ตอนที่ 432

3/5

Ep.432 - หวาดกลัวและตกใจ//ไทยโนผวา

มีดกษัตริย์ครามทรงพลัง//ไทยโนอำนาจ เสมอมา

มันคืออาวุธทรงประสิทธิภาพที่หลอมรวมเข้ากับวัตถุดิบนับไม่ถ้วนโดยรูบิควิเศษ

ยิ่งถูกอัดฉีดด้วยกำลังภายใน

ทั้งความคมและผลสะท้อนจากมันก็ยิ่งเด่นชัดมากขึ้น

เต๊งงง!

คมมีดกำลังภายใน ปะทะเข้ากับปราณกำลังภายในของหลุยตง

ยื้อยุทธกันและกัน

อย่างไรก็ตาม เป็นดาบกษัตริย์ครามของฉินเฟิง

ที่สะบั้นอีกฝ่ายลงได้ในทันทีราวกับตัดผ่านเต้าหู้

กวาดคมแหลมตัดเข้าสู่ปราณกำลังภายในของหลุยตง

มีดกษัตริย์ครามมีความคมเป็นอย่างมาก

พลังงานที่อัดแน่นอยู่ภายในมัน คืออานุภาพอันน่าหวาดกลัว

หลุยตงไม่คิดเลยว่าผลลัพธ์จะเป็นเช่นนี้ ทว่าเขาก็ยังสามารถตัดสินใจหลบเลี่ยงได้อย่างรวดเร็ว

เขาดีดตัวถอยออกไปมีดกษัตริย์ครามเฉือนผ่านเป้าหมายได้แค่ช่วงปลายของมัน

ในพริบตา ชุดรบชั้นนอกของหลุยตงถูกแผดเผาทันใด

มอดลงเป็นขี้เถ้า เกราะในเปิดเผยออกมา

ปรากฏว่ามันสาดแสงสีทอง!

ไม่ต้องเสียเวลาคิดเลย ชุดเกราะในชิ้นนี้

ทำมาจากวัตถุดิบระดับจักรพรรดิสัตว์ร้าย!

หลุยตงผู้นี้ ร่ำรวยถึงขนาดนี้เชียวหรือ?

ฉินเฟิงค่อนข้างประหลาดใจ แต่พอได้ลองมองมันสักพัก

ก็ค้นพบว่าแท้จริงแล้วนี่เป็นแค่เกราะระดับจักรพรรดิเลเวล D เท่านั้น

เกราะในดังกล่าว แม้พลังป้องกันของมันจะทนทานมาก

แต่ก็ไม่อาจต้านทานมีดกษัตริย์ครามได้อยู่ดี

ที่ยังรอดไปได้ในตอนแรก เพราะตัวคมมีดยังไม่โดนมันเต็มๆ

“มาลองกันอีกครั้ง!”

ฉินเฟิงแสยะยิ้ม พรวดเข้าหาหลุยตงทันใด

“เป็นแบบนี้ไปได้ยังไง!”

หลุยตงเห็นอีกฝ่ายไม่ตื่นตกใจก็อดประหลาดใจไม่ได้

แต่เขาก็รู้ดี ว่าสไตล์การต่อสู้ของตน มันก็ต้องมีบ้างที่ผิดพลาด

วิธีเดิมไม่อาจใช้ได้อีก!

“เรื่องแบบนี้ ใครมันจะไปทำใจเชื่อได้กัน!”

หลุยตงยังคงเชื่อมั่นในสถานะเลเวล C ของตน ด้วยระดับที่มากกว่า

เขาจะไม่สามารถเอาชนะฉินเฟิงได้อย่างไร?

เวลานี้ ราวกับถูกกระตุ้นห้วงอารมณ์ดุร้าย

เจ้าตัวชักอาวุธออกมาทันใด

---ปรากฏว่าเป็นไม้เท้าฟันหมาป่า!

เป็นไม้เท้าที่ถูกเติมแต่งไปด้วยคมแหลมนับไม่ถ้วน แม้จะดูหนัก

แต่ยามโบกสะบัดกลับไม่เชื่องช้า ทั้งยังทรงพลังอย่างน่าเหลือเชื่อ

เพียงสัมผัสโดนเล็กน้อย เนื้ออาจหลุดตามออกมาจากคมเขี้ยว

เคร้ง!

สองอาวุธกวาดปะทะใส่กัน

ทว่าวินาทีต่อมา กลับเป็นหลุยตงที่ตัวถูกยกจนตัวลอย!

พละกำลังมหาศาลที่ถาโถม เกือบทำให้หลุยตงต้องปล่อยมือตัวเอง

เจ้าตัวราวกับรู้สึกว่าตนกำลังถูกโจมตีโดยสัตว์ร้ายบรรพกาล

ทั้งๆที่ตรงหน้าเป็นมนุษย์

ฉินเฟิงไล่ตามติดไขว่คว้าชัยชนะ

ประกายอำมหิตวาบผ่านเข้ามาในแววตาของหลุยตง

ไม้เท้าเขี้ยวหมาป่าเหวี่ยงสะบัดอีกครั้ง

วู้มมมม!

เคร้งงงง!

ทั้งสอง ต่างฝ่ายต่างไม่มีใครยอมใคร

ลูกน้องเลเวล D ที่ยังเหลืออยู่

ทั้งหมดถอนตัวหนีไปไกลแล้วในตอนนี้

ปัจจุบัน ประตูหน้าวิลล่าถูกทำลาย บนพื้นเต็มไปด้วยหลุมบ่อ

อำนาจการรบของทั้งสอง ช่างน่าอัศจรรย์ใจ

อย่างไรก็ตาม ในจังหวะนั้นเอง ยามเมื่อสองคมอาวุธปะทะกันอีกครั้ง

ปราณกำลังภายในของทั้งสองก็พลันสลายไป

ได้โอกาสล่ะ!

ดวงตาหลุยตงสาดประกายสดใส

ลอบกดลงบนปุ่มล่างที่จับไม้เท้าหมาป่าทันที

ฟันหมาป่าพลันหุบกลับเข้าไปข้างใน ต่อมา

หมอกสีเขียวก็เริ่มเติมเต็มในอากาศ

“ไอ้คนหน้าไม่อาย!”

ฉินเฟิงสบถเหยียดหยัน

ก้าวขึ้นสู่เลเวล C แล้วแท้ๆ แต่ยังใช้วิธีตุกติกแบบนี้อีก

ไม่กลัวคนอื่นเขาหัวเราะเยาะเอาหรอ?

ปราณกำลังภายในของฉินเฟิงไม่ปะทุออกมา

ทว่าเปลวไฟกลับลุกท่วมร่างกายเขาแทน

เปลวไฟแผดเผาแก๊สพิษ

สลายมันไม่ให้รุกล้ำเข้ามาสัมผัสกายฉินเฟิง

ยิ่งไปกว่านั้น เนื่องจากหลุยตงใช้วิธีตุกติก

ดังนั้นเขาจึงเผยช่องว่างออกมา

ฉินเฟิงก้าวสะอึกเข้าไป มือซ้ายประทับลงบนหน้าท้องเขาทันที

“ทักษะลับกลืนดารา!”

เพียงเสี้ยววินาที แรงดึงดูดมหาศาลพลันปะทุออกมา

หลุยตงเบิกตากว้าง

รับรู้ได้เพียงกำลังภายในทั้งตัวกำลังเกิดกระบวนการไหลย้อนกลับ

ราวกับเขื่อนที่แตกออก ไหลทะลักต่อเนื่องไม่หยุด

วินาทีนั้น สระน้ำกำลังภายในของเขาก็ถูกดูดซับ ช่วงชิงไปโดยฉินเฟิง

“ไม่ …. อ๊าาา … ”

หลุยตงพยายามดิ้นรนขัดขืน แต่ยิ่งนานร่างกายเขาก็ยิ่งอ่อนแอลง

สุดท้ายไม้เท้าหมาป่าก็หลุดจากมือไป

กำลังภายในของฉินเฟิงปะทุเดือดอีกระลอก

“ปลดปล่อยแรงผลัก”

ปัง!

หลุยตงราวกับผ้าขี้ริ้ว ร่วงฟุบลงกับพื้นทันใด

ตาย!

หากไม่ใช่เพราะฉินเฟิงต้องการดึงดูดความสนใจเมื่อเขามาถึง

เวลาในการสังหารหลุยตงคงน้อยกว่านี้มาก

เพราะท้ายที่สุดแล้ว การแสดงฉากอันน่าตื่นตา

อย่างไม่ยินยอมปล่อยให้เลเวล C หลบหนีไปได้ แล้วเข้าโจมตีสังหารศัตรูอย่างฉับพลัน

ไม่ต้องบอกก็รู้ ว่ามันน่ากลัวขนาดไหน

พลังสมาธิที่สาดมายังวิลล่าหลังนี้ ถูกถอนออก

หดหายไปกว่าครึ่งทันที

สายตาของฉินเฟิง เบนไปตกลงบนเลเวล D คนอื่นๆ

“พี่ใหญ่ …

ตั้งแต่วันนี้ไป คุณคือพี่ใหญ่ของฉัน!”

ผู้ใช้อบิลิตี้ที่นำทางฉินเฟิงก่อนหน้านี้ คุกเข่าร้องตะโกนทันที

ฉินเฟิงไม่ตอบ เพียงวาดมือ และยิงลำแสงเปลวเพลิงออกไป

ลำแสงขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางราวๆครึ่งเมตร

พุ่งผ่านร่างกายอีกฝ่าย

ปุ … ตุบ!

ผู้ใช้อบิลิตี้ร่วงล้มลงไปอีกราย

ผู้ใช้วรยุทธโบราณอีกสองคน เมื่อเห็นฉากนี้ ก็เกิดความกลัวตาย

แข้งขาอ่อนเปลี้ย พวกเขารู้ดีว่าต่อให้ยอมแพ้ก็ไร้ประโยชน์

งั้นสู้เสี่ยงอย่างน้อยก็มีโอกาสตายน้อยกว่า คิดได้ก็ชักฝีเท้าถอย

และหันหลังวิ่งหนีไปทันที

เตลิดหนีด้วยความหวาดกลัว!

ฉินเฟิงคร้านจะไล่ตาม

เขาวาดมือเล็กน้อย เพลิงโลกันต์ปรากฏขึ้น สี่ซากศพถูกทำลาย

อุปกรณ์รูนมิติถูกเก็บ และโยนเข้าไปในสุสานเทพสงคราม

เมืองหวังมีสถานที่สำหรับจัดการสินค้าผิดกฏหมายอยู่เหมือนกัน

แต่ราคาแลกเปลี่ยนบอกเลยว่าถูกกดจนหัวทิ่ม

ซึ่งฉินเฟิงไม่มีความจำเป็นต้องทำเช่นนั้น แม้คนอื่นจะไม่มีวิธีขายขายออก

แต่ไม่ได้หมายความว่าฉินเฟิงไม่มี

เพราะเขาครอบครองเขตแดนลับ! เขาสามารถส่งพวกมันเข้าไป

แล้วให้คนอื่นเข้ามาเอา และนำไปขายต่อไปสถานที่อื่นได้!

หลังจากกำจัดศพหน้าประตู ฉินเฟิงกับไป๋หลีก็เดินเข้าไปในวิลล่า

ทุกคนในวิลล่าแตกตื่นแทบหัวใจวายกับเหตุการณ์ก่อนหน้านี้

เพราะหลายปีมาแล้วที่ไม่มีใครกล้าทำอะไรแบบเมื่อครู่

แต่ประเด็นสำคัญที่สุดก็คือ คนที่ลงมือทำมัน

กลับสามารถคว้าชัยชนะมาได้อย่างคาดไม่ถึง!

“นาย .. นายท่าน … นับจากนี้ไปท่านคือเจ้านายคนใหม่ของพวกเรา …

ได้โปรดสั่งมา ว่าต้องการให้ฉันปรนนิบัติอย่างไรแก่คุณ”

ร่างบอบบางน้อยๆค่อยๆโผล่ออกมาจากมุมห้อง

ใบหน้าซีดเผือดไร้เลือด ด้วยความหวาดกลัว

นี่คือคนธรรมดา

เธอก้าวออกมาในชุดเมดน้อยชิ้น

ทั้งๆที่ในเมืองหวังสภาพอากาสหนาวมากแท้ๆ

แม้เธอคนนี้ดูเหมือนจะได้รับการฉีดยากระตุ้นพลัง จนมีความแข็งแกร่งทางกายแข็งแกร่งขึ้นหลายเท่า

แต่หนาวก็คือหนาวอยู่ดี

พลังสมาธิของฉินเฟิงกวาดออกไป และค้นพบว่า วิลล่าทั้งหลังนี้

มีคนอาศัยอยู่มากกว่าที่คิด อย่างน้อยก็น่าจะสิบ และทั้งหมดเป็นผู้หญิง

พวกเธอ คาดว่าน่าจะเป็นทาส ที่หลุยตงซื้อมาเป็นของเล่น!

คิ้วของฉินเฟิงเริ่มขมวดมุ่น

“พาผมไปที่ห้องพัก ส่วนคุณก็ทำความร่างกายตัวเองซะ

และทำลายของทุกอย่างที่เคยใช้มาก่อนหน้านี้ทิ้งไปให้หมด!”

ใครจะรู้ว่าหลุยตงเล่นวิตถารอะไรมาบ้าง?

“เจ้าค่ะ เจ้าค่ะ”

สาวใช้ร้องรับคำไม่หยุด อย่างน้อยเธอก็ไม่ต้องตาย!

“อ้อจริงสิ แล้วก็ช่วยกลับไปแต่งตัวตามปกติซะด้วยนะ”

ฉินเฟิงกล่าวเสียงหม่น

--พวกเธอ อย่าคิดสอนอะไรไม่ดีให้กับไป๋หลีเชียว!

“รับทราบเจ้าค่ะ”

สาวใช้จากไปอย่างรีบร้อน

สุดท้ายฉินเฟิงก็มีวิลล่าในครอบครอง ภายในวิลล่าหรูหรามาก

นอกจากนี้ยังมีห้องฝึกยุทธ

ฉินเฟิงไม่คิดใช้เวลาสูญเปล่า เขาตรงไปยังห้องฝึกยุทธทันที

อาจกล่าวได้ว่า ตั้งแต่ไปเยือนปราการชาตง

นี่มันก็เป็นเวลานานแล้วที่เขาไม่ได้สนุกสนานไปกับการฆ่า!

หากจะกล่าวให้ถูกต้อง สมควรกล่าวว่า

เขาไม่ได้สังหารคนด้วยทักษะลับกลืนดารามาเป็นเวลานานแล้ว!

แต่ในวันนี้เพียงวันเดียว

เขากลับสามารถสังหารผู้ใช้วรยุทธโบราณได้มากกว่า 10 คน

ในตันเถียนมีกำลังภายในที่ไม่ใช่ของเขาเพิ่มเข้ามามากกว่า 30 มวลน้ำ

“ดูดกลืน!”

ฉินเฟิงเปิดใช้งานพลังพิเศษดูดกลืน

กลั่นกำลังภายในเหล่านั้นทันที เมื่อถูกส่งกลับมา มวลน้ำกำลังภายในก็เพิ่มขึ้นเป็น

56 แอ่ง!

ฉินเฟิงสัมผัสมันด้วยแววตาลุกแวว หากเขาต้องการยกระดับ

แทนที่จะอยู่เฉยๆอย่างปลอดภัย สู้เขาฆ่าคนไปเรื่อยๆ

และอาศัยเพียงสถานะผู้ใช้วรยุทธโบราณของเขา ไม่จำเป็นต้องใช้เวลานานถึง 6 เดือน

ก็สามารถยกระดับใหญ่ไปได้อีกชั้นแล้ว!

อย่างไรก็ตาม นั่นมิใช่จุดประสงค์ของฉินเฟิง