Ep.922 - พบพานสหายเก่า ณ เกาะมังกร

“ไป!”

ฉินเฟิงออกคำสั่งผ่านพลังสมาธิ

กระโดดขึ้นนั่งบนร่างของหุ่นเชิดมังกรเกล็ดปีศาจ

หุ่นเชิดมังกรทั้ง 11 ตัวส่งเสียงคำรามขานรับ

ย่ำลงพื้นน้ำแข็งด้วยแรงมหาศาล ตรงเข้าสู่สนามรบ

ท่ามกลางสนามรบ ปรากฏร่องรอยของพายุหิมะ แต่ในครั้งนี้

ร่องรอยที่ว่ามิใช่เกิดจากพายุพลังงาน หากแต่เกิดจากเทคนิคอบิลิตีั้!

เป็นฝีมือของผู้ใช้อบิลิตี้น้ำแข็ง!

ยิ่งไปกว่านั้น ยังเป็นคนที่ฉินเฟิงรู้จัก!

ห่างออกไป 1,000 เมตร

ฉินเฟิงสามารถมองเห็นได้แล้วว่าอีกฝ่ายเป็นใคร

--นั่นหูซาน!

ยังไม่พอ ข้างกายหูซาน

เหมือนจะมีผู้ใช้พลังอีกนับสิบคนร่วมเดินทางมาด้วย

มีสองคนในบรรดากลุ่มนั้นปลดปล่อยกลิ่นอายทรงอำนาจ คงไม่พ้นเป็นผู้ใช้วรยุทธโบราณเลเวล

S ส่วนคนที่เหลือ ล้วนเป็นผู้ใช้พลังระดับสูงในเลเวล A8 A9

อย่างไรก็ตาม กลุ่มที่สมควรจะทรงพลังมากๆกลุ่มนี้

ปัจจุบันกลับถูกไล่ล่า พยายามหลบหนีอย่างน่าสมเพช

เบื้องหลังคนเหล่านี้ เป็นสัตว์ร้ายฝูงหนึ่ง

สรีระของสัตว์ร้ายเหล่านั้นไม่สูงมากนัก แต่กลิ่นอายที่ปลดปล่อยออกมา

มันน่าตกใจเป็นอย่างมาก

โดยเฉพาะอย่างยิ่งหนึ่งในนั้น ปลดปล่อยกลิ่นอายเลเวล S

ออกจากร่างของมัน

ลักษณะเป็นหมีขาวขนาดสูงกว่า 3 เมตร

“เป็นหมีหิมะแห่งเกาะมังกร!”

ยังไม่พอ เบื้องหลังมันยังมีฝูงหมาป่าหิมะอีก 20 ตัว

และในบรรดาหมาป่าหิมะเหล่านั้น มีตัวหนึ่งสูงกว่าสองเมตร ยาวถึงห้าเมตร

ดูจากกลิ่นอายปรากฏว่าเป็นระดับจักรพรรดิ

ส่วนหมาป่าหิมะที่เหลือ ล้วนอยู่ในระดับราชันย์

และความแข็งแกร่งของพวกมัน ร้ายกาจ หากอยู่ในระดับเดียวกัน

จะไม่ด้อยไปกว่าเผ่ามังกรเกล็ดปีศาจเลย!

นอกจากนี้ยังมีสิ่งมีชีวิตคล้ายแมวน้ำอีกสองตัว

พวกมันเคลื่อนที่ไม่เร็วนัก แต่สามาถสร้างแผ่นน้ำแข็งรองรับตัว และไถลไปกับมันได้

ชัดเจนว่าพวกมันครอบครองอบิลิตี้น้ำแข็ง

การรวมตัวดังกล่าว สำหรับมนุษย์ มันคือหายนะถึงตาย

ผู้ใช้พลังในที่นี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ใช้พลังเลเวล A

ในความเป็นจริงพวกเขาค่อนข้างแข็งแกร่งหากเทียบกับในเลเวลเดียวกัน

แต่เมื่อเทียบกับสัตว์ร้ายเหล่านี้แล้ว พวกเขายังนับเป็นสิ่งใดอีกหรือ?

วู้มมม!

เสียงอึกทึกสะท้อนเข้ามา พลังสมาธิของหูซาน กวาดลงบนสิ่งมีชีวิตเบื้องหน้า

หัวใจเขากระตุกวูบ

“อะไรกัน!? จักรพรรดิสัตว์ร้าย??

ข้างหน้ามีจักรพรรดิสัตว์ร้ายอีก 11 ตัว???”

‘สวรรค์คงอยากให้ฉันตายแล้วสินะ … ’

ความคิดหนึ่งวาบผ่านเข้ามาในใจของหูซาน หนีเสือปะจระเข้แบบนี้ คงไม่มีโอกาสรอดอีก

ไม่นึกฝันเลย ทั้งๆที่ตนเพิ่งได้รับโชคในมิติธารโลหิต สามารถยืดอายุขัย

สามารถอยู่ได้อีกหลายปีแท้ๆ

ย้อนกลับไปสักเล็กน้อย

เดิมเขาคิดจำศีลตนเองในภูเขาหิมะของภูมิภาคเหนือ

แต่การไปที่นั่นทำให้เขาค้นพบทางเข้าสู่เกาะมังกร

การหลับใหลอยู่ใกล้ทางเข้าเกาะมังกรช่วยให้เขามีพลังมากขึ้น

อย่างไรก็ตาม ในเมื่อมันช่วยให้เขาแกร่งขึ้น

จะให้ยืนมองอยู่เฉยๆคงไม่ใช่ สุดท้ายหูซานตัดสินใจเข้ามาสำรวจ

ผลคือได้รับบาดเจ็บเรื้อรังมาถึงทุกวันนี้

แต่ปัจจุบัน บาดแผลเหล่านั้นรักษาหายแล้ว

ความคิดแรกที่ผุดขึ้นมาของหูซานก็คือ จะต้องสำรวจมิติแห่งนี้อีกครั้งให้จงได้

เพื่อความไม่ประมาท เขาได้เชิญผู้ใช้พลังเลเวล S

อีกสองคนเข้าร่วมการสำรวจในครั้งนี้ด้วย

หนึ่งในนั้นคือตระกูลผู้ใช้วรุยทธโบราณที่ซ่อนตัวอยู่ในภูมิภาคเหนือ

ประมุขตระกูลเป่ยถัง  --เป่ยถังเฉียน!

ตระกูลของเป่ยถังเฉียนหลบลี้จากโลกเบื้องหน้า

ภัยพิบัติครั้งใหญ่ที่เกิดขึ้นเมื่อ 200 ปีก่อน

เกือบล้างบางตระกูลผู้ใช้วรยุทธโบราณตระกูลนี้

สายเลือดแท้ของเป่ยถังเฉียนถูกตัดขาด ไม่เหลือผู้สืบสกุล

รอดมาได้เพียงลูกหลานตระกูลสาขานอกเท่านั้น พวกเขาแม้ไม่มีความสามารถมากนัก

แต่ยังคงสามารถรอดชีวิตมาจนถึงทุกวันนี้ ว่ากันว่าต้นกล้าที่เหลืออยู่ ไม่มีเลเวล

A แม้แต่คนเดียว

ในขณะที่เป่ยถังเฉียนมิใช่คนมองโลกในแง่ดีนัก

แม้ตัวเขาเป็นถึงเลเวล S แต่ไม่อยากตกเป็นเป้าถูกจับจ้องโดยผู้คน

ที่เฝ้ารอให้เขาตาย จากนั้นตระกูลของเขาก็จะกลายเป็นแกะอ้วน ไร้ที่พึ่งพิง

ถูกเข้าช่วงชิงสมบัติในที่สุด

อย่างไรก็ตาม

เป่ยถังเฉียนยังคงมีความหวังที่จะต่อต้านเจตจำนงฟ้า

เขายังคงต่อสู้เพื่อเปลี่ยนแปลงโชคชะตาของตระกูลตน

ส่วนผู้ใช้พลังอีกคนหนึ่ง

สถานะแตกต่างจากเป่ยถังเฉียนอย่างสิ้นเชิง เขามาจากตระกูลที่รุ่งเรืองที่สุดในภูมิภาคใต้

กระทั่งผู้ครองตำแหน่งจ้าวพรมแดนภูมิภาคใต้ ก็ยังมาจากตระกูลนี้

อดีตประมุขของตระกูลหนานกง --หนานกงซีหมิง

หากให้นับลำดับญาติ ประมุขคนปัจจุบันของตระกูลหนานกง

สมควรเรียกชายคนนี้ว่าชูสู (叔祖 =น้องชายของปู่ เอาเป็นว่าเรียกปู่แล้วกัน)

ทั้งสามคนแข็งแกร่งมาก แต่พวกเขาไม่นึกเลย

ว่าสถานที่แห่งนี้จะอันตรายมาก มากจนถึงขั้นเสียชีวิตได้

สำหรับฉินเฟิง

ข่าวคราวของเกาะมังกรที่เขาได้รับก่อนการเกิดใหม่ กับในชีวิตนี้มันไม่เหมือนกัน

ดูเหมือน่วาถ้าไม่ใช่เพราะฉินเฟิงมอบผลึกโลหิตแก่หูซาน

อีกฝ่ายคงต้องรอเวลาอีกกว่าครึ่งปี ถึงจะเริ่มพาคนเข้ามาสำรวจที่นี่

และเนื่องจากไม่มีใครทราบถึงสถานการณ์

ยังไม่ได้รับข่าวสารของเกาะมังกร หลังจากพายุหิมะหยุดลง

ปราศจากอุปสรรคใดบดบังการรับรู้และพลังสมาธิ พวกเขาจึงคิดว่านี่เป็นโอกาสที่ดี

แต่ไม่นึกเลย ว่าพอออกมาจะถูกฝูงสัตว์ร้ายรุมล้อม

“ช้าก่อน สัตว์ร้ายพวกนั้น ทำไมถึงมีกลิ่นอายแห่งความตาย?”

เป่ยถังเฉียนเป็นคนแรกที่สังเกตเห็นรังสีแห่งความตาย และเมื่อเพ่งมองดูดีๆ

ดวงตาของเขาก็เบิกกว้าง!

“นั่นอะไรน่ะ? พวกนายดูนั่น! บนตัวของสัตว์ร้าย

เหมือนว่าจะมีคนนั่งอยู่!”

อบิลิตี้มืดของฉินเฟิงทรงพลังมาก

บวกกับการดำรงอยู่ของหุ่นเชิดแห่งความตาย

ทำให้สามารถปิดกั้นการตรวจจับของการรับรู้ได้อย่างสมบูรณ์

แต่เขามาที่นี่เพราะคิดช่วยเหลือผู้คน ดังนั้นไม่มีเจตนาปิดซ่อนร่างกาย

บวกกับสีแดงเพลิงของเสื้อคลุมราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์มันเด่นชัดเกินไป เลยเป็นผลให้ถูกเป่ยถังเฉียนพบเห็น

“จะมีคนอื่นอยู่ที่นี่ได้อย่างไร

หรือว่าจะเป็นมนุษย์จากต่างมิติ?

แบบนั้นก็ยังไม่มั่นใจว่าจะมาในฐานะมิตรหรือศัตรู!”

หนานกงซีหมิงสนทนาผ่านกำลังภายใน ความเร็วของเขาไม่ได้ลดลงเลย

แถมดูเหมือนมีท่าทีไม่อยากเข้าใกล้กลิ่นอายแห่งความตายของจักรพรรดิตรงหน้าด้วย

หูซานได้ยินการเสียงสนทนาผ่านกำลังภายในของทั้งสอง

เพ่งมองไปยังทิศทางฝูงมังกรเกล็ดปีศาจ และเพียงแวบเดียว

เขาก็สามารถจดจำได้ทันทีว่าเป็นฉินเฟิง

“นี่มันเป็นไปได้ยังไง?” ปฏิกิริยาแรกของหูซาน

เขาไม่ทันคิดว่าตนคงรอดแล้ว แต่กลับรู้สึกว่ามันยากที่จะเชื่อ

ในหัวใจเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง

หูซานตัดสินใจส่งผ่านพลังสมาธิออกไป เรียกขานคำหนึ่ง

“ฉินเฟิง?”

พลังสมาธิของเขาถ่ายทอดน้ำเสียงแฝงความสงสัยยังไม่กล้ายืนยัน

แต่ไม่นาน พลังสมาธิจากอีกฝั่งก็ถูกส่งกลับมา

“ท่านผู้ใหญ่หู ผมจะช่วยคุณเอง!”

ฉินเฟิงควบคุมหุ่นเชิดมังกรเกล็ดปีศาจ พุ่งผ่านฝูงชน

ตรงเข้าปะทะกับกลุ่มสัตว์ร้ายข้างหลัง

มังกรเกล็ดปีศาจทุกตัวทุ่มสุดฝีเท้าตั้งแต่แรก

รีดเร้นพละกำลังทั้งหมดที่พวกมันมี

ขณะเดียวกันกลุ่มสัตว์ร้ายเมื่อแต่มุ่งสมาธิไปกับพวกหูซาน

ดังนั้นไม่ทันสังเกตการปรากฏตัวของสิ่งอื่นในสายตา ด้วยระยะห่างเพียง 1,000 เมตร

กว่าจะทันตระหนักได้ก็หลบไม่พ้นเสียแล้ว

ตูมมมม!

มังกรเกล็ดปีศาจพุ่งเข้าใส่หมีหิมะตัวยักษ์อย่างแรง

แต่ในวินาทีต่อมา หุ่นเชิดที่ฉินเฟิงขี่อยู่ กลับแพ้แรงปะทะ

ถูกผลักถอยกลับมาข้างหลัง มิอาจรักษาสมดุลร่างกาย ร่วงหงายลงบนพื้นหิมะ

“ทรงพลังอะไรอย่างนี้!”

ฉินเฟิงตะลึง

“ระวัง!” หูซานตะโกน แต่พริบตาต่อมา เห็นแค่เพียงหุ่นเชิดมังกรเกล็ดปีศาจที่เหลืออีก

10 ตัว กระโจนเข้าหาฝูงหมาป่า

หากไม่นับจักรพรรดิหมาป่า

ระดับราชันย์ตัวอื่นๆล้วนไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมังกรเกล็ดปีศาจ

ถูกฉีกทึ้งเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

พื้นหิมะและน้ำแข็งถูกย้อมไปด้วยสีแดง จากนั้น 11

มังกรเกล็ดปีศาจ ก็เข้าโอบล้อมหมีหิมะ แม้ในด้านความแข็งแกร่งของหุ่นเชิดมังกร

จะไม่เท่ากับสิ่งมีชีวิตเลเวล S ตัวนี้ แต่ยังชนะในด้านปริมาณ

สถานการณ์พลิกตาลปัตรทันที

ตอนนี้ กลายเป็นฝั่งมนุษย์เข้ารุมล้อมสัตว์ร้าย

“ฮ่า!” เป่ยถังเฉียนผ่อนลมหายใจยาว กล่าวเสียงหอบ

“เขาคือใครกัน? เป็นพันธมิตรของพวกเรางั้นหรอ?

มีผู้ฝึกสัตว์ร้ายที่ทรงพลังถึงขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?

ต้องแข็งแกร่งถึงขนาดไหนถึงจะใช้อบิลิตี้มืดแบบนี้ได้?”

อย่างไรก็ตาม ณ จุดนี้ คนที่คาดไม่ถึงยิ่งกว่า คือหนานกงซีหมิง

ซีหมิงไม่อยากจะเชื่อเลย ว่าคนๆนี้คือฉินเฟิง

คือคนเดียวกับในความทรงจำของเขา!