ข่าวที่ว่าจูอู๋หยางเป็น "รัชทายาทขันที" สร้างความโกลาหลขนาดนี้ ย่อมทำให้ราชสำนักสั่นสะเทือน

ดังนั้น จูอู๋หยางจึงถูกถอดถอนอีกครั้ง!

ในฐานะที่เป็นรัชทายาท "ขันทีปลอม" ที่ไม่มีแม้แต่ลูก จะมีคุณสมบัติเหมาะสมที่จะเป็นรัชทายาทของแคว้นจิ่วเจาได้อย่างไร

แคว้นจิ่วเจาแม้จะเป็นเพียงราชวงศ์ระดับกลางในดินแดนรกร้างทางใต้ แต่ก็ไม่ใช่ราชวงศ์ที่ไม่มีชื่อเสียง ในช่วงหลายสิบปีที่ผ่านมา พวกเขาได้รับชัยชนะในการต่อสู้หลายครั้ง สร้างชื่อเสียงให้กับตัวเอง

ในฐานะที่เป็นราชวงศ์ที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้ จะยอมให้ "ขันทีปลอม" มาเป็นรัชทายาทได้อย่างไร!

ดังนั้น เหล่าขุนนางจึงพากันยื่นฎีกาถอดถอนจูอู๋หยาง ขอให้ฮ่องเต้จูเจินอู่ปลด "รัชทายาทขันที" คนนี้ออกจากตำแหน่ง และแต่งตั้งชายชาตรี หรือแม้แต่หญิงสาวผู้แข็งแกร่งขึ้นเป็นรัชทายาทแทน

ในทวีปตงหยวน เนื่องจากทั้งชายและหญิงสามารถฝึกฝนวิทยายุทธได้ จึงมีนักรบหญิงที่เก่งกาจมากมาย ในจำนวนนี้มีสุดยอดฝีมืออยู่ไม่น้อย ดังนั้น สถานะของผู้หญิงจึงค่อนข้างสูง

ในราชวงศ์หลายแห่งในดินแดนรกร้างทางใต้ อนุญาตให้องค์หญิงขึ้นเป็นรัชทายาทได้ ในบรรดารัชทายาทสิบเจ็ดคนก่อนหน้าจูอู๋หยาง มีองค์หญิงถึงสามคนที่ได้เป็นรัชทายาท

แต่น่าเสียดาย พวกเธอล้วนตายอย่างน่าอนาถ บางคนตายอย่างน่าอนาถยิ่งกว่ารัชทายาทชายหลายคน

"ยินดีกับโฮสต์ที่ถูกขุนนางหลี่อันถอดถอน เป็นครั้งแรกในชีวิต คุณได้รับ 1,000 จุดทะลวงขีดจำกัด..."

"ยินดีกับโฮสต์ที่ถูกขุนนางหวังเฉียงถอดถอน เป็นครั้งแรกในชีวิต คุณได้รับ 1,000 จุดทะลวงขีดจำกัด..."

...

แม้ว่าการถอดถอนของขุนนางเหล่านี้จะทำให้จูอู๋หยางได้รับจุดทะลวงขีดจำกัดไม่มากนัก มีเพียงขุนนางระดับสูงเท่านั้นที่การถอดถอนของพวกเขาจะทำให้จูอู๋หยางได้รับจุดทะลวงขีดจำกัดมากขึ้น แต่ขุนนางเหล่านี้มีจำนวนมาก

ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีขุนนางผู้ทรงอิทธิพลหลายคนที่ถอดถอนจูอู๋หยางเช่นกัน พวกเขาหวังที่จะเปลี่ยนรัชทายาท

เมื่อเผชิญหน้ากับฎีกามากมายราวกับเกล็ดหิมะ ฮ่องเต้จูเจินอู่ก็ปวดหัวอย่างมาก ส่วน "ขันทีปลอม" อย่างจูอู๋หยางก็รู้สึกชาไปทั้งศีรษะ เขาถูกยัดเยียดจุดทะลวงขีดจำกัดตลอดเวลา จูอู๋หยางก็เริ่มจะทนไม่ไหวแล้ว

จะให้เขาพักผ่อนบ้างไม่ได้หรือไง? จะรวมตัวกันถอดถอนในเวลาเดียวกันไม่ได้หรือ?

หนึ่งวันในทวีปตงหยวนมีสิบสองชั่วยาม แต่ละชั่วยามเทียบเท่ากับสองชั่วโมงบนโลก ในตอนแรก จูอู๋หยางยังไม่ชิน แต่เมื่อเวลาผ่านไป เขาก็ค่อยๆ ปรับตัวได้

เมื่อเผชิญหน้ากับการถอดถอนมากมายขนาดนี้ ฮ่องเต้จูเจินอู่ไม่ใช่ไม่อยากปลด "รัชทายาทไร้ค่า" + "ไร้ความสามารถ" + "ขันทีปลอม" คนนี้ออกจากตำแหน่ง แต่ปัญหาคือ จูอู๋หยางเพิ่งจะขึ้นเป็นรัชทายาทได้เพียงครึ่งเดือนเศษๆ หากปลดเขาออกจากตำแหน่งเร็วขนาดนี้ แคว้นจิ่วเจาและฮ่องเต้จูเจินอู่ก็จะยิ่งขายหน้า

ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้ก็ขายหน้าไปแล้ว แม้ว่าจะเปลี่ยนรัชทายาทคนใหม่ ก็ไม่สามารถกู้หน้ากลับคืนมาได้มากนัก แถมยังทำให้แคว้นจิ่วเจาและฮ่องเต้จูเจินอู่ยิ่งขายหน้ามากขึ้นไปอีก

ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ทำไมต้องรีบเปลี่ยนรัชทายาทด้วยเล่า

ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีองค์ชายและองค์หญิงบางคนที่อาจจะถูกผลักดันให้ขึ้นเป็นรัชทายาท พวกเขาพยายามกดดันฮ่องเต้จูเจินอู่ และยังมีขุนนางผู้ทรงอิทธิพลที่สนับสนุนพวกเขาคอยช่วยเหลืออีกแรง ดังนั้น แม้ว่าจูอู๋หยางจะถูกขุนนางหลายคนถอดถอน แต่ในระยะสั้น เขาก็ไม่ต้องกังวลว่าจะถูกปลดออกจากตำแหน่งรัชทายาท

แม้ว่านี่จะไม่ใช่สิ่งที่จูอู๋หยางต้องการ หากเป็นไปได้ เขาอยากจะสละตำแหน่งรัชทายาทของแคว้นจิ่วเจา และฝึกฝนวิทยายุทธอย่างสงบสุข

เพราะการนั่งอยู่ในตำแหน่งนี้ ไม่เพียงแต่จะถูกฮ่องเต้จูเจินอู่และเหล่าองค์ชายองค์หญิงจับตามองตลอดเวลา แต่การกระทำที่ผิดปกติเพียงเล็กน้อยก็อาจทำให้ราชสำนักสั่นสะเทือนได้

เจ้าของร่างเดิมก็ไร้ค่าเช่นนี้ แต่ก็ไม่เคยได้ยินฉายาที่น่าอับอายมากมายขนาดนี้

เช่น รัชทายาทไร้ค่า รัชทายาทไร้ความสามารถ รัชทายาทขันที รัชทายาทปัญญาอ่อน... สุภาษิตที่ว่า "ข้าเก่งกว่ารัชทายาท" ก็เกิดขึ้นจากจูอู๋หยาง "รัชทายาทที่แย่ที่สุดในประวัติศาสตร์" ก็ใช้เพื่ออธิบายจูอู๋หยางเช่นกัน

หากไม่ได้นั่งอยู่ในตำแหน่งรัชทายาท จูอู๋หยางจะได้รับ "เกียรติ" มากมายเช่นนี้หรือ? คำตอบคือไม่แน่นอน

ก่อนที่จะเป็นรัชทายาท เจ้าของร่างเดิมเป็นคนขี้ขลาด ไร้ความสามารถ ผลการเรียนแย่ พรสวรรค์ต่ำต้อย... แต่ก็ไม่ได้ก่อให้เกิดความวุ่นวายใดๆ ทำไมพอมาถึงจูอู๋หยาง แค่แสร้งทำเป็นหมู ก็ทำให้เกิดเรื่องใหญ่โตเช่นนี้

ยิ่งไปกว่านั้น สิ่งที่ทำให้จูอู๋หยางรู้สึกจนใจก็คือ บางทีชื่อเสียงด้านลบมากมายที่สะสมมานาน อาจจะก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลง ในขณะที่จูอู๋หยางคิดว่าจุดทะลวงขีดจำกัดที่เขาได้รับถึงขีดจำกัดแล้ว จุดทะลวงขีดจำกัดจำนวนมหาศาลก็หลั่งไหลเข้ามาอีกครั้ง

"ยินดีกับโฮสต์ที่กลายเป็นตัวตลกของเมืองหลวงเยว่ตู๋ เป็นครั้งแรกในชีวิต คุณได้รับ 3,000,000 จุดทะลวงขีดจำกัด..."

"ยินดีกับโฮสต์ที่กลายเป็นตัวตลกของแคว้นจิ่วเจา เป็นครั้งแรกในชีวิต คุณได้รับ 9,000,000 จุดทะลวงขีดจำกัด..."

"ยินดีกับโฮสต์ที่กลายเป็นตัวตลกของหลายแคว้นในดินแดนรกร้างทางใต้ เป็นครั้งแรกในชีวิต คุณได้รับ 26,000,000 จุดทะลวงขีดจำกัด..."

...

เมื่อมองดูคำแจ้งเตือนสามข้อสุดท้าย จูอู๋หยางก็รู้ว่าเรื่องใหญ่แล้ว

จูอู๋หยางไม่เคยคิดเลยว่า แม้ว่าเขาจะใช้เคล็ดวิชาลับระดับตำนานอย่างมังกรเขียวลวงตา ปกปิดตัวเองจากการตรวจสอบทั้งเจ็ดครั้งของนิงไท่ยู่ และรอดชีวิตมาได้

แต่การตรวจสอบครั้งนี้กลับนำหายนะมาสู่เขา หากไม่สามารถจัดการกับปัญหานี้ได้ จูอู๋หยางคงไม่รอด

ด้วยจุดทะลวงขีดจำกัดมากมายที่ได้รับมาก่อนหน้านี้ ความแข็งแกร่งของจูอู๋หยางก็มาถึงขีดจำกัดของขอบเขตหลอมเส้นลมปราณขั้นสิบแล้ว เมฆพลังลมปราณในจุดตันเถียนส่วนล่างรวมตัวกันเป็นวงกลมขนาดเก้าเมตร กลายเป็นสีดำมืด อีกเพียงก้าวเดียวก็จะทะลวงสู่ขอบเขตเซียนแล้ว

ในตอนนี้ เขาได้รับจุดทะลวงขีดจำกัดเกือบสี่สิบล้านจุด ในจำนวนนี้เก้าในสิบส่วนถูกยัดเยียดเข้าสู่ร่างกายของเขา ด้วยความแข็งแกร่งและความเชี่ยวชาญในมังกรเขียวลวงตาของจูอู๋หยางในตอนนี้ อย่างมากที่สุดเขาก็สามารถควบคุมจุดทะลวงขีดจำกัดได้เพียงล้านจุดเท่านั้น เมื่อเผชิญหน้ากับจุดทะลวงขีดจำกัดมากมายขนาดนี้ จูอู๋หยางไม่สามารถควบคุมได้

ดังนั้น เขาจึงต้องทะลวงขีดจำกัด เพิ่งจะผ่านไปไม่กี่สิบชั่วยามนับตั้งแต่ที่เขาทะลวงขีดจำกัดครั้งล่าสุด ไม่นึกเลยว่าเขาจะต้องทะลวงขีดจำกัดอีกครั้ง

นี่มันเรื่องดีไม่แพร่สะพัด เรื่องร้ายแพร่สะพัดไปไกลพันลี้จริงๆ เพิ่งจะผ่านไปไม่ถึงสิบวันนับตั้งแต่ที่เขาถูกนิงไท่ยู่วินิจฉัยผิดว่าเป็น "ขันทีปลอม" แต่ข่าวลือก็แพร่สะพัดไปไกลขนาดนี้ แถมยังรวมเข้ากับชื่อเสียงด้านลบก่อนหน้านี้ ยิ่งก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลง ทำให้จูอู๋หยาง รัชทายาทคนใหม่ กลายเป็นตัวตลกของทั้งเมืองหลวง ทั้งประเทศ และแม้แต่ดินแดนรกร้างทางใต้เกือบครึ่งหนึ่ง

นี่มัน... จูอู๋หยางจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน!

เขาคิดว่าการหลบอยู่ในห้องนอน นอนอยู่บนเตียงทุกวัน จะสามารถหลีกเลี่ยง "การกลั่นแกล้ง" ของระบบโอกาสพิเศษได้ แต่ไม่นึกเลยว่าแม้ว่าเขาจะทำเช่นนั้นแล้ว ภายในเวลาเพียงยี่สิบกว่าวัน ความแข็งแกร่งของเขาก็เพิ่มขึ้นมาถึงระดับนี้

ลองถามดูเถอะว่าในหมื่นโลก มีนักเดินทางข้ามภพคนไหนที่น่าอับอายเท่าเขาอีกไหม?

หากคนที่ปล่อยข่าวลือ ทำให้จูอู๋หยางกลายเป็นตัวตลกของแคว้นจิ่วเจา รู้เรื่องนี้เข้า ไม่รู้ว่าพวกเขาจะรู้สึกอย่างไร

เพราะการกระทำของพวกเขา ไม่เพียงแต่ไม่ทำให้จูอู๋หยางบาดเจ็บ แต่กลับทำให้ความแข็งแกร่งของจูอู๋หยางเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ...

ความเร็วในการเพิ่มขึ้นเช่นนี้ เร็วกว่าความเร็วในการได้รับจุดทะลวงขีดจำกัดแบบปกติของจูอู๋หยางมาก เรียกได้ว่าเป็นการทำเรื่องร้ายให้กลายเป็นเรื่องดีครั้งแล้วครั้งเล่า

ข้าไม่อยากเป็นแบบนี้เลย!

พวกเจ้าบังคับข้า!