Ep.623 - สิ้นสุดภารกิจสนับสนุน

เมื่อประกอบเข้าด้วยกันกับบทสนทนาระหว่างฉินเฟิงกับไป๋หลีก่อนหน้านี้

ที่คงโบะได้ยินชัดทุกประโยคทุกถ้อยคำ ผ่านสองหูของเขา

เมื่อกี้ … ฉินเฟิงกับไป๋หลีพูดว่า พวกเขาเพิ่งฆ่าชินระไป …

และชื่อนี้ คงโบะไม่มีทางฟังผิดไปแน่ๆ!

เพราะนั่นคือชื่อของฝันร้ายในลุ่มน้ำตู่ซาน

เป็นตัวตนทรงพลังในเลเวล A ผู้นำกองกำลังมืดที่แข็งแกร่งที่สุดคนหนึ่ง

“เรื่องราวมันจะเป็นยังไงก็ช่าง ขอแค่ไปตรวจสอบในภายหลัง

เดี๋ยวก็รู้เอง”

คงโบะบ่นพึมพำ กวาดตามองหลุมลึกเบื้องหน้า ก่อนจะหันหลังกลับไป

…

ทางฝั่งฉินเฟิง เขาไม่ได้ค้นพบการดำรงอยู่ของคงโบะ

ช่วงเวลาที่ปลดปล่อยพลังสมาธิ ฉินเฟิงกวาดมันไปยังทิศทางของไป๋หลี

มิได้มุ่งไปทางคงโบะที่อยู่เบื้องหลัง

ไม่ต้องกล่าวถึงเรื่องที่คงโบะจะกลายเป็นตัวตนทรงพลังเลเวล A

ในอนาคต ดังนั้นครอบครองทักษะลับที่สามารถกลบซ่อนกลิ่นอาย

บวกกับเรื่องที่ฉินเฟิงได้รับบาดเจ็บ ในใจของไป๋หลีเลยไม่มีเวลาไปสนใจสิ่งอื่น

เฝ้ารอจนกระทั่งไป๋หลีกับฉินเฟิงจากไป

คงโบะจึงค่อยตามกลับไปยังเมืองกลางตู่ซาน บุกป่าฝ่าดงแมลงสัตว์ร้ายนับไม่ถ้วน

กว่าจะมาถึงอีกที จากช่วงฟ้าสาง ปัจจุบันดวงอาทิตย์ลอยอยู่เหนือหัวพอดี

เป็นช่วงเวลาเที่ยงวันแล้ว

ซื่อฉิงเห็นอีกฝ่ายกลับมา ก็เร่งสอบถาม

“ในพื้นที่เตือนภัยมันเกิดอะไรขึ้น?

หลายวันมานี้ฉินเฟิงเก็บกวาดเขตรอบๆเมืองกลางตู่ซาน ทำให้พวกแมลงเชื่องลงมาก

แต่วันนี้จู่ๆโดรนสังเกตการณ์ก็ถ่ายภาพฝูงกองทัพแมลงกำลังอพยพเข้ามา

เหตุการณ์นี้ใช่เกี่ยวข้องกับสัญญาณเตือนภัยรึเปล่า? ”

นี่ไม่ต่างจากวลี ดึงผมเส้นเดียวสะเทือนทั้งร่าง

กระทั่งตัวคงโบะเองยังสัมผัสได้ถึงพลังงานอันน่าหวาดกลัว รวมไปถึงแรงกดดันมหาศาล

ปล่องลึกที่เห็นกับตาเป็นเครื่องพิสูจน์ได้

ดังนั้นรังแมลงรอบๆจะเกิดความตื่นตระหนกก็ไม่แปลก บางจำพวกถึงขั้นย้ายรัง

จึงรวมตัวกันเป็นกองทัพแมลง จากเดิมอาศัยอยู่รอบนอก

ผลักดันลึกเข้ามาในเขตใกล้ๆกับตู่ซาน จนเกิดความวุ่นวายขึ้นโดยรอบ

คงโบะพอได้ยินคำพูดของซื่อฉิง

ก็คล้ายนึกอะไรบางอย่างออกในหัวใจ อ้าปากเอ่ยถามว่า “แล้วฉินเฟิงล่ะ?

วันนี้เขาไม่ออกไปล่าสัตว์ร้ายหรอ”

ฉินเฟิงออกล่าแมลงสัตว์ร้ายทุกวัน

จากนั้นก็ส่งบันทึกการต่อสู้ในรุ่งเช้าวันถัดไป

นี่กลายเป็นฉากที่ทุกคนเห็นจนชินชาแล้ว ทุกครั้งที่เขาเข้ามา

เขตอันตรายบนแผนที่จะลดลง กระทั่งตอนนี้

ก็ยังมีบางคนเฝ้ารอให้ฉินเฟิงมาส่งภารกิจก่อนออกเดินทาง

พวกเขาเตรียมไปเก็บซากเหลือๆจากผลงานของฉินเฟิง

มีหลายคนเก็บกู้ซากแมลงที่ฉินเฟิงไม่ได้รวบรวมมา หรือออกล่าสัตว์ร้ายที่บาดเจ็บอ่อนแอจากฝีมือฉินเฟิง

ได้รับสินสงครามมาอย่างง่ายดาย ฯลฯ

กล่าวได้ว่าหากฉินเฟิงได้กินเนื้อ เช่นนั้นพวกเขาก็ได้กินซุป

คนเหล่านี้เฝ้ารอคอยฉินเฟิงมาจากการล่าด้วยความใจจดใจ่อ

ซื่อฉิงพอถูกถามก็ตอบกลับไป “วันนี้ฉินเฟิงไม่ได้ออกล่านะ

แต่เมื่อวานฉันคุยกับเขาแล้ว เขาบอกว่าวันนี้จะหยุดพัก ไม่มีแผนออกไปไหน”

สีหน้าของคงโบะกลายเป็นซับซ้อน

ยิ่งได้ฟังก็ยิ่งมั่นใจในความคิดก่อนหน้านี้ของตัวเอง

“อืม นั่นสินะ คนเรามันก็ต้องการวันพักผ่อนบ้าง

งั้นวันนี้พวกเราก็ช่วยกันพยายามเผื่อในส่วนของเขาด้วยก็แล้วกัน ไปออกล่ากันดีกว่า

ฤดูหนาวกำลังจะหมดลงแล้ว อาศัยประโยชน์จากช่วงเวลานี้ รีบฆ่าสัตว์ร้าย

ไม่ให้คนในเมืองกลางตู่ซานต้องตายเพิ่มขึ้น”

คงโบะเอ่ยออกมาเช่นนั้น

ดูเหมือนว่าเขากำลังคิดช่วยฉินเฟิงปกปิดความจริง

เพราะเห็นได้ชัดว่าฉินเฟิงไม่ต้องการให้คนอื่นทราบว่าตนทำอะไร

แต่เรื่องนี้คงโบะก็พอเข้าใจ

เพราะความทรงจำที่คงโบะมีต่อฉินเฟิง

กระทั่งตัวเขายังรู้สึกว่าฉินเฟิงเป็นคนที่น่าหวาดกลัวอย่างแท้จริง

เป็นเลเวล C แต่กล้าท้าทายเลเวล A ?

เหตุการณ์ที่กระทั่งในเทพนิยายก็ยังไม่เคยบอกเล่าเรื่องราวมาก่อน

คงโบะเองก็บังเกิดความสงสัยเช่นกัน

ว่าฉินเฟิงน่าจะปิดซ่อนความแข็งแกร่งที่แท้จริงของตัวเองเอาไว้

สำหรับฉินเฟิง หากต้องการสร้างชื่อเสียงให้กับตัวเอง

เขาคงบอกว่าตัวเองสังหารชินระไปแล้ว แต่หากต้องการปกปิดตัวเอง

เขาจะไม่เอ่ยถึงเรื่องนั้น อย่างไรก็ตาม คงโบะมิได้เอ่ยเรื่องเหล่านี้ออกไป

ตอนนี้เขาตัดสินใจที่จะเงียบ

…

หลังพักผ่อนเป็นเวลาหนึ่งวันเต็ม

ฉินเฟิงก็เข้าร่วมภารกิจอีกครั้ง

และไม่มีใครเลยที่สังเกตเห็นถึงความผิดปกติของฉินเฟิง

พื้นที่อันตรายสีม่วงบนแผนที่ ก็ค่อยๆเปลี่ยนสีไป

สำหรับพื้นที่เหล่านี้ ยิ่งมีขนาดใหญ่มากก็อันตรายมาก บางทีในเขตเดียว

อาจมีรังแมลงถึงหลายรัง ดังนั้นจำเป็นต้องกวาดล้างซ้ำๆ

เป็นสถานการณ์ที่ค่อนข้างซับซ้อน

อย่างไรก็ตาม ภายใต้การออกล่าแมลงสัตว์ร้ายของฉินเฟิง

รังแมลงยังคงถูกทำลายลงอย่างต่อเนื่อง

วันเวลาผ่านไปราวกับชั่วพริบตา

ฉินเฟิงอยู่ในเมืองกลางตู่ซานมาครบหนึ่งเดือนแล้ว!

ภายในตึกผู้ใช้พลัง เช้าวันถัดมา

【ติ๊งต่อง! สถานการณ์รบในพื้นที่เขต 21 เกิดการเปลี่ยนแปลง】

【ภารกิจปราบปรามรังแมลงประสบผลสำเร็จ : ผู้บรรลุภารกิจ

ผู้ใช้พลังเลเวล C ฉินเฟิง】

【ภารกิจปราบปราบมังกรดินระดับจักรพรรดิสัตว์ร้าย เลเวล C8

ประสบผลสำเร็จ : ผู้บรรลุภารกิจ ผู้ใช้พลังเลเวล C ไป๋หลี!】

เสียงประกาศดังก้อง สะท้อนในห้องโถงผู้ใช้พลัง

แม้เสียงนี้จะดังทุกวันต่อเนื่องเป็นเวลากว่าหนึ่งเดือน แต่สำหรับหลายๆคน

ทุกครั้งที่ได้ยินมัน ยังอดทอดถอนหายใจไม่ได้

“พวกเขาล่ามาได้อีกหนึ่งแล้ว”

“แถมคราวนี้ยังเป็นเลเวล C8 เด็กที่ชื่อไป๋หลีนั่น ทรงพลังถึงขนาดนี้ได้ยังไงกัน”

“แข็งแกร่งแบบนี้ ทำไมถึงยังติดตราผู้ใช้พลังเลเวล C อยู่อีก?

นี่เธอใช่กำลังเยาะเย้ยพวกเรารึเปล่า?”

ผู้คนบังเกิดความสงสัยเกี่ยวกับความแข็งแกร่งของไป๋หลี

ต่างพากันถอนหายใจ

ขณะเดียวกัน ฉินเฟิงในตอนนี้ยืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์ ยังไม่ได้จากไป

พนักงานหญิงที่เคยตรวจบันทึกสงครามแก่เขาในวันแรก

คนที่คิดทิ้งเบอร์ติดต่อให้ฉินเฟิง

ขณะนี้หญิงสาวกำลังจ้องมองมาที่เขาด้วยความรักและชื่นชมอย่างแท้จริง

แต่น่าเสียดายที่มีไป๋หลียืนอยู่ข้างๆ

เธอเลยไม่กล้าแสดงออกมากจนเกินไป

ยังไงก็ตาม คำพูดต่อมาของฉินเฟิง

ทำให้เธอต้องร้องอุทานอย่างไม่ตั้งใจ

“อะไรนะ? มิสเตอร์ฉิน

คุณต้องการถอนตัวภารกิจกำลังเสริมงั้นหรอ? คุณจะจากไปแล้ว?”

‘ภารกิจกำลังเสริม’ หากยังจำกันได้ มันคือภารกิจที่ซางฮันส่งฉินเฟิงมาสนับสนุนการต่อสู้ในลุ่มน้ำตู่ซานเป็นเวลาหนึ่งเดือน

และวันนี้มันได้ครบกำหนดเวลาแล้ว

ตามข้อตกลง หลังถอนตัวจากภารกิจกำลังเสริม

ทางพันธมิตรมนุษย์จะมอบรางวัลจำนวนหนึ่งให้แก่ฉินเฟิง

ซึ่งคำนวณจากเวลาปฏิบัติภารกิจ เช่นเดียวกับในตอนที่ซื่อฉิงไปเป็นกำลังเสริมที่หลงฉวน

แน่นอน ว่าเงินรางวัลของฉินเฟิงไม่มากนัก

เนื่องจากวิธีการคำนวณมันจะแบ่งชั้นตามระดับความแข็งแกร่ง ฉินเฟิงลงทะเบียนในเลเวล

C ดังนั้นจะได้รับเงินตามมาตรฐานของเลเวล C

อย่างไรก็ตาม ซางฮันได้ตั้งมาตรฐานใหม่ ว่าหากฉินเฟิงสามารถทำลายสองรังสัตว์ร้ายได้ภายในหนึ่งเดือน

เขาจะได้รับความดีความชอบเช่นเดียวกับมาตรฐานของพวกเลเวล B

ซึ่งผลงานปัจจุบันของฉินเฟิงในตอนนี้

มันมากกว่าที่กล่าวมาข้างต้นถึงสิบเท่า

ดังนั้นจึงได้รับรางวัลอย่างงาม

แต่สำหรับฉินเฟิง เม็ดเงินพวกนี้ไม่ใช่สิ่งที่เขาสนใจ

การที่เขามารายงานภารกิจทุกวัน ก็เพื่อมีหลักฐานไปอธิบายให้ซางฮันฟัง

ว่าตนทำภารกิจที่ได้รับมอบหมายจริงๆ

ฝั่งพนักงานตรวจสอบ เมื่อได้ยินจากปากว่าฉินเฟิงคิดถอนตัว

ก็ย่อมทราบว่าฉินเฟิงกำลังจะจากไป เพราะตราบใดที่คุณไม่เอ่ยปากว่าถอนตัว

ต่อให้วันนั้นไม่ทำอะไรแต่ก็ยังได้เงินรางวัลจากทางพันธมิตรมนุษย์อยู่ดี

แต่ตอนนี้ มันได้สิ้นสุดลงแล้ว

ฉินเฟิงไม่คิดปกปิด “อ่า

ภารกิจกำลังเสริมที่จ้าวพรมแดนมอบหมายให้ผม มันครบกำหนดเวลาแล้ว”

ประโยคนี้ ดั่งหินก้อนใหญ่ถูกขว้างลงในทะเลสาบ

บทสนทนาระหว่างทั้งสองดึงดูดผู้คนรอบข้าง ทั้งหมดหูผึ่งตั้งใจฟัง

พอได้ยินคำตอบของฉินเฟิง ทุกคนหันมามองเขาโดยไม่รู้ตัว บางคนที่เดิมกำลังคิดออกล่า

ต่างหยุดฝีเท้าลง

พวกเขาทั้งหมดต้องการจะถามฉินเฟิงว่าทำไมเขาถึงต้องจากไปตอนนี้

ท่ามกลางฝูงชน เจียงป๋อซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นคนออกไปรับฉินเฟิง

พอได้ยินข่าว ก็เร่งวิ่งขึ้นไปบนชั้นสองทันที ไม่นาน เลเวล B

ที่ทั้งรู้จักและไม่รู้จักกับฉินเฟิงเป็นการส่วนตัวก็ทยอยกันลงมา

เมื่อฉินเฟิงยืนกรานหนักแน่น

พนักงานหญิงก็ไม่กล้าฝืนยื้อไว้อีก กดถอนตัวจากภารกิจ และมอบรางวัลเพิ่มเติมให้เขา

“ฉินเฟิง นายจะไปแล้วหรอ?

แต่ฤดูหนาวยังเหลืออีกตั้งครึ่งเดือนนะ” ซื่อฉิงเร่งถาม

ฉินเฟิงเองก็คิดว่าที่นี่ก็ดี เต็มไปด้วยแมลงให้สังหาร

เหมาะสำหรับการล่า ปัจจุบันเขาใกล้ยกระดับสู่เลเวล C7 แล้ว

อย่างไรก็ตาม ในหัวใจของฉินเฟิงทราบดี

ว่ามีสถานที่และโอกาสที่ดียิ่งกว่านี้ กำลังเฝ้ารอเขาอยู่!