ลำแสงสีรุ้งเริ่มจากโลกพุ่งผ่านดาวเคราะห์และดวงดาวต่างๆนับไม่ถ้วนด้วยความเร็วแสง

ภายในลำแสงสีรุ้งมีเงาร่างของ ไคล์ อยู่ ซึ่งสามารถมองเห็นได้อย่างเลือนลาง แม้ว่าเขาหมดสติลงแต่ฝ่ามือซ้ายของเขายังคงจับอัญมณีอวกาศเอาไว้อย่างแน่นหนา

ร่างกายทั้งหมดของ ไคล์ ถูกกัดกร่อนด้วยพลังอันรุนแรงของอัญมณีและลำแสงสีฟ้าดูเหมือนจะไหลตามเลือดที่ไหลเวียนในร่างกายทำให้เห็นปอดและเส้นเลือดด้านในผ่านผิวหนังได้อย่างชัดเจน

'กรีซ….'

เวนอม ที่ครอบคลุมร่างกายของ ไคล์ ได้เปล่งเสียงกรีดร้องที่แหลมคมและแปลกประหลาด ในตอนนี้มันเป็นการยากที่จะคงสภาพชุดรบเอาไว้ มันจึงกลับคืนสู่ร่างที่คล้ายของเหลวสีดำของมัน

เวนอม ที่เป็นของเหลวสีดำเคลื่อนไปทางซีกขวาของร่างกาย ไคล์ ราวกับว่าไม่สามารถทนต่อการเผาผลาญของพลังงานอัญมณีได้และในที่สุดมันก็หลุดออกจากร่างกายของ ไคล์

แต่ก่อนที่จะแยกออกจากร่างกาย มันได้ยืดของเหลวสีดำไปยัง เกราะแขนไวเบรเนี่ยมที่ ไคล์ สวมใส่ ดาบเหล็กกล้าโซเดียมคาร์บอน ปืนพกเลเซอร์และแหวนเวทย์มนต์ ของทุกอย่างที่ ไคล์ นำมาถูกมันดึงออกไปทั้งหมด

หลังจากนั้นมันได้หดตัวเข้าไปหลบซ่อนอยู่ในรูของเกราะแขนไวเบรเนี่ยมเพื่อป้องกันการเผาผลาญของพลังอัญมณี….

และในตอนนี้ อัญมณีอวกาศ เม็ดเล็กๆค่อยๆเลือนหายเข้าไปในฝ่ามือซ้ายของ ไคล์ ที่ยังคงสลบไสลไม่ได้สติ และแสงสีฟ้าของพลังงานอัญมณีก็ซ่อนอยู่ภายในร่างกายเขาด้วยเช่นกัน

แสงสีรุ้งพุ่งออกจากระบบสุริยะและข้ามกาแลคซี มุ่งหน้าไปยังอีกด้านหนึ่งของความรุ่งโรจน์และหายไป

ไคล์ และ เวนอม ถูกลำแสงสายรุ้งพาไปหยุดอยู่ด้านหน้าของหลุมดำที่เหมือนกับกระแสน้ำวน

………………...

ในเวลานี้ที่ไหนสักแห่งซึ่งเป็นพื้นที่รกร้างมันเต็มไปด้วยซากศพของสิ่งมีชีวิตต่างๆ และขยะ ฯลฯ กองรวมกันเป็นเนินขยะแม้แต่แม่น้ำก็ยังไหลเป็นสายน้ำขยะ

สิ่งมีชีวิต 5 ชาติพันธุ์ที่มีลักษณะคล้ายมนุษย์สวมเสื้อคลุมป้องกันสิ่งสกปรก สวมหน้ากากที่ดูน่าเกลียด ถือกระสอบและปืนเลเซอร์เอาไว้ในมือกำลังค้นหาของมีค่าจากกองขยะที่ถูกส่งมาจากต่างดาวอย่างพิถีพิถัน

ทันใดนั้นสิ่งมีชีวิตทั้ง 5 ก็เงยหน้ามองขึ้นไปด้านบนศีรษะ จากนั้นแววตาของพวกเขาปรากฏแววตื่นเต้นเมื่อเห็นรูหนอนปรากฏอยู่บนท้องฟ้า

พวกเขาเห็นรูหนอนมากมายกระจายอยู่บนท้องฟ้าและมีรูหนอนรูหนึ่งที่ขยายตัวอย่างรวดเร็วจนในที่สุดมันได้ขยายออกในรัศมี 100 เมตร

และทันใดนั้นเสียงดังครื่นครั่นปานฟ้าร้องดังออกจากช่องว่างกระแสน้ำวนของรูหนอนและมันเริ่มทิ้งขยะทุกชนิดที่มีขนาดแตกต่างกันลงมาราวกับฝนขยะขนาดใหญ่

สำหรับขยะมูลฝอยขยะ 'สด' ที่ไม่ได้ถูกค้นหานั้นเป็นของขวัญที่เหมือนมาจากสวรรค์

'ตูม! '

ในหมู่ขยะเหล่านั้นมีเครื่องบินรบที่เสียหายครึ่งหนึ่งตกลงมาด้วยและขยะที่ตกลงมากองรวมกันเป็นภูเขาขยะแห่งใหม่ สิ่งมีชีวิตทั้ง 5 ที่อยู่ด้านข้างรู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างมาก พวกเขารีบวิ่งเข้าไปและมองไปรอบ ๆ

“ ฉันไม่คิดเลยว่าในเขตชานเมืองจะมีขยะตกลงมามากมายมหาศาลถึงเพียงนี้ และฉันเชื่อว่ามันต้องมีของดีอยู่ข้างในแน่”

ห่างจากภูเขาขยะแห่งใหม่ที่เพิ่งก่อตัวขึ้นประมาณ 30 เมตรมีร่างเล็ก ๆ ซ่อนอยู่ด้านหลังถังพลาสติกพร้อมกับจ้องมองสิ่งมีชีวิตทั้ง 5 จากนั้นก็ถอนหายใจออกมาอย่างช่วยไม่ได้“ 5 คนและทั้งหมดมีอาวุธปืน ยากเกินไปที่จะจัดการพวกมัน”

“ ลืมมันไปซะ” ร่างเล็กๆนั้นหดตัวและพร้อมที่จะจากไปแต่ทันใดนั้นฝีเท้าเล็ก ๆ ของเขาก็หยุดลง ดูเหมือนว่าตรงภูเขาขยะแห่งใหม่กำลังมีการเปลี่ยนแปลงที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้น..…

บนภูเขาขยะที่เพิ่งก่อตัวขึ้น ผู้เก็บขยะทั้ง 5 คนกำลังค้นหาขยะมีค่าอย่างตื่นเต้น

หนึ่งในผู้เก็บขยะยกแผ่นเหล็กด้วยมือทั้งสองข้างเพื่อที่จะดูว่ามีสิ่งของมีค่าอะไรบ้างที่อยู่ข้างใต้นี้

แต่ทันใดนั้นผู้เก็บขยะก็ต้องตกใจกลัวและต้องการที่จะล่าถอย แต่มือที่เปลือยเปล่าได้ยื่นออกมาจากกองขยะและจับไปที่คอของเขาอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้า

“ มีสิ่งมีชีวิตอื่นอยู่ที่นี่!” ผู้เก็บขยะอีก 4 คนยกปืนขึ้นและเข้าสู่สภาวะตื่นตัว

ผู้เก็บขยะที่ถูกจับคอพยายามดินรนขัดขืนแต่มันก็ไม่เป็นผล และทันใดนั้นเขาก็มองเห็นใบหน้าที่เป็นเจ้าของมืออันแข็งแกร่งนี้ได้อย่างชัดเจน

ผมสีเงินปกคลุมถึงไหล่ ดวงตาสีฟ้าอมน้ำเงิน ผิวสีบรอนซ์ ร่างกายท่อนบนเปลื่อยเปล่าเต็มไปด้วยมัดกล้าม รูปร่างสูงใหญ่และสมบูรณ์แบบ ท่อนล่างของเขาสวมกางเกงขายาวเอาไว้

เขายังคงจับคอผู้เก็บขยะพร้อมกับยกขึ้นจากพื้นด้วยแรงอันดุร้าย

“หยุดนะ!”

“ ปล่อยคนของเราเดี๋ยวนี้!”

ผู้เก็บขยะ ทั้ง 4 ตะโกนคำรามพร้อมกับหันปากกระบอกปืนเล็งไปที่ชายหนุ่มผมสีเงิน

พวกเขาทั้งหมดพูดภาษากลางของกาแล็กซี่ - การที่สามารถระบุได้ว่าเป็นภาษากาแล็กซี่ก็เพราะว่า ไคล์ ดึงการ์ด [เชี่ยวชาญภาษากาแล็คซี่] ออกมาจากคนที่เขากำลังบีบคออยู่ในตอนนี้

ก่อนหน้านี้เขายังคงสับสนเมื่อได้ฟังคำศัพท์ที่ไม่คุ้นเคย หลังจากหายใจเข้าลึก ๆ 2-3 ครั้งความสับสนในดวงตาของเขาก็หายไป

“ ฉันทำได้สำเร็จจริงๆ…” ไคล์ พึมพำกับตัวเองและนิ้วทั้ง 5 ก็หลวม ผู้เก็บขยะที่กำลังจะตายก็กลิ้งตกภูเขาขยะลงไปด้านล่าง

สิ่งนี้ทำให้ ไคล์ มั่นใจมากขึ้นว่าที่นี่ไม่ใช่โลกเดิมอีกต่อไป ส่วนสาเหตุที่ทำให้เขามั่นใจก็คือ เอเลี่ยนสปีชีส์ ที่อยู่ตรงหน้าเขา

“แกคงจะเป็นนักรบสินะ?” ผู้เก็บขยะอีก 4 คนจ้องมองไปที่ ไคล์ พร้อมกับตะโกนถามขึ้น โดยไม่ลดปืนลงและยังคงเล็งมาที่เขา

ดูเหมือนว่าเป็นเวลานานแล้วที่ไม่มีใครกล้าเล็งปืนใส่เขาแบบนี้

"นักรบ?” เมื่อ ไคล์ ได้ยินคำถามนี้เขาก็มองสำรวจตัวเองโดยไม่รู้ตัวและมันทำให้เขาได้รู้ว่า เวนอม ไม่ได้อยู่กับเขา

เวนอม หายไปไหน? นอกจากนี้อาวุธ แหวนเวทย์มนต์ก็ดูเหมือนจะหายไปด้วย..…

“แกเป็นนักรบจริงๆสินะ ฮ่าๆวันนี้เทพีแห่งโชคลาภได้เอนเอียงมาทางฉันแล้ว ฉันจะจับแกขายให้กับพวกระดับสูงที่สนามประลองและมันคงขายได้ในราคาที่ดี เมื่อฉันมีเงินทองมากมาย ฉันก็ไม่จำเป็นต้องมาหาเศษขยะเหล่านี้อีก” ผู้เก็บขยะ ถอดหน้ากากออกแล้วจ้องมองไปที่ ไคล์ อย่างชั่วร้ายและออกคำสั่งกับพรรคพวกที่เหลืออีก 4 คน:“ จับมัน!”

เมื่อได้ยินคำพูดนี้คิ้วของ ไคล์ ก็ขมวดขึ้น เขาจ้องมองผู้เก็บขยะทั้ง 4 ที่ค่อยๆเดินเข้ามา ด้วยดวงตาที่เย็นชา

เขาเพิ่งมาถึงและกำลังคิดที่จะถามข้อมูลเกี่ยวกับสถานแห่งที่นี้ แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าไม่มีความจำเป็นแล้ว เอาไว้ค่อยถามคนอื่นเอาก็แล้วกัน

ไม่ว่าที่ไหนกฏแห่ง จักรวาลมาร์เวล จะมีเพียงหนึ่งเดียว - ผู้อ่อนแอย่อมตกเป็นเหยื่อของผู้แข็งแกร่ง!

ไคล์ แสยะยิ้มขึ้นมาทันที

เขาก้าวถอยหลังครึ่งก้าวจากนั้นย่อลงเล็กน้อย ต่อมาภูเขาขยะที่เขาเหยียบอยู่ก็ไม่สามารถต้านทานการพังทลายได้ ร่างกายของเขากระพริบจนทิ้งภาพเงาตกค้างเอาไว้ที่ด้านหลัง เขาพุ่งทะยานลงไปข้างล่างอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้า