4/4

Ep.374 - ตรานายพล?

ฉินเฟิงกวาดพลังสมาธิออกไปอย่างรวดเร็ว เขาต้องการรู้จำนวนคน

เจ้าตัวพบว่า หลังจากที่เอ่ยเตือนไปเมื่อวานนี้

ผลกลายเป็นมีราวๆ 4 - 5 ยังคงตัดสินใจจากไป ผู้ใช้พลังเลเวล D ในโรงแรมทั้งหมด

ปัจจุบันเหลืออยู่82คน

ขณะนี้ บรรยากาศค่อนข้างอึดอัด ไม่มีใครกล้าเอ่ยอะไรออกมา

ไม่นานนัก จากทิศทางประตูหน้าห้องประชุม ก็มีชายคนหนึ่งเดินเข้ามา

ชายคนนี้ยังดูหนุ่มมาก ทั้งยังหล่อเหลา อายุ 35

ปีสำหรับผู้ใช้พลังยังถือว่าอยู่ในช่วงหนุ่มสาว

รูปลักษณ์ของเขาดูเด็กกว่าอายุราวๆ 7 ปี เหมือน มีท่าทีโอ่อ่า

ตัวสูง ทั้งยังไม่คิดระงับแรงกดดันจากกายตน ส่งผลให้ผู้คนรู้สึกตึงเครียด

---เกาหยูคัง ผู้ใช้อบิลิตี้โลหะ เลเวล D3

เขาก้าวขึ้นไปบนเวทีเบื้องหน้า ก้มลงมองฝูงชน

พลังสมาธิอันทรงอำนาจกดลงมาจนผู้คนรู้สึกราวกับถูกตรึงด้วยสายตาคู่หนึ่งตลอดเวลา

ฉินเฟิงเริ่มขมวดคิ้ว ทว่าสีหน้าของเขายังคงเงียบสงบ

ไม่คิดเอ่ยคำใด

ยังไงก็ตาม การที่เกาหยูคังทำเช่นนี้ เหมือนว่าจะไม่ต้องการให้คนอื่นพูดอะไรอยู่แล้ว

ผู้ใช้พลังเบื้องล่าง เริ่มเกิดความกังวลใจ

“ข่าวก่อนหน้านี้ ฉันได้ยินมาแล้ว ปัญหาดังกล่าว

ทางพันธมิตรมนุษยชาติให้ความสำคัญยิ่ง อาชญากรที่พวกคุณจับได้ จะถูกสอบปากคำ

เพื่อทวงถามความยุติธรรมให้แก่พวกคุณ!”

ฉินเฟิงและคนอื่นๆยังคงหุบปากเงียบ เกาหยูคังเอง

เห็นได้ชัดว่าไม่คิดให้พวกเขาออกความเห็นใดๆ

“ในเมื่อเรื่องมันเกิดขึ้นแล้ว

สิ่งเดียวที่ต้องทำตอนนี้ก็คือเร่งระงับการสูญเสียให้เร็วที่สุด

และเตรียมพร้อมสำหรับสิ่งเลวร้ายที่สุดที่กำลังตามมา”

“ปราการชาตง จะต้องถูกบูรณะ! การสร้างมันขึ้นใหม่

คือสิ่งสำคัญที่สุด”

ถึงจุดนี้ เกาหยูคังเบนสายตามามองฉินเฟิงอย่างตั้งใจ

หน้าผากของฉินเฟิงย่นเข้าหากัน รู้สึกเหมือนอะไรบางอย่างกำลังจะถูกโยนลงบนบ่าตน

เกาหยูคัง กล่าวต่อว่า

“เนื่องจากปัญหาการขาดแคลนกำลังคนในปัจจุบัน ทุกท่านอาจต้องได้กลับไปยังแนวหน้าอีกครั้ง

ใครที่ยังไม่ได้รับบาดเจ็บ

หรือบางคนที่ได้รับผลกระทบเพียงเล็กน้อยจากยีนกลายพันธุ์ ทางพันธมิตรมนุษยชาติ

ต้องการให้คุณออกมายืนหยัด และร่วมสู้ไปด้วยกัน!”

“เนื่องจากมีผู้คนได้รับบาดเจ็บเป็นจำนวนมาก

พันธมิตรมนุษยชาติจะส่งหน่วยแพทย์เลเวล D 10 คนมาช่วยเหลือ เพื่อช่วยรักษาพวกคุณ

ส่วนระยะเวลารักษา แน่นอน ว่าจนกว่าสถานที่ใหม่ของปราการชาตงจะตั้งขึ้น”

“และตอนนี้ ฉันขอประกาศเรื่องต่อไป”

ว่าจบ เกาหยูคังก็หยิบตราบางอย่างออกมา

มันคือตราพิเศษของพันธมิตรมนุษย์ และไม่ใช่ระดับต่ำ อย่างน้อยก็เป็นตราเลเวล D

--นี่คือตรานายพลเลเวล D ที่ได้รับอนุญาตอย่างเป็นทางการ

ก่อนหน้านี้ มันคือสิ่งที่ประดับอยู่บนหน้าอกของหูเหลียง

ตรานี้มีเป็นทรงวงกลม มีขนาดใหญ่กว่าตราผู้ใช้พลังเลเวล D

เป็นที่รู้กันว่า บุคคลใดที่ได้สวมใส่มัน จะสามารถเป็นตัวแทนของพันธมิตรมนุษยชาติ

และเป็นผู้นำในช่วงเวลาสำคัญได้

“ผู้น้อย ในฐานะผู้การรัฐเขตสี่ทะเลเหนือ ขอมอบอำนาจแก่ฉินเฟิง

ให้ดำรงตำแหน่งเป็นนายพลสูงสุดของปราการชาตงแห่งใหม่!”

“ขอมอบอำนาจแก่ไป๋หลี

ให้ดำรงตำแหน่งเป็นรองนายพลปราการชาตงแห่งใหม่!”

“สุดท้าย ขอมอบตำแหน่งผู้ว่าการชาตง ให้แก่ผู้ใช้พลังเลเวล E

--เกาฉิง!”

สองคนได้รับการแต่งตั้งเป็นนายพล

ส่วนตำแหน่งผู้ว่าการเมืองที่รองลงมา เป็นหลานชายของญาติห่างๆของเกาหยูคัง

ฉินเฟิงประหลาดใจเล็กน้อย เขาไม่คิดเลย

ว่าเกาหยูคังจะแต่งตังตนเองเป็นนายพล

ต้องรู้นะว่า ในสถานที่ดั่งปราการชาตง กำปั้นของใครใหญ่กว่า

คนนั้นก็เป็นผู้แข็งแกร่งที่สุด ตำแหน่งนายพลในแนวหน้า

เหนือยิ่งกว่าผู้ว่าการแน่นอน

อีกอย่าง มันก็จริงที่ทุกคน หากผ่านการทดสอบจากโถงรับรองผู้ใช้พลังแล้ว

ก็จะถูกนับว่าเป็นสมาชิกของพันธมิตรมนุษย์ ได้รับตราสัญลักษณ์ประจำตน

ทว่าการได้รับตรานายพล มันเท่ากับการได้เป็นเจ้าหน้าที่ของพันธมิตรมนุษยชาติ

ระหว่างสมาชิกกับเจ้าหน้าที่ แตกต่างกันแค่ไหนน่ะหรือ?

ยกตัวอย่างเช่น ฉินเฟิงที่เป็นเพียงผู้ว่าการสถานชุมชนเฟิงหลี

ถ้าจะให้เทียบกันตรงๆ อาจมีสถานะทางการเป็นแค่เมล็ดงาเท่านั้น

เป็นไปไม่ได้ที่จะก้าวเข้าสู่พื้นที่ส่วนกลาง

ทว่าตำแหน่งนายพลของชาตงไม่เพียงทำได้

แต่ยังมีมีอีกผลประโยชน์ใหญ่

ไม่ว่าจะเป็นกองทัพที่ทางพันธมิตรมนุษย์ต้องจัดสรรมาให้ หรือสี่เมืองทะเลเหนือที่ต้องมอบเสบียงสงครามให้แก่ฉินเฟิงทุกปี!

ไม่งั้นหูเหลียงที่อารมณ์ร้าย ใจร้อน

และไม่อดทนจะยอมรับตำแหน่งนายพลแห่งชาตงหรือ?

ทำไมเขาต้องดำรงตำแหน่งที่น่ารำคาญเช่นนี้ด้วย?

นั่นมันก็เพราะเงินไง ถูกไหม?

“นายพลฉิน รองนายพลไป๋ ได้โปรดขึ้นมารับการแต่งตั้งบนเวทีด้วย”

เกาหยูคังกล่าวขัดจังหวะความคิดฉินเฟิง

ไป๋หลีมองไปทางฉินเฟิงด้วยความสับสน

ไม่รู้ว่าจะก้าวขึ้นไปดีหรือไม่ เธอเลือกที่จะรอคำตอบจากฉินเฟิง

ฉินเฟิงผุดลุกขึ้น

ข้อเสนอนี้ จริงๆแล้วมันก็ไม่เลวเหมือนกัน!

แน่นอน เขาไม่แค่รับตำแหน่งเฉยๆ ในสมองฉินเฟิงยังบังเกิดความคิดขึ้นอีกมากมาย

เมื่อฉินเฟิงยืน ไป๋หลีก็ยืนตาม ทั้งสองก้าวขึ้นเวทีไปพร้อมกัน

เกาหยูคังมอบตรานายพลให้แก่ฉินเฟิงและไป๋หลี

“พันธมิตรโปรดปรานในความแข็งแกร่งของคุณทั้งสอง

ดังนั้นฉันหวังว่าคุณจะปฏิบัติหน้าที่ตามความคาดหวังของผู้คน

รักษาบรรทัดฐานของทะเลทรายทะเลเหนือให้ดี มนุษยชาติจะต้องคงอยู่ต่อไป

และเราจำเป็นต้องปกป้องมัน!”

ในความคิดของฉินเฟิง เกาหยูคังกำลังสวม ‘หมวกใบใหญ่’ ให้แก่เขา

อย่างไรก็ตาม พันธมิตรมนุษยชาติจำต้องใช้คำขวัญอันสูงส่งนี้

ยกย่องให้แก่คนที่ได้รับตำแหน่ง นั่นเพราะจะมีสักกี่คนกันเชียว

ที่ยินดีประจำการอยู่ในสนามรบ?

“ผมจะไม่ทรยศต่อความไว้วางใจของกลุ่มพันธมิตร

และขอบคุณผู้การรัฐที่ให้การสนับสนุน!”

เกาหยูคังพยักหน้าพอใจ

อันที่จริงเกาหยูคังคิดโยนขี้

เขาไม่ต้องการมีส่วนเกี่ยวข้องกับกิจการใดๆของสี่เมืองทะเลเหนือ

เขาไม่ต้องการอยู่ที่นี่ บางทีอีกสัก 30 - 40 ปีก็อาจพอเป็นไปได้ แต่ถึงเวลานั้น

ด้วยพรสวรรค์ของเขา ตนจะไม่กลายเป็นผู้ใช้พลังเลเวล B หรือ A แล้วหรอกหรือ?

สถานที่แห่งนี้ยังนับว่าเป็นสิ่งใดอีก?

ด้วยเหตุนี้

เกาหยูคังจึงโยนเรื่องสี่เมืองทะเลเหนือทิ้งไปโดยสมบูรณ์

จากนั้น เกาหยูคังก็แต่งตั้งเกาฉิงเป็นผู้ว่าการชาตง

และงานประชุมก็จบลง

กว่า 82 ผู้ใช้พลังเลเวล D พอได้ข้อสรุป พวกเขาก็ผ่อนคลายลง

“การติดตามฉินเฟิงอาจเป็นเรื่องที่ดีก็ได้

อย่างน้อยก็ไม่ต้องกลัวว่าเขาจะขายพวกเรา”

“ฉันหลงคิดว่าตัวเองจะถูกพันธมิตรมนุษยชาติจับไปวิจัยซะแล้ว

กลัวแทบแย่!”

“ตอนนี้ ได้เท่านี้ก็พอแล้วที่จะต่อลมหายใจ

แต่ดูเหมือนเขาจะส่งแพทย์อีกกว่า 10 คนมาเพื่อคอยสังเกตการณ์เรา”

“ค่อยๆเป็นค่อยๆไปเถอะ ไม่แน่ว่าบางทีอาจจะรักษาหายได้ก็ได้”

โดยรวมแล้ว สำหรับคนเหล่านี้การตัดสินใจของเกาหยูคัง

เป็นที่น่าพอใจยิ่ง!

ขณะเดียวกัน หลังจบการประชุม

เกาหยูคังได้จัดการประชุมเล็กๆขึ้น

กระทั่งเวลานี้ แรงกดดันของเกาหยูคังก็ยังคงเต็มเปี่ยม

ถัดจากเขาเป็นเกาฉิง ตรงกันข้ามเป็นไป๋หลีที่นั่งข้างๆฉินเฟิง

แต่เมื่อเทียบกันรวมๆแล้วเหมือนแรงกดดันจากฝั่งเกาหยูคังจะด้อยกว่าเล็กน้อย

เกาหยูคังถอดสายคล้องคอบนชุดต่อสู้

ยกบุหรี่ขึ้นจุดอย่างไม่ลังเลและกล่าว “เอาล่ะ

ตอนนี้พวกเรามาพูดถึงเรื่องชาตงกันดีกว่า แน่นอนฉันรู้ ว่าการฝากสิ่งเหล่านี้ไว้

มันเป็นการเพิ่มความยุ่งยากให้แก่คุณ ยังไงก็ตามปราการแห่งนี้มีน้ำคอยหล่อเลี้ยง

คุณสามารถขอเสบียงทางทหารได้จากกลุ่มพันธมิตรมนุษย์ได้ตลอดเวลา

ทั้งยังมีสี่เมืองทะเลเหนือคอยช่วยแก้ปัญหาเรื่องเงิน มอบเงินสนับสนุนให้ปีละ

30,000 ล้านเหรียญ”

30,000 ล้านเหรียญต่อปี!

นั่นเท่ากับใช้เวลาแค่สามปีในการแลกเปลี่ยนกับแก่นอบิลิตี้จักรพรรดิสัตว์ร้าย!

หูเหลียงคอยรับหน้าที่ก่อนหน้านี้ ได้รับเงินมหาศาล

แต่ช่างน่าสงสาร ที่กลับจบชีวิตลง!

“แล้วทางเราจำเป็นต้องจ่ายภาษีของปราการชาตงรึเปล่า?”

ฉินเฟิงเอ่ยถาม

อย่างสถานชุมชนเฟิงหลี ในความเป็นจริง

ต้องมอบรายได้จำนวนหนึ่งให้แก่เมืองเฉิงหยางในทุกๆปี แต่มันเป็นจำนวนเงินคงที่

เพราะเฟิงหลีในปัจจุบัน เป็นดั่งขนฟินักซ์ที่ลอยล่องอยู่เหนือผิวน้ำ มีอิสระเสรี ถ้าไม่มีกฏเกณฑ์

พวกเขาไม่จ่ายก็ได้

เกาหยูคังหัวเราะ “เป็นโชคดีของชาตงที่ไม่ต้องจ่ายมัน!”

ฉินเฟิงพยักหน้า และกล่าวตามตรง

“ถ้าอย่างนั้นผมต้องการถือหุ้นทั้งหมดของปราการชาตง ต้องการกรรมสิทธิ์เป็นเจ้าของ

ส่วนเรื่องเงินประจำปี 30,000 ล้านนั่นไม่จำเป็น จะบริหารให้ได้กำไรหรือขาดทุนผมจะเป็นคนจัดการเอง!”

เกาหยูคังชะงักงัน เกิดความประหลาดใจขึ้นทันใด

ไอ้ปราการชาตงที่มีโอกาสถูกทำลายได้ตลอดเวลา

มันน่าลงทุนขนาดนั้นเลยหรือ?