อย่าโทษว่าจูอู๋หยางเจ้าชู้เลย โทษว่าศัตรูเจ้าเล่ห์เกินไปดีกว่า!

หญิงสาวสวยเซ็กซี่ หญิงสาวน่ารัก หญิงสาวบริสุทธิ์ หญิงสาวเฉลียวฉลาด... พวกเธอต่างก็ใช้มารยาทั้งล่อลวง ทั้งออดอ้อน ทั้งเอาใจใส่...

จูอู๋หยางเป็นแค่ชายหนุ่มธรรมดาที่เดินทางข้ามเวลามาจากโลก แม้ว่าจะมีตัวช่วย แต่เขาก็เพิ่งจะก้าวขึ้นสู่อำนาจได้ไม่กี่ปี ยังคงมีนิสัยไม่ดีของชายหนุ่มบนโลกอยู่มาก

ดังนั้น เขาจะต้านทานเสน่ห์ของพวกเธอได้อย่างไร เขาจึงตกหลุมรักครั้งแรก ครั้งที่สอง ครั้งที่สาม... ไปจนถึงกว่าแปดร้อยครั้ง

ตกหลุมรักไปตกหลุมรักมา ก็กลายเป็นนิสัย เพื่อที่จะให้หญิงงามเหล่านี้มีที่พึ่ง เขาจึงต้องช่วยให้พวกเธอมีลูกอย่างเท่าเทียมกัน

ดังนั้น หลังจากผ่านไปกว่าหนึ่งปี จูอู๋หยางก็เริ่มลำบาก

"ยินดีด้วย โฮสต์มีลูกสาวเป็นครั้งแรก คุณได้รับหินทะลวงขีดจำกัด 66,666 ก้อน..."

ไม่นานนัก ลูกคนแรกของจูอู๋หยางก็เกิด จูอู๋หยางดีใจมาก แม้ว่าเธอจะไม่มีรากวิญญาณเซียน แต่ด้วยทรัพยากรที่จูอู๋หยางมี เขาก็สามารถทำให้เธอก้าวเข้าสู่เส้นทางเซียนด้วยวิทยายุทธ์ได้

ไม่กี่วันต่อมา ซ่งชิงเหยียนก็ให้กำเนิดลูกคนที่สอง ครั้งนี้เป็นลูกชาย

"ยินดีด้วย โฮสต์มีลูกชายเป็นครั้งแรก คุณได้รับหินทะลวงขีดจำกัด 55,555 ก้อน..."

การเกิดของลูกชายทำให้จูอู๋หยางได้รับหินทะลวงขีดจำกัดจำนวนมาก

จากนั้นก็เป็นลูกคนที่สาม คนที่สี่ คนที่ห้า ...

ค่อยๆ จูอู๋หยางก็เริ่มยุ่ง

"ท่านประมุข พระสนมเซียงใกล้จะคลอดแล้ว ท่านรีบไปดูหน่อยเถอะ"

"พวกเรายังไม่คลอดเลย ท่านประมุขต้องรอพระสนมหลิงอยู่ที่นี่"

"ท่านประมุขแย่แล้ว พระสนมหัวคลอดยาก ท่านรีบไปช่วยพระสนมหัวด้วย"

"ลูกชายของพระสนมชิงป่วย ไม่หายสักที ท่านประมุขไปดูหน่อยเถอะ"

...

แม้ว่าการมีลูกมากกว่าหนึ่งพันคนจะเป็นความฝันสูงสุดของผู้ชายหลายคน แต่ก็มีปัญหามากมาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อนางสนมเหล่านี้คลอดลูกกันเป็นแถว จูอู๋หยางคนเดียวก็ไม่สามารถจัดการได้

ดังนั้น เขาจึงต้องไปดูทีละคน ใครมีเรื่องด่วนกว่าก็ไปดูคนนั้น เขายุ่งจนหัวหมุน

เมื่อเห็นจูอู๋หยางวิ่งไปวิ่งมาในวังเอ๋อฝาง ยุ่งอยู่กับการดูแลลูกๆ ที่เพิ่งเกิด โอวหยางหมิงอี้ที่เพิ่งมาถึงก็เต็มไปด้วยความอิจฉา น้ำลายแทบไหล

ตอนที่โอวหยางหมิงอี้ยังหนุ่ม เขาหมกมุ่นอยู่กับการบ่มเพาะ ไม่เคยคิดที่จะมีลูก เมื่อเขาอายุมากขึ้น พลังของเขาก็ไม่มีพื้นที่ให้พัฒนาอีกต่อไป การที่จะมีลูกก็สายเกินไป

ดังนั้น แปดร้อยกว่าปีผ่านไป โอวหยางหมิงอี้ก็ยังไม่มีลูก ตระกูลโอวหยางกำลังจะสิ้นสุด นี่เป็นความเสียใจที่สุดในชีวิตของโอวหยางหมิงอี้

แต่โอวหยางหมิงอี้ไม่คิดว่า ในขณะที่จูอู๋หยางกำลังลองฝึกฝนวิชาพิษร้อยชนิด และหลอมรวมยาพิษ เขากลับบังเอิญหลอมรวมยาพิษชนิดหนึ่งที่สามารถช่วยให้เซียนตั้งครรภ์ได้

เป็นที่ทราบกันดีในโลกแห่งเซียนว่า ในระหว่างการบ่มเพาะด้วยวิชาพิษ เซียนต้องหลอมรวมยาพิษต่างๆ เพื่อสร้างยาพิษผสมที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง ยาพิษผสมเหล่านี้มักจะมีคุณสมบัติที่หลากหลาย เนื่องจากร่างกายและวิชาบ่มเพาะของเซียนแต่ละคนแตกต่างกัน

โดยทั่วไปแล้ว คุณสมบัติเหล่านั้นจะทำให้พลังของวิชาพิษของเซียนเพิ่มขึ้นอย่างมาก ยาพิษผสมส่วนน้อยเท่านั้นที่จะมีคุณสมบัติเสริม

เช่น จูอู๋หยางในเวลานี้ โชคดีอย่างไม่น่าเชื่อ เพียงแค่หลอมรวมยาพิษไม่กี่ชนิด ก็มีคุณสมบัติที่น่าอัศจรรย์ เช่นนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับเซียนที่มีลูกยาก

นี่เป็นคุณสมบัติที่ยิ่งใหญ่!

ใช่ เพื่อป้องกันไม่ให้วิชาอสุจิรั่วไหลออกไป จูอู๋หยางจึงปิดบังโอวหยางหมิงอี้ เขาจงใจหลอมรวมยาพิษไม่กี่ชนิดในร่างกาย ใช้วิชาอสุจิปรับแต่งยาพิษเหล่านี้ ทำให้มันมีคุณสมบัติคล้ายกับการช่วยให้คนตั้งครรภ์

วิชาลับที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้ จูอู๋หยางไม่กล้าบอกใคร แม้ว่าเขาจะไม่ได้ทำผิด แต่การมีสมบัติล้ำค่าก็อาจจะนำภัยมาสู่ตัว เพียงเพื่อตัวเขาเองในอนาคต จูอู๋หยางก็ต้องเก็บวิชาอสุจิไว้เป็นความลับ ไม่ให้ใครรู้

ของหายากย่อมมีราคาแพง ทรัพยากรเชิงกลยุทธ์เช่นนี้ต้องอยู่ในมือของเขา

ดังนั้น โอวหยางหมิงอี้จึงไม่รู้ความจริง เขาคิดว่าทุกอย่างเป็นไปตามที่จูอู๋หยางบอก เป็นผลข้างเคียงจากยาพิษผสมพิเศษในร่างกาย

โอวหยางหมิงอี้ไม่คิดว่าจูอู๋หยางจะสามารถสร้างวิชาลับที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้ได้ ผู้ยิ่งใหญ่ในโลกแห่งเซียนมากมายเคยศึกษาเรื่องนี้ น่าเสียดายที่ไม่มีใครประสบความสำเร็จ

หากจูอู๋หยางไม่มีความรู้จากโลกอื่นมาช่วย และไม่ได้รับตำราควบคุมจิตโดยบังเอิญ เขาก็ไม่สามารถสร้างวิชาอสุจิขึ้นมาได้

ทุกอย่างเป็นเรื่องบังเอิญ ในโลกแห่งเซียน ไม่มีเซียนคนไหนที่มีโอกาสเช่นนี้

ดังนั้น ตราบใดที่จูอู๋หยางไม่บอก ก็จะไม่มีใครรู้ว่าเขาทำได้ เพราะวิชาลับ

เพื่อเรื่องนี้ จูอู๋หยางยังจงใจเพาะเลี้ยงยาพิษผสมในร่างกาย ใช้หินทะลวงขีดจำกัดไปไม่น้อย เสียสละมากมาย

แต่จูอู๋หยางเชื่อว่า ในอนาคตวิชาลับนี้จะต้องทำให้เขาได้รับผลตอบแทนอย่างมหาศาล ผลตอบแทนนี้จะมากกว่าที่เขาเสียสละไปมาก

เมื่อเห็นจูอู๋หยางที่วิ่งไปวิ่งมา มีลูกมากมายขนาดนี้ โอวหยางหมิงอี้ก็เชื่อมั่นในคุณสมบัติพิเศษของยาพิษผสมในร่างกายของจูอู๋หยาง

ในเมื่อจูอู๋หยางสามารถใช้ยาพิษผสมเหล่านี้ช่วยให้ตัวเองมีลูกได้มากมาย เขาก็น่าจะช่วยให้คนอื่นมีลูกได้เช่นกัน

น่าสงสารที่เขาอายุแปดร้อยกว่าปีแล้ว ยังไม่เคยได้สัมผัสกับความสุขของการมีลูกหลาน ตอนนี้ในที่สุดเขาก็เห็นความหวังแล้ว

ดังนั้น เมื่อได้รับข่าว โอวหยางหมิงอี้ก็ออกจากสำนักไป๋ตู้เหมินทันที แม้แต่เรื่องการจับกุมตาแก่เลือดเดือดเขาก็ไม่สนใจ สำนักไป๋ตู้เหมินทั้งหมดถูกเขาทิ้งไว้เบื้องหลัง เพียงเพื่อที่จะได้รับความช่วยเหลือจากจูอู๋หยาง

เมื่อจูอู๋หยางจัดการเรื่องต่างๆ เสร็จ โอวหยางหมิงอี้ก็มาหาจูอู๋หยางทันที และขอความช่วยเหลือจากเขา

เมื่อเห็นโอวหยางหมิงอี้ที่เต็มไปด้วยความหวัง จูอู๋หยางก็พูดอย่างจนใจ "ท่านผู้อาวุโสสูงสุด เรื่องนี้ข้าสามารถช่วยท่านได้ แต่ก่อนหน้านั้น ท่านต้องหาภรรยาก่อน จบชีวิตโสดของท่านก่อน"

"มิฉะนั้น แค่ท่านคนเดียว จะมีลูกได้อย่างไร ท่านจะทำหน้าที่เป็นทั้งพ่อและแม่ไม่ได้"

"เอ่อ ..." โอวหยางหมิงอี้หน้าแดงด้วยความอาย เมื่อได้รับข่าว เขาก็ตื่นเต้นมาก จนลืมเรื่องนี้ไป เขาจึงรีบมาหาจูอู๋หยางโดยลืมเรื่องที่สำคัญที่สุดไป

เมื่อคิดได้ดังนั้น โอวหยางหมิงอี้ก็รีบหายตัวไปทันที "อู๋หยาง รอข้าสามวัน ภายในสามวันข้าจะหาภรรยากลับมา"