2/4

Ep.230 -

พลิกผันเป็นศัตรู

ผู้คนในที่นี้

ส่วนใหญ่แล้วถ้าไม่ใช่พวกเดียวกันหรือคนดัง ก็แทบไม่ได้รู้จักหรือคิดสนทนาต่อกัน

ดังนั้นแม้ว่าฉินเฟิงจะสวมใส่กรงเล็บเพลิงสีชาดไว้ที่แขนซ้ายตั้งแต่เริ่มการต่อสู้

แต่พวกเขาก็เข้าใจว่าน่าจะเพราะฉินเฟิงต้องการใช้มันเป็นตัวเสริมอานุภาพแก่กระบวนท่าวรยุทธธาตุไฟที่เพิ่งใช้ไป

ทั้งหมดจึงแทบจะไม่มีใครล่วงรู้

ว่าแท้จริงแล้วฉินเฟิงคือผู้ใช้อบิลิตี้!

และอบิลิตี้ของเขาก็ไม่ด้อยไปกว่าทางฝั่งวรยุทธโบราณเลย!

อบิลิตี้ลูกไฟกระแทกเข้าใส่หยวนฮันโดยตรง

ส่งเธอกระเด็นลอยไปไกล

กลุ่มพันธมิตรที่เพิ่งก่อตั้งขึ้น

ล่มสลายลงทันที และเริ่มหันมาสังหารกันเอง

“วัตถุดิบราชันย์สัตว์ร้ายต้องเป็นของฉัน!”

“ทั้งหมดจงตายให้แก่บิดา!”

“หลีกทางไปให้พ้น!”

ฝูงชนคำรามโกรธเกรี้ยว

สถนการณ์ที่ราชันย์สัตว์ร้ายตกตาย

ทำให้ทุกคนกลายเป็นบ้า!

แต่ ณ เวลานี้ ช่วงที่กำลังชุลมุนกัน

ปาหันก็พลันฉวยโอกาสทะยานเข้าใส่เลือดมังกร

และฉินเฟิงที่อยู่ใกล้ๆก็ไม่คิดขัดขวาง

“อ๊าาาาาา!”

ปาหันส่งเสียงร้องน่าเวทนา

เลือดมังกรน่ะช่วยเสริมความแข็งแกร่งให้แก่ร่างกายก็จริง

แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะทานทน

“ร่างเงาสรรพวุธ!”

เซิงเซินหยูก็โกรธไม่แพ้กัน

เขาไม่คิดเลยว่าการที่ตนอุตส่าห์สร้างบาดแผลจนสาหัสแก่ราชันย์สัตว์ร้าย สุดท้ายจะกลายเป็นคนอื่นได้รับผลประโยชน์ไป

… นับจากครั้งสุดท้าย นี่มันนานแค่ไหนแล้วกันนะ

ที่มีคนทำให้เขาโกรธมากถึงขนาดนี้!

บังเกิดเสียงเคร้งครั้ง!

ของโลหะกระทบกันอย่างเมามัน สรรพวุธนับร้อยผุดออกมาจากที่ใดไม่มีใครทราบ

รู้สึกตัวอีกทีก็ลอยล่องอยู่กลางอากาศแล้ว

และทั้งหมดมุ่งปลายแหลมไปยังตำแหน่งของฉินเฟิงและปาหัน

แม้จะเห็นสิ่งนี้

แต่ปาหันมิอาจก้าวเท้าหลบเลี่ยง

เพราะประเด็นก็คือร่างกายเขากำลังรับเลือดมังกรอยู่

และคล้ายกับว่าจะไม่สามารถรับมือกับพลังของมันได้ เจ็บปวดเกินจะทานทน

เลยจำต้องทุ่มเทสมาธิทั้งหมดไปกับมัน

“เจ้าหนู

ถ้าเธอออกไปได้แบบยังมีชีวิตอยู่ ขอให้รู้ไว้ว่าฉันติดหนี้เธอ!”

สิ้นเสียง

รอบกายปาหันพลันถูกปกคลุมไปด้วยแสงสีเงิน

---เป็นตัวเชื่อมต่อพิกัดมิติ!

ร่างของปาหันพลันหายวับในอากาศ

เขาได้ออกจากต่างมิติแห่งนี้ไปเสียแล้ว

เหลือเฉพาะฉินเฟิงในน้ำพุเลือดมังกร

ที่ต้องเผชิญหน้ากับสรรพวุธที่พุ่งเข้ามา

ในสายตาของฝูงชน

ฉินเฟิงคงตายอย่างไม่ต้องสงสัย!

“เหอะ!” ฉินเฟิงหัวเราะหยัน

วินาทีถัดมา ร่างกายเขาพลันลุกท่วมไปด้วยเปลวเพลิง! “เทคนิคมังกรไฟ!”

โฮกกกก!

เสียงหอนของสัตว์ในตำนานหวีดหวิวไปในชั้นอากาศ

มังกรไฟทะยานสูงขึ้น แผ่พลังอำนาจอันน่าเหลือเชื่อออกมา

สำหรับเทคนิคมังกรไฟ

มันคืออบิลิตี้ที่คนระดับสูงในเมืองใหญ่เท่านั้นถึงจะสามารถเรียนรู้

ไม่ก็ต้องมั่งคั่งร่ำรวยชนิดน่าอัศจรรย์ใจเท่านั้นถึงจะได้มาครอบครอง แต่ใครจะไปคิด

ว่าฉินเฟิงที่เป็นแค่วัยรุ่น จะกุมอำนาจอย่างเทคนิคมังกรไฟไว้กับตัว

พลุไฟสงครามก่อนหน้านี้ก็น่าขวัญผวามากพอแล้ว

แต่ตอนนี้

ยังมีอีกเทคนิคทรงพลานุภาพอย่างคาดไม่ถึงเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งอย่างกระทันหัน

ก๊าซซซซ!

มังกรไฟสาดคำรามโหดร้าย สรรพวุธที่เข้าใกล้มันหลอมละลายอย่างรวดเร็ว

ต่อให้อยู่ห่างไกล ก็ยังสามารถสัมผัสได้ถึงอุณหภูมิร้อนที่แผ่ออกมา

“ไปฆ่ามัน!” ฉินเฟิงสั่ง

ชี้นิ้วไปทางเซิงเซินหยู

สีหน้าของเซิงเซินหยูแปรเปลี่ยนกลับกลาย

“ปราการเหล็ก!”

บ้านเหล็กกล้าหลังใหญ่ปรากฏขึ้นอีกครา

เจ้าสิ่งนี้สามารถปกป้องผลพวงจากการถล่มของถ้ำได้ก็จริง

แต่มันย่อมไม่สามารถหยุดยั้งมังกรไฟของฉินเฟิงได้

หากเซิงเซินหยูยังคงตัดสินใจมุดหัวอยู่แต่ในปราการ

เกรงว่าเขาคงมีจุดจบเดียวกันกับนายพลเสือเกราะเกล็ดเช่นก่อนหน้านี้

ที่ถูกย่างและรมควันทั้งเป็นโดยฉินเฟิง

และเป็นอย่างที่คิดจริงๆ

เซิงเซินหยูมิได้ไร้สมอง หลังจากใช้งานปราการเหล็ก

พลังสมาธิของเขาพลันถูกกระตุ้นอย่างบ้าคลั่ง รูนโลหะกระจายไปทั่วชั้นอากาศ

“ยักษ์เหล็กจงปรากฏ!”

อบิลิตี้ปะทุโหม

ยักษ์สูงสิบเมตรผุดขึ้นมาจากพื้นดิน เหวี่ยงกำปั้นฟาดเปรี้ยง! เข้าใส่เบ้าหน้ามังกรไฟของฉินเฟิง

สองอบิลิตี้โรมรันกัน

พลังอันยิ่งใหญ่ทำให้คนอื่นต้องถอยฉากหลบเลี่ยง ไม่อาจเข้าไปแทรกแซงได้

--หวาดเกรงว่าตนจะโดนลูกหลง

“รีบลงมือเร็วเข้า!” เซิงเซินหยูตวาด

หวูซือ , กั๋วซิง

และหยวนฮันพุ่งเข้าหาราชันย์จระเข้มังกรทันที

สัตว์ร้ายตนนี้มีขนาดใหญ่โตมาก

ต่อให้เป็นส่วนเนื้อของมัน ทั้งหมดก็ยังมีมูลค่ามหาศาล

อย่างไรก็ตาม

อวัยวะที่มีค่ามากที่สุดของมันย่อมไม่พ้น 3 สิ่งนี้!

สิ่งแรกคือหนังเกล็ดของราชันย์จระเข้มังกร

สองเป็นกะโหลกมังกร และสุดท้ายแก่นพลังงานที่อยู่ใจกลางลำตัว

อย่างไรก็ตาม

หัวของมังกรจระเข้มีขนาดยาวเทียบเท่ากับ 1/4 ของร่างกายมัน

มีขนาดเปรียบเสมือนบ้านหลังเล็กๆ และอุปกรณ์รูนมิติที่คนเหล่านี้พกพามา--

--ไม่มีพื้นที่มากพอที่จะใส่มัน

เว้นแต่จะเลือกหั่นหัวออกเป็นท่อนๆ

ทว่าปัจจุบันพวกเขามีเวลามากถึงขนาดนั้นซะที่ไหน?

อย่างไรก็ตาม

แก่นพลังงานน่ะแตกต่างออกไปจากอีก 2 ชิ้นที่กล่าวมา

แก่นพลังงานของราชันย์จระเข้มังกรมีขนาดเท่าลูกบาสเกตบอลเท่านั้นเอง

ฉะนั้นสามารถเก็บใส่พื้นที่มิติได้!

“ไป๋หลี!” ฉินเฟิงตะโกนคำหนึ่ง

ไป๋หลีเริ่มขยับทันที!

มือของเธอค่อยๆถูกวาดออก

และทั้งหัวของราชันย์จระเข้พลันหายวับเข้าไปสู่พื้นที่มิติของเธอในพริบตา

วินาทีนั้นทุกสายตาต่างจับจ้องเธอด้วยความอิจฉา

เพราะพวกเขาไม่ทราบถึงอบิลิตี้ของไป๋หลี

ฉะนั้นเลยคาดเดาว่าไป๋หลีคงครอบครองอุปกรณ์รูนมิติที่มีพื้นที่ใหญ่มากเป็นพิเศษเป็นแน่

การจะสามารถเก็บหัวของราชันย์จระเข้เอาไว้ได้

อย่างน้อยต้องมีขนาด 300 ลูกบาศก์เมตร!

--เป็นอุปกรณ์รูนมิติที่มีค่าถึง 1,500

ล้านเหรียญ!

ฝูงชนสูดหายใจลึกอย่างไม่อยากจะเชื่อ

“ต้องฆ่าเธอ!

ต้องชิงอุปกรณ์รูนมิติมาจากเธอให้จงได้!!” หวูซือคลั่งเป็นคนแรก สำหรับมือปืน

มันจะมีอะไรน่าดึงดูดไปกว่าพื้นที่มิติขนาดใหญ่อีกเล่า!

ปังปังปังปังปัง!

เสียงห่ากระสุนดังสะท้อนไปทั้งโพรงถ้ำ

“คิดลงมือกับสาวสวยอย่างงั้นหรือ

หน้าไม่อาย!” เสียงหนึ่งแว่วผ่านตามสายลม และวินาทีต่อมา

ก๊าซพิษสีเขียวขุ่นน่าสยดสยองพลันโถมเข้าปกคลุมหวูซือและคนอื่นๆ

แค๊ก!

หวูซือเผลอสูดหายใจเข้าไปเฮือกหนึ่ง สมองวิงเวียน

วิสัยทัศน์เบื้องหน้าวูบไปวิหนึ่ง

“ตายซะ!” ชิหลงไม่รอช้า หันปลายกระบอกปืน

เล็งยิงไปทางหวูซือทันที

การต่อสู้ชุลมุนระลอกใหม่บังเกิดขึ้น

ณ ตำแหน่งที่ฉินเฟิงยืนอยู่

ในที่สุดน้ำพุเลือดมังกรจากราชันย์จระเข้ก็หยุดลง

ทั้งเนื้อทั้งตัวของฉินเฟิงปวดแสบปวดร้อนไปหมด

แต่เมื่อเทียบกับปาหันที่เผลอแพล็บเดียวก็ทนไม่ไหวแล้ว ในทางกลับกันมันมิได้เจ็บปวดเท่าใด

เนื่องจากความแข็งแกร่งทางกายภาพของฉินเฟิง

มันเหนือล้ำเกินกว่าคนธรรมดาทั่วไปมากมายนัก

ดังนั้นด้วยการเสริมสร้างจากเลือดมังกร

และพลังงานที่ถูกพลังพิเศษดูดกลืนมาจากราชันย์จระเข้

ทำให้ความแข็งแกร่งของฉินเฟิง ในวันที่ 8 นับแต่มาอาศัยอยู่บนเกาะแห่งนี้

ในที่สุดก็ทะยานไปอีกขั้น!

ก้าวขึ้นสู่เลเวล E2!

ณ เวลานี้ จากเบื้องหลังของจระเข้มังกร

หยวนฮันเร่งผุดลุกขึ้น และเล็งไปยังกระดูกสันหลังของราชันย์จระเข้

มีดในมือพยายามที่จะตัดเฉือนผิวหนังของราชันย์มังกร หมายจะล้วงลึกเข้าไปฉกชิงแก่นพลังงานของมัน!

“เจ้าสิ่งนั้นมันคือของฉัน!”

ไป๋หลีโผไปข้างหน้า

เสยปลายเท้าเตะคมกริชในมือหยวนฮันส่งทั้งคนทั้งร่างของเธอลอยละลิ่วออกไปอีกครั้ง

หยวนฮันโกรธแค้นสุดแสน

เพราะตลอดเวลาหลายปีที่เธอออกอาละวาดไปทั่วทั้งสามเฉิง

เจ้าตัวยังไม่เคยพ่ายแพ้ยับเยินถึงขนาดนี้มาก่อนเลย

ไม่ว่าจะเป็นฉินเฟิงหรือไป๋หลี

ความแข็งแกร่งของทั้งสองมากมายเกินกว่าที่เธอจะต้านทานไหว

มีดลายครามสีหิมะในมือของไป๋หลีวาดสะบัด

ฟาดฟันอย่างดุเดือดบนกระดูกสันหลังของราชันย์จระเข้มังกร

โดยมีรูนมิติจางๆเคลือบอยู่บนใบมีดลายคราม

และเป็นเพราะรูนมิติที่ว่านั่นเอง

ทำให้สามารถเฉือนราชันย์จระเข้ออกเป็นสองซีกได้อย่างง่ายดาย

ไป๋หลีเตะซากครึ่งหนึ่งของราชันย์จระเข้ออกไป

มีดลายครามโบกสะบัดอีกครั้ง ทันใดนั้นคริสตัลสีสดใสพลันปรากฏขึ้นในมือของเธอ

---แก่นพลังงานของราชันย์สัตว์ร้าย!

ไป๋หลีพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

และเก็บมันลงในพื้นที่มิติ

ผู้ใช้พลังคนอื่นๆเมื่อเฝ้ามองฉากนี้

ก็กลายเป็นคลุ้มคลั่งยิ่งกว่าเดิม เกือบทั้งหมดละละทิ้งภารกิจขัดขวางกองทัพจระเข้

พุ่งเข้าหาไป๋หลีกันทันที

เวลานี้

ไป๋หลีเปรียบดั่งขุมทรัพย์เคลื่อนที่ได้ --ขุมทรัพย์มีค่ามหาศาล!

หากสังหารเธอ

ความมั่งคั่งของตนจะติดปีกราวทะยานสู่สรวงสวรรค์!

เพราะนั่นคือแก่นพลังงานราชันย์สัตว์ร้ายเลเวล

E!

พวกเขาต้องทนทำงานหนักเป็นเวลา 4 - 5

ปี ทั้งยังต้องประหยัดอดออม ถึงจะสามารถซื้อมันได้

ทว่าปัจจุบัน

มันได้มาปรากฏอยู่เบื้องหน้าของพวกเขาแล้ว! จะให้อดใจไหวได้อย่างไร!

“ถ้าไม่อยากถูกฉันฆ่าตาย

ก็ออกไปให้พ้นเธอ!” ฉินเฟิงตวาดเตือน

“ไอ้หนู

มั่นใจในตัวเองมากเกินไปรึเปล่า!?”

“แกคิดว่าตัวเองเป็นใคร?

เวลานี้ต่อให้แกมีสามเศียรหกกรก็หยุดพวกเราไม่ได้!”

“ฆ่าเขา!

ในงานประมูลเขาเป็นคนกวาดสินค้าจากกลุ่มหวันซ่งไปเป็นจำนวนมาก

จะต้องมีของดีๆติดตัวอยู่แน่ๆ!”

ฝูงชนร้องตะโกน เจตนาฆ่าฟุ้งท่วมไปทั้งหัวใจ

“ออกไปให้พ้น!

พวกคุณไม่รู้หรือว่าเขาคือผู้ว่าการสถานชุมชนเฟิงหลี!”

ฮั่นเจียนคำรามเกรี้ยวกราด