ทั่วทั้งสำนักไป๋ตู้เหมินเต็มไปด้วยความปิติยินดี!

ทุกคนต่างเฉลิมฉลองการกระทำของประมุขจูอู๋หยางในสำนักกู่ตู้เหมิน โดยเฉพาะอย่างยิ่งคนของตระกูลเจิน หลายคนถึงกับน้ำตาไหลพราก

"ท่านประมุขช่างมีน้ำใจกว้างขวางยิ่งนัก ก่อนหน้านี้ตระกูลเจินของเราทำไม่ดีกับเขาไว้มากมาย แต่ตอนนี้เขายังคงเสี่ยงชีวิตเพื่อล้างแค้นให้กับตระกูลเจินของเรา จิตใจกว้างขวางเช่นนี้หาได้ยากยิ่งนัก"

"ฮือๆๆ... ขอบคุณท่านประมุขที่ช่วยล้างแค้นให้กับพ่อแม่ของข้า ต่อไปนี้ท่านประมุขก็คือพ่อแม่ของข้า ชาตินี้ข้ายินดีทำตามคำสั่งของท่านประมุข ไม่ขัดขืนแม้แต่น้อย"

"นึกถึงสิ่งที่เราทำกับท่านประมุขในตอนนั้น ข้าก็อยากจะร้องไห้ ตอนนั้นเราทำไม่ถูกจริงๆ โชคดีที่ท่านประมุขไม่ถือสา ไม่อย่างนั้นตระกูลเจินของเราคงต้องตายกันหมด"

"ต่อไปนี้ใครก็ตามที่คิดร้ายกับท่านประมุข ก็เหยียบศพพวกเราตระกูลเจินไปก่อนเถอะ!"

...

นอกจากตระกูลเจินแล้ว ตระกูลจูและตระกูลอื่นๆ ที่เคยดูถูกและปล้นสะดมจูอู๋หยางต่างก็ปาดน้ำตา

"เฮ้อ... พวกเราตระกูลจูทำตัวเองทั้งนั้น ตอนนั้นถ้ารู้จักทำดีกับท่านประมุขให้มากกว่านี้ ตอนนี้คงไม่ต้องมาตกอยู่ในสภาพแบบนี้ ต่อไปนี้ท่านประมุขก็คือบรรพบุรุษของตระกูลจู พวกเราจะไม่ขัดคำสั่งของท่านบรรพบุรุษอีก"

"ท่านประมุขช่างเป็นคนดีจริงๆ แค่เอาคืนแบบตาต่อตาฟันต่อฟันเพื่อล้างแค้นให้กับเราก็พอแล้ว ตอนนั้นยังทำให้ทั้งสำนักไป๋ตู้เหมินวุ่นวายไปหมด น่าสมเพชจริงๆ"

"จากนี้ไปใครก็ตามที่กล้าพูดจาไม่ดีเกี่ยวกับท่านประมุขแม้แต่คำเดียว ก็อย่าหาว่าข้าโหดเหี้ยม!"

...

มองดูศิษย์ของสำนักไป๋ตู้เหมินที่ตื่นเต้นจนน้ำตาไหลพราก โอวหยางหมิงอี้ก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มแห้งๆ ก่อนจะพยักหน้าแล้วพูดว่า "มีประมุขเช่นนี้ นับเป็นบุญของสำนักไป๋ตู้เหมินของเรา!"

ส่วนเรื่องที่สำนักกู่ตู้เหมินยอมอ่อนข้อและข่มขู่เล็กๆ น้อยๆ โอวหยางหมิงอี้ไม่สนใจแม้แต่น้อย เขาโยนมันทิ้งไปข้างๆ ไม่อยากตอบโต้ด้วยซ้ำ

เมื่อเห็นว่าสำนักไป๋ตู้เหมินตั้งใจที่จะให้ประมุขจูอู๋หยางเล่นงานพวกเขาจนตาย สำนักกู่ตู้เหมินที่ตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิตก็ระเบิดออกมา

"ในเมื่อสำนักไป๋ตู้เหมินต้องการต่อสู้กับพวกเราจนกว่าจะตายกันไปข้าง ก็สู้กันไปเลย! ยังดีกว่าถูกจูอู๋หยางลอบสังหารอยู่แบบนี้!"

"ถูกต้อง! ตอนนี้พวกเรารุกโจมตีสำนักไป๋ตู้เหมินอย่างเต็มกำลัง อาจจะมีทางรอดอยู่บ้าง ถ้าปล่อยให้จูอู๋หยางอาละวาดต่อไปแบบนี้ ผู้ฝึกตนของสำนักกู่ตู้เหมินคงต้องตายกันหมดแน่!"

"สำนักไป๋ตู้เหมินไม่ให้พวกเรามีชีวิตรอด งั้นพวกเราก็ลากสำนักไป๋ตู้เหมินไปตายด้วยกันเลย! ขอเชิญผู้อาวุโสสูงสุดออกคำสั่ง! ตอนนี้พวกเราจะบุกโจมตีสำนักไป๋ตู้เหมินอย่างเต็มกำลัง!"

"ล้อมฐานที่มั่นของสำนักไป๋ตู้เหมินโดยตรง! ทำลายค่ายกลคุ้มกันของพวกเขา! กวาดล้างสำนักไป๋ตู้เหมินให้สิ้นซาก!"

"ก่อนหน้านี้ท่านผู้อาวุโสฟางไม่ได้ฆ่าผู้ฝึกตนระดับสร้างรากฐานของสำนักกู่ตู้เหมินไปเกือบร้อยคน ผู้ฝึกตนระดับฝึกลมปราณอีกหลายพันคนหรอกรึ? ตอนนี้สำนักไป๋ตู้เหมินกำลังอ่อนแอที่สุด แม้แต่สำนักกู่ตู้เหมินของเราก็ยังเทียบไม่ติด ถ้าบุกโจมตีสำนักไป๋ตู้เหมินอย่างเต็มกำลัง โอกาสชนะมีสูงมาก!"

...

หลังจากปรึกษาหารือกันแล้ว แม้แต่เหมียวเหรินฟาก็เห็นด้วย เขาจึงรีบรวบรวมผู้ฝึกตนของสำนักกู่ตู้เหมินทั้งหมด นำทรัพยากรและสมบัติล้ำค่าเกือบทั้งหมดที่สามารถนำไปได้จากเกาะใจกลางทะเลสาบ มุ่งหน้าไปยังหุบเขามรณะหมื่นพิษอย่างยิ่งใหญ่

ระหว่างทาง เหล่าผู้ฝึกตนของสำนักกู่ตู้เหมินต่างใช้ฟางเฉินอู่เป็นขวัญกำลังใจ เสริมสร้างขวัญกำลังใจของตนเอง ทำลายขวัญกำลังใจของสำนักไป๋ตู้เหมิน ปลุกใจศิษย์ทุกคน

แม้ว่าผู้อาวุโสระดับสูงของสำนักกู่ตู้เหมินหลายคนจะรู้ดีว่าเหตุการณ์ความขัดแย้งภายในของสำนักไป๋ตู้เหมินอาจไม่เกี่ยวข้องกับฟางเฉินอู่ มีโอกาสสูงมากที่เป็นฝีมือของสำนักไป๋ตู้เหมินที่ใส่ร้ายป้ายสี

แต่ตอนนี้เปรียบเสมือนกางเกงในเปื้อนโคลน ไม่ใช่ขี้ก็เหมือนขี้ ในเมื่อเรื่องราวบานปลายมาถึงขั้นนี้แล้ว ทำไมไม่ใช้โอกาสนี้ยอมรับเรื่องนี้ไปเลย เป็นการเสริมสร้างขวัญกำลังใจให้กับตัวเองและทำลายขวัญกำลังใจของศัตรูไปในตัว

ได้ประโยชน์หลายต่อ ทำไมจะไม่ทำล่ะ

จูอู๋หยางเองก็ไม่คิดว่าสำนักกู่ตู้เหมินจะยอมรับเรื่องนี้เร็วขนาดนี้ ถือว่าล้างมลทินให้กับเขาโดยสมบูรณ์

เมื่อรู้ว่าสำนักกู่ตู้เหมินยอมรับแล้วว่าทุกสิ่งที่ฟางเฉินอู่ทำลงไปเป็นคำสั่งของพวกเขา สำนักไป๋ตู้เหมินก็โกลาหลอีกครั้ง พวกเขาเข้าใจอย่างถ่องแท้ว่าใครเป็นผู้อยู่เบื้องหลังเรื่องราวทั้งหมดก่อนหน้านี้

ในเวลานี้ต่อให้จูอู๋หยางออกมาบอกว่าเขาเป็นคนทำเรื่องทั้งหมด ศิษย์ของสำนักไป๋ตู้เหมินทุกคนก็คงไม่เชื่อ

ต่อให้เป็นผู้อาวุโสสูงสุดโอวหยางหมิงอี้พูดเอง ทั้งสามตระกูลใหญ่ของสำนักไป๋ตู้เหมินก็คงสงสัยว่าเขาพูดจริงหรือไม่

ด้วยความช่วยเหลือของสำนักกู่ตู้เหมิน จูอู๋หยางจึงหลุดพ้นจากเรื่องนี้โดยสมบูรณ์ ไม่ต้องกังวลว่าจะถูกตรวจสอบอีกต่อไป สำนักกู่ตู้เหมินยอมรับความผิดทั้งหมดไว้เองแล้ว ไม่มีใครแย่งไปได้

อย่างไรก็ตาม การกระทำนี้ยังทำให้สำนักกู่ตู้เหมินได้รับประโยชน์มหาศาล เดิมทีช่วงนี้ถูกจูอู๋หยางลอบโจมตีหลายวันหลายคืน ผู้ฝึกตนระดับสร้างรากฐานและผู้ฝึกตนระดับฝึกลมปราณเสียชีวิตไปมากมาย แม้แต่ผู้อาวุโสสูงสุดเหมียวเหรินฟาก็ยังทำอะไรจูอู๋หยางไม่ได้ ขวัญกำลังใจของทั้งสำนักกู่ตู้เหมินตกต่ำถึงขีดสุด

แต่เมื่อรู้เรื่องนี้ รู้ว่าก่อนหน้านี้ฟางเฉินอู่คนเดียวสามารถทำให้ทั้งสำนักไป๋ตู้เหมินวุ่นวายได้ เกือบจะพังทลาย ขวัญกำลังใจของผู้ฝึกตนสำนักกู่ตู้เหมินที่เคยตกต่ำก็พุ่งสูงขึ้นในทันที

สิ่งที่จูอู๋หยางทำได้ พวกเขาสำนักกู่ตู้เหมินก็มีคนทำได้เช่นกัน ยิ่งไปกว่านั้นจูอู๋หยางเป็นถึงประมุขของสำนักไป๋ตู้เหมิน ส่วนฟางเฉินอู่นั้นเป็นแค่ผู้อาวุโสคนหนึ่งของสำนักกู่ตู้เหมินเท่านั้น

ตอนนี้จูอู๋หยางแค่ลอบสังหารผู้ฝึกตนระดับสร้างรากฐานและผู้ฝึกตนระดับฝึกลมปราณของสำนักกู่ตู้เหมินไปบ้าง แต่ฟางเฉินอู่กลับยุยงให้ทั้งสามตระกูลใหญ่ของสำนักไป๋ตู้เหมินต่อสู้กันเอง จนบาดเจ็บล้มตาย หากผู้อาวุโสสูงสุดโอวหยางหมิงอี้ไม่ออกหน้าขัดขวางไว้ทันเวลา สำนักไป๋ตู้เหมินคงไม่มีวันนี้แล้ว

ลองเปรียบเทียบกันดูก็รู้แล้วว่าใครมีวิธีการที่ร้ายกาจกว่ากัน

ยิ่งไปกว่านั้น ตามที่ผู้อาวุโสระดับสูงของสำนักกู่ตู้เหมินกล่าว จูอู๋หยางก็แค่ใช้ประโยชน์จากความชำนาญในการพรางตัวเท่านั้น จึงสามารถไล่ล่าพวกเขาได้อย่างไม่เกรงกลัว ส่วนเรื่องค่ายกล จูอู๋หยางก็ใช้ยันต์ทำลายค่ายกลในการทำลายค่ายกลคุ้มกันของพวกเขา

แต่ท่านผู้อาวุโสฟางเฉินอู่นั้นใช้ความรู้เรื่องค่ายกลของตนเอง ฝ่าฟันค่ายกลต่างๆ ของสำนักไป๋ตู้เหมินอย่างไม่เกรงกลัว สังหารและยุยงให้เกิดความขัดแย้งภายในสำนักไป๋ตู้เหมิน ยิ่งไปกว่านั้นยังซ่อนตัวอยู่ในสำนักไป๋ตู้เหมินได้นานหลายเดือน

จูอู๋หยางเพิ่งจะซ่อนตัวได้ไม่กี่วัน เกือบจะถูกพวกเขาสำนักกู่ตู้เหมินพบเข้าแล้ว เทียบกับท่านผู้อาวุโสฟางเฉินอู่ไม่ได้เลย ช่างต่างกันราวฟ้ากับเหว

หลังจากปลอบใจตัวเองและเสริมสร้างขวัญกำลังใจแบบผิดๆ แล้ว ขวัญกำลังใจของสำนักกู่ตู้เหมินก็เพิ่มสูงขึ้น พวกเขามุ่งหน้าไปยังสำนักไป๋ตู้เหมินอย่างไม่หยุดยั้ง เตรียมที่จะต่อสู้กับสำนักไป๋ตู้เหมินอย่างถึงตาย

ส่วนจูอู๋หยาง คนขี้ขลาดที่ด้อยกว่าท่านผู้อาวุโสฟางเฉินอู่ ก็ปล่อยให้เขาตายอยู่บนเกาะใจกลางทะเลสาบนั่นแหละ พวกเขาไม่เชื่อว่าหลังจากที่สำนักกู่ตู้เหมินทำลายล้างสำนักไป๋ตู้เหมินได้แล้ว จูอู๋หยาง คนขี้ขลาดคนนั้นจะยังคงอยู่บนเกาะใจกลางทะเลสาบอย่างปลอดภัยได้

ไม่รู้จักแผนล้อมปราบหรือไง?