เมื่อรู้เรื่องราวของจางป๋อจื้อจากเหวินไขว่จื่อแล้ว จูอู๋หยางก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย

จางป๋อจื้อคนนี้นับว่าร้ายกาจมากจริงๆ เขาเป็นสายลับมาหลายปี แต่กลับไม่ทิ้งร่องรอยเอาไว้เลย มีเพียงเบาะแสที่น่าสงสัยเล็กน้อยเท่านั้น

เบาะแสที่น่าสงสัยเหล่านี้ไม่สามารถใช้เป็นหลักฐานได้ และหากจางป๋อจื้อรู้เข้า เขาก็สามารถแก้ตัวได้อย่างง่ายดาย

หากไม่มีระบบโอกาสพิเศษ ต่อให้จูอู๋หยางใช้เวลาอีกหนึ่งร้อยปี เขาก็คงไม่อาจค้นพบสายลับหรือคนทรยศอย่างจางป๋อจื้อได้

ตอนนี้จางป๋อจื้อตั้งใจจะเอาชนะเขา หากเขาสามารถทนอยู่ในนรกเพลิงโลกันตร์ได้หนึ่งปีจริงๆ จูอู๋หยางก็จะซวย

เขาควรจะรีบสะสมหินทะลวงขีดจำกัดให้มากที่สุด ยกระดับความแข็งแกร่งให้สูงที่สุด แล้วหนีไปก่อนที่จะครบกำหนดหนึ่งปี มิฉะนั้นเขาคงทนความทรมานในกรงเพลิงขั้นสูงสุดไม่ไหว

เขาไม่ใช่เทพเจ้า และไม่ใช่พระเอกนิยาย เขาจะทนต่อการทรมานแสนสาหัสในนรกเพลิงโลกันตร์ได้อย่างไร

ความเจ็บปวดในกรงเพลิงขั้นสูงสุดนั้นรุนแรงกว่าการถูกสับเป็นพันๆ ชิ้น ถูกม้าห้าตัวฉีกแขนขาออกจากกัน ถูกถลกหนังและกระชากเอ็น... การลงโทษทั้งสองอย่างนี้เทียบกันไม่ได้เลย

หลังจากผ่านการฝึกฝนมาหลายปี จูอู๋หยางอาจจะทนต่อการถูกสับเป็นพันๆ ชิ้นได้ แต่เขาไม่มีทางทนต่อการถูกไฟพิษเผาไหม้ในกรงเพลิงขั้นสูงสุดได้อย่างแน่นอน

จูอู๋หยางเริ่มกังวล...

จางป๋อจื้อเอ๋ย จางป๋อจื้อ เจ้าคงไม่สามารถทนได้หนึ่งปีจริงๆ ใช่ไหม? ถ้าเป็นแบบนั้น ข้าก็จะต้องถูกลงโทษเป็นเวลาสิบปี

"ไว้ชีวิตข้าด้วย! ข้ายอมสารภาพ ข้ายอมสารภาพทุกอย่าง ขอร้องล่ะ ปล่อยข้าไปเถอะ!"

"ข้าเป็นคนวางยาพิษจูอู๋หยาง เกาถิงก็ถูกข้าวางยาพิษจนตาย รวมถึงชุยจื้อหยวน อัจฉริยะในบัญชีพันพิษของยอดเขาเก้ามังกร ก็ถูกข้าวางยาพิษสิบวันวิญญาณกระจายจนตายเช่นกัน... ข้าผิดไปแล้ว ข้าสำนึกผิดแล้ว!"

"เรื่องทั้งหมดนี้ไม่ใช่ความผิดของข้าทั้งหมด สำนักยาเซียนบังคับข้า หากข้าไม่ทำตาม พวกเขาก็จะฆ่าล้างครัวข้า ข้าจะทนดูครอบครัวของข้าถูกสำนักยาเซียนทรมานจนตายได้อย่างไร? ข้าจึงจำใจต้องเข้าร่วมกับพวกมัน"

"ข้าสำนึกผิดแล้ว ขอร้องท่านผู้อาวุโสเหวิน ขอร้องท่านเจ้าสำนักทุกท่าน โปรดให้โอกาสข้าแก้ตัวด้วยเถิด ขอร้องล่ะ"

...

ข้อเท็จจริงพิสูจน์แล้วว่า จูอู๋หยาง ชายหนุ่มจากโลก ไม่ใช่คนขี้ขลาด ไม่ใช่แค่เขา แม้แต่จางป๋อจื้อที่มั่นใจในตัวเอง ก็ยังทนต่อการถูกไฟพิษเผาไหม้ในกรงเพลิงขั้นสูงสุดไม่ไหว

เขาเพิ่งจะทนได้สองวันกว่าๆ ก็พังทลายลง สารภาพความผิดทั้งหมดออกมา ไม่สนใจแล้วว่าอะไรควรพูด อะไรไม่ควรพูด

จางป๋อจื้อเป็นสายลับของสำนักยาเซียนจริงๆ และยังเป็นคนทรยศของยอดเขาเก้ามังกร แม้ว่าเหตุผลที่เขาทรยศก็เพื่อครอบครัว แต่การทรยศก็คือการทรยศ

การกระทำของจางป๋อจื้อดูเหมือนจะขี้ขลาด แต่พูดตามตรง การที่เขาสามารถทนอยู่ในกรงเพลิงขั้นสูงสุดได้นานกว่าสองวัน ก่อนที่จะพังทลายลง ก็ถือว่าน่าทึ่งมากแล้ว

"จิตใจของจางป๋อจื้อแข็งแกร่งมากจริงๆ ไม่น่าแปลกใจเลยที่เขาจะเป็นหนึ่งในอัจฉริยะที่มีโอกาสเลื่อนระดับเป็นปรมาจารย์ปรุงยามากที่สุด เขาสามารถทนอยู่ในกรงเพลิงขั้นสูงสุดได้นานถึงสองวันครึ่ง นับว่าเก่งกาจมาก"

"ได้ยินมาว่าความเจ็บปวดจากการถูกไฟพิษเผาไหม้ในกรงเพลิงขั้นสูงสุดนั้น รุนแรงกว่าการถูกสับเป็นพันๆ ชิ้น และถูกฉีกแขนขาออกจากกันเป็นหมื่นเป็นแสนเท่า ความเจ็บปวดนี้ไม่ใช่แค่ทางร่างกายเท่านั้น แต่ยังรวมถึงจิตใจด้วย หากเป็นคนอื่น คงทนได้ไม่ถึงครึ่งชั่วยาม"

"ในช่วงพันปีที่ผ่านมา คนที่สามารถทนอยู่ในกรงเพลิงขั้นสูงสุดได้นานที่สุดก็แค่สองวันเท่านั้น จางป๋อจื้อนับว่าทำลายสถิติเลยทีเดียว"

"ผู้อาวุโสทุกท่านช่างโหดเหี้ยมจริงๆ พวกเขากล้าส่งอัจฉริยะอย่างจางป๋อจื้อเข้าไปทรมานในกรงเพลิงขั้นสูงสุด ต่อให้เป็นคนที่บริสุทธิ์ ก็คงถูกทรมานจนต้องยอมรับสารภาพ จะเห็นได้ว่าผู้อาวุโสทุกท่านเกลียดชังสายลับและคนทรยศมากแค่ไหน"

...

ด้วยสถานะและชื่อเสียงของจูอู๋หยาง พูดตามตรง การที่เขาสามารถโค่นล้มจางป๋อจื้อที่อยู่ในสำนักมานานกว่าพันปี และยังเป็นปรมาจารย์ปรุงยาระดับก่อกำเนิดขั้นกลาง ห่างจากการเป็นปรมาจารย์ปรุงยาเพียงก้าวเดียว ถือว่าเป็นเรื่องโชคดี

หากเหวินไขว่จื่อและเจ้าสำนักคนใดคนหนึ่งของถ้ำเพลิงมังกรคัดค้าน เรื่องนี้อาจจะไม่เกิดขึ้น ความเจ็บปวดที่จูอู๋หยางทนทุกข์ทรมานก็คงจะสูญเปล่า

แต่ด้วยสถานการณ์โดยรวม บวกกับความเกลียดชังที่ยอดเขาเก้ามังกรและสำนักว่านตู้เหมินมีต่อสายลับและคนทรยศของสำนักยาเซียนและสำนักเพลิงศักดิ์สิทธิ์ เมื่อจูอู๋หยางตัดสินใจเดิมพันด้วยชีวิตของเขา พวกเขาจึงลงมือกับจางป๋อจื้ออย่างเด็ดขาด

พวกเขาลงมืออย่างรวดเร็ว จนสำนักยาเซียนและสำนักเพลิงศักดิ์สิทธิ์ไม่ทันตั้งตัว สายลับที่พวกเขาอุตส่าห์แฝงตัวเข้าไปในถ้ำเพลิงมังกร ก็ถูกจับกุมได้

หากช้ากว่านี้อีกนิด ให้เวลาสำนักยาเซียนและสำนักเพลิงศักดิ์สิทธิ์ได้เตรียมตัว พวกเขาอาจจะมีวิธีช่วยจางป๋อจื้อให้รอดพ้นจากกรงเพลิงขั้นสูงสุด หรือช่วยเขาหลบหนี หรือล้างมลทินให้กับเขา

การเปิดโปงตัวตนของจางป๋อจื้อ ถือเป็นการโจมตีครั้งใหญ่สำหรับสำนักยาเซียน แม้แต่ในสำนักยาเซียน ก็มีคนทรยศและสายลับที่อยู่ในตำแหน่งสูงอย่างจางป๋อจื้อไม่มากนัก

พูดอย่างไม่เกรงใจ คุณค่าของจางป๋อจื้อคนเดียว มากกว่าอัจฉริยะและยอดฝีมือของยอดเขาเก้ามังกรที่เขาสังหารไปทั้งหมด โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับสำนักยาเซียน

เดิมทีสำนักยาเซียนหวังว่าจางป๋อจื้อจะสามารถเลื่อนระดับเป็นปรมาจารย์ปรุงยาระดับสูง ได้รับตำแหน่งที่สูงขึ้นและอำนาจที่มากขึ้น เพื่อทำสิ่งต่างๆ ให้กับสำนักยาเซียนมากขึ้น

แต่ไม่คิดเลยว่า เพราะนิ้วทองคำของจูอู๋หยาง จางป๋อจื้อที่ซ่อนตัวอยู่ลึกสุดจะถูกเปิดโปงออกมา

การกระทำของจูอู๋หยางนับว่าเสี่ยงมาก หากล้มเหลว ผลที่ตามมาคงจะร้ายแรง แต่หากประสบความสำเร็จ ผลประโยชน์ที่ได้รับก็จะมากมายมหาศาล

มากจนจูอู๋หยางคาดไม่ถึง เพียงแค่เปิดโปงคนทรยศคนเดียว จูอู๋หยางแค่ให้ข้อมูลและเบาะแส ไม่ได้ลงมือจับกุมด้วยตัวเอง เขาก็ได้รับผลประโยชน์มากมายขนาดนี้

เจ้าต้องรู้ว่าในตอนนี้ ในบัญชีดำของจูอู๋หยาง มีชื่อของคนทรยศและสายลับของสำนักยาเซียนและสำนักเพลิงศักดิ์สิทธิ์หลายคน ซึ่งบางคนก็มีสถานะและชื่อเสียงเทียบเท่ากับจางป๋อจื้อ

หากเขามอบรายชื่อคนทรยศและสายลับเหล่านี้ให้ทั้งหมด ผลประโยชน์ที่เขาได้รับจะต้องมากมายมหาศาลอย่างแน่นอน

แต่ตอนนี้จูอู๋หยางไม่กล้าทำเช่นนั้น การทำเช่นนั้นนอกจากจะทำให้ผู้บริหารระดับสูงของยอดเขาเก้ามังกรสงสัยแล้ว ยังจะทำให้สำนักยาเซียนและสำนักเพลิงศักดิ์สิทธิ์พยายามสืบหาความจริงเรื่องนี้ และตามหาตัวเขา

พวกเราอุตส่าห์แฝงตัวคนทรยศและสายลับเข้าไปในสำนักว่านตู้เหมินอย่างยากลำบาก แต่เจ้ากลับจับพวกเราได้ทั้งหมดในพริบตา เจ้ากำลังตัดรากถอนโคนพวกเรา!

เมื่อถึงเวลานั้น จะเป็นเรื่องแปลกหากสำนักยาเซียนและสำนักเพลิงศักดิ์สิทธิ์จะปล่อยจูอู๋หยางไป

จูอู๋หยางเชื่อว่าด้วยความแข็งแกร่งของสำนักยาเซียนและสำนักเพลิงศักดิ์สิทธิ์ การตามหาตัวเขานั้นไม่ใช่เรื่องยาก