การสังหารเซียนฝึกลมปราณหนึ่งคน ทำให้จูอู๋หยางได้รับหินทะลวงขีดจำกัดประมาณสิบก้อน

สำนักเสือเซียนมีเซียนฝึกลมปราณสองหมื่นแปดพันคน จูอู๋หยางสังหารไปหนึ่งหมื่นแปดพันคน ทำลายจุดตันเถียนของเจ็ดพันคน ทำให้เขาได้รับหินทะลวงขีดจำกัดมากกว่าสองหมื่นก้อน

สำนักเสือเซียนเป็นหนึ่งในสำนักเซียนฝ่ายธรรมะที่มีชื่อเสียงในดินแดนรัศมีหลายหมื่นลี้ แต่กลับมีคนจำนวนมากที่มือเปื้อนเลือดของผู้บริสุทธิ์ ดูเหมือนว่าคนเราจะตัดสินกันที่ภายนอกไม่ได้จริงๆ

และหลังจากที่รู้ว่าจูอู๋หยางฆ่าคนด้วยเหตุผลอะไร เซียนฝึกลมปราณของสำนักเสือเซียนหลายคนก็ยังไม่สำนึกผิด แม้กระทั่งก่อนตายก็ยังตะโกนอย่างบ้าคลั่ง

"พวกเราก็แค่ฆ่าคนธรรมดาไปบ้าง ไม่ได้ทำอะไรเกินเลย ท่านเซียนโหดร้ายเกินไปแล้ว ที่ฆ่าพวกเราเพราะเรื่องแค่นี้"

"คนธรรมดาพวกนี้ได้รับการคุ้มครองจากพวกเรา พวกเราจะฆ่าพวกเขาไปบ้างก็ได้ ยิ่งไปกว่านั้น พวกเราก็มีเหตุผลที่ต้องฆ่าพวกเขา"

"ตามกฎของโลกแห่งเซียน คนธรรมดาที่พวกเราฆ่าไม่ได้เกินขีดจำกัดเลย แม้ว่าท่านเซียนจะเป็นเซียนแก่นทองคำ แต่ก็ไม่สามารถละเมิดกฎของโลกแห่งเซียนได้"

"ฮ่าๆๆ ก็แค่คนธรรมดาไม่กี่คน ไม่ต่างอะไรกับหมูกับหมา ท่านเซียนถึงกับต้องฆ่าพวกเราเพราะเรื่องนี้ ท่านเซียนช่างมีเมตตาธรรมสูงส่งเสียจริงๆ"

...

เซียนฝึกลมปราณของสำนักเสือเซียนส่วนใหญ่ที่ถูกจูอู๋หยางสังหาร ไม่เพียงแต่ไม่รู้สึกว่าตัวเองผิด แต่กลับคิดว่าจูอู๋หยางต่างหากที่ผิด

พวกเขาไม่สนใจชีวิตของคนธรรมดาที่ถูกพวกเขาฆ่าเลย นี่เป็นความคิดร่วมกันของเซียนหลายคน เซียนมีหน้าที่ปกป้องคนธรรมดา แต่ก็มีสิทธิพิเศษบางอย่าง

ตราบใดที่ไม่ได้สังหารหมู่คนธรรมดา ทำให้คนธรรมดาจำนวนมากเสียชีวิต โดยทั่วไปแล้วจะไม่มีใครในโลกแห่งเซียนมาเอาผิดเซียนที่ฆ่าคนธรรมดาไม่กี่คน

ตอนนี้ จูอู๋หยางต้องการเปลี่ยนความคิดของพวกเขา แม้ว่าคนธรรมดาจะอ่อนแอ แต่พวกเขาก็ทำงานอย่างหนักเพื่อโลกแห่งเซียนมาตลอดชีวิต จัดหาทรัพยากรต่างๆ เหมือนกับวัวแก่

แม้ว่าคุณจะดูถูกพวกเขาเพราะพวกเขาอ่อนแอ แต่ก็ไม่ควรฆ่าพวกเขา หรือฆ่าพวกเขาเพียงเพราะเหตุผลเล็กๆ น้อยๆ

เซียนของสำนักเสือเซียนที่จูอู๋หยางสังหาร ล้วนเป็นคนที่มือเปื้อนเลือดของผู้บริสุทธิ์ หากพวกเขาฆ่าคนที่ทำผิด พวกเขาก็จะไม่มีรังสีสังหารเช่นนี้

ดังนั้น คนที่จูอู๋หยางฆ่า ล้วนเป็นคนที่สมควรตาย

หลังจากที่จูอู๋หยางฆ่าคนที่สมควรตายในสำนักเสือเซียนทั้งหมด และเอาสิ่งของที่เขาต้องการไปจนหมด เขาก็ได้รับหินทะลวงขีดจำกัดมากกว่าแสนก้อน

หลังจากดูดซับหินทะลวงขีดจำกัดเหล่านี้แล้ว แก่นทองคำในจุดตันเถียนระดับกลางของจูอู๋หยางก็น่าจะขยายใหญ่เป็นขนาดเท่าเมล็ดข้าวสองเมล็ด

จูอู๋หยางออกจากสำนักเสือเซียนพร้อมกับสมบัติมากมาย เขาหาถ้ำที่ซ่อนตัวได้ง่าย และเริ่มย่อยสลายหินทะลวงขีดจำกัดที่ได้รับ

จูอู๋หยางใช้วิธีการบ่มเพาะในคัมภีร์หยกเต๋าเริ่มต้นภาคกลาง ประสิทธิภาพค่อนข้างต่ำ แม้แต่วิชาพิษร้อยชนิดก็ยังดีกว่ามาก และยังเทียบไม่ได้กับวิชาบ่มเพาะระดับแก่นทองคำทั่วไป

แต่ข้อดีคือไม่สูญเปล่า แค่ช้าหน่อย ด้วยพลังที่แปลกประหลาดจากหินทะลวงขีดจำกัด ความเร็วของจูอู๋หยางก็ถือว่าเร็วมากแล้ว

เมื่อพลังที่แปลกประหลาดกลายเป็นพลังแก่นแท้และหลอมรวมเข้ากับแก่นทองคำ แก่นทองคำในร่างกายของจูอู๋หยางก็ขยายใหญ่ขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

เป็นไปตามที่จูอู๋หยางคาดไว้ หลังจากที่เขาดูดซับหินทะลวงขีดจำกัดห้าถึงหกหมื่นก้อนที่ถูกบังคับให้เข้าสู่ร่างกายจนหมด แก่นทองคำของเขาก็ขยายใหญ่เป็นขนาดเท่าเมล็ดข้าวสองเมล็ด พลังแก่นแท้เพิ่มขึ้นประมาณสองเท่า

จูอู๋หยางยิ้มเล็กน้อยเมื่อสัมผัสถึงพลังแก่นแท้ที่พลุ่งพล่านในร่างกาย เขาพยักหน้าอย่างพอใจ และเริ่มจัดระเบียบสมบัติต่างๆ ที่ได้รับจากสำนักเสือเซียน

ยา ยาสมุนไพร และยาที่ใช้ไม่ได้ ถูกแยกไว้ในแหวนมิติวงหนึ่ง รอจนกว่าจูอู๋หยางจะได้วิธีการบ่มเพาะในคัมภีร์หยกเต๋าเริ่มต้นภาคปลาย เขาจะกินมันทั้งหมด เพื่อที่จะได้รับหินทะลวงขีดจำกัดจำนวนมาก

วิชาบ่มเพาะและตำราที่เป็นประโยชน์สำหรับเขา ก็ถูกแยกไว้ในแหวนมิติอีกวงหนึ่ง ในขณะที่หาหินทะลวงขีดจำกัด จูอู๋หยางก็จะทำความเข้าใจและหลอมรวมวิชาเซียนและวิชาอาคมเหล่านี้

ทรัพยากรและสมบัติที่สามารถขายเพื่อแลกเปลี่ยนเป็นเงิน ก็ถูกจูอู๋หยางจัดเรียงอย่างเป็นระเบียบ ในอนาคต สิ่งเหล่านี้จะทำให้เขาร่ำรวย

...

แต่ในช่วงเวลาหนึ่ง สายตาของจูอู๋หยางก็หยุดลง จับจ้องไปที่ตำราแปลกๆ เล่มหนึ่ง

ตำราควบคุมจิต!

นี่เป็นตำราเซียน แม้ว่าจะมีแค่ครึ่งเล่ม และยังไม่มีใครทำความเข้าใจอย่างสมบูรณ์ แต่มูลค่าของมันก็ไม่ด้อยไปกว่าวิชาอาคมขั้นสูงหรือวิชาเซียนขั้นสูงใดๆ หรืออาจจะมากกว่าด้วยซ้ำ

เนื้อหาภายในไม่รู้ว่าเขียนโดยผู้ยิ่งใหญ่คนใด ส่วนใหญ่เป็นการอธิบายวิธีการยับยั้งพลังหยางของเซียนชาย พลังหยางก็คือพลังที่ทำให้เซียนชายสามารถสืบสกุลได้ นี่คือคำเรียกในตำราควบคุมจิต

เซียนระดับสูง หรือเซียนที่มีพรสวรรค์สูง มักจะสืบสกุลได้ยาก เช่น จูอู๋หยาง ในเวลานี้ แม้ว่าเขาจะอยู่กับเซียนหญิงระดับแก่นทองคำ ก็ยากที่จะมีลูก โอกาสน้อยมาก

เหตุผลหนึ่งก็คือ พลังของทั้งสองฝ่ายแข็งแกร่งเกินไป ถูกกฎเกณฑ์ของสวรรค์จำกัด อีกเหตุผลหนึ่งก็คือ พรสวรรค์ของจูอู๋หยางดีเกินไป

หากเซียนหญิงก็มีพรสวรรค์สูงเช่นกัน โอกาสที่จูอู๋หยางจะมีลูกก็จะยิ่งน้อยลง

ตอนที่เขาอยู่ในวังหลวงของแคว้นจิ่วเจา จูอู๋หยางยังไม่ทันได้ก้าวเข้าสู่เส้นทางเซียน การที่จะมีลูกก็ยากมาก ยิ่งไม่ต้องพูดถึงตอนนี้

แต่ตำราควบคุมจิตสามารถยับยั้งพลังหยางของเซียนชายได้ ในสายตาของจูอู๋หยาง มันก็คือการยับยั้งอสุจิ ทำให้อสุจิไม่แข็งแรง กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือ ยีนไม่ดี พลังที่ห่อหุ้มไม่แข็งแกร่ง

ด้วยวิธีนี้ แม้แต่ผู้หญิงที่อ่อนแอก็สามารถรับได้ และจะไม่ถูกสวรรค์อิจฉา จึงสามารถมีลูกได้

แต่ในตำราควบคุมจิต มีเพียงเทคนิคและวิธีการคร่าวๆ ในการยับยั้งพลังหยาง แม้ว่าทฤษฎีจะค่อนข้างมีประโยชน์ แต่ก็ไม่มีวิธีการและเทคนิคที่สามารถนำไปปฏิบัติได้จริง

ด้วยเหตุนี้ ตำราควบคุมจิตจึงถือว่าเป็นแค่วิชาอาคมขั้นสูง หรือวิชาลับขั้นสูง ที่ยังไม่สมบูรณ์

แต่ถ้าเป็นฉบับสมบูรณ์ มูลค่าของมันจะต้องไม่ด้อยไปกว่าวิชาอาคมระดับสูงสุด วิชาเซียนระดับสูงสุด หรืออาจจะสูงกว่านั้น ทำให้เซียนนับไม่ถ้วนต้องการมัน

ท้ายที่สุดแล้ว สิ่งหนึ่งที่ทำให้โลกแห่งเซียนต้องปวดหัวมานับพันปี ก็คือการที่เซียนมีลูกยาก และสืบสกุลได้ยาก และยังไม่มีใครสามารถแก้ไขปัญหานี้ได้

ผู้ยิ่งใหญ่หลายคนยอมเสียเงินทองทั้งหมด เพียงเพื่อที่จะมีลูก น่าเสียดายที่เพราะพลังของพวกเขาแข็งแกร่งเกินไป พรสวรรค์สูงเกินไป พวกเขาจึงไม่มีลูกแม้จะพยายามมาทั้งชีวิต

ดังนั้น หากตำราควบคุมจิตเล่มนี้สมบูรณ์ มันก็จะเป็นวิชาลับที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกแห่งเซียน

แม้ว่าจะบอกว่ามันเป็นวิชาลับอันดับหนึ่งของโลกแห่งเซียน ก็ไม่เกินจริง!