Ep.105 -

จุดจบได้มาเยือน

เปรี๊ยะ….

หลังเกิดการระเบิด

หนึ่งในปีกใบพัดของอุปกรณ์มิติก็เริ่มเอนเอียง วงจรไฟฟ้าส่งเสียงแปลกๆ

ชิ้นส่วนน้อยใหญ่ทยอยกันพังทลายลงอย่างช้าๆ

“ชิบหายแล้ว วิ่งเร็ว!”

ท่ามกลางผู้คนเบื้องล่างที่กำลังแหงนมอง

ใครบางคนตะโกนขึ้น

อย่างไรก็ตาม

ผู้คนที่อยู่ในอาคารเบื้องล่าง ไม่มีใครคาดคิดว่าจะเกิดเหตุร้ายเช่นนี้ขึ้น

และมันก็สายเกินไปแล้วที่จะหลบหนี

กระทั่งฉินเฟิงเอง

ก็ไม่มีหวังที่จะรับมือกับสถานการณ์ในเวลานี้

โครมมมม!

ปีกใบพัดของอุปกรณ์มิติร่วงกระแทกเข้ากับอาคารสูงหลังหนึ่ง

และอาคารทั้งหลังก็ถล่มลงมาทันที

ไม่เพียงเท่านั้น

แต่ปีกใบพัดอุปกรณ์มิติที่เหลืออีกสองก็เริ่มเอนเอียงอย่างช้าๆ

มันไม่สามารถบรรทุกวัตถุขนาดใหญ่เช่นนี้ได้

ยิ่งไปกว่านั้นอุปกรณ์มิติก็เสียสมดุลเดิมของมัน

และไม่สามารถคงความเสถียรไว้ได้อีกต่อไป

ความเร็วในการร่วงหล่นยิ่งทวีมากขึ้น

มากขึ้น จนผู้คนไม่สามารถหนีไปได้ทัน

“เสี่ยวไป๋ หนีกันก่อน!”

ฉินเฟิงตะโกนคำหนึ่ง

ไป๋หลีปรากฏกายขึ้นข้างฉินเฟิงทันที

และทั้งสองก็หายวับไปพร้อมกัน ท่ามกลางฉากอลหม่านนี้

ไม่มีใครสังเกตเห็นถึงฉินเฟิง

เสียงคำรามดังขึ้นอีกครั้ง

คราวนี้อุปกรณ์มิติขนาดใหญ่ ร่วงตกลงใจกลางจตุรัสกลางเมืองหาน

อุปกรณ์รักษาเสถียรภาพมิติเป็นเครื่องมือที่มีความซับซ้อนที่สุดและยังมูลค่าสูงลิ่ว

แต่ก็ไม่ได้หมายความว่ามันจะมีความแข็งแรงทนทานแต่อย่างใด ตรงกันข้าม

เพื่อประหยัดพลังงานของอุปกรณ์มิติ มันเลยแทบจะไร้ซึ่งการป้องกัน

ฉินเฟิงเองก็ไม่ทราบเหมือนกัน

ว่าแท้จริงแล้วนี่ต่างหากที่เป็นเหตุของหายนะที่เกิดขึ้นในชีวิตก่อนหน้า

ถ้าเขารู้ สิ่งแรกที่เขาจะทำคือฆ่าไอมือปืนปัญญาอ่อนนั่นซะ!

การพังทลายของอุปกรณ์มิติ

เป็นเรื่องที่ผู้คนไม่ทันคาดฝัน

ผู้คนจำนวนมากเดิมทียังรู้สึกตื่นตระหนกและสับสน

ทว่าเมื่อเกิดการถล่มของตัวอาคาร --ดั่งสัญญาณเรียกสติ

บังเกิดความโกลาหลขึ้นทันที

กองทหารรักษาการณ์และหน่วยลาดตระเวนทยอยกันปรากฏตัวขึ้นทีละคน

ทีละคน ไม่เพียงแค่นั้น

กระทั่งตัวตนที่ส่งกลิ่นอายดุร้ายและโกรธเกรี้ยวก็ยังปรากฏขึ้นเช่นกัน

-เขาคือชายที่แข็งแกร่งที่สุดในเมืองหาน

เทศมนตรี ชิเทียนไห่!

“บัดซบ! ใครเป็นคนทำ!!!!”

ชิเทียนไห่แทบจะไม่อยากเชื่อเลยว่าเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น

เพราะนั่นน่ะคืออุปกรณ์รักษาเสถียรภาพมิตินะ!

มันเป็นรากฐานที่สำคัญที่สุดของเมือง!

เสียงคำรามของเขาสั่นสะเทือนไปทั่วชั้นอากาศ

นี่คล้ายดั่งสัญญาณกระตุ้น เพราะครู่ต่อมา รอยแยกบนท้องฟ้าก็เริ่มปรากฏขึ้นแทนที่ตำแหน่งเดิมของอุปกรณ์มิติ

รอยแยกนี้มองดูราวกับว่ามันกำลังฉีกผืนฟ้า

มันอยู่สูงเหนือพื้นดิน 100 เมตร และมีขนาดความกว้างกว่า 10 เมตร

【ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด … 】

แทบจะไม่ต้องเงยมอง

อุปกรณ์สื่อสารของฉินเฟิงก็สั่นไหวอย่างรุนแรง

ไม่เพียงเท่านั้น

แต่ทั่วทั้งเมืองหานก็ล้วนได้รับข่าวนี้

ช่วงเวลาถัดมา

สิ่งมีชีวิตภายในมิติก็เริ่มหลั่งไหลเข้ามา

ฉินเฟิงซึ่งอยู่ใกล้กับรอยแยกมิติ  เพียงจ้องมองไปที่มัน สีหน้าของเขาก็แปรเปลี่ยนไป

แม้จะเคยเห็นฉากนี้มาแล้วในชีวิตก่อน

แต่ในส่วนลึกของจิตใจเขาก็ยังคงหวาดกลัวมัน

ตัวแรกที่ออกมาคือด้วงกระหายเลือด

มันคือหนึ่งในสัตว์ร้ายจำพวกแมลงที่ครอบครองความว่องไว และรวดเร็วที่สุด

เสียงกระพือปีกหึ่งๆดังขึ้นต่อเนื่อง

พวกมันกระจายตัวกันออกไป และเมื่อพบเห็นผู้คนที่กำลังวิ่งหนีจากทุกทิศทาง

ก็เริ่มไล่เข่นฆ่าอย่างบ้าคลั่งทันที

แม้ด้วงกระหายเลือดจะออกมาเป็นกลุ่มแรก

แต่มันก็ยังเป็นถึงแมลงสัตว์ร้ายเลเวล F5!

เลเวล F ไม่พอ

แต่ธรรมชาติของพวกมันยังอยู่รวมกันเป็นฝูง!

ตัวเดียวก็ยากจะรับมืออยู่แล้ว

ไหนจะเรื่องที่มันบินได้อีก ยิ่งเป็นฝูงคงไม่ต้องกล่าวถึง

ขณะเดียวกัน เหล่าผู้ใช้พลังเลเวล F

ที่มายืนออเตรียมสังหารสัตว์ร้ายเกราะคริสตัลกันในตอนแรก ก็เริ่มเปิดฉากโจมตี

“ยิง! ยิงพวกมันซะ ยิงเข้าไป!

อย่าปะทะกับพวกมันตรงๆ ถ้าเข้ามาใกล้ก็ถอยซะ!”

บังเกิดเสียงตะโกนขึ้นท่ามกลางผู้ใช้พลัง

มือปืนคนหนึ่งเปิดฉากโจมตีอย่างรวดเร็ว

สาดปืนกลในมือเขาอย่างเมามัน

แต่ไม่นานเขาก็ตกเป็นเป้าหมายของด้วงกระหายเลือด

เมื่อสังหารพวกมันไปหนึ่ง อีกตัวก็เข้ามาแทนที่อย่างรวดเร็ว

ไม่นาน

มือปืนก็ถูกด้วงกระหายเลือดกระแทกล้มลงกับพื้น ช่วงเวลาต่อมา

ด้วงกระหายเลือดอีกสามตัวก็โฉบลงมาเกาะตามร่างกายเขา

ปรากฏท่อยาวกว่าหนึ่งเมตรยื่นออกจากปากด้วงกระหายเลือด

และจิ้มเข้าไปในร่างของมือปืน

“อ๊าาาาาา”

มือปืนกรีดร้องโหยหวน

เลือดในกายเขาถูกสูบไปอย่างรวดเร็ว พริบตาเดียว เขาก็ไร้ซึ่งเรี่ยวแรงจะขัดขืน

และฉากที่ว่านี้

กำลังเกิดขึ้นทุกหนแห่ง

ฉินเฟิงกวาดมองไปรอบๆ

ไม่นานก็พบกับหลิวซู

ในเมื่อไม่สามารถป้องกันเมืองหานจากการถูกรุกรานโดยพวกแมลงได้

ดังนั้นฉินเฟิงจึงตัดสินใจช่วยเธอ

ตอนแรกหลิวซูเลือกที่จะรุกสลับรับ

แต่ด้วงกระหายเลือดสองตัวก็ไล่เธอไม่ยอมเลิกรา คอยก่อกวนตลอดเวลา ดังนั้น

เพื่อไม่ให้ตัวเองได้รับบาดเจ็บ หลิวซูจึงตัดสินใจหันมาตั้งใจหลบหนีอย่างเดียว

ดีกว่าทุ่มโจมตีแลกชีวิต

ช่วงเวลานั้นเอง

ลูกไฟขนาดใหญ่ก็ส่งเสียงคำรามมาจากด้านข้าง พุ่งเข้าใส่ด้วงกระหายเลือดอย่างแรง

เปรี้ยง!

ด้วงกระหายเลือดถูกระเบิดกระแทกใส่อย่างแรง

มันลุกท่วมเป็นไฟ ร่วงตกลงกับพื้นแน่นิ่งไป

หลิวซูมองไปตามทิศทางของลูกไฟด้วยความประหลาดใจ

เพราะท้ายที่สุดแล้ว ชัดเจนว่าเปลวไฟนี้พุ่งมาเพื่อช่วยเหลือเธอ

และต้องประหลาดใจยิ่งกว่าเดิม

เพราะเธอไม่คาดคิดเลย ว่าคนที่เธอเห็นจะเป็นฉินเฟิง

ฉินเฟิงสาวเท้ายาวๆเข้ามา

และโบกสะบัดมีดกษัตริย์ครามในมือใส่ด้วงกระหายเลือดอีกตัว

“มีดเปลวเพลิง!”

มีดกษัตริย์ครามพลันถูกปกคลุมไปด้วยรูนไฟ

ก่อรูปขึ้นเป็นใบมีดยาวขนาดหนึ่งเมตร ขยายขึ้นจากใบมีดเดิมเป็นสองเท่า

ใบมีดเพลิงวาดผ่านด้วงกระหายเลือด ตัดผ่ามันออกเป็นสองซีกในฉับเดียว!

ไร้ซึ่งหยาดโลหิตใดจากบาดแผล

แต่มีกลิ่นหอมหวลของเนื้อย่างลอยออกมาแทน

“ขอบใจนะ!” หลิวซูเร่งเอ่ยปาก

“ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาพูดเรื่องไร้สาระ

รีบกลับบ้านเร็วๆเข้า สถานการณ์ที่นี่ไม่ดีเลย” ฉินเฟิงตอบกลับไป

“เข้าใจแล้ว”

หลิวซูพยักหน้าหงึกๆ ณ จุดนี้

ไม่เพียงใจกลางเมืองปรากฏรอยแยกมิติขนาดใหญ่ขึ้นเท่านั้น

แต่ยังปรากฏรอยแยกมิติเล็กๆน้อยๆ กระจายไปทั่วทั้งเมืองเช่นกัน

หลิวซูจึงกังวลเป็นธรรมดา

และใครจะรู้

ว่าตอนนี้ที่บ้านเป็นอย่างไรบ้าง

ฉินเฟิงกับหลิวซูเริ่มเร่งเดินทางกลับไปตามท้องถนน

ระหว่างนั้น หลิวซูก็ต้องประหลาดใจอีกคราว เดิมเธอคิดว่าไป๋หลีเป็นเพียงคนธรรมดา

แต่เวลานี้ เธอค้นพบว่าความเร็วของอีกฝ่ายไม่ได้ด้อยไปกว่าตนเองหรือฉินเฟิงเลย

แถมท่าทีของเด็กสาวยังดูผ่อนคลาย ไร้ซึ่งความตื่นตระหนกใดๆ

ตอนนี้ กระทั่งเทศมนตรีชิเทียนไห่

ก็หนีหายไปแล้วอย่างไร้ร่องรอย

ทันทีที่รอยแยกปรากฏขึ้น

ความโกลาหลก็ตามมา ฝูงชนพากันหลบหนีอย่างบ้าคลั่ง รถยนต์แออัดอยู่บนท้องถนน

และเมื่อเกิดอุบัติเหตุขึ้นเพียงครั้งเดียว การจราจรก็เป็นอัมพาตไปทันที

ไม่มีใครสามารถขับฝ่าออกไปได้

“อ๊ากกกก”

ชายคนหนึ่งกรีดร้องน่าสังเวช

ตรงเท้าของเขาถูกแมลงเหล็กดำกัดเข้าใส่

“ช่วยด้วย ช่วยฉันด้วย!”

เขาร้องตะโกน มองหาความช่วยเหลือรอบตัว

--ฉินเฟิงกับหลิวซูเดินผ่านพอดี อีกฝ่ายพอเห็น ก็ร้องแหกปากอีกครั้ง

“หัวหน้าหลิว! หัวหน้าหลิวช่วยผมด้วย!”

ในฐานะหนึ่งในหัวหน้าของสาขาหน่วยลาดตระเวนเมืองหาน

ที่ทั้งแข็งแกร่ง งดงาม และเยาว์วัย ดังนั้นทุกคนในเมือง

ไม่ว่าใครต่างก็รู้จักเธอ

หลิวซูเกิดความลังเลขึ้นทันที

แต่ในที่สุดก็ชักปืนพลังงานออกมา ยิงไปที่เท้าของชายคนนั้น

แมลงเหล็กดำยอมคลายปากของมันออก ชายคนนั้นถอนหายใจ

แต่เมื่อก้มลงมอง ก็พบว่าเท้าของเขาถูกกัดจนเหวอะ มันใช้การไม่ได้แล้ว

เขาสิ้นหวังอีกครั้ง

อย่างไรก็ตาม เมื่อมองไปยังหลิวซู

เขาคล้ายกับบังเกิดความหวัง ใช้มือคว้าขาของหลิวซูไว้ทันที

“หัวหน้าหลิว

คุณจะทิ้งฉันไว้แบบนี้ไม่ได้นะ ที่นี่มันอันตรายเกินไป

ได้โปรดช่วยพาฉันเข้าไปในตึกที่ปลอดภัย และรอการช่วยเหลือด้วยเถอะ!”