[ตัวอ่อนแห่งความเย่อหยิ่ง]: ตัวอ่อนสัตว์อสูรที่ควบคุมพลังแห่งความเย่อหยิ่ง การ์ดไบโอ สีม่วง

โดยทั่วไปแล้วจิตวิญญาณของสัตว์อสูรจะอยู่ในรูปแบบกลุ่มหมอกสีดำ หลังจากที่ร่างกายโตเต็มที่สามารถเปลี่ยนร่างกายให้เหมือนสัตว์ประหลาดมีกรงเล็บที่แหลมคม มีความแข็งแกร่งทรงพลังและร่างกายเป็นสัตว์อสูรสงครามที่เกิดมาเพื่อการเข่นฆ่า

สัตว์อสูรแห่งความเย่อหยิ่ง เมื่อเป็นตัวอ่อนไม่สามารถเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระ มันสามารถรวมเข้ากับมนุษย์ หลังจากการหลอมรวมแล้วมันจะสุ่มความสามารถโดยกำเนิดเช่นการเสริมสร้างความแข็งแกร่งทางร่างกาย การบินด้วยความเร็วสูง การควบคุมสายฟ้า เป็นต้น

สถานะปัจจุบัน: สามารถเรียกออกมาได้

ใบที่ 2 ก็เป็นเช่นกัน

[ตัวอ่อนแห่งราคะ]: ตัวอ่อนสัตว์อสูรที่สามารถควบคุมพลังแห่งตัณหาราคะ ไบโอการ์ดสีม่วง

โดยทั่วไปแล้วจิตวิญญาณของสัตว์อสูรจะอยู่ในรูปแบบกลุ่มหมอกสีดำ...…

สัตว์อสูรแห่งตัณหาราคะ มีความห้าวหาญและแข็งแกร่ง เมื่อเป็นตัวอ่อนไม่สามารถเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระ มันสามารถรวมเข้ากับมนุษย์ หลังจากการหลอมรวมแล้วมันจะสุ่มความสามารถพิเศษโดยกำเนิดเช่น การดูดซับอารมณ์เชิงลบ การควบคุมจิตใจ และการอ่านใจ และอื่น ๆ อีกมากมาย.

สถานะปัจจุบัน: สามารถเรียกออกมาได้

ใบที่ 3

[ตัวอ่อนแห่งความตะกละ]: ตัวอ่อนสัตว์อสูรที่สามารถควบคุมพลังแห่งความตะกละ การ์ดไบโอ สีม่วง

โดยทั่วไปแล้วจิตวิญญาณของสัตว์อสูรจะอยู่ในรูปแบบกลุ่มหมอกสีดำ...…

สัตว์อสูรแห่งความตะกละ มีความห้าวหาญและแข็งแกร่ง เมื่อเป็นตัวอ่อนไม่สามารถเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระ มันสามารถรวมเข้ากับมนุษย์ หลังจากการหลอมรวมแล้วมันจะสุ่มความสามารถพิเศษโดยกำเนิดเช่น มีพลังปีศาจที่แข็งแกร่ง สามารถกลืนกินได้ทุกสิ่งทุกอย่าง ภายในท้องจะคล้ายหลุมดำ.

สถานะปัจจุบัน: สามารถเรียกออกมาได้

รูปร่างจะเหมือนกันทั้งหมดมีเพียงแค่ความสามารถเท่านั้นที่ต่างกัน ประกอบขึ้นเป็น วิญญาณแห่งบาปทั้ง 7

ไคล์ ประหลาดใจกับบาปทั้ง 7 ที่อยู่ในมือนั้นเป็น การ์ดไบโอประเภทเดียวกันจริงๆ ซึ่งแต่ละชื่อและลำดับนั้นก็สอดคล้องกับ บาปทั้ง 7 ประการ แม้คุณสมบัติของมันก็คล้ายกัน

สัตว์อสูรเหล่านี้เป็นเช่นเดียวกับ เวนอม ที่เกิดมาครั้งแรกจะอยู่ในสถานะตัวอ่อนและสามารถยึดติดกับสิ่งมีชีวิตอื่นเท่านั้นเพื่อความอยู่รอดเสริมสร้างร่างกายของโฮสต์และให้พลังที่ทรงพลังแก่โฮสต์

หลังจาก ไคล์ ดูจบแล้วสายตาของเขาก็จดจ่อไปที่ การ์ดไบโอใบหนึ่ง

[ตัวอ่อนแห่งความเกียจคร้าน]: ตัวอ่อนของสัตว์อสูรที่เชี่ยวชาญพลังแห่งความเกียจคร้าน การ์ดไบโอ สีม่วง

โดยทั่วไปแล้วจิตวิญญาณของสัตว์อสูรจะอยู่ในรูปแบบกลุ่มหมอกสีดำ...…

สัตว์อสูรแห่งความเกียจคร้านที่ขี้เกียจและเฉื่อยชา เมื่อเป็นตัวอ่อนไม่สามารถเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระ สามารถรวมเข้ากับมนุษย์ที่มีบุคลิกเกียจคร้านเท่านั้น หลังจากการรวมเข้าด้วยกันแล้วจะสุ่มมอบความสามารถโดยธรรมชาติให้กับสิ่งมีชีวิตเช่นการเคลื่อนย้ายผ่านมิติ และอื่น ๆ อีกมากมาย!

สถานะปัจจุบัน: สามารถเรียกออกมาได้

“ บาปแห่งความเกียจคร้านสามารถทำให้โฮสต์เดินทางผ่านมิติอวกาศ…”

จิตวิญญาณออกจากพื้นที่มิติเก็บการ์ด ดวงตาของ ไคล์ กะพริบเป็นประกายเขาดึง การ์ดไบโอ สีม่วงออกมาทันที

หลังจากเรียกสัตว์อสูรออกมา การ์ดนั้นก็หายไปจากมือตามด้วยเมฆหมอกสีดำที่ปรากฏออกมาแทนที่

สิ่งมีชีวิตสีดำขนาดเล็กขดตัวอยู่ในหมอก หลังจากเห็น ไคล์ อยู่ข้างๆมันก็ลอยไปข้างหน้าอย่างเกียจคร้านและลดท่าทางพร้อมกับแสดงความเคารพ:“ ตามคำอัญเชิญของคุณ ความเกียจคร้านขอทำความเคารพ เจ้านายของฉัน."

“นายเรียกตัวเองว่า ความเกียจคร้าน?” ไคล์ เหลือบมองสิ่งมีชีวิตขนาดเล็กขึ้นๆลงๆ:“ นายสามารถรวมกับฉันและเปิดใช้ความสามารถได้ไหม”

"ฉันจะลองดู." สัตว์อสูรจอมขี้เกียจพยายามบินไปข้างหน้าอย่างอ้อยอิ่งและบินวนอยู่ข้าง ไคล์ 2-3 รอบ จากนั้นก็กล่าวออกมาด้วยความกลัวและเสียใจว่า “ เจ้านายของฉัน ฉันทำไม่ได้ คุณไม่มีนิสัยขี้เกียจ และด้วยร่างกายที่มีพลังมากกว่าฉัน จึงถูกปฏิเสธ 2 ครั้งทำให้ฉันไม่สามารถเข้าไปในร่างกายของคุณได้”

“ ฉันเข้าใจแล้ว กลับไปได้”

ไคล์ ถอนหายใจและโบกมือไปข้างหน้า สัตว์อสูรจอมขี้เกียจ ถูกแปลงกลับเป็นการ์ดและถูกโยนกลับเข้าไปในพื้นที่มิติเก็บการ์ด

ตัวอ่อนแห่งความเกียจคร้าน จำเป็นต้องรวมเข้ากับโฮสต์ที่มีความขี้เกียจเพื่อที่จะใช้ความสามารถในการเดินทางผ่านมิติอวกาศ แต่เขาจะไปหาตัวขี้เกียจแบบนั้นได้จากที่ไหน?

“หรือว่าฉันต้องผสมการ์ดเพิ่ม?…เดี๋ยวนะ รู้สึกยังเหลืออีกใบ"

ทันใดนั้น ไคล์ ก็จำได้ว่ายังมีการ์ดไบโอที่ยังไม่ได้ดู เขาจึงดึงมันออกมาคั่นกลางระหว่าง 2 นิ้ว

[ตัวอ่อนสัตว์ศักดิ์สิทธิ์]: ตัวอ่อนสัตว์ประหลาดที่สามารถกลืนกินมิติได้ การ์ดไบโอ สีม่วงหายาก!

“ ฉันไม่คิดเลยว่ามันจะเป็นการ์ดไบโอสีม่วงหายาก” ดวงตาของ ไคล์ เบิกกว้างเขาถือการ์ดและอ่านข้อมูลโดยละเอียด:

: แม้มันจะมีรูปร่างที่น่ารักและดูไม่เป็นอันตรายแต่ใครจะรู้ว่ามันเป็นสิ่งมีชีวิตที่ไม่เหมือนใครและแฝงไปด้วยอันตรายอย่างมาก!

มันเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีลักษณะคล้ายไข่มีหนวดและฟันอยู่ในปาก มันสามารถกลืนได้เกือบทุกอย่างและท้องของมันเชื่อมต่อกับพื้นที่อื่น ดังนั้นน้ำหนักตัวมันจะไม่เพิ่มเมื่อมันกลืนกินวัตถุจำนวนมากเข้าไป

ความฉลาดของมันอยู่ในระดับต่ำและสามารถเข้าใจคำสั่งง่ายๆเท่านั้น มันเป็นไปไม่ได้ที่จะพูดและแยกแยะระหว่างถูกกับผิด

สถานะปัจจุบัน: สามารถเรียกออกมาได้

“มันสามารถกลืนสิ่งมีชีวิตทั้งหมดได้อย่างงั้นเหรอ? หน้าตาน่ารัก? มันจะเป็นยังไง”

ความอยากรู้อยากเห็นของ ไคล์ เพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ และครู่หนึ่งก็อัญเชิญสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ออกมาจากการ์ดไบโอ

“พรึบ”

ทันใดนั้นเองด้วยการระเบิดแสงเจิดจ้า สิ่งมีชีวิตสีส้มขนาดเท่าฝ่ามือก็ปรากฏตัวขึ้นมันกระโดดขึ้นไปบนไหล่ซ้ายของ ไคล์ แล้วแลบลิ้นเลียที่ใบหน้าของเขาอย่างออดอ้อน

ไคล์ มองสิ่งมีชีวิตตัวเล็กที่ไหล่ของเขาพร้อมกับปากที่กระตุกเล็กน้อย “ นี่คือสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ที่อันตรายอย่างยิ่งอย่างงั้นเหรอ?”

นี่มันแมวชัด ๆ !

ยิ่งไปกว่านั้นมันคือลูกแมวสีส้มอายุไม่ถึง 3 เดือน

เมื่อ ไคล์ มองไปที่มัน ลูกแมวสีส้มก็ร้องเสียงดังออกมา“เหมียว!”

“ ให้ฉันดูปากของนายหน่อย”

ไคล์ จับคอของแมวสีส้มและใช้นิ้วก้อยเปิดปากของมัน

“โอ้ ยังมีความแตกต่างจากแมวธรรมดาของโลกอยู่” ดวงตาของ ไคล์ สดใสขึ้นมาเล็กน้อย ปากของแมวไม่มีกลิ่นที่น่าสะอิดสะเอียน ผนังด้านในของปากก็มีฟันยาว และหนวดขนาดเล็กและลำคอด้านในกลวงมีพลังดึงดูดลึกลับราวกับว่าเป็นหลุมดำเวอร์ชั่นจิ๋ว

“ อชิว!”

ลูกแมวสีส้มถูก ไคล์ เล่นอยู่พักหนึ่งทันใดนั้นก็จามและตกลงจากมือไปในอ้อมแขนของเขา

เมื่อ ลูกแมวสีส้ม อยู่ในอ้อมแขนของ ไคล์ มันก็ทำจมูกฟุดฟิดเหมือนจะได้กลิ่นอะไรบางอย่าง จากนั้นก็พุ่งหัวไปที่ท้องน้อยของ ไคล์ อย่างตื่นเต้น แล้วอ้าปากกัดโดยไม่ลังเล

"บัดซบ!"

ไคล์ รู้สึกเพียงว่าท้องน้อยของเขาเย็นเหมือนมีก้อนน้ำแข็งมาถู และเขาก็อดไม่ได้ที่จะคว้าร่างของลูกแมวตัวสีส้มให้มันห่างออกจากตัว

'เหมียว...'

ลูกแมวตัวสีส้ม ถูกแยกออกจากร่างของ ไคล์ และหนึ่งในหนวดของมันมีอัญมณีสีน้ำเงินแพรวพราวติดอยู่ด้วยซึ่งถูกดึงออกมาจากท้องน้อยของเขา

“ นั่นมัน…ไม่จริงใช่ไหม ??”

ในช่วงเวลาที่อัญมณีปรากฏขึ้น ไคล์ ก็กลั้นหายใจดวงตาและหัวใจเหมือนถูกดูดและร่างกายก็แข็งทื่อเหมือนกับรูปสลัก

เป็นอัญมณีอวกาศที่ไม่ได้พบเห็นมานานหลายปี!

ในตอนท้ายของสงครามโลกครั้งที่ 2 ไคล์ ใช้อัญมณีอวกาศเดินทางออกจากโลกและมันก็หายไปอย่างแปลกประหลาด

ไคล์ เคยสงสัยว่ามันอาจจะซ่อนอยู่ในร่างกายของเขา แต่ก็ไม่คิดเลยว่ามันจะซ่อนอยู่ในร่างกายของเขาจริงๆและซ่อนมาเป็นเวลากว่าครึ่งศตวรรษ

และในตอนนี้เขาก็ตระหนักได้แล้วว่าพลังลึกลับที่พลุกพล่านอยู่ในร่างกายที่หลอมรวมกับพลังเปลวไฟและกลายเป็นพลังฟิวชั่นนั้นมาจากไหน

ในเวลาเดียวกัน.

ไคล์ ก็มีความเชื่อมั่นมากขึ้นว่าอีกไม่นานเขาจะสามารถออกไปจากพื้นที่มิตินี้ได้