Ep.852 - ถ้าไม่ตายจะยอมปล่อยไป

เมื่อเจอศัตรูคู่แค้น

ดวงตาแดงฉานของเขาก็สะท้อนประกายแห่งความสุข

เหอเทียนสิงพบว่าฉินเฟิงกับไป๋หลีกำลังหลบหนี

แล้วแบบนี้เขาจะยอมอยู่เฉยได้อย่างไร? ฟาดฝ่ามือใส่ทันที

ภายใต้แรงกดดันจากกำลังภายในอันทรงพลานุภาพ

อักษรรูนสีเงินของไป๋หลีที่ปลดปล่อยออกมาไม่อาจคงรูป แตกกระจัดกระจายเป็นเสี่ยงๆ

หากเฉพาะฉินเฟิงกับไป๋หลีต้องการจากไป

เหอเทียนสิงไม่มีทางหยุดได้ แต่พวกเขาต้องนำเอากระท่อมน้ำแข็งของหูซานติดตัวไปด้วย

ดังนั้นใช้รูนมากกว่าเดิม และเสียเวลามากยิ่งขึ้น

ด้วยเหตุนี้เอง พวกเขาเลยถูกเหอเทียนสิงสกัดเอาไว้ได้

หึ่ง หึ่ง! โล่ปราณกำลังภายในของฉินเฟิงขยายออก

เพื่อหยุดยั้งฝ่ามือของเหอเทียนสิง

กำลังภายในในตันเถียนของฉินเฟิง ถูกสูบมาใช้อย่างรวดเร็ว

กำลังภายในของฉินเฟิง ในแง่ปริมาณถือว่าไม่เลว

แต่ในแง่ของคุณภาพ เมื่อเทียบกับเลเวล S อย่างเหอเทียนสิงแล้ว มันคนละชั้น

แถมคราวนี้เหอเทียนสิงกำลังโกรธจัด ดังนั้นไม่คิดยั้งมือ

ฉินเฟิงไม่สามารถต้านทานได้เลย

เพล้ง!

โล่ปราณกำลังภายในแหลกสลาย ฝ่ามือกำลังภายในของเหอเทียนสิง

ยังคงหลงเหลือพลังอยู่ ส่วนไป๋หลี แม้คิดป้องกันตัวแต่ก็สายเกินไป

ตึงงง!

ฝ่ามือนี้ กดทับลงบนร่างของฉินเฟิงและไป๋หลีทันที

พวกเขารู้สึกเพียงแค่ว่า

ตนกำลังถูกทุบตีอย่างโหดเหี้ยมโดยกำลังภายใน

แผ่นหลังโก่งงอภายใต้แรงกดดันอันหนักหน่วง

ไป๋หลีน่ะไม่เป็นไรหรอก

เพราะเธอได้วิวัฒนาการขึ้นสู่ร่างสัตว์เทวะแล้ว

ความสามารถในการรับแรงปะทะค่อนข้างแข็งแกร่ง

ในขณะที่ฉินเฟิง เขาไม่มีชุดเกราะศักดิ์สิทธิ์อีกแล้ว

ถึงแม้ยังเหลือเกราะสมบัติระดับเทวะ แต่ด้วยเลเวลของเกราะ

มันสามารถทนต่อการโจมตีเต็มรูปแบบของจักรพรรดิสัตว์ร้ายเลเวล B เท่านั้น

เมื่อเทียบกับพลังของเลเวล S แล้ว ราวฟ้ากับเหว

การโจมตีนี้ จึงทำร้ายฉินเฟิงอย่างหนัก

พรวดดด!

เลือดกระอักเต็มปากฉินเฟิง

“เหอเทียนสิง หยุดมือ!” หลงหยุนอี้เมื่อเห็นฉินเฟิงถูกโจมตี

ก็ร้องตะโกน ตรงเข้าสกัดกั้นทันที

ด้วยความช่วยเหลือของหลงหยุนอี้ หลงเยว่เลยได้รับดาบอสูรฟ้า

ทว่าแม้ได้มายังไม่สามารถใช้งานในทันที แต่ที่เขาสามารถใช้งานมันได้

และแข็งแกร่งขึ้นดังเช่นปัจจุบัน ต้องขอบคุณรูบิควิเศษของฉินเฟิง

ดังนั้น เมื่อเห็นเหอเทียนสิงลงมือ เขาก็ไม่อาจทนอยู่เฉยได้

“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า หยุดมืออะไรกัน?

ฉันก็แค่มอบบทเรียนให้เดรัจฉานน้อยเท่านั้นเอง ถ้าพวกแกรักมันมาก

ก็จงปกป้องมันให้ได้สิ!” เจตนาฆ่าสาดประกายในดวงตาของเหอเทียนสิงอีกครั้ง

เมื่อครู่เขาปลดปล่อยพลังไปกว่าห้าส่วน แต่ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าฉินเฟิงยังไม่ตาย

ดูเหมือนฉินเฟิงจะแข็งแกร่งขึ้นอีกแล้ว!

ความเกลียดชังระหว่างทั้งสองไม่ใช่สิ่งที่สามารถแก้ไขได้

เรื่องนี้เหอเทียนสิงทราบดี ดังนั้นก่อนที่ฉินเฟิงจะเติบใหญ่ เขาจะต้องฆ่าอีกฝ่ายให้จงได้!

และหากคิดทำเช่นนั้น วันนี้นี่แหละคือสถานการณ์ที่ดีที่สุด!

เหอเทียนสิงโจมตีอีกครั้ง

แต่คราวนี้หลงหยุนอี้หยุดได้ทัน

ตูมมม!

เกิดแรงระเบิดมหาศาลขึ้นบนท้องฟ้า

ไม่ว่าจะเป็นเหอเทียนสิง หรือหลงหยุนอี้ เบื้องหลังของทั้งสอง

เงาดำเป็นจุดๆเริ่มปรากฏขึ้น

เงาดำนี้ โปร่งใสเหมือนจันทรา

ทุกคนที่รับชมการต่อสู้ ต่างสูดหายใจลึก

สองคนนี้เอาจริงแล้ว! พวกเขาใช้ดารากำลังภายในอย่างไม่คาดฝัน!

‘ดารากำลังภายใน’ เป็นการดำรงอยู่ในระดับตำนานเท่านั้น

ตำนานเล่าว่ากำลังภายในในตันเถียน หลังจากพัฒนาเป็นมหาสมุทร

หากคิดวิวัฒสู่เลเวล S พวกมันจะต้องถูกบีบอัด หลอมรวมให้อยู่ในรูปแบบของแข็ง

จากนั้นจะสร้างลูกทรงกลมเป็นรูปเป็นร่างขึ้น

ดาราที่ว่ามีลักษณะอย่างไรน่ะหรือ? นั่นตอบได้ยาก

เพราะสำหรับผู้ใช้วรยุทธโบราณเลเวล S แต่ละคนล้วนไม่เหมือนกัน

ทว่าพวกมันคือตัวแทนที่แสดงถึงพลังสูงสุดของพวกเขา!

ปัจจุบัน การต่อสู้ของทั้งสอง ได้ดำเนินมาถึงจุดนี้แล้วจริงๆ

ดาราบนอากาศที่อยู่เบื้องหลังเหอเทียนสิง

ดูเหมือนเป็นเส้นเป็นขีดอะไรบางอย่าง คาดว่าน่าจะเป็นร่องรอยของคมดาบ

ส่วนในอากาศเบื้องหลังหลงหยุนอี้ ดาราของเขาบ้างขึ้นบ้างลง

คล้ายใช้นัยยะบางอย่างในการลอยตัว

อย่างไรก็ตาม ดาราของทั้งสองปรากฏให้เห็นแค่จางๆเท่านั้น

ผู้ใช้วรยุทธโบราณระดับสูงน่ะเป็นอะไรที่ลึกล้ำมาก

ก็เหมือนกระบวนท่าวรยุทธบางประเภท ที่หากคิดเรียนรู้ จำเป็นต้องใช้ความเข้าใจอย่างลึกซึ้ง

นี่คือเขตแดนแห่งเจตนารมณ์!

เป็นสิ่งที่ไม่สามารถอธิบายออกมาเป็นคำพูดได้

แต่ถ้าให้สรุปโดยสังเขป การต่อสู้ระหว่างพวกเขา

ภายใต้เจตนารมณ์นี้ จะยิ่งรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

เปรี๊ยะ!

ชั้นอากาศระหว่างทั้งสองเกิดความผันผวน

รอยแยกมิติปรากฏขึ้นอีกครั้ง

การต่อสู้ของเลเวล S เหนือล้ำเกินกว่าจินตนาการของผู้คน

บ่อยครั้งสามารถสร้างเหตุการณ์ฟ้าถล่มแผ่นดินแยก และในครั้งนี้

รอยแยกมิติได้ปรากฏขึ้นอีกครา มันผุดขึ้นกลางอากาศโดยตรง

บังคับให้ทั้งสองต้องแยกจากกัน

ขณะเดียวกัน

ฉินเฟิงกับไป๋หลีต้องคอยทานรับฝูงสัตว์ร้ายจากป่าวูดูที่กระจายกันเข้ามาปิดล้อมจากเบื้องล่าง

ตอนนี้มีรอยแยกมิติเปิดขึ้นใหม่ เท่ากับพวกเขาซวยซ้ำสอง  ปรากฏเสียงคำรามทะลุออกมาอย่างกะทันหัน

ตามมาติดๆด้วยมังกรกระดูกตัวยาวที่ปกคลุมไปด้วยอักษรรูนมืด

มนุษย์ที่รอดชีวิตจากมิติล่มสลาย ร้องอุทานอีกครั้ง

“มังกรกะโหลกแห่งดินแดนกระดูก!”

เจ้าตัวนี้คงไม่พ้นเป็นสัตว์ร้ายจากพื้นที่ต้องห้ามของมิติล่มสลายเช่นกัน

หายนะทั้งหมดที่เกิดขึ้น ล้วนมีต้นตอจากการต่อสู้ระหว่างเลเวล

S ทั้งสอง ไม่เพียงแค่นั้น แต่มังกรกะโหลกเมื่อบินออกมา

มันปลดปล่อยกลิ่นอายระดับราชันย์เลเวล B --นี่แค่ตัวแรกเท่านั้นนะ! แล้วแบบนี้ใครจะรู้

ว่าจะมีตัวอันตรายอะไรจากข้างในออกตามมาอีก

หลงหยุนอี้กล่าวเสียงหม่น “เหอเทียนสิง

คุณมาที่นี่เพื่อหาสมบัติ หรือต้องการทำลายมิติแห่งนี้ลงกันแน่? หากเป็นอย่างหลัง

ก็อย่าหวังเลยว่าจะได้อะไรกลับไป!”

สีหน้าของเหอเทียนสิงเผยถึงความหยามหยั่น แต่การโจมตีทั้งสองครั้งที่ผ่านมา

ส่งผลให้ตำแหน่งที่เขาได้รับบาดเจ็บเริ่มเกิดอาการปวดจางๆ

ดังนั้นในใจเขาไม่อยากสู้อีกต่อไป แต่อีกใจก็ไม่ยินยอมปล่อยฉินเฟิงไปเช่นกัน

“ไม่ต้องสู้กันต่อก็ได้ แต่คุณจะต้องส่งเขามา!”

เหอเทียนสิงกล่าว

เสียงทุ้มหนาของหลงเยว่ดังแทรก เอ่ยหัวเราะหยัน

“อย่าล้ำเส้นเกินไปนัก ลุงสิบสามของฉันขอให้แกถอย แกก็ต้องยอมถอย!”

เหอเทียนสิงแสยะยิ้มเย็น ไม่ยินยอมรับคำ “งั้นก็สู้กันต่อ!”

ไอซานที่อยู่ข้างๆ คอยรับฟังทั้งสามถกเถียงกัน

ทำทีไม่ต่างจากกำลังเฝ้าชมเรื่องตลก อย่างไรก็ตาม

เขายังคงแอบล็อคพลังสมาธิบนร่างของหลงเยว่ เตรียมพร้อมโจมตีอีกฝ่ายทุกเมื่อ

ขณะเดียวกัน

เบื้องล่างฉินเฟิงถูกรุมล้อมไปด้วยสัตว์ร้ายหลากสายพันธุ์ กระทั่งมังกรกะโหลกยังเข้ามาร่วมสนุกด้วย

ไม่ยอมปล่อยให้ฉินเฟิงกับไป๋หลีหนีไป

ฉากเบื้องล่างนี้กระตุกความคิดหนึ่งของเหอเทียนสิงขึ้นมา

ในสายตาของเหอเทียนสิง ฉินเฟิงกำลังได้รับบาดเจ็บ

แถมถูกรุมล้อมโดยฝูงสัตว์ร้ายที่หลั่งไหลเข้ามาไม่ขาดสาย แม้เขาไม่ทำอะไร

แต่หากปล่อยทิ้งไว้ ฉินเฟิงคงไม่พ้นความตาย

ดังนั้น เหอเทียนสิงยิ่งตั้งใจแน่วแน่

ยืนกรานว่าจะไม่ยอมปล่อยฉินเฟิงไป

มุมปากของไอซานยกยิ้มน่าเกลียด เอ่ยออกมา

น้ำเสียงแฝงไว้ด้วยเจตนาร้ายอย่างสุดซึ้ง

“ถ้าให้ฉันพูด ฉันว่าทุกคนหยุดสู้กันเองเถอะ

พวกเราก็แค่เฝ้าดูเจ้าเพื่อนตัวน้อยคนนี้ ถ้าเขาตายก็คือตาย แต่ถ้าเขารอดก็ปล่อยไป

แบบนี้จะได้ไม่ต้องขัดแย้งกันอีก!” ไอซานฉีกยิ้มบ้าคลั่ง ก้มลงมอง

ราวกับเขากำลังเพลิดเพลินไปกับการรับชมละครแสนสนุก

เหอเทียนสิงพอได้ยิน ก็กล่าวเสริมขึ้นว่า

“แล้วทางตระกูลหลงคิดว่ายังไง? นี่ถือเป็นทางออกที่ดี ทุกคนห้ามขยับ พวกคุณต้องไม่ช่วยเหลือเขา

ถ้าเขาเอาตัวรอดได้ ฉันจะยอมปล่อยไป!”

ประกายดำมืดฉายวาบในดวงตาของหลงหยุนอี้

เหอเทียนสิงกับไอซานยังไม่รู้ถึงความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ของฉินเฟิง

--แต่ตัวเขารู้ดี!!

ครั้งนี้ที่เดินทางมายังมิติธารโลหิต

ทางตระกูลหลงมากันแค่สองคน และยังเร็วถึงขนาดนี้ ก็เป็นเพราะ …

พวกเขาคอยจับตามองฉินเฟิงอยู่ตั้งแต่แรก

วัยรุ่นคนนี้จู่ๆก็เคลื่อนไหวอย่างกะทันหัน

และทุกครั้งที่ทำเช่นนี้ ผลลัพธ์สุดท้าย มักได้รับชัยชนะอันยิ่งใหญ่

สามารถเก็บเกี่ยวผลประโยชน์มหาศาลเสมอๆ

ดังนั้นเมื่อกลุ่มเฟิงหลีเคลื่อนไหวครั้งใหญ่

ทางตระกูลหลงเลยได้รับข่าวเป็นกลุ่มแรก!

แม้มีหลายคนยังไม่มั่นใจก็ตาม

แต่หลงเยว่กับหลงหยุนอี้ตัดสินใจทันที ว่าจะติดตามฉินเฟิงมาสำรวจมิติธารโลหิต!

และตอนนี้ เหอเทียนสิงเอ่ยปากออกมาแล้ว

ว่าตราบใดที่ฉินเฟิงผู้อยู่ท่ามกลางสนามรบเบื้องล่างไม่ตาย ทุกอย่างเป็นอันจบ

ดังนั้นสบายใจได้

เพราะหลงหยุนอี้เชื่อใจฉินเฟิง

เพียงแต่เขาคงไม่ทันทราบ

ว่าตอนนี้ฉินเฟิงกำลังได้รับบาดเจ็บสาหัส!