Ep.757 - คิดตลบหลังแต่ดันพลาดซะเอง

มีนักฆ่าทั้งสิ้นสี่คน แต่ละคนล้วนมีที่มาต่างกัน

บ้างเป็นหมาป่าเดียวดาย บ้างมาจากกลุ่มองค์กร มีกระทั่งคนหนึ่งมาจากพันธมิตรมนุษย์

กระนั้น เมื่อถึงช่วงเวลานี้ของปี พวกเขาจะจับมือกัน

ร่วมงานเลี้ยงฉลองในการล่าครั้งใหญ่

ภายในเกาะนรก นอกเหนือจากป้อมปราการของคลับมังกรดำ

ทุกที่ล้วนเป็นพื้นที่ล่า การเผชิญหน้ากับมนุษย์ด้วยกันเองถือเป็นเรื่องอันตรายมาก

อาจทำให้เกิดการต่อสู้จนถึงขั้นเสียชีวิตได้

และคนพวกนี้ ถือเป็นตัวอย่างที่ดี

เมื่อเกาะนี้เป็นอาณาเขตขององค์กรมืด ฉะนั้นหากคิดสังหารก็ทำได้อย่างสะดวกใจ!

อย่างไรก็ตาม ในบรรดาทั้งสี่คน มีเพียงคนสุดท้าย

ที่ยังไม่ยอมเอ่ยคำใด

แววตาของเขาทอประกายลึกล้ำอย่างไม่เคยปรากฏมาก่อน จากนั้น

ก็แสร้งเผยรอยยิ้มไม่แยแสออกมา

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ลืมไปเลย จู่ๆฉันก็นึกขึ้นได้ว่าเจออะไรบางอย่าง

ขอตัวก่อนนะ!”

อีกสามคนพอได้ฟังผงะไป มีโอกาสดีๆอยู่ตรงหน้าแท้ๆ

รอสักหน่อยก็ไม่ได้เลยหรือ?

เพียงแต่ว่าวิชาตัวเบาและเทคนิคซ่อนตัวของคนๆนี้แข็งแกร่งที่สุดในกลุ่ม

ช่วงจังหวะคนอื่นๆกำลังอึ้ง ตัวตนของคนๆก็มลายหายไปแล้ว

“เกิดอะไรขึ้น? ทำไมจู่ๆกวนจินฮ่าวถึงจากไป?”

“นี่น่าสงสัยมาก เจ้าหมอนั่น จู่ๆก็ยกข้ออ้างขึ้นมา คงคิดลงมือตัดหน้าพวกเราแน่ๆเลย!”

“กวนจินฮ่าว ไอ้คนกลับกลอก!”

คนที่เหลือเริ่มกระวนกระวาย ใช้ออกด้วยเทคนิคซ่อนตัวของตน

และรีบวิ่งเข้าไปใจกลางสนามรบทันที

ต้องรู้นะว่า พวกเขาสู้แมมมอธไม่ได้

แต่อย่างน้อยยังมีความสามารถพอที่จะเอาชีวิตรอดท่ามกลางพวกมัน

สิ่งสำคัญที่สุดก็คือ ต้องทำให้แมมมอธตัวอื่นๆ ไม่รู้สึกถึงการมีอยู่ของพวกเขา

เมื่อเข้าสู่สนามรบ กวนจินฮ่าวที่ฉวยโอกาสจากไปก่อนเวลา

ก็กลายเป็นตะลึงงัน

“เจ้าพวกนั้นมันบ้าไปแล้วรึไง?” กวนจินฮ่าวไม่นึกเลย

ว่าระหว่างที่เขาพยายามหลบหนี คนอื่นๆกลับเลือกกระโจนหาที่ตาย!

ท่ามกลางสนามรบ เวลานี้

เบื้องล่างบนผืนดินผุดพรายไปด้วยหนามแหลมน่าสะพรึง

ขณะที่เบื้องบนเสมือนดั่งพายุดาวตกร่วงหล่นลงมา

ไม่มีที่ว่างให้มนุษย์ขึ้นไปลอยตัวกลางอากาศได้เลย

อบิลิตี้เหล่านี้เรียกได้ว่าเป็นเทคนิคกักขังไม่ให้ศัตรูหลบหนีไปได้

อย่างไรก็ตาม หากไป๋หลีกับฉินเฟิงต้องการหลบหนี

สิ่งมีชีวิตใดก็ไม่อาจขัดขวางพวกเขา ประเด็นก็คือ ฉินเฟิงไม่จำเป็นต้องหลบหนีเลย

ที่เขาต้องทำ--

--ก็แค่ฆ่า!

รังสีใบมีดและเปลวเพลิงทมิฬของมีดกษัตริย์คราม

ตวัดวูบไหวกลางดงแมมมอธ

ช่วงเวลานี้ สามนักฆ่าได้มาถึงแล้ว

เดิมพวกเขาคิดว่าฉินเฟิงกำลังดิ้นรนเฮือกสุดท้าย แต่ไม่นึกฝันเลย

ว่าจะได้เห็นฉากนี้กับตาตัวเอง

บุคคลคนหนึ่ง … กำลังต่อสู้กับฝูงสัตว์ร้ายเพียงลำพัง

ใต้เท้าเขาราวกับมีสายลมรองรับ อีกทั้งรอบกายยังรายล้อมไปด้วยเงาร่างเสมือนนับร้อยพัน

เหล่านักฆ่าเมื่อเห็นฉากนี้ ทุกคนล้วนตะลึงงัน

“นี่มันเป็นไปได้อย่างไร? ทำไมเขาถึงมีทักษะหมื่นภูติ!”

“เขาไม่ใช่กวนจินฮ่าวแน่นอน!”

“ไม่เข้าท่าแล้ว กวนจินฮ่าวไม่ได้มาที่นี่

อันที่จริงเขาคงไม่มีความคิดจะมาอยู่แล้ว ข้ออ้างเมื่อกี้ไม่ใช่การตัดหน้า

แต่เป็นการหลบหนีเจ้าของความแข็งแกร่งนี้!”

ทว่าเหล่านักฆ่านึกเสียใจในเวลานี้ มันก็สายไปเสียแล้ว

ในตอนแรก เนื่องจากมีฝุ่นควันตลบบดบังสายตา

ทำให้พวกเขาไม่ทราบถึงสถานการณ์ภายใน แต่เมื่อเข้ามา

ถึงค่อยรู้ว่าสิ่งที่เห็นมันน่ากลัวขนาดไหน ณ

จุดนี้มันไม่มีทางเลยที่จะหลบหนีออกไปได้

ครืนนนน

ผืนดินปริร้าว หนามแหลมทะลวงขึ้นมา พุ่งเป้าทิ่มแทงพวกเขา

มีกระทั่งรอยแตกขนาดใหญ่ปรากฏขึ้น

ปรากฏการณ์นี้ทำให้ผู้คนรู้สึกราวกับถูกกระชากโดยแรงดึงดูดของโลก กลิ้งล้มทั้งยืน

ไม่ต้องกล่าวถึงเรื่องที่ว่าเวลานี้

ฉินเฟิงได้ค้นพบการดำรงอยู่ของพวกเขาแล้ว

“โอ๊ะโอ นี่คงเป็นพวกหัวขโมยน้อยล่ะสิท่า!”

ฉินเฟิงล็อคเป้ามายังคนเหล่านี้ทันที จากนั้นกวาดพลังสมาธิเข้าตรวจสอบ

และพบว่าเป็นคนรู้จักทั้งหมด!

ทุกคนล้วนเป็นนักฆ่าที่มีชื่อเสียง!

เมื่อสามารถระบุตัวได้ ฉินเฟิงก็แสยะยิ้มเย็นทันที

“คงคิดว่าฉันเป็นแกะอ้วนล่ะสิ? ในเมื่อคิดไม่ซื่อกันแบบนี้

งั้นพวกแกทั้งหมดจงรับโทษ กลายเป็นสารอาหารแก่ฉันเสีย!” ฉินเฟิงต่อสู้เป็นเวลานานแล้ว

ในขณะที่มีดกษัตริย์ครามเป็นอาวุธเทวะเลเวล A

แม้ทรงอำนาจแต่สิ้นเปลืองกำลังภายในมหาศาล

แม้ที่เหลือยังมากพอจะใช้สังหารแมมมอธได้ทั้งฝูง

แต่เมื่อมีกำลังภายในมาเคาะประตูถึงหน้าบ้าน ฉินเฟิงก็พร้อมรับด้วยความยินดี

“ทักษะหมื่นภูติ!”

ในพริบตา ฉินเฟิงแยกเงาร่างกระจายออกไปนับร้อยตัว

พวกมันกรูกันเข้าหาหนึ่งในนักฆ่าทันที

รอบกายนักฆ่าในเวลานี้ถูกรุมล้อมไปด้วยแมมมอธ

เนื่องจากฝูงแมมมอธเป็นศัตรูของฉินเฟิง

ดังนั้นเมื่อพวกมันเห็นฉินเฟิงวิ่งไปยังทิศทางนั้น

หลายตัวก็ระเบิดอบิลิตี้ดินอันน่าสะพรึงตามเข้าโจมตี

รอบกายฉินเฟิงน่ะห่อหุ้มไปด้วยโล่ปราณกำลังภายในอยู่แล้ว

ดังนั้นสามารถต้านทานอำนาจทำลายจากอบิลิตี้เหล่านี้ได้ อาศัยเพียงกำลังภายในของเขา

สามารถเพิกเฉยต่อการโจมตีเหล่านี้ได้อย่างสิ้นเชิง

ทว่านักฆ่าคนอื่นๆน่ะตรงกันข้าม พวกเขาไม่แกร่งพอที่จะป้องกันมัน!

“อั๊กกก!”

แม้นักฆ่าคนนี้จะแข็งแกร่งแค่ไหน

แต่เขาไม่สามารถอยู่รอดท่ามกลางการทำลายล้างเช่นนี้ได้

ถูกอบิลิตี้หนามบนพื้นทิ่มแทงอย่างไม่ทันตั้งตัว ได้รับบาดเจ็บสาหัส

ขณะเดียวกัน ฉินเฟิงใช้ทักษะหมื่นภูติตรงเข้ามา

ผลุบกายขึ้นเบื้องหลังคู่ต่อสู้ทันที

รังสีความมืดโถมเข้าปกคลุมนักฆ่าที่บาดเจ็บ

แทรกซึมร่างกายให้เขารู้สึกอ่อนแอ

และในจังหวะนั้นเอง ฝ่ามือหนึ่งก็ประทับลงจากเบื้องหลังเขา

“ทักษะลับกลืนดารา!”

แทบจะในทันที

นักฆ่าคนนี้รู้สึกเพียงตันเถียนของเขาราวกับมีรูรั่ว

กำลังภายในไหลทะลักออกมาอย่างรวดเร็ว

กำลังภายในเหล่านี้

ทั้งหมดถูกฉินเฟิงดูดซับมาไม่มีหลงเหลือ

นักฆ่าคนนั้นเลเวล A3 เท่ากับครอบครอง 3 มหาสมุทรกำลังภายใน

หรือ 30 ทะเลสาบกำลังภายใน พวกมันไหลเข้ามาเติมเต็มในตันเถียนของฉินเฟิง

ขณะเดียวกัน นักฆ่าที่ถูกดูดกำลังภายในออกไป

เดิมทีก็แทบเอาตัวไม่รอดอยู่แล้ว เวลานี้ย่อมไม่ต้องกล่าวถึง!

ผลจากการไหลย้อนกลับของเส้นลมปราณ

ทำให้เขาสูญเสียการควบคุมร่างกายไป ในจังหวะนั้นเอง หนามจากพื้นดิน

ก็พุ่งขึ้นมาอีกครั้ง

“อ๊ากกกก”

นักฆ่าคนนั้นกรีดร้องน่าสังเวช

พรวด!

หนามแหลมแหวกร่างเขา วินาทีนั้นศพนักฆ่าถูกฉีกออกจากกัน--

--หนึ่งในนักฆ่าทรงพลังเลเวล A  จบชีวิตลงที่นี่!

และในเวลานั้นเอง หนึ่งคนที่ไม่เคยเคลื่อนไหวเลย

ไป๋หลีที่ซ่อนตัวอยู่ในมิติ จู่ๆก็ลงมืออย่างกะทันหัน

เพียงเอ่ยปากอย่างแผ่วเบา

บังเกิดหลายสิบจุดแสงสีเงินปรากฏขึ้นบนร่างของนักฆ่าคนนั้น

สายตาของคนอื่นๆเมื่อมองไปยังฉากนี้ ก็ตระหนักได้ทันทีว่ามันคืออะไร

--เป็นอุปกรณ์รูนมิติ!

อุปกรณ์รูนมิติเหล่านี้มิใช่แค่ของนักฆ่า

แต่ยังเป็นของเหยื่อคนอื่นๆที่ถูกพวกเขาดักทำร้ายตั้งแต่เข้ามายังเกาะ

รวบรวมความมั่งคั่งมาตั้งนาน

แต่สุดท้ายดันกลายเป็นการถักชุดเจ้าสาวให้ผู้อื่นเสียอย่างนั้น

เมื่อถึงจุดนี้ สองนักฆ่าที่เหลือ

บังเกิดความหนาวสะท้านในหัวใจ

เนื่องจากในเมื่อฉินเฟิงสามารถสังหารสหายคนนั้นได้

ย่อมหมายความว่าฉินเฟิงสามารถสังหารนักฆ่าที่เหลือได้เช่นกัน

พลังสมาธิของฉินเฟิง กวาดไปยังร่างของพวกเขา

แผ่นหลังของทั้งสองกลายเป็นเย็นเยียบ ตะโกนเพียงหนึ่งคำ

“วิ่ง!”

“ทักษะก้าวอำพราง!”

นักฆ่าคนหนึ่ง ระเบิดกำลังภายในทั้งหมดที่มี

เปิดใช้งานทักษะลับทันที

ช่วงเวลานี้ พลังสมาธิของฉินเฟิงไม่สามารถล็อคเป้าอีกฝ่ายได้อีกต่อไป

อีกทั้งความเร็วของคนๆนั้นยังพุ่งสูงขึ้นชนิดน่าสะพรึงกลัว

เวลานี้เกรงว่าต่อให้เป็นวิชาตัวเบาเลเวล S ที่เร็วที่สุด

ก็ยังไม่สามารถไล่ตามได้ทัน

แต่ในจังหวะนั้นเอง

รังสีแสงสีเงินพลันสว่างวาบขึ้นเบื้องหน้าเขา

นักฆ่าคนนั้นหยุดฝีเท้าไม่ทัน พุ่งเข้ากระแทกกับรังสีสีเงิน!

วินาทีถัดมา นักฆ่าคนนั้นก็ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง แต่ทิศทางที่เขากำลังพุ่งไป

ดันเป็นตำแหน่งที่ฉินเฟิงยืนอยู่!

สมองของเขากลายเป็นว่างเปล่า เห็นอยู่ชัดๆว่าตนกำลังวิ่งหนี

แล้วไหงจู่ๆกลายเป็นพุ่งเข้าหาฉินเฟิงไปได้?

และคงจะมีเพียงฉินเฟิงเท่านั้นที่รู้ว่าทำไม!

--เป็นฝีมืออบิลิตี้มิติของไป๋หลี!

เขากับไป๋หลีอยู่เคียงข้างกันมาเกือบสามปี

ดังนั้นรู้ใจกันเป็นอย่างดี เมื่อเธอทำแบบนี้ ฉินเฟิงก็ไม่มัวเสียเวลาคิด

ยกมีดกษัตริย์ครามกวาดตัดสวนออกไป!