Ep.634 - ช่วยไม่ได้ หาเรื่องตายเอง

ลาวาม้วนตัวเสมือนคลื่นที่ซัดสาด

โถมทับผู้คนกว่าสิบชีวิตจมหายในพริบตา

อุณหภูมิของลาวาแผดเผาร้อนแรงมาก

คนเหล่านี้ส่วนใหญ่เป็นผู้ใช้วรยุทธโบราณ ดังนั้นแม้ต้านทานด้วยโล่ปราณกำลังภายใน

แต่เพียงเสี้ยววินาทีพวกมันทั้งหมดก็แตกสลาย ลาวาร้อนเหลวท่วมทับบนกาย

บนใบหน้าพวกเขา

อุปกรณ์รูนที่สวมใส่ก็ไม่ช่วยอะไร ถูกเผาผลาญในพริบตา

ลาวาร้อนเริ่มกัดกินเนื้อหนัง

“อ๊ากกกกก”

เหล่าผู้ใช้วรยุทธโบราณกรีดร้องเสียงหลง แต่ไม่ถึงลมหายใจ

เสียงเหล่านั้นก็เหือดหาย เนื่องจากลาวาร้อนกระฉอกเข้าปาก ไหลลงลำคอ!

“อ๊อก .. ”

ชีวิตแล้ว ชีวิตเล่าถูกสูบกลืนลงภายใต้เพลิงหนืดอันร้อนแรง

ชั่วพริบตาเดียว กว่าสิบผู้ใช้พลังได้จบชีวิตลง

และชีวิตที่ว่า มันรวมไปถึงพวกระดับสูงของตระกูลโหวกับตี๋

--โหวหยางเจียวกับตี๋เล่ยอีกด้วย

พวกคนที่ยังเหลือรอด ทั้งหมดเป็นมือปืน

เนื่องจากพวกเขาต้องคอยโจมตีจากระยะไกล เลยยังไม่ตายในทันที แต่แน่นอน

เห็นได้ชัดว่าปีศาจโทรลลาวาเดือดไม่มีเจตนาจะปล่อยคนเหล่านั้นไป

มันยกมือขึ้นอีกครั้ง

บอลไฟขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางกว่าหนึ่งเมตรส่งเสียงหึ่งหึ่งในอากาศ

“อ๊าไม่! ฉันยังไม่อยากตาย ยังไม่อยากตาย!”

มือปืนยิงโต้ตอบบอลไฟยักษ์ ขณะเดียวกันก็พยายามล่าถอย

ส่วนท่านบรรพชนกับผู้นำตระกูลเลเวล C

และระดับสูงของตระกูลที่ถูกกลืนหายลงไปในลาวา คงไม่สามารถช่วยเหลือได้

บรึ้ม!

บอลไฟเกิดการระเบิด หินลาวาภายในมันแตกกระจายไปทุกทิศทาง

กระแทกโดนมือปืนสามคน แรงปะทะจากมันทำให้พวกเขาบาดเจ็บสาหัส

“ช่วยฉันด้วย ช่วยฉัน!”

แต่ช่างน่าสงสาร ไม่ทันได้ร่ำร้องไปมากกว่านี้

บอลไฟอีกลูกที่ตามมา กลืนพวกเขาเข้าไปทันที

อำนาจของปีศาจโทรลลาวาเดือดเลเวล C

มิใช่สิ่งที่พวกเขาจะสามารถต่อกร!

ปุ๋ง!

ณ ตำแหน่งที่โหวหมิงกับตี๋หยวนจิวถูกขว้างลงไป

ทั้งสองร่างกำลังดิ้นรนอย่างน่าเวทนา เนื่องจากพวกตนก็มีความแข็งแกร่งในเลเวล C

ดังนั้นสามารถยืดชีวิตน้อยๆให้ยังพออยู่รอดต่อไป แม้ในตอนนี้พวกเขายังไม่ตาย

แต่ก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส!

อย่างไรก็ตาม กว่าจะดิ้นรนขึ้นมาจากแอ่งลาวา

ปีศาจโทรลก็กำจัดแมลงวันน่ารำคาญคนอื่นๆไปได้พอดี

ดังนั้นวกกลับมาสังหารแกะอ้วนทั้งสองตัวนี้

“ก๊าซซซ”

ปีศาจโทรลยื่นสองแขนออกไปอีกครั้ง

แต่คราวนี้คว้าจับหัวของทั้งสองและ--

--บิดกร๊อบบบ! คอของทั้งสองม้วนออกไปอีกทางอย่างไร้ปราณี

ส่งไปสู่ความตาย!

เสาหลักของของสองตระกูลผู้ใช้วรยุทธโบราณแห่งรัฐทะเลเหนือ

ตกตายลงที่นี่ ตายไปทั้งๆแบบนั้น

สุดท้าย ทีมใหญ่ที่ยกมาอย่างเกรียงไกร

ปัจจุบันเหลือเพียงมือปืนสองคนเท่านั้นที่วิ่งหนีออกมาได้

อย่างไรก็ตาม มันยังไม่จบเพียงเท่านี้ ปีศาจโทรลอ้าปากของมัน

เริ่มดูดซับพลังงานจากในแอ่งลาวา และอำนาจในการดูดกลืนของมัน

รวดเร็วยิ่งกว่าพลังพิเศษดูดกลืนของฉินเฟิงซะอีก

จากนั้น

แก่นอบิลิตี้ทั้งสองก็ถูกดูดเข้ามาในตัวของปีศาจโทรลลาวาเดือด

ไม่นานเกินรอ ความแข็งแกร่งของปีศาจโทรลลาวาเดือดตนนี้

จากเลเวล C6 ได้ยกระดับขึ้นเป็น C7 ในเวลาอันสั้น ยังไม่หมด

ซากศพนับสิบได้ปรากฏบนพื้นดิน ศพเหล่านี้ มิได้ถูกหลอมละลายโดยสิ้นเชิง

หากแต่ถูกห่อหุ้มไว้ด้วยชั้นหินลาวา

ปีศาจโทรลเอื้อมมือหนึ่งออกไป

เปลวเพลิงที่ลุกไหม้แตกแขนงเป็นตรวนไฟ เชื่อมโยงศพเหล่านี้เข้าด้วยกัน

และค่อยๆลากพวกมันกลับไปยังใจกลางดินแดนลาวาอย่างช้าๆ

ใช้เวลามากถึง 20 นาทีเต็ม ถึงสามารถกลับมายังต้นไม้เพลิงได้

ปีศาจโทรลโยนศพเหล่านั้นเข้าไป ป้อนเป็นอาหารแก่ต้นไม้เพลิง ศพทั้งหมดลุกไหม้ทันที

ตามมาติดๆด้วยปรากฏการอันน่าเหลือเชื่อ ดูเหมือนว่าหลังจากโยนศพเข้าไป

พลังงานบางอย่างได้กระจายออกมา หลอมละลายเข้ามาในร่างของปีศาจโทรล

“ก๊าซซซ”

ปีศาจโทรลร้องคำรามกู่ก้อง

ความแข็งแกร่งของมันดีดตัวขึ้นถึงสามขั้น ก้าวขึ้นสู่เลเวล B อย่างกะทันหัน

ยิ่งไปกว่านั้น ใจกลางต้นไม้เพลิง ผลไม้สะเก็ดไฟกว่า 10

ลูกได้ผุดขึ้นจากกิ่งก้าน ร่วงตกลงสู่พื้น กลายเป็นปีศาจโทรลตัวเล็กนับสิบ

การบูชายัญเผ่าพันธุ์ทรงภูมิปัญญา

ส่งผลดีเยี่ยมต่อการให้กำเนิดลูกปีศาจโทรลลาวาเดือด!

ฉากอันน่าสยองขวัญนี้ ถูกถ่ายไว้โดยโดรน ส่งมาถึงมือของฉินเฟิง

กระทั่งระดับสูงบางคน ก็ยังพลอยได้รับชมมันไปด้วย!

ทั้งหมดสูดหายใจลึกยามรับชมฉากนี้

“ฉินเฟิง พวกเราควรกำจัดเลเวล D

สองคนที่ยังรอดมาได้ของตระกูลผู้ใช้วรยุทธโบราณรึเปล่า?

ถ้าพวกเขาปล่อยข่าวนี้กระจายออกไป ฉันกลัวว่าที่นี่คงถูกผู้คนรุกราน”

โจวฮ่าวเอ่ยปากทำลายความเงียบ

คนอื่นๆยังไม่ทราบว่าผลึกนั่นคืออะไร เนื่องจากต่อให้มองเห็น

แต่ด้วยระยะที่ไกลเกินไป และขนาดเท่ากับไข่ไก่

พวกเขาจึงยังไม่อาจสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของมัน

อย่างไรก็ตาม

เมื่อเห็นท่าทีตื่นเต้นของโหวหมิงกับตี๋หยวนจิวในวิดีโอ

ไม่ต้องบอกก็รู้ว่านั่นคงเป็นสิ่งมีค่ามาก และผู้ใช้พลังเลเวล D

ทั้งสองคนที่กำลังหลบหนี มีแนวโน้มเป็นไปได้สูงว่าจะแพร่กระจายข้อมูลนี้ออกไป

ถึงเวลานั้น ทุกคนจะแห่แหนกันมา

ฉินเฟิงกล่าวอย่างไม่แยแสว่า “ไม่จำเป็นต้องขัดขวางพวกเขา

ในเมื่อมีใครบางคนอยากแส่หาที่ตาย ทำไมฉันต้องไปหยุดพวกเขาด้วย?

แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน เพราะต้นไม้เพลิงยังต้องการอาหารบำรุงอีกมาก!”

อาหารบำรุง?

เมื่อได้ยินสองคำนี้

ฉากเหตุการณ์ที่ปีศาจโทรลบูชายัญศพมนุษย์เมื่อครู่ได้วาบผ่านเข้ามาในจิตใจของฝูงชน

ที่ฉินเฟิงกล่าวแบบนี้

แสดงว่าต้องการให้ผู้ใช้พลังมากมายมาที่นี่ แล้วกลายเป็นเครื่องสังเวช

เพิ่มจำนวนพวกปีศาจโทรลอย่างงั้นหรือ?

ช่างเป็นความคิดที่น่าหวาดกลัวอะไรเช่นนี้!

ในอดีตที่ผ่านมา

วิธีการของฉินเฟิงแม้รุนแรงแต่ก็ไม่โหดเหี้ยมถึงเพียงนี้

แต่ตอนนี้พวกเขาตระหนักแล้ว ว่าฉินเฟิงเองก็มีด้านมืดเช่นกัน เพียงแต่ที่ผ่านมา

พวกเขาไม่เคยประสบกับมันตรงๆ

ฉินเฟิงไม่สนใจความคิดของคนเหล่านี้ เขากล่าวต่อว่า “ในอนาคต

เมืองนี้จะต้องรุ่งเรืองเติบใหญ่

ประสบความสำเร็จอย่างงดงามเพราะพวกปีศาจโทรลลาวาเดือด ดังนั้นเมืองใหม่ของพวกเรา

จะถูกเรียกว่าเมืองหัวเหยียน*!”

*(火岩 = หินอันร้อนแรง = แต่จะตั้งตามชื่อโทรล ดังนั้นต่อจากนี้ไปจะเขียนชื่อเมืองว่าลาวาเดือด

เพื่อง่ายต่อการจดจำนะครับ)

และไม่มีใครเลยที่คัดค้าน ทั้งหมดเข้าใจความคิดของฉินเฟิง

ดังนั้นถือว่ายอมรับกันโดยปริยาย

“ฉันขอตัวไปพักผ่อนก่อน ถ้ามีปัญหาอะไรก็โทรมาปลุกได้”

ฉินเฟิงกล่าวพลางควงไป๋หลีจากไป

“อา นายไปเถอะ”

“ผู้การฉินเดินทางปลอดภัย”

“ที่เหลือปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพวกเราเอง ท่านประธานโปรดวางใจ

เชิญพักผ่อนได้เต็มที่!”

ทุกคนพยักหน้า เฝ้ารอจนกระทั่งฉินเฟิงเดินจากไป

ทั่วบริเวณถึงได้ส่งเสียงฮือฮา ระเบิดเสียงสนทนากันอีกครั้ง

บางคนก็บอกว่ารับไม่ได้ บางคนก็คอยจับตาดูข่าวสารไปก่อน

แล้วตระกูลโหวกับตี๋ก็ตอบสนองอย่างรวดเร็วจริงๆ สองเลเวล D

ที่รอดชีวิต ได้รับการคุ้มกันโดยหลายคนจากตระกูล กลับมายังฐานหลักได้สำเร็จ

เมื่อเรื่องราวดำเนินมาถึงจุดนี้ ทั้งหมดต่างแตกตื่น

ความปั่นป่วนเริ่มลุกลาม ข้อมูลนี้แพร่กระจายไปในตระกูลโหวอย่างรวดเร็ว

แน่นอน ตระกูลโหวกับตระกูลตี๋ในเวลานี้

กำลังอยู่ในช่วงเดือดพล่านที่สุด

“ฉินเฟิง! นี่ต้องเป็นแผนของฉินเฟิงแน่นอน ที่นั่นอันตรายมาก

แต่เขากลับไม่เตือนพวกเรา ทั้งยังจงใจล่าถอย เพราะแค่อยากจะเฝ้าดูพวกเราตายโดยไม่ช่วยเหลือ!”

“ถูกต้อง เขาต้องการกำจัดตระกูลโหวของพวกเรามาตั้งนานแล้ว”

“พวกเราจะปล่อยฉินเฟิงเอาไว้แบบนี้ไม่ได้!”

“ส่งข้อมูลนี้ออกไปยังเครือข่ายนักสู้ บอกว่ามูลค่าของผลึกนั่น

มีค่าเท่ากับแก่นอบิลิตี้ธาตุไฟระดับราชันย์สัตว์ร้ายเลเวล C แค่นี้ก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้ทุกคนคลุ้มคลั่ง”

ยิ่งคนนอกรู้เกี่ยวกับเรื่องนี้มากเท่าไหร่

พวกเขาก็ยิ่งรู้สึกสะใจเหมือนได้เอาคืนฉินเฟิงมากเท่านั้น

ดังนั้นเร่งระดมส่งข้อมูลออกไป ไม่ช้าก็มีหลายคนสังเกตเห็น

ภายในเมืองลาวาเดือด ทุกคนไม่ได้พักผ่อน

คอยตรวจสอบข้อมูลดังกล่าวนี้ บางคนก็เกิดความเมตตาสงสาร

เร่งเข้าไปแจ้งเตือนคนที่หมายปองผลึกปีศาจโทรล ว่าหากยังเลเวลไม่ถึง B

อย่ามาจะดีที่สุด

แต่เห็นได้ชัดว่าคำเตือนเหล่านี้ถูกเพิกเฉย

ไม่มีใครสนใจจะรับฟังเลย บางคนกระทั่งด่ากลับมา

“เจ้าพวกที่มาเตือนพวกนี้เป็นคนของรัฐทะเลเหนือ พวกแกอยากให้ผู้การรัฐได้ฉกฉวยผลประโยชน์ไปคนเดียวล่ะสิ

ไม่อยากแบ่งปันให้พวกเราใช่ไหม?”

“มีของดีก็มักจะปิดบังกัน เป็นซะแบบนี้

แล้วเมื่อไหร่มนุษยชาติจะก้าวหน้า? หากมีเจ้าสิ่งนี้

ผู้คนมากมายจะสามารถยกระดับความแข็งแกร่งได้

คุณรู้ไหมว่าถ้ามีคนแข็งแกร่งเพิ่มขึ้น มันจะสามารถช่วยชีวิตมนุษย์ด้วยกันได้มากแค่ไหน?

พวกคุณห้ามไม่ให้พวกเราเข้าไป แบบนี้ไม่ต่างจากฆาตกร!”

“อย่ามัวสนใจพวกหางแถวเลย

พวกมันก็ต้องการฮุบสมบัติเอาไว้เองนั่นแหละ!”

แม้ไม่ใช่ทุกคนที่ด่าแบบสุดโต่งรุนแรงกลับมา

แต่ผู้คนส่วนใหญ่จากรัฐอื่นล้วนเห็นด้วยกับพวกมัน

เมื่อต้องเผชิญกับหนึ่งคำชมสิบคำด่า

ก็มากพอแล้วที่จะทำให้คนของรัฐทะเลเหนือรู้สึกแย่

“พวกเราเตือนดีๆ แต่พวกมันด่าพวกเรา

ตอบแทนความหวังดีกลับมาแบบนี้ได้ยังไง!”

“ก็แค่พวกแส่หาความตาย ลูกพี่พูดถูกแล้ว

ในเมื่อพวกมันต้องการจะตาย ถ้าอย่างนั้นก็ไม่มีใครหยุดพวกมันได้”

“เอาเลย! อยากมาก็มา

ถึงเวลาก็กลายเป็นอาหารบำรุงต้นไม้ไปก็แล้วกัน!”