโทส กระโดดขึ้นไปบนผนังกำแพงแล้วกระโจนไล่ตาม ไคล์ ไปพร้อมกับกระแทกหมัดออกไป

“ รูปแบบกรงเล็บ!” ไคล์ หันกลับไปจ้องมอง เครโทส พร้อมกับยืดกรงเล็บสีดำ 3 อันออกมาจากมือซ้ายแล้วกระแทกสวนหมัดที่พุ่งเข้ามา

'ตูมม! '

กรงเล็บเริ่มแตกกระจายหลังจากปะทะกับหมัดของ เครโทส โดยเริ่มจากปลายไปจนถึงหมัด

“มันเป็นเรื่องยากที่จะปะทะกับ โปรตอส โดยตรง”

หลังจากสูญเสียกรงเล็บ ไคล์ ก็ถอยออกไปอย่างรวดเร็วและหลบหลีกการโจมตีที่ตามมา

ภายในสนามประลอง เครโทส พยายามไล่โจมตี ไคล์ อย่างต่อเนื่อง แต่ ไคล์ ก็อาศัยความคล่องแคล่วและความเร็วหลบหลีกได้อย่างแผ่วพริ้วจากนั้นก็พุ่งทะยานขึ้นไปบนอากาศ

โปรตอส ที่ไม่มี อาวุธเทพเจ้า ก็เหมือนกับนกที่ปีกหัก ในเวลาเดียวกันพวกเขาไม่สามารถบินได้หากขาดพลังอำนาจจากอาวุธ

“ ถ้าขวานของข้ายังอยู่ละก็...…”

เครโทส กัดฟันอย่างขุ่นเคือง

เมื่อไม่นานมานี้เขาได้เชื่อมต่อกับขวานที่ชำรุดของเขา จนกระทั่งไม่กี่วันที่ผ่านมาการเชื่อมต่อกลับขาดหายไปอย่างกะทันหัน

เครโทส ไม่รู้ว่าขวานของเขาได้อยู่ในพื้นที่มิติการ์ดของ ไคล์ และได้กลายเป็นของสะสมไปโดยปริยาย

การต่อสู้ครั้งนี้ ไคล์ ไม่คิดที่จะปะทะกับ เครโทส โดยตรงเขาใช้ความคล่องแคล่วว่องไวของตัวเองและการโจมตีหลายๆรูปแบบเข้าจัดการ เครโทส

แต่ เครโทส ก็ไม่ได้กลัว ด้วยพลังของเทพเจ้าและความต้านทานทางร่างกายที่แข็งแกร่ง แม้แต่การโจมตีที่ทรงพลังที่สุดของ ไคล์ ก็ยังทำได้แค่เพียงสร้างรอยบาดแผลบนผิวหนังเท่านั้น

ในช่วงเวลาหนึ่งไม่มีใครสามารถทำอะไรต่อกันได้และการต่อสู้ระหว่างทั้ง 2 ก็ยืดเยื้อไปเรื่อย ๆ

อย่างไรก็ตามเรื่องนี้ผู้ชมบนอัฒจรรย์ยังคงดูตื่นเต้นและดวงตาไม่เคยละจากสนามประลองอันดุเดือดเลยแม้แต่ครึ่งวินาที

“ หากยังลากเวลาต่อไป ไม่เป็นผลดีแน่…”

ไคล์ กระโดดโลดเต้นหลบหลีกหมัดของ เครโทส และคิดในใจ “ มีรูปแบบการต่อสู้ใดบ้างที่เรายังไม่ได้ใช้?”

เวนอม เหมือนรู้ว่าเขาคิดอะไรและเตือนสติอย่างรวดเร็ว

“ ใช่แล้ว! ยังมีเคล็ดลับใหม่นั้น!”

ไคล์ สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ พุ่งขึ้นไปบนอากาศในระดับความสูง 10 เมตรและหลับตาลง

ในขณะเดียวกันเยื่อหุ้มสีดำบนร่างกายของเขาก็เริ่มเดือดพล่าน

“มีอะไรก็งัดออกมาให้หมด” เครโทส ตะคอกอย่างเย็นชาเขาเหยียบพื้นพุ่งทะยานขึ้นสูงเหมือนลูกปืนใหญ่เข้าหา ไคล์ อย่างรวดเร็ว

ก่อนที่ เครโทส จะเข้าใกล้เขา ไคล์ ก็ลืมตาขึ้นและดวงตาสีแดงเข้มจ้องมองไปที่ เครโทส อย่างใจเย็น “การต่อสู้นี้มันถึงเวลาที่ต้องจบ!”

ร่างกายที่ปกคลุมด้วยเนื้อเยื่อสีดำได้เบ่งพองขึ้นอย่างรวดเร็วและระเบิดออกจนเกิดเสียงดังสนั่นจากนั้นเส้นสายสีดำนับพันเส้นพุ่งทะยานออกมาโดยมีจุดศูนย์กลางอยู่ที่ร่างกายของ ไคล์ !

ราวกับดอกไม้ไฟแห่งความตายในนรกมันเบ่งบานสุดขีดทันที!

การโจมตีนี้จะจบทุกอย่าง! ! !