เมื่อมองดูเหล่าผู้ฝึกตนที่มีสีหน้าแตกต่างกันไป บางคนถักเปีย บางคนโกนหัว... แม้แต่ผู้ฝึกตนของกลุ่มอำนาจต่างๆ หลายคนก็เป็นแบบนี้ โอวหยางหมิงอี้ก็ได้แต่เหลือบมองจูอู๋หยางด้วยความรู้สึกเอือมระอาเล็กน้อย

จากนั้นก็ก้มลงมองเหล่าศิษย์ของสำนักไป๋ตู้เหมินที่อยู่เบื้องล่าง "ใครบอกว่าทั้งหมดนี้เป็นฝีมือของตระกูลจู? ตระกูลจูไม่ได้ทำอะไรผิด คนที่ผิดคือสำนักกู่ตู้เหมิน!"

สิ้นเสียง ทุกคนต่างก็พากันโห่ร้อง มีเพียงจูเต๋อถงที่คุกเข่าลงแล้วกล่าวว่า "ผู้อาวุโสสูงสุดโปรดพิจารณา ตระกูลจูของเราถูกใส่ร้าย!"

เจินชิวเฟิงยังคงไม่ปักใจเชื่อ เอ่ยปากถามด้วยความไม่พอใจ "ผู้อาวุโสสูงสุดหมายความว่าอย่างไร?"

"ปัง..."

ร่างไร้วิญญาณถูกโยนลงมาตรงหน้าเจินชิวเฟิง เมื่อเห็นร่างนั้น เจินชิวเฟิงก็ตกตะลึง "ฟางเฉินอู่! ยอดมือสังหารอันดับหนึ่งของสำนักกู่ตู้เหมิน แถมยังเป็นปรมาจารย์ค่ายกลระดับกลางขั้นล่างอีกด้วย!"

"ฟางเฉินอู่ไม่ใช่ปรมาจารย์ค่ายกลระดับกลางขั้นล่าง แต่แอบเลื่อนระดับเป็นปรมาจารย์ค่ายกลระดับกลางขั้นยอดเยี่ยมแล้ว แถมยังได้รับมรดกค่ายกลโบราณที่ทรงพลังอีกด้วย นั่นจึงเป็นเหตุผลว่าทำไมเขาถึงสามารถมองสำนักไป๋ตู้เหมินของเราเป็นเพียงแค่ทางผ่าน ยุยงให้พวกเจ้าทะเลาะกันจนหัวแตกหัวราน แม้แต่บรรพบุรุษยังลืมไปแล้ว" โอวหยางหมิงอี้กล่าวโดยไม่กระพริบตา "ศัตรูที่เห็นได้ชัดขนาดนี้ พวกเจ้ากลับมองไม่เห็น คอยแต่จะจ้องทำร้ายกันเอง แม้ว่าข้อมูลข่าวลับจะมีความผิดพลาด แต่พวกเจ้าไม่สามารถมองศัตรูด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปบ้างหรือ? ฟางเฉินอู่แอบเลื่อนระดับมาถึงขั้นนี้ แล้วยังแฝงตัวอยู่ในสำนักไป๋ตู้เหมินของเรามาหลายเดือน พวกเจ้ากลับไม่พบเบาะแสอะไรเลยหรือ?"

เมื่อพูดถึงตอนท้าย เสียงของโอวหยางหมิงอี้ก็ดังกึกก้องไปทั่วทั้งบริเวณ ทำให้ทุกคนเงียบกริบด้วยความหวาดกลัว

จูอู๋หยางเองก็ไม่คิดว่าโอวหยางหมิงอี้จะมีไพ่ตายเช่นนี้ ไม่เพียงแต่มีเหตุผลรองรับ แต่ยังสามารถหาตัวฆาตกรออกมาได้อีกด้วย สมกับเป็นจิ้งจอกเฒ่าที่เจ้าเล่ห์เพทุบายจริงๆ อายุแปดร้อยกว่าปีแล้วก็ไม่ธรรมดา

นี่คงเป็นเซอร์ไพรส์ที่โอวหยางหมิงอี้พูดถึงเมื่อวานนี้กระมัง ไร้ที่ติจริงๆ ช่วยล้างมลทินให้กับจูอู๋หยางได้อย่างสมบูรณ์แบบ

ไม่ผิดจากที่คาด เมื่อได้ยินโอวหยางหมิงอี้พูดเช่นนี้ บรรดาผู้อาวุโสระดับสูงของตระกูลเจิน ตระกูลจู และกลุ่มอำนาจต่างๆ ก็ตกตะลึง

"จริงๆ แล้วก่อนหน้านี้ข้าก็เคยคิดว่าอาจจะเป็นฟางเฉินอู่ของสำนักกู่ตู้เหมิน แต่คิดว่าฟางเฉินอู่เป็นแค่ปรมาจารย์ค่ายกลระดับกลางขั้นล่าง จะสามารถผ่านเข้าออกค่ายกลมากมายของสำนักไป๋ตู้เหมินของเราได้อย่างไร ไม่คิดเลยว่าเขาจะแอบได้รับมรดกค่ายกลโบราณ เลื่อนระดับเป็นปรมาจารย์ค่ายกลระดับกลางขั้นยอดเยี่ยม จึงไม่แปลกที่เขาจะสามารถมองสำนักไป๋ตู้เหมินของเราเป็นเพียงแค่ทางผ่าน ฆ่าผู้ฝึกตนของสำนักไป๋ตู้เหมินของเราไปมากมาย ยุยงให้พวกเราเกิดความขัดแย้งภายใน"

"หลายครั้งที่เรื่องไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นแบบนี้ พวกเรามักจะคิดอะไรแบบเดิมๆ แต่ลืมไปว่าอาจจะมีเรื่องบังเอิญเกิดขึ้นได้ หากไม่ใช่เพราะผู้อาวุโสสูงสุดหยั่งรู้ เกรงว่าสำนักไป๋ตู้เหมินของเราคงต้องพินาศ ขอบคุณผู้อาวุโสสูงสุดที่ช่วยชีวิตพวกเราไว้"

"ที่แท้ทั้งหมดนี้เป็นฝีมือของสำนักกู่ตู้เหมิน! มิน่าล่ะ ข้าถึงรู้สึกแปลกๆ ฟางเฉินอู่นั้นจงใจทำลายล้างอำนาจของพวกเราทั้งสามฝ่าย ยุยงให้พวกเราขัดแย้งกัน ทำให้พวกเราก้าวไปสู่จุดที่ไม่สามารถอยู่ร่วมกันได้ทีละก้าว ช่างเป็นแผนการที่แยบยล พวกเราเกือบจะโดนหลอกเสียแล้ว"

"พวกเราขอโทษผู้อาวุโสสูงสุด เรื่องทั้งหมดนี้เป็นความผิดของตระกูลเจิน พวกเราใส่ร้ายตระกูลจู แล้วยังไม่ยอมตามหาฆาตกร ทำให้ผู้ฝึกตนระดับสร้างรากฐานต้องตายไปมากมาย พวกเรามีความผิด!"

...

เมื่อมองดูเหล่าผู้อาวุโสของตระกูลเจินที่ร้องไห้คร่ำครวญ จูอู๋หยางก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกแปลกใจ หากพวกเขารู้ว่าเรื่องทั้งหมดนี้เป็นฝีมือของเขา ผู้ฝึกตนของตระกูลจู ไม่รู้ว่าตอนนี้เหล่าผู้อาวุโสของตระกูลเจินจะมีปฏิกิริยาอย่างไร

แต่เมื่อเรื่องราวมาถึงขั้นนี้แล้ว ฟางเฉินอู่ พยานเพียงคนเดียวก็ตายไปแล้ว โอวหยางหมิงอี้ก็อยู่ข้างเขา ใช้ชื่อเสียงของตัวเองรับประกันเรื่องนี้

ดังนั้นในอนาคตจึงแทบจะไม่มีทางที่เรื่องนี้จะแดงขึ้นมาอีก จูอู๋หยางก็สบายใจได้ที่จะเป็นประมุขคนใหม่ของสำนักไป๋ตู้เหมิน เพียงแต่ไม่รู้ว่าโอวหยางหมิงอี้จะสนับสนุนเขาให้เป็นประมุขคนใหม่ของสำนักไป๋ตู้เหมินได้อย่างไร

เมื่อเห็นว่าทุกคนรู้ตัวว่าทำผิดแล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ฝึกตนที่อายุมากแล้ว บางคนถึงกับร้องไห้น้ำตาไหลพราก จนใบหน้าเปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำมูกน้ำตา โอวหยางหมิงอี้ก็พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ "รู้ตัวก็ดีแล้ว พวกเจ้าก็โดนสำนักกู่ตู้เหมินกับฟางเฉินอู่หลอกใช้ พวกเขารู้ว่าประมุขของสำนักไป๋ตู้เหมินจากไป จึงรีบส่งคนมาสร้างความวุ่นวาย"

"ฟางเฉินอู่แฝงตัวอยู่ในสำนักไป๋ตู้เหมินของเรามาหลายเดือนแล้ว เขาจึงสามารถหาโอกาสลงมือได้ เริ่มจากฆ่าเจินจั้วเหนียน จากนั้นก็ฆ่าเจินอู๋อิง ต่อมาก็ชำระล้างยอดเขาลู่เหย่... ค่อยๆ ยุยงให้พวกเจ้าขัดแย้งกัน ทำให้สำนักไป๋ตู้เหมินของเราเกิดความขัดแย้งภายใน จนเกือบจะต้องพินาศย่อยยับ"

เมื่อพูดถึงตรงนี้ โอวหยางหมิงอี้ก็อดไม่ได้ที่จะเหลือบมองจูอู๋หยาง หากไม่ใช่เพราะสืบจนรู้ว่าการที่จูอู๋หยางฆ่าเจินจั้วเหนียนกับเจินอู๋อิงนั้นเป็นเรื่องบังเอิญ เขาก็เกือบคิดว่าจูอู๋หยางเป็นสายลับที่สำนักกู่ตู้เหมินส่งมาแล้ว

เหตุผลก็คือ การกระทำของจูอู๋หยางนั้นบังเอิญเกินไป ทุกครั้งที่ฆ่าคน ทุกครั้งที่ลงมือทำอะไร ล้วนอยู่บนจุดสำคัญ ค่อยๆ ทำให้ความขัดแย้งระหว่างตระกูลเจินกับตระกูลจูลึกซึ้งยิ่งขึ้น สุดท้ายก็ดึงกลุ่มอำนาจต่างๆ เข้ามาเกี่ยวข้อง จนกลายเป็นการต่อสู้ที่ดุเดือดไปทั่วทั้งสำนักไป๋ตู้เหมิน

ช่างเป็นอสูรกายที่เหมาะกับการยุยงให้คนอื่นแตกแยกกันโดยธรรมชาติจริงๆ!

แม้ว่าการกระทำของจูอู๋หยางจะแปลกไปบ้าง แต่ก็ได้ผลลัพธ์ที่คาดไม่ถึง

จูอู๋หยางได้แต่พูดซ้ำอีกครั้งว่า ข้าไม่ได้ตั้งใจจริงๆ

เมื่อได้ฟังคำอธิบายของโอวหยางหมิงอี้ ทุกคนก็ยิ่งเชื่อมากขึ้น แทบจะไม่มีใครสงสัยอีกต่อไป

"ไม่คิดเลยว่าสำนักกู่ตู้เหมินจะมีแผนการที่แยบยลและชั่วร้ายเช่นนี้ ข้าก็ว่าอยู่ ทำไมทุกอย่างถึงบังเอิญเช่นนี้ มักจะมีเรื่องเกิดขึ้นในช่วงเวลาสำคัญ ที่แท้ก็เป็นแผนการของสำนักกู่ตู้เหมินกับฟางเฉินอู่"

"ถ้าไม่ใช่แบบนี้ อำนาจทั้งสามของสำนักไป๋ตู้เหมินของเราจะมาถึงจุดนี้ได้อย่างไร พูดไปแล้วก็โทษศัตรูที่เจ้าเล่ห์เกินไป ความผิดไม่ได้อยู่ที่พวกเรา แต่อยู่ที่สำนักกู่ตู้เหมินกับฟางเฉินอู่ ต่อไปนี้เวลาที่พวกเจ้าจะแก้แค้น อย่าหาเป้าหมายผิด แล้วทำเรื่องที่ทำให้ตัวเองเจ็บปวดแต่ทำให้ศัตรูมีความสุขอีก"

"ผู้ฝึกตนของตระกูลเจินฟังให้ดี ช่วงเวลานี้ ศิษย์ของตระกูลเจินที่ตายไป ล้วนตายเพราะสำนักกู่ตู้เหมินกับฟางเฉินอู่ ไม่เกี่ยวข้องกับตระกูลจู ตรงกันข้าม ตระกูลจูก็มีผู้ฝึกตนตายไปเกือบพันคน พวกเขาก็เป็นเหยื่อเช่นกัน ต่อไปนี้เวลาที่พวกเจ้าจะแก้แค้น อย่าไปหาเรื่องตระกูลจู"

"ผู้ฝึกตนของกลุ่มอำนาจต่างๆ ก็เช่นกัน ผู้ฝึกตนระดับสร้างรากฐานของตระกูลจูหลายคนก็ถูกสำนักกู่ตู้เหมินกับฟางเฉินอู่รังแก ทรัพย์สมบัติทั้งหมดถูกทำลาย พวกเขาไม่ได้แกล้งทำ ต่อไปนี้ ผู้ฝึกตนของกลุ่มอำนาจต่างๆ กับผู้ฝึกตนของตระกูลจูก็ยังคงเป็นพี่น้องกัน ห้ามโจมตีกันเองอีก"

...

ฟางเฉินอู่ที่นอนแน่นิ่งอยู่แทบเท้าของโอวหยางหมิงอี้ คงอยากจะตะโกนออกมาว่า ข้าเพิ่งจะมาถึงสำนักไป๋ตู้เหมินได้ไม่นาน กำลังสืบสวนเรื่องราวอยู่ ยังไม่ได้ลงมือเลย พวกเจ้าเลิกโยนความผิดให้ข้าได้แล้ว!

ฆาตกรคือจูอู๋หยางต่างหาก!