“ภาษาสหพันธ์กาแล็คซี่? พวกเขาพูดว่าอะไร?"

โทนี่ ยังไม่ได้ปลดชุดเกราะใหม่ดวงตาที่มีแสงไฟก็ส่องประกายและเขารู้สึกประหลาดใจมากที่ได้ยินคำพูดของ ไคล์ เขาไม่คาดคิดเลยว่า พ่อบุญธรรม ของเขาที่มีอำนาจเกือบทุกอย่างในโลกเมื่อออกมาจากโลกที่ไม่รู้ว่าอยู่ห่างออกไปกี่ปีแสงกลับรู้ภาษากลางที่เป็นอารยธรรมของจักรวาล

ลอร์นา เต็มไปด้วยความกระตือรือร้นรอให้ ไคล์ ตอบ

ไคล์ มองกลุ่มยานอวกาศระหว่างดวงดาวบนหน้าจอและเปรียบเทียบความแข็งแกร่งของทั้ง 2 ฝ่าย เขากล่าวว่า:“ มันบอกว่าอวกาศในระยะ 10 ปีแสงเป็นพื้นที่ของมันและคิดจะเข้าควบคุมยานอวกาศของเรา และให้เรายอมรับการตรวจสอบ มิฉะนั้นจะเริ่มโจมตี”

“ควบคุมยานอวกาศ?” โทนี่ ส่ายหน้าและคำราม “ไม่ใช่ว่าพวกมันเป็นพวกโจรเหรอ? ต้นไม้นี้ฉันปลูก? ถนนนี้เป็นของฉัน? ถ้ายังไม่อยากตายจงทิ้งสิ่งของทั้งหมดเอาไว้?”

“ ที่นี่คืออวกาศจะมีต้นไม้และถนนได้อย่างไร” ลอร์นา กลอกตา แต่เธอก็เข้าใจความหมายของ โทนี่ เช่นกัน

คำพูดเหล่านี้เป็นเพียงข้ออ้างที่จะให้พวกเขาหยุดยานอวกาศระหว่างดวงดาว

ไคล์ ได้เตรียมรับมือกับเรื่องแบบนี้ตั้งแต่ต้น และไม่จำเป็นต้องคิดให้มากความ เขาออกคำสั่งว่า:“ วิสท์ หยุดยาน!”

เมื่อได้ยินคำสั่ง โทนี่ และ ลอร์นา ก็ตกใจ แต่พวกเขาก็ไม่ได้โง่ และเข้าใจเจตนาและความคิดของ ไคล์ ในทันที

หลังจากลอยเคว้งอยู่ในอวกาศมา 3 ปีในที่สุดพวกเขาก็ได้พบกับยานอวกาศแห่งอารยธรรมไฮเทคไม่ว่าจะเป็นโจรจริงหรือโจรปลอมล้วนเป็นข้อมูลล้ำค่าที่ส่งมาถึงประตูบ้าน!

'วูบ'

เครื่องยนต์ของยานอวกาศถูกปิดและความเร็วก็ลดลงอย่างต่อเนื่อง มีเพียงเครื่องยนต์ขนาดเล็กเท่านั้นที่จะอยู่ในสภาพปรับสมดุลให้ลอยอยู่ในอวกาศอันกว้างใหญ่นี้

กลุ่มยานอวกาศระหว่างดวงดาวได้เร่งเครื่องขึ้นมาอีกเล็กน้อย ยานอวกาศที่อยู่ด้านหน้ากลุ่มเมื่อมองไกลๆมันมีขนาดใหญ่กว่ายานอวกาศของ ไคล์ ประมาณ 3 เท่า ส่วนอีก 2 ลำ ที่เหลือมีขนาดพอๆกับยานอวกาศนกอินทรี

ในที่สุดส่วนหัวของยานอวกาศระหว่างดวงดาวก็มาถึง เมื่อมองไปที่จอแสดงผลมันมีขนาดเท่ากำปั้นเนื่องจากมุมมอง แต่เมื่อมันบินมาอยู่ด้านบนขนาดเต็มของมันใหญ่กว่ายานอวกาศอินทรีถึง 20 เท่า

ยานอวกาศระหว่างดวงดาวเมื่อบินอยู่ในอวกาศมันก็เหมือนป้อมเหล็กที่มืดมิดบดบังท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวปกคลุมยานอวกาศนกอินทรีด้วยเงาของมัน

ในเวลานี้ทันใดนั้นด้านล่างของยานอวกาศระหว่างดวงดาวก็เปิดช่องว่างขึ้นและกลายเป็นทางเข้าและปล่อยม่านแสงสีเขียวออกมาครอบคลุมยานอวกาศนกอินทรีแล้วดูดเข้าไปในยาน

ภาพนี้เหมือนปลาตัวใหญ่กินปลาตัวเล็กเมื่อถูกดูดเข้าไปด้านในยานอวกาศนกอินทรีก็หยุดอยู่ในบริเวณที่จอดยาน

ประตูยานเปิดออก ไคล์ พา ลอร์นา และ โทนี่ เดินลงจากยานอย่างเงียบ ๆ

'ตึ้ง! ตึ้ง! ตึ้ง! ตึ้ง! '

เสียงฝีเท้าที่มั่นคงราวกับได้รับการฝึกฝนมาหลายต่อหลายครั้งดังขึ้นมา จากนั้นผู้คุมต่างดาวประมาณ 30 คน สวมชุดอวกาศสีขาวเดินเข้ามาและยกปืนเลเซอร์เล็งไปที่กลุ่มของ ไคล์

ไคล์ ไม่แสดงออกมองไปรอบ ๆ อย่างไม่แยแสและเอ่ยออกมาว่า“ นี่คือการต้อนรับของพวกคุณอย่างงั้นเหรอ?”

“ ฮ่าฮ่าฮ่า ลดปืนลง!”

ในหน่วยคุ้มกันมีผู้คุมคนหนึ่งเดินมาข้างหน้า 2-3 ก้าวและถอดหมวกอวกาศออกเผยให้เห็นใบหน้าที่น่าเกลียดผิวสีเขียวมุมปากมีรอยยิ้ม:“ฉันเป็นหัวหน้าผู้คุ้มกันยานอวกาศลำนี้ชื่อ กรีนพีค ไม่ทราบว่าพวกคุณมีกันกี่คน…”

เห็นได้ชัดว่าเขาใช้เครื่องมือแปลภาษาบางชนิดและคำพูดที่เขาพูด ลอร์นา และ โทนี่ ก็สามารถเข้าใจได้

กรีนพีค กวาดสายตาผ่าน ไคล์ และ ลอร์นา ที่ไม่ได้สวมใส่อาวุธจากนั้นก็จ้องมองไปที่ โทนี่ ด้วยความระมัดระวังซึ่งมีอาวุธเป็นชุดเกราะเหล็ก

ไคล์ ไม่ตอบแต่ถามว่า:“ คุณเป็นกัปตันของยานอวกาศระหว่างดวงดาวนี้ด้วยหรือเปล่า?”

กรีนพีค ส่ายหน้าเบา ๆ

“ งั้นพาเราไปหากัปตัน ฉันไม่อยากคุยกับพวกอันธพาล” ไคล์ เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาและดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความดูถูก

กรีนพีค เหมือนจะชินและไม่โกรธ เขาพูดขึ้นว่า“ ในตอนนี้กัปตันกำลังรอคุณอยู่ที่ห้องรับรอง”

ไคล์ เดินนำ ลอร์นา และ โทนี่ โดยมีผู้คุมเดินตามอยู่ด้านหลัง

กรีนพีค ก้มศีรษะลงและเดินตาม เขามองไปที่แผ่นหลังที่แข็งแกร่งของ ไคล์ อย่างดูแคลนและเลียริมฝีปากของเขาจากนั้นก็มองไปที่ โทนี่ ที่สวมชุดเกราะและเปิดเผยเจตนาฆ่าที่รุนแรง

พวกต่างดาวอย่างกลุ่มของ ไคล์ ซึ่งอาศัยอยู่ในพื้นที่อันห่างไกล มีเทคโนโลยีที่ล้าสมัยซึ่ง กรีนพีค ได้เห็นมานักต่อนักแล้ว และสุดท้ายพวกมันจะมีเพียงจุดจบเดียวนั่นก็คือถูกยึดยานอวกาศระหว่างดวงดาวและถูกจับไปเป็นทาส!

……

ทางเดินได้รับการคุ้มกันโดยทหารต่างดาวติดอาวุธทุก ๆ 10 เมตรและ กรีนพีค ได้นำทาง ไคล์ และคนอื่น ๆ ไปจนถึงทางเข้าของห้องรับรอง

เมื่อมาถึงห้องรับรองจู่ๆ โทนี่ ก็ถูกยามที่หน้าประตูเข้ามาขัดขวาง

“โอ้ ฉันลืมบอกไปยานอวกาศลำนี้มีข้อบังคับคือห้ามผู้คุ้มกันถืออาวุธเข้าไปในห้องรับรอง” กรีนพีค ยิ้มอย่างขอโทษ แต่บนใบหน้าของเขาไม่มีคำขอโทษ

เมื่อ โทนี่ ได้ยินอารมณ์ของเขาแทบจะพุ่งขึ้นมา ไคล์ ตบไหล่ของเขาเบาๆแล้วสั่งว่า:“ โทนี่ รออยู่นอกประตู”

เมื่อ พ่อบุญธรรม ของเขาบอกเช่นนั้น โทนี่ ก็ได้แต่จ้องมอง กรีนพีค อย่างเย็นชาและหยุดรออยู่ข้างนอก

ไคล์ และ ลอร์นา ก้าวเข้าไปในห้องรับรองที่กว้างขวางโดยมีโต๊ะกลมและเก้าอี้อยู่ตรงกลางเป็นแถวรวมทั้งมีทหารติดอาวุธหลายนายยืนอยู่ข้างๆพวกเขา

หลังจากประตูปิดลง ทันใดนั้นเก้าอี้ทรงกลมด้านในสุดก็หมุน 90 องศา มนุษย์ต่างดาวผมแดงตัวสูงนั่งอยู่ด้านบนและหันหน้าไปทาง ไคล์ เขายกมือขึ้นและพูดว่า:“ ยินดีต้อนรับสู่ สหพันธ์กาแล็คซี่! ฉันเป็นกัปตันของยานอวกาศระหว่างดวงดาวนี้ชื่อว่า เรโนลต์”

เรโนลต์ รอให้ ไคล์ นั่งลงบนเก้าอี้และเอ่ยออกมาอย่างสุภาพว่า:

“ แขกจากแดนไกลการที่ฉันเชิญคุณมาที่นี่ไม่ได้มุ่งร้ายแต่อย่างใด เพียงแค่ต้องการคบหาเป็นสหาย ตอนนี้คุณช่วยแนะนำตัวเองได้หรือไม่”

“ ฉันชื่อ ไคล์ เธอคนนี้คือ ลอร์นา ผู้หญิงของฉัน และหุ่นยนต์อัจฉริยะที่อยู่ด้านนอกเป็นพ่อบ้านของฉันชื่อ โทนี่”

เมื่อได้ยิน ไคล์ แนะนำว่าเป็นผู้หญิงของเขาแก้มอันบอบบางของ ลอร์นา ก็มีสีชมพูเล็กน้อยและเธอก็อดไม่ได้ที่จะกอดแขนของเขาอย่างสนิทสนม

โชคดีที่พลังไฟได้รวมกับพลังลึกลับทำให้สามารถระงับแสงออโรร่าที่เกิดจากสนามแม่เหล็กได้

"เราเป็นมนุษย์มาจากโลก!”ไคล์ กล่าวขึ้นพร้อมกับจ้องมองไปที่ เรโนลต์ และต้องการดูว่าเขามีปฏิกิริยาอย่างไร

"โลก? มนุษย์?” เรโนลต์ ตกตะลึง

ไคล์ กระพริบตาและแสร้งทำเป็นถามอย่างสงสัย:“ กัปตันรู้ไหมว่าโลกอยู่ที่ไหน? หรือมีคนที่รู้จัก?”

เรโนลต์ โบกมือและสั่งให้สาวใช้นำเครื่องดื่มไปให้ ไคล์ และกล่าวพร้อมกับเผยรอยยิ้มเล็กน้อยว่า:" ไม่ แต่ฉันมีเพื่อนเคยไปที่โลกและบอกว่ามันเป็นดาวเคราะห์ที่มีทรัพยากรที่ไม่ดีและมีอารยธรรมต่ำ นอกจากนี้ยังบอกอีกว่ามนุษย์โลกไม่สามารถออกจากระบบสุริยะแม้จะผ่านไป 100 ปีก็ตามและการที่จะมา สหพันธ์กาแล็คซี่ก็เป็นเพียงเรื่องเพ้อฝัน แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าเขาจะคิดผิด”

“อ่อ แบบนี้นี่เอง”ไคล์ ประมวลคำพูดของ เรโนลต์ โดยไม่รู้ว่าประโยคไหนเป็นความจริง

สถานการณ์ของคนทั้ง 2 เหมือนกำลังทดสอบซึ่งกันและกัน