กรรมการตัดสินในการประลองร้อยพิษ ล้วนแล้วแต่เป็นผู้ดูแลภายในระดับปรมาจารย์ระดับก่อกำเนิดทั้งสิ้น แถมยังมีระดับพลังขั้นปลายเป็นอย่างต่ำ พวกเขาทำหน้าที่ป้องกันไม่ให้เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้น

เพราะปรมาจารย์แก่นทองคำทุกคน ล้วนเป็นทรัพยากรล้ำค่าของสำนักว่านตู้เหมิน โดยเฉพาะปรมาจารย์แก่นทองคำที่เป็นศิษย์ภายใน และปรมาจารย์แก่นทองคำที่ติดอันดับบัญชีร้อยพิษ ยิ่งมีค่าควรแก่การให้ความสำคัญเป็นพิเศษ

นอกจากผู้ดูแลภายในแล้ว ยังมีผู้อาวุโสภายในระดับปรมาจารย์ระดับแปรเทพ ปรากฏตัวอยู่ทั่วทุกแห่ง เพื่อให้แน่ใจว่าการประลองร้อยพิษจะดำเนินไปอย่างยุติธรรมและปลอดภัย

ในบางครั้ง อาจมีผู้อาวุโสสืบทอดระดับปรมาจารย์หลอมสูญตา ขึ้นไปปรากฏตัวด้วย แต่ก็หาได้ยากยิ่งนัก ปกติแล้วพวกเขาจะปรากฏตัวในการประลองพันพิษเพียงไม่กี่คน และจะปรากฏตัวมากขึ้นในการประลองหมื่นพิษ

สำหรับการประลองร้อยพิษในครั้งนี้ ยังไม่มีผู้ยิ่งใหญ่ในตำนานให้ความสนใจ เห็นได้ชัดว่าเหล่าผู้อาวุโสสืบทอดระดับปรมาจารย์หลอมสูญตา คงมองว่าการประลองร้อยพิษครั้งนี้ ไม่มีความน่าสนใจพอ

ทันทีที่เสียงระฆังดังกึกก้องไปทั่ว ยุคสมัยแห่งการประลองร้อยพิษครั้งที่หนึ่งหมื่นของสำนักว่านตู้เหมิน ก็ได้เปิดฉากขึ้นอย่างเป็นทางการ

ถูกต้อง การประลองร้อยพิษของสำนักว่านตู้เหมิน ได้ถูกจัดขึ้นมาแล้วถึง 9,999 ครั้ง ครั้งนี้เป็นครั้งที่ 10,000 และจะเป็นครั้งที่ถูกจารึกไว้ในประวัติศาสตร์อย่างแน่นอน

ยอดเขาแห่งสวรรค์มีสังเวียนประลองมากถึงหนึ่งพันสังเวียน สามารถรองรับการต่อสู้ของเหล่าปรมาจารย์แก่นทองคำได้พร้อมกันถึงหนึ่งพันคู่ ทันทีที่เสียงระฆังดังขึ้น ก็มีร่างหลายร่าง พุ่งทะยานขึ้นไปบนสังเวียนประลอง บ้างก็รอคอยให้ผู้อื่นมาท้าทาย บ้างก็กำลังมองหาคู่ต่อสู้ที่เหมาะสม

อู๋ฮั่น จากตระกูลอู๋ ก็เป็นหนึ่งในนั้น!

"จูอู๋หยาง อู๋ฮั่นเป็นแค่ปรมาจารย์แก่นทองคำขั้นสมบูรณ์ธรรมดาๆ คนหนึ่งของตระกูลอู๋ เจ้ากล้าประลองกับเขาหรือไม่!"

ก่อนที่อู๋ฮั่นผู้ขึ้นไปยืนบนสังเวียนจะทันได้เอ่ยปาก อู๋ชางที่ยืนอยู่ด้านล่าง ก็ตะโกนท้าทายจูอู๋หยาง ท่ามกลางสายตาของผู้คนมากมาย

อู๋ฮั่นจึงเอ่ยปากขึ้นบ้าง "ได้ยินมาว่า จูอู๋หยางแห่งถ้ำเพลิงมังกร เป็นปรมาจารย์แห่งการควบคุมไฟ ข้ายังไม่เคยเห็นกับตาเลยว่าปรมาจารย์แห่งการควบคุมไฟเป็นเช่นไร เชิญท่านปรมาจารย์จู โปรดประสาทวิชาแก่ข้าด้วย ฮ่าๆ"

เห็นได้ชัดว่าอู๋ฮั่นไม่ได้มองว่าจูอู๋หยางเป็นคู่ต่อสู้ที่ยากแต่อย่างใด สำหรับเขาแล้ว การเอาชนะจูอู๋หยาง หรือแม้แต่ทำให้จูอู๋หยางกลายเป็นคนพิการ ก็เป็นเรื่องง่ายดายยิ่งนัก ถือเป็นการขายหน้าให้อู๋ชางไปในตัว เป้าหมายของเขาในวันนี้คือการเอาชนะสามครั้งติดต่อกัน เพื่อให้ได้สิทธิ์ท้าทายปรมาจารย์บนบัญชีร้อยพิษ หากโชคดีล่ะก็ เขาอาจจะได้มีชื่อติดอันดับบัญชีร้อยพิษก็เป็นได้

เมื่อเห็นว่าศิษย์ของยอดเขาเก้ามังกร ทะเลาะกันเองตั้งแต่เริ่ม หลายคนต่างรู้สึกสนุกสนาน โดยเฉพาะศิษย์จากยอดเขาแมงป่องที่อยู่ใกล้ๆ

"ไม่แปลกใจเลยว่า ทำไมปรมาจารย์แก่นทองคำของยอดเขาเก้ามังกร ถึงได้อ่อนแอลงทุกวันๆ ไม่ตั้งใจฝึกฝนวิชา แถมยังมาทะเลาะกันเองอีก"

"ที่สำคัญคือ คนที่ทะเลาะกัน ฝ่ายหนึ่งเป็นนักสู้ ส่วนอีกฝ่ายเป็นปรมาจารย์ปรุงยา น่าขายหน้าจริงๆ นักสู้โดยอาชีพ กลับไปท้าทายปรมาจารย์ปรุงยาที่ไม่ถนัดการต่อสู้ คนของยอดเขาเก้ามังกร นี่หน้าหนาจริงๆ"

"ยอดเขาเก้ามังกรถึงได้ตกต่ำลง ก็เพราะแบบนี้แหละ เห็นได้ชัดเลย แต่ปรมาจารย์ปรุงยาคนนั้น ท่าทางไม่ธรรมดาเลยนะ ถ้ำเพลิงมังกรของยอดเขาเก้ามังกร มีบุคคลที่น่าเกรงขามเช่นนี้ปรากฏตัวตั้งแต่เมื่อไหร่"

"ได้ยินมาว่า เขาเป็นอาจารย์ที่โด่งดังแห่งถ้ำเพลิงมังกร แม้แต่ปรมาจารย์ปรุงยาจากยอดเขาอื่นๆ ก็ยังเดินทางไปขอคำชี้แนะจากเขา เหล่าผู้คนที่ติดตามเขามา ล้วนเป็นศิษย์ปรุงยาที่เคยได้รับการชี้แนะจากเขาทั้งสิ้น"

...

ในขณะที่จูอู๋หยางกำลังจะตอบรับคำท้า ทันใดนั้นก็มีเสียงร้องด้วยความตกตะลึงดังขึ้นจากผู้ฝึกตนคนหนึ่งที่อยู่ใกล้ๆ "ท่านพี่ใหญ่... นั่นไง คนที่ข้าเคยเล่าให้ฟัง ปรมาจารย์แก่นทองคำคนใหม่ของยอดเขาเก้ามังกร ผู้แข็งแกร่งพอที่จะติดอันดับบัญชีร้อยพิษได้ เขาเอาชนะโจวเจี้ยนเหล่ย อันดับที่ 9,999 บนบัญชีร้อยพิษได้ภายในหนึ่งกระบวนท่า!"

"ข้าไม่ได้โกหกจริงๆ นะ ท่านผู้นั้นแข็งแกร่งมาก เป็นปรมาจารย์แก่นทองคำที่โดดเด่นที่สุดของยอดเขาเก้ามังกร ครั้งนี้เขาต้องติดอันดับบัญชีร้อยพิษได้อย่างแน่นอน"

จูอู๋หยางมองตามเสียงไป เห็นเป็นซุนจ้านเฉียง ที่เคยลากเขาไปมีเรื่องด้วยเมื่อปีกว่าๆ ก่อน ตอนนั้นซุนจ้านเฉียงตั้งฉายาให้เขาว่าซุนอู่คง บังเอิญไปตรงกับซุนหงอคงในตำนาน เขาจึงจดจำซุนจ้านเฉียงได้เป็นอย่างดี และตั้งฉายาให้ซุนจ้านเฉียงว่า "เจ้าลิง"

ไม่คิดเลยว่า ผ่านมาเนิ่นนาน จะได้มาพบกันอีกครั้ง มองดูซุนจ้านเฉียงที่บาดแผลหายดีแล้ว จูอู๋หยางอดคิดไม่ได้ว่า ควรจะต่อยตีซุนจ้านเฉียงอีกสักรอบดีไหม ซุนจ้านเฉียงตอนหน้าบวมปูดดูน่ามองกว่าเยอะ

เมื่อเห็นสายตาที่เต็มไปด้วยความสนใจของจูอู๋หยาง ซุนจ้านเฉียงก็นึกถึงเหตุการณ์ที่ถูกซัดจนน่วมไปทั้งตัวเมื่อปีก่อนๆ เขาจึงรีบถอยหลังไปหลายก้าว พร้อมกับยิ้มแห้งๆ "ท่านพี่ใหญ่ ท่านชื่อจูอู๋หยางใช่ไหมครับ ท่านยังเป็นปรมาจารย์ปรุงยาอีกด้วย ขออภัยในเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้นะครับ ข้าไม่ได้ตั้งใจจริงๆ ต่อไปข้าจะไม่ทำอีกแล้ว"

เห็นท่าทางขี้ขลาดของซุนจ้านเฉียง จูอู๋หยางก็ส่ายหน้าอย่างเบื่อหน่าย ก่อนจะเดินไปยังสังเวียนประลองที่อู๋ฮั่นยืนอยู่

เมื่อได้ยินคำพูดของซุนจ้านเฉียง เหล่าศิษย์ของจูอู๋หยางต่างตกตะลึง นี่มันเรื่องจริงหรือ อาจารย์ของพวกเขา ปู่ของอาจารย์ เคยเอาชนะปรมาจารย์ระดับสูงบนบัญชีร้อยพิษได้ภายในหนึ่งกระบวนท่าจริงๆ หรือ

แต่ไม่นานนัก เสียงคัดค้านจากผู้คนรอบข้าง ก็ทำให้ความหวังของพวกเขามลายหายไป

"ซุนจ้านเฉียง เจ้าอย่ามาคุยโวโอ้อวดเลย จูอู๋หยางเป็นแค่ปรมาจารย์ปรุงยา จะไปมีพลังฝีมือแข็งแกร่งขนาดนั้นได้อย่างไร ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนั้นจูอู๋หยางเพิ่งเข้าร่วมยอดเขาเก้ามังกร อายุยังไม่ถึงร้อยปี จะไปเอาชนะโจวเจี้ยนเหล่ยได้ภายในหนึ่งกระบวนท่าได้อย่างไร"

"ถ้าจูอู๋หยางแข็งแกร่งขนาดนั้นจริง ทำไมถึงไม่มีชื่อเสียงอะไรเลย วิชาของยอดเขาเก้ามังกร ไม่เหมาะกับการต่อสู้ นี่เป็นสิ่งที่ทุกคนรู้ดี"

"วันนี้ข้าจะรอดู ว่าปรมาจารย์แก่นทองคำที่เจ้าคุยโวไว้มากมายนักหนา จะแข็งแกร่งสักแค่ไหน ยังกล้าพูดอีกว่าจะติดอันดับหนึ่งในห้าพันของบัญชีร้อยพิษ ตลกสิ ยอดเขาเก้ามังกรของพวกเรา จะไปมีปรมาจารย์แก่นทองคำที่แข็งแกร่งขนาดนั้นได้อย่างไร"

"พูดถูก ปีๆ หนึ่งเจ้าเอาแต่คุยโวเรื่องจูอู๋หยาง วันนี้แหละ จะได้รู้กันว่า เขาแข็งแกร่งอย่างที่เจ้าพูดหรือไม่"

...

เห็นว่าคนพวกนี้ยังไม่เชื่อ ซุนจ้านเฉียงก็ได้แต่ส่ายหน้าอย่างจนใจ สายตาของเขาพลันเหลือบไปเห็น พี่น้องทั้งเจ็ดแห่งหุบเขาผลู ที่เพิ่งเดินทางมาถึง ซุนจ้านเฉียงจึงรีบตะโกนออกไป "โจวเจี้ยนเหล่ย พวกเจ้าบอกมาเองเลย เมื่อปีก่อนๆ มีศิษย์ของยอดเขาเก้ามังกรคนหนึ่ง เอาชนะพวกเจ้าทั้งเจ็ดคนได้ภายในหนึ่งกระบวนท่า แล้วยังมัดพวกเจ้าไว้กับต้นไม้ ซ้อมจนน่วมไปทั้งตัว ไม่ผิดใช่ไหม!"

เสียงตะโกนที่ดังขึ้นอย่างกะทันหัน ทำให้พี่น้องทั้งเจ็ดแห่งหุบเขาผลู ต่างตกใจจนหน้าซีด พวกเขามองมาที่ซุนจ้านเฉียงเป็นตาเดียว

ซุนจ้านเฉียงชี้นิ้วไปที่จูอู๋หยางที่กำลังเดินไปยังสังเวียนประลอง "ก็เขาคนนั้นแหละ ที่เล่นงานพวกเจ้าทั้งเจ็ดคน จนสะบักสะบอมปางตายเมื่อปีก่อนๆ ข้าพูดผิดหรือไม่!"