3/4

Ep.201 - ทรมาน

มองไปยังหลินเซิงในตอนนี้

ฉินเฟิงสามารถตระหนักได้ถึงความกลัวของอีกฝ่าย

“หลินเซิง ไม่จำเป็นต้องมาเล่นลิ้น

คนจากตระกูลซินสารภาพทุกอย่างกับฉันแล้ว แกอยากให้ฉันตายขนาดนั้นเลยหรือ?”

ฉินเฟิงเอ่ยปาก

หลินเซิงสั่นสะท้านอย่างรุนแรง

ความเคียดแค้น , ชิงชัง ปรากฏขึ้นในดวงตาของเขา

ทว่าก็ยังไม่วายแฝงไว้ซึ่งร่องรอยของความตื่นตกใจ

และท่าทีของเขาไม่อาจปิดซ่อนความจริงจากฉินเฟิงได้

ฉินเฟิงเอ่ยอีกครั้ง “หลินเซิง

เคยได้ยินวลีประมาณว่า ผู้ล่ากลับกลายเป็นเหยื่อซะเองไหม!”

ในที่สุดความเย็นยะเยือกก็ฟุ้งในหัวใจของหลินเซิง

“พูดแบบนี้

อย่าบอกนะว่าแกต้องการจะฆ่าฉัน?” เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

“ใช่!”

ฉินเฟิงยามคิดจะฆ่าคน

ก็พูดมันออกมาอย่างซื่อตรง มั่นอกมั่นใจ

ก่อนหน้านี้ที่ฉินเฟิงไม่ได้จัดการหลินเซิง

มิใช่เขาขลาดกลัวอีกฝ่าย แต่เป็นเพราะไม่มีเวลาต่างหาก

นับจากจุดเริ่มต้นของเรื่องราว

หลินเซิงนั่นเองที่เป็นศัตรูที่แท้จริงของฉินเฟิง!

ฉินเฟิงต้องการกำจัดองค์กร Z

และไม่อยากให้ใครถูกข่มเหงอีกต่อไป ทั้งเขายังต้องการทวงคืนความยุติธรรมสำหรับชะตากรรมอันเลวร้ายในชีวิตก่อนหน้าของตน

ดังนั้น

หลินเซิงที่เป็นผู้ชิงอบิลิตี้ไปในชีวิตก่อนจะต้องถูกกำจัด!

หากไม่ใช่เพราะหลินเซิง

ฉินเฟิงคงไม่ถูกจับตัวไปทดลอง

ฉะนั้นการฆ่าเขา

ฉินเฟิงเลยรู้สึกว่ามันเป็นเรื่องที่ถูกต้องและสมควรทำ

ในเวลานั้นเอง

ท่าทีของหลินเซิงจู่ๆก็กลายเป็นเกรี้ยวกราดขึ้นทันใด

“ฉินเฟิง!

แกกล้าลงมือกับฉันจริงๆน่ะหรือ? ทำไมถึงคิดฆ่าฉันด้วย ฉันเป็นถึงรองผู้ว่าการนะ!

แกต้องการทำสงครามกับฉันอย่างเปิดเผยใช่ไหม?

ไม่คำนึงว่ามันจะส่งผลร้ายต่อสถานชุมชนเฟิงหลีเลยรึไง? ช่างเห็นแก่ตัว

คอยดูเถอะแกจะต้องถูกส่งตัวไปยังศาลผู้ใช้พลัง!”

หลินเซิงพล่ามจนสีข้างถลอก

ยกคำกล่าวอ้างขึ้นมาอย่างสละสลวย

แต่นั่นก็เพราะฉินเฟิงไม่ใช่เด็กน้อยคนเดิมอีกต่อไป

---เวลานี้ตนไม่อาจเอาชนะฉินเฟิงด้วยกำลังได้อีกแล้ว!

“ถ้ายกเรื่องศาลผู้ใช้พลังขึ้นมาอ้าง

และกล่าวหาว่าฉันผิดจริง งั้นท่านรองผู้ว่าการหลินคงต้องตอบคำถามต่อหน้าศาลเรื่องที่ร่วมมือกับองค์กรมืดอย่างโจ่งแจ้ง

เปิดฐานทดลองผิดกฏหมายร่วมกัน , คุกคามความปลอดภัยของสถานชุมชน ,

สร้างความเสียหายต่ออุปกรณ์รักษาเสถียรภาพมิติ

,ปล่อยให้อาชญากรออกมาสังหารผู้คนในสถานชุมชน , ปล้น , ใส่ความ …

ทั้งยังมีอีกมากมาย แต่แค่นี้ก็น่าจะถึงโทษตายแล้ว!!”

หลินเซิงสะดุ้งตกใจ

“แก .. แกรู้เรื่องพวกนี้ได้ยังไง!”

ฉินเฟิงกล่าวเยาะหยัน

“รองผู้ว่าการหลิน ไม่ใช่ว่าแกกับฉันได้กลายเป็นศัตรูคู่แค้นกันไปแล้วหรอกหรือ

แล้วเรื่องของศัตรู พวกเราจะไม่รู้ได้ยังไง?”

ม่านตาของหลินเซิงหดวูบลงในฉับพลัน

ถูกอย่างที่ฉินเฟิงกล่าว

เรื่องระหว่างพวกเขา เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นกับเจียงเส้าหยาง

ทำให้เขากับอีกฝ่ายต้องกลายเป็นศัตรูคู่อาฆาตกัน ---นี่คือสิ่งที่หลินเซิงคิด

หลินเซิงรู้สึกเสียใจ

และเสียใจจริงๆที่ในช่วงภูเขาพ่อแม่ลูก หลังจากที่ได้รู้ถึงตัวตนของฉินเฟิงแล้ว

เขาไม่คว้าโอกาสนั้นไว้ แต่กว่าจะรู้สึกตัวอีกที

ตอนนี้ มันก็สายไปแล้ว

“ฉินเฟิง

อย่าคิดนะว่าแกจะได้รับทุกสิ่งที่ตัวเองต้องการ ชักจะดูถูกคนอื่นมากเกินไปแล้ว!”

หลินเซิงโพล่งขึ้นทันใด

กำลังภายในทั้งร่างถูกเร่งเร้า กระโจนเข้าหาฉินเฟิง

ฉินเฟิงไม่คิดหลบเลี่ยง

ยกมือข้างหนึ่งขึ้น กำแน่นเป็นหมัดละชกสวนกลับไป

เปรี้ยง!

สองหมัดปะทะใส่กัน

ในฐานะที่เป็นผู้ใช้วรยุทธโบราณทั้งคู่ การปะทะครั้งนี้สมควรฟุ้งไปด้วยแรงอัดอากาศจากการเชือดเฉือนกำลังภายใน

แต่ฉินเฟิงกลับรู้สึกได้แค่เพียงหมัดของหลินเซิงช่างอ่อนแอและปวกเปียก

คล้ายไม่ได้รับกำลังภายในมากพอ เพียงสัมผัสโดนก็สะท้อนกลับไป

และในวินาทีต่อมา

หลินเซิงก็หักเหทิศทางอย่างกระทันหัน กระโจนเข้าใส่หน้าต่างและ--

--เพล้ง!

หน้าต่างบานใหญ่แตกกระจาย

หลินเซิงกระโดดลงจากชั้น 8 ของตัวตึก

---เขาหนีไปแล้ว!

ผู้ใช้พลังเลเวล E

ที่มากไปด้วยศักดิ์ศรีและเกียรติยศแห่งสถานชุมชนเฉิงเป่ย รองผู้ว่าการหลินเซิง

เผ่นหนีไปอย่างกระทันหัน!

ลูกน้องของหลินเซิงที่เฝ้ามองทั้งสองตั้งแต่แรก

บัดนี้ทั้งหมดเบิกตากว้าง จ้องค้างไปยังบานหน้าต่างที่แตกออก

สัมผัสได้เพียงสายลมกรรโชกที่พัดเข้ามาโดนตามใบหน้าของพวกเขา

ทั้งเนื้อทั้งตัวของพวกเขาเย็นเยียบ

หวาดผวากับกลิ่นอายเดือดดาลของฉินเฟิงที่กำลังฟุ้งออกมา

ไม่มีสักคนเลยที่จะคาดคิดว่าผลลัพธ์มันจะออกมาในรูปแบบนี้

“มาดูกันว่าแกจะหนีไปได้สักกี่น้ำ!”

ฉินเฟิงกล่าวเสียงเย็นเยียบ ยกขาขึ้น

ทะยานออกไปไล่ติดตาม

ยามค่ำคืน ภายนอกสว่างไสวไปด้วยสีสัน

หลินเซิงหนีไปได้ไกลกว่า10 เมตรแล้ว แต่มันก็ยังไม่อาจรอดพ้นไปจากสายตาของฉินเฟิง

“ลำแสงเปลวเพลิง!”

รังสีแสงพุ่งเป็นเส้นตรง

จี้เข้าใส่ร่างของหลินเซิง

ตูม!

รูนไฟอันเกรี้ยวกราดระเบิดเข้ากลางหลังหลินเซิง

เจ้าตัวแม้มีกำลังภายในคอยปกป้อง แต่คลื่นอัดอากาศของแรงระเบิดนี้

ทรงพลานุภาพเป็นอย่างมาก ชั้น 4

ของคลับอินทรีในตำแหน่งใกล้เคียงกันกับหลินเซิงถูกผลกระทบ เกิดระเบิดดังสนั่น

“กรี๊ด!!”

เสียงร้องโวยวายนับไม่ถ้วนดังขึ้น

สะท้อนไปทั้งท้องฟ้ายามค่ำคืน

ร่างของหลินเซิงถูกกระแทก

กระเด็นปลิวราวกระสุนปืนใหญ่ แรงส่งช่วยให้เขาลงถึงพื้นได้อย่างรวดเร็ว

ทว่ายามเมื่อสองขาแตะลง ผลพวงจากมันถึงขั้นทำให้กระอักเลือดออกมา

พรวดดด!

กำลังภายในได้รับการกระทบกระเทือนอย่างแรง!

--ด้วยการโจมตีจากผู้ใช้อบิลิตี้เลเวล E เพียงครั้งเดียว กลับสามารถทำให้หลินเซิงได้รับบาดเจ็บสาหัส!

“จะหยุดไม่ได้ ต้องรีบหนี!”

หลินเซิงย่ำสองเท้า

ทะยานหายเข้าไปในความมืดมิดอีกครั้ง

ในหัวใจของหลินเซิงช่างแสนเศร้าสลด

ตั้งแต่สมัยโบราณ ผู้ชนะมักได้เป็นราชา

ส่วนผู้แพ้จะถูกยัดเยียดเป็นโจร การที่เขาหลบหนีเช่นนี้

นับว่าเป็นการยืนยันข้อกล่าวหาของฉินเฟิง ไม่สามารถแก้ตัวได้

และจากนี้ไปอาจถูกตั้งรางวัลนำจับโดยเครือข่ายนักล่าเงินรางวัล …

กลายเป็นอาชญากร!

อย่างไรก็ตาม หลินเซิงยังไม่อยากตาย

ดังนั้นหนทางรอดเพียงหนึ่งเดียวของเขา คือต้องหลบหนีให้พ้นเท่านั้น!

แต่เรื่องเศร้าอีกอย่างหนึ่งก็คือ

หลินเซิงไม่อาจหลบหนีไปได้อยู่ดี

ฉินเฟิงไล่ตามมาจากเบื้องหลัง

ระยะห่างระหว่างทั้งสองยิ่งมายิ่งลดหลั่นลง

ฉินเฟิงในตอนนี้

ไม่เหมือนเมื่อช่วงเช้าของวันอีกต่อไป เพราะหลังจากไปเมืองเฉิงหยาง

เขาได้ทำการดูดซับกำลังภายในจากผู้ใช้วรยุทธโบราณเลเวล E ของตระกูลซินมามากมาย

ความแข็งแกร่งย่อมพุ่งทะยานไปอีกระดับ ตันเถียนเดือดพล่านไปด้วยทะเลเมฆ

และทรงพลังอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน

เมื่อเห็นหลินเซิงหลบหนี

เขาไม่ได้รีบร้อนไล่ตาม

แต่ค่อยๆไล่ล่าจนสภาพแวดล้อมโดยรอบไม่ได้ยินถึงเสียงจากทางฝั่งคลับอินทรีอีกต่อไป

และตรงมาถึงตรอกที่รกร้างไร้ผู้คน

ที่นี่

ดูเหมือนว่าจะเป็นสถานที่เดียวกันกับตอนที่ฉินเฟิงสู้กับเจียงเส้าหยาง

“หยุดอยู่ตรงนั้นแหละ!”

จู่ๆฉินเฟิงก็โพล่งขึ้น

ดูเหมือนว่าเกมแมวไล่จับหนูจะจบลงแล้ว

ในหัวใจของหลินเซิงกระตุกวูบ

เขาพยายามเร่งฝีเท้าให้เร็วกว่าเดิม

แต่ในตอนนั้นเอง

ในแนวสายตาของเขากลับปรากฏร่างๆหนึ่งในชุดเดรสยาว --เป็นเด็กสาวที่งดงามราวนางฟ้า

ในมือของเด็กสาวกำลังกำปืนที่ดูมีขนาดใหญ่โต

และเล็งปลายกระบอกชี้มาทางตน

‘ทำไมเธอถึงว่องไวอย่างนี้

โผล่มาตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?’ ความคิดดังกล่าววาบผ่านเข้ามาในหัวของหลินเซิง

แต่วินาทีต่อมา ประกายของความโหดร้ายก็ฉายขึ้นในแววตาของเขา

แม้ตนจะไม่อาจรับมือกับฉินเฟิงได้

แต่หากเป็นเด็กสาวที่มักจะอยู่ข้างกายฉินเฟิง มันคงพอเป็นไปได้ใช่หรือไม่?

บางที หากจับเด็กสาวเป็นตัวประกัน

อาจสามารถใช้เธอข่มขู่ฉินเฟิงได้

ไม่รีรอให้ความคิดนี้กลั่นกรองจนเสร็จสมบูรณ์

ปากกระบอกปืนสาดกระสุนทันใด ตาข่ายขยายใหญ่กางออกอย่างกระทันหัน แผ่ขยายออกไป

หลินเซิงถูกใยแมงมุมขาวห่อหุ้มเอาไว้ทันที

มันเหนียวหนืดติดตามแขนขา พละกำลังที่แต่เดิมหมายจะพุ่งไปข้างหน้า

ถูกตาข่ายดูดซับแรง มัดเขาเอาไว้อย่างแน่นหนา

ความสยองเกล้าปรากฏขึ้นในหัวใจของหลินเซิง

‘นี่มันใยของแม่พันธุ์แมงมุมเลือดแขนเหล็ก!’

---ทำไมเวลาป่าวประกาศออกไปว่าคุณสามารถล่าสัตว์ร้ายระดับราชันย์ได้

ถึงมักจะกลายเป็นที่อิจฉาของผู้คน ทั้งยังได้รับชื่อเสียงน่ะหรือ?

นั่นก็เพราะวัตถุดิบจากมันมีค่ามหาศาลชนิดคนธรรมดาไม่สามารถจินตนาการได้นั่นเอง!

แม้ใยแมงมุมนี้จะไม่สามารถทำอันตรายถึงชีวิตได้

แต่ในช่วงเวลาวิกฤต มันสามารถใช้งานได้อย่างดีเยี่ยม

เพียงหนึ่งนัด

ก็สามารถก่อผลกระทบให้ผู้ใช้พลังเลเวล E ไม่อาจขัดขืนได้เป็นเวลาชั่วคราว

และสามารถฉวยโอกาสนั้นปลิดชีพศัตรูได้ในครั้งเดียว

ด้วยเรื่องราวฉะนี้เอง

ที่เป็นสาเหตุให้ผู้คนทั้งรู้สึกอิจฉาและหวาดกลัว ยามกล่าวถึงวัตถุดิบระดับราชันย์

แต่หลินเซิงก็ยังไม่หมดสิ้นซึ่งความหวัง

เขายังพอทำลายมันได้!

อย่างไรก็ตาม

ยังไม่ทันจะได้คว้าความหวังเอาไว้ ร่างของฉินเฟิงก็วูบไหว

โฉบเข้ามาประชิดเขาเสียก่อน

หนึ่งกำปั้นง้างสูง

ซัดเข้าใส่หลินเซิงอย่างทารุณและโหดร้าย

ผัวะ ผัวะ ผัวะ ผัวะ!

หมัดแล้วหมัดเล่ากระแทกเข้าใส่ตามแขนขาขาหลินเซิง

อ๊าาาา!

หลินเซิงร้องโหยหวนน่าสังเวช

น่าเสียดายที่ความหวังของเขาต้องจบลง

เพราะฉินเฟิงว่องไวเกินไป ไม่มีเวลาทันให้หลินเซิงได้ฉีกใยแมงมุมเลย

ฉินเฟิงสาดสายตาเย็นชา

ยกมือขึ้นอีกครั้ง และประทับลงบนหน้าท้องของหลินเซิง

“ทักษะลับกลืนดารา!”

กำลังภายในมหาศาลของทะเลเมฆ

ราวกับธารน้ำที่ไหลริน ถูกดูดซับเข้าสู่ร่างกายโดยฉินเฟิง

**ตอนที่ 4 น่าจะมาก่อน 6 โมงนะครับ

รอก่อนน้าาา