“ นี่ราชาของเราจะพ่ายแพ้ใช่ไหม?”

“ คุณถามฉันแล้วจะให้ฉันไปถามใคร”

“ ไม่ ราชาของเราจะต้องไม่แพ้”

โดยทั่วไปแล้วผู้ชมชนพื้นเมืองต่างหวาดผวา ในสายตาของพวกเขาแม้จะเห็นว่า ราชาแบล็คแพนเทอร์ ทำการโจมตีอย่างต่อเนื่องแต่ถ้ามองดีๆจะเห็นได้ว่าทุกการโจมตีไม่สามารถทำอะไร ไคล์ ได้เลยและยังถูกปัดป้องปิดกั้นได้อย่างง่ายดาย

“ มันเป็นไปได้ยังไง…” ภายใต้หน้ากากเสือดำใบหน้าของ ราชาเฒ่า เต็มไปด้วยความตกใจและความสงสัย

เป็นที่ชัดเจนว่าเขาเป็นทหารผ่านศึกรุ่นเก๋าในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาและ ไคล์ ซึ่งอายุน้อยกว่าเขาหลาย 10 ปีแต่กลับมีทักษะการต่อสู้และประสบการณ์การต่อสู้มากกว่าเขา

ใช่ทักษะการต่อสู้ถือเป็นความแตกต่างที่ยิ่งใหญ่ที่สุดระหว่างทั้ง 2!

“ หมัดยังไม่รุนแรงเพียงพอ ควรเพิ่มแรงขึ้นอีกหน่อย” ไคล์ พูดเบา ๆ ราวกับว่ากำลังสอนเด็กๆของตระกูลคาร์ล พร้อมกับปัดป้องรับมือกับการโจมตีของ ราชาแบล็คแพนเทอร์ ไปด้วย

"บัดซบ."ราชาเฒ่า ขบฟันด้วยความโกรธเป็นครั้งแรกที่เขาได้รับความอัปยศอดสูในการต่อสู้

ความแข็งแกร่งของแร่ไวเบรเนี่ยม เป็นอันดับหนึ่งในโลกเมื่อใช้เป็นวัตถุดิบในการสร้างชุดต่อสู้แบบเต็มตัวมันสามารถป้องกันหอกดาบและกระสุนปืนได้ ทั้งชุดมีเพียงกรงเล็บเสือดำเท่านั้นที่เป็นอาวุธเสริมกึ่งแร่ไวเบรเนี่ยม และการโจมตีนั้นต้องอาศัยทักษะการต่อสู้ดั้งเดิมเพื่อจัดการกับคู่ต่อสู้

การสืบทอดทักษะการรบดั้งเดิมนั้นมีมานับ 1,000 ปี แน่นอนว่าไม่มีใครสามารถเทียบได้ แต่ในมุมมองของ ไคล์ เทคนิคนี้ค่อนข้างหยาบและเรียบง่าย

“ ในเมื่อการโจมตีของคุณไม่เป็นผล ถ้างั้นก็ถึงตาฉันบ้าง” ไคล์ ยิ้มและกำหมัดแน่นจากนั้นก็เริ่มใช้ทักษะการต่อสู้ที่มีความแข็งแกร่งและความเร็วเหนือมนุษย์

สีหน้าของ ราชาแบล็คแพนเทอร์ เปลี่ยนไปเขาเปลี่ยนจากการโจมตีเป็นการป้องกันและทำการหลบหลีกหลายครั้งและคอยรับการโจมตีของ ไคล์ อย่างพัลวัน

ไคล์ หัวเราะเยาะแม้ว่าชุดเสือดำจะไม่สามารถพังเสียหาย แต่ราชาที่สูญเสียความสามารถในการโจมตีและทำได้เพียงป้องกัน มันจะไม่ใช่เสือดำที่เป็นนักล่าอีกต่อไป แต่เป็นคนขี้ขลาดที่เอาแต่หลบหนีเท่านั้น.

เขาไม่มีเหตุผลที่จะปราณี เขามีทักษะที่ยอดเยี่ยมในการควบคุมและมากเกินพอที่จะกด ราชาแบล็คแพนเทอร์ ไม่ให้หายใจหายคอและค่อยๆผลักเขาไปที่ขอบหน้าผาสูงเกิน 100 เมตร

ในตอนนี้มันเป็นการควบคุมสถานการณ์อยู่เพียงฝ่ายเดียวราวกับผู้ใหญ่สู้กับเด็กๆ ทำให้ผู้คนที่เฝ้าดูและเปล่งเสียงเชียร์ก่อนหน้านี้ถึงกับเงียบสนิท

ดวงตาของ ไคล์ เป็นประกายแวววาวยิ่งเน้นสีแดงเลือดของดวงตา ทั่วทั้งร่างกายเดือดพล่านราวกับเตาอบที่เต็มไปด้วยพลังที่แผดเผาของไฟที่โหมกระหน่ำในตอนนี้เขาอยากจะระบายมันกับ ราชาแบล็คแพนเทอร์!

การชกแต่ละครั้งของเขามีความรุนแรงมากกว่าหนึ่งตันและหมัดที่ต่อยออกไปก็กระแทกเข้ากับร่างกายของ ราชาเฒ่า อย่างถนัดถนี่

ในตอนนี้ ราชาแบล็คแพนเทอร์ เหมือนเรือน้อยที่ลอยเคว้งคว้างอยู่ท่ามกลางพายุฝนในมหาสมุทร และเหมือนกระสอบทรายมนุษย์ที่สามารถเคลื่อนได้ และในตอนนี้ ราชาเฒ่า ถูกกดดันจนมาถึงขอบหน้าผา

“ คุณยังไม่ยอมแพ้?” ไคล์ ถามอย่างเย็นชาด้วยคำถามเดิมของ ราชาแบล็คแพนเทอร์ เมื่อถูกกดดันอย่างหนักหน่วง ราชาเฒ่า ถอยไปจนถึงริมหน้าผาจนเกือบหลุดออกจากหน้าผาไป

ภายใต้เสียงอุทานของฝูงชน เขาใช้กรงเล็บเกาะยึดผนังผาด้านข้างของน้ำตก

“ข้าคือแบล็คแพนเทอร์! จะยอมก้มหัวได้ยังไง!” ราชาแบล็คแพนเทอร์ คำรามก้องพร้อมกับใช้กำลังเฮือกสุดท้ายพุ่งเข้าหา ไคล์

"พระบิดา!" ทีชาก้า ตะโกนออกมาและพระบรมวงศานุวงศ์และคนในชาติต่างก็ตะโกนออกมาเช่นกัน“องค์ราชา..” พวกเขาต้องการเกลี้ยกล่อมให้ราชาของพวกเขาหยุด

ใบหน้าของ ไคล์ ไม่แยแสเขายกเท้าขวากวาดเตะอย่างรวดเร็วและรุนแรงไปที่หน้าท้องส่วนล่างของ ราชาแบล็คแพนเทอร์ จนเขาปลิวละลิ่วออกไปราวกับลูกบอล

เมื่อเห็นว่า ราชาแบล็คแพนเทอร์ กำลังจะปลิวออกจากหน้าผาน้ำตก มือที่มีเกราะแขนไวเบรเนี่ยมก็จับข้อเท้าเล็ก ๆ ของ ราชาเฒ่า แล้วดึงกลับมา

"เจ้า?" ราชาแบล็คแพนเทอร์ มองย้อนกลับไป เขาเห็น ไคล์ จับข้อเท้าของเขาไว้ด้วยมือข้างเดียวและยกทั้งตัวขึ้น

เขาสงสัยว่าทำไมอีกฝ่ายถึงช่วยเขา?

จากนั้น ราชาแบล็คแพนเทอร์ ก็ได้ยินเสียงที่ไม่แยแสของ ไคล์ ดังขึ้นมา:“ทำให้คุณตกหน้าผาก็เป็นความคิดที่ไม่เลว แต่ถ้าจะให้ดีการนำคุณมาเป็นกระสอบทรายมันดีกว่าเป็นไหนๆเพราะฉันไม่อยากให้เรื่องมันจบไวจนเกินไป”

เมื่อ ราชาแบล็คแพนเทอร์ ได้ยินเช่นนั้นเขาแทบจะกระอักเลือดออกมา

“กลับไป!” ไคล์ ที่จับขา ราชาแบล็คแพนเทอร์ เอาไว้ได้ขว้าง ราชาเฒ่า ราวกับขว้างหอกกลับไปบนลานน้ำตก ร่างของเขากระแทกลงน้ำแล้วกระเด็นไปติดผนังหน้าผาและในที่สุดก็หยุดลง

"พระบิดา."

"ฝ่าบาท!"

ห่างจาก เจ้าชายทีชาก้า เพียงไม่กี่เมตร องครักษ์หญิง ต่างพากันตะโกนลั่น และพวกเธอต้องการเข้าไปช่วยราชาของพวกเธอ แต่ในขณะที่พวกเธอกำลังจะขยับ ราชาแบล็คแพนเทอร์ ได้ยกมือหยุดพวกเธอเอาไว้

“ การต่อสู้ยังไม่จบกฎของบรรพบุรุษใครจะทำลายไม่ได้…” ราชาเฒ่า พูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นในขณะที่หลังของเขาได้พิงผนังหน้าผาเอาไว้ และในตอนนี้ ไคล์ ได้เดินมาข้างหน้าเขาอย่างช้าๆ

“ คุณยังอยากจะสู้ต่อไหม?” ไคล์ มอง ราชาแบล็คแพนเทอร์ ที่อยู่ใกล้ ๆ อย่างเย็นชา ด้วยร่างสูงราวกับปีศาจสีดำที่อยู่ยงคงกระพันได้บดบังแสงอาทิตย์สีทองที่อยู่ข้างหลังเขาและเงาที่เย็นยะเยือกก็ห่อหุ้มร่างกายของ ราชาเฒ่า เอาไว้อย่างสมบูรณ์ จนทำให้ร่างกายของเขาสั่นสะท้านโดยไม่อาจระงับ

“ บอกข้าได้รึไม่ว่าเจ้าเชี่ยวชาญเทคนิคการต่อสู้กี่รูปแบบ” ราชาแบล็คแพนเทอร์ ถามอย่างช้าๆ แม้ว่าร่างกายภายในจะไม่ได้รับบาดเจ็บ แต่การสูญเสียสภาพจิตใจนั้นมาถึงขีดจำกัดของเขาที่อยู่ในวัยชราแล้ว

“ หนึ่ง 141 รูปแบบ” ไคล์ พูดตัวเลขที่สิ้นหวังนี้อย่างใจเย็น

“ ไม่น่าแปลกใจ” ราชาแบล็คแพนเทอร์ ส่ายหน้าอย่างแรงแล้วกำหมัดแน่น “ แต่การต่อสู้ระหว่างเรายังไม่จบ! ในฐานะผู้พิทักษ์แบล็คแพนเทอร์! ฉันต้องทำหน้าที่นี้เอาชนะคนนอกให้ได้!”

“ นั่นก็ตามใจ!” ไคล์ ยิ้มจาง ๆ กระแทกหมัดไปข้างหน้า

'ตูม! '

ร่างของ ราชาแบล็คแพนเทอร์ นั่งยองๆอยู่บนผนังด้านหลังเขาและไม่ได้ดิ้นรนขัดขืน หมัดหนักอีกข้างของ ไคล์ ยังคงกระแทกลงบนหน้าอกและชุดเสือดำของเขา

ตูม! ตูม! ตูม! ตูม! ตูม!

ไคล์ กระแทกหมัดลงอย่างต่อเนื่องราวกับพายุ ร่างของ ราชาเฒ่า ถูกฝังเข้าไปในผนังหน้าผาเรื่อยๆ

ฉากที่รุนแรงและโหดร้ายนี้ทำให้ ร่างกายของฝูงชนคนพื้นเมืองจำนวนนับไม่ถ้วนสั่นสะท้านบางคนล้มลงบนพื้นพร้อมกับยกมือขึ้นขอร้องอ้อนวอน “หยุด…หยุดเถอะ!”

“ ฉันขอร้องคุณหยุดเถอะ ได้โปรด!”

“องค์ราชา โปรดเอ่ยยอมแพ้!”

"หยุด! หยุดได้แล้ว อย่าสู้กันอีกเลย!”

ชั่วขณะบนหน้าผามีเสียงขอร้องอ้อนวอนของคนพื้นเมืองจำนวนนับไม่ถ้วนดังขึ้น

ทีชาก้า เห็นชนพื้นเมืองอันต่ำต้อยกราบวิงวอนขอร้องให้กับพระบิดาของเขา ก็ทำให้เขาเข้าใจได้ในทันทีว่าทำไมพระบิดาของเขาถึงต้องการปกป้องประชาชนของเขาและต่อสู้กับ ไคล์ เพียงลำพัง

“ พอแล้วได้โปรดหยุด!” ดวงตาของ ทีชาก้า คลอด้วยน้ำตาเขากระโดดลงไปบนลานน้ำตกอย่างหมดหวังจากนั้นก็ยกมือขึ้นแล้วพูดว่า“ ช้าชื่อ ทีชาก้า ขอเป็นตัวแทนของ วากานด้า ขอยอมแพ้อย่างเป็นทางการ !!”

หมัดขวาที่กำลังจะกระแทกลงของ ไคล์ หยุดลงอย่างกระทันหันจากนั้นเขาก็หันไปเหลือบมอง ทีชาก้า อย่างใจเย็น

ด้านหลังของเขามีร่างกายของ ราชาแบล็คแพนเทอร์ จมลึกอยู่ในผนังหินหน้าผา โดยกลายเป็นจุดศูนย์กลางของรอยแตกร้าวที่คล้ายใยแมงมุม