“เจ้ามีธุระอะไรหรือ?”

จูอู๋หยางขมวดคิ้วเล็กน้อย มองเผิงหยิงจือ ที่งดงามราวกับภาพวาด

เผิงหยิงจือ ยิ้มอย่างมีเลศนัย "อาจารย์ สมุนไพรของศิษย์ยังมาไม่ถึง ตอนนี้ ศิษย์ว่างอยู่ อาจารย์เพิ่งจะจัดการเรื่องต่างๆ คงจะเหนื่อยมาก ศิษย์บังเอิญเรียนรู้ทักษะการนวดคลายเส้น ขอให้อาจารย์ประเมิน"

พูดจบ เธอก็เริ่มต้นนวดคลายเส้นให้กับเขาด้วยมือเล็กๆ นุ่มนิ่ม การเคลื่อนไหวของเธอคล่องแคล่ว ทำให้เขารู้สึกสบาย

"ทักษะไม่เลว" จูอู๋หยางพอใจ นี่ดีกว่าสาวใช้และนางกำนัลของเขามากมาย

เผิงหยิงจือ ยิ้ม "หากอาจารย์ชอบ ศิษย์จะคอยรับใช้อาจารย์ทุกวัน"

"ไม่ต้องหรอก เป็นครั้งคราวก็พอ ทำอะไรต้องค่อยเป็นค่อยไป" จูอู๋หยางพูดเป็นนัย

เผิงหยิงจือ เข้าใจ "ศิษย์จะจดจำคำสอนของอาจารย์เอาไว้!"

เมื่อสมุนไพรสำหรับการปรุงยามาถึง เธอก็หยุดนวด ไปทำภารกิจที่เขาสั่ง

จูอู๋หยางพักผ่อนครู่หนึ่ง จากนั้นก็เดินลงไป เริ่มต้นชี้แนะนักปรุงยาฝึกหัด

"เจ้าจัดการหญ้าใบแดงไม่ดี แถมทักษะของเจ้ายังมีปัญหา ควรจะออกแรงมากขึ้น เช่นนี้แล้ว ตอนที่ปรุงยาจะง่ายขึ้น"

"ทักษะการปรุงยาของเจ้าคงจะหยุดอยู่กับที่มานานแล้ว เหตุผลก็คือพื้นฐานไม่แน่น กลับไปฝึกฝนทักษะการปรุงยาขั้นพื้นฐานทั้งหมดให้เชี่ยวชาญ เช่นนี้แล้ว เจ้าจึงจะสามารถพัฒนาทักษะการปรุงยาได้"

"พลังวิญญาณของเจ้าไม่แข็งแกร่งพอ ทำให้เจ้าลำบากตอนที่ปรุงยา เดิมทีไม่ควรจะเป็นเช่นนี้ เจ้าไปฝึกฝนวิชาพัฒนาพลังวิญญาณ ขอเพียงฝึกฝนได้สำเร็จ ก็น่าจะสามารถก้าวขึ้นเป็นนักปรุงยาอย่างเป็นทางการได้"

"ข้าไม่หลอกเจ้า ขอเพียงเจ้าเชื่อฟังข้า วันนี้ ข้าจะช่วยให้เจ้าก้าวข้ามขีดจำกัด เลื่อนระดับเป็นนักปรุงยาอย่างเป็นทางการ!"

...

ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา จูอู๋หยางอ่านและศึกษาตำราปรุงยามากมายไม่ต่ำกว่าหนึ่งพันเล่ม ความรู้ด้านการปรุงยาของเขาสูงส่ง ผสานความรู้ต่างๆ เข้าด้วยกัน ไม่ว่าจะเป็นความรู้เชิงทฤษฎีหรือทักษะการปฏิบัติ ล้วนเหนือกว่านักปรุงยาระดับเดียวกัน

ในสถานการณ์ปกติ นักปรุงยาคนหนึ่งมีพลังจำกัด มักจะเชี่ยวชาญการปรุงยาเม็ดโอสถเพียงแค่ด้านใดด้านหนึ่ง แต่เขากลับเชี่ยวชาญทุกด้าน เกือบจะเรียกได้ว่าเป็นอัจฉริยะ

เช่นนี้แล้ว เขาจึงสามารถชี้แนะศิษย์มากมาย มองทะลุถึงแก่นแท้ มองเห็นข้อบกพร่องของศิษย์เหล่านี้ ชี้แนะพวกเขาอย่างเหมาะสม

แม่นยำ เข้าใจอย่างถ่องแท้!

นี่คือความรู้สึกของศิษย์ที่ได้รับการชี้แนะ หลายคนดีใจจนเนื้อเต้น รีบขอบคุณเขา รู้สึกขอบคุณเขาเป็นอย่างมาก

เมื่อเซียนจริงระดับแก่นทองคำคนหนึ่งที่ทักษะการปรุงยาหยุดอยู่กับที่มานาน ได้รับการชี้แนะจากเขา ก้าวข้ามขีดจำกัด เลื่อนระดับเป็นนักปรุงยาอย่างเป็นทางการต่อหน้าทุกคน ถ้ำปรุงยาสองถ้ำขั้นหนึ่ง หมายเลขเก้าสิบเก้าก็ตกตะลึง เกือบจะไม่เชื่อสายตาตัวเอง

แม้แต่เผิงหยิงจือ ที่คอยคุยโวเขา ก็ยังปิดปากเงียบ รู้สึกว่าตัวเองชมจูอู๋หยางเบาเกินไป ที่แท้แล้ว เขายังเก่งกาจกว่าที่เธอชม

ศิษย์เหล่านี้ที่ก้าวขึ้นเป็นนักปรุงยาอย่างเป็นทางการด้วยการชี้แนะของจูอู๋หยาง ในไม่ช้า ก็จะได้รับถ้ำปรุงยา เมื่อถึงเวลานั้น รายได้หนึ่งในสิบของถ้ำปรุงยาของพวกเขาจะเป็นของเขา

แน่นอนว่า จูอู๋หยางจะรับศิษย์เหล่านี้ที่ก้าวขึ้นเป็นนักปรุงยาอย่างเป็นทางการด้วยการชี้แนะของเขาเป็นศิษย์ แม้จะไม่ใช่เพราะพรสวรรค์และความสามารถของพวกเขา แต่เป็นเพราะถ้ำปรุงยาของพวกเขาในอนาคต จูอู๋หยางก็จะไม่ยอมปล่อยพวกเขาไปง่ายๆ

แน่นอนว่า หากนักปรุงยาเหล่านี้คิดที่จะทรยศต่อจูอู๋หยาง เข้าร่วมกับนักปรุงยาคนอื่นๆ แต่เนื่องจากพวกเขาเลื่อนระดับเป็นนักปรุงยาอย่างเป็นทางการด้วยการชี้แนะของเขา ในอนาคต ก็ยังคงต้องแบ่งปันรายได้หนึ่งในสิบให้กับจูอู๋หยาง

นอกจากนี้ พวกเขายังต้องแบ่งปันรายได้หนึ่งในสิบให้อาจารย์คนใหม่ เช่นนั้นแล้ว พวกเขาก็ต้องสูญเสียรายได้ไปสองในสิบ ดังนั้น ในสถานการณ์ปกติ นักปรุงยาเหล่านี้จะไม่เคารพอาจารย์คนที่สอง ยิ่งไม่ต้องพูดถึงอาจารย์คนที่สาม คนที่สี่ หรือไม่แน่ อาจจะคนที่ห้า

อาจารย์หนึ่งวัน ก็เหมือนพ่อตลอดชีวิต หากนักปรุงยาอย่างเป็นทางการที่เลื่อนระดับด้วยการชี้แนะของเขากล้าทรยศต่อเขา ก็จะถูกคนทั้งสำนักว่านตู้เหมินดูถูกเหยียดหยาม ในอนาคต จะใช้ชีวิตอย่างยากลำบาก จูอู๋หยางก็มีสิทธิ์ที่จะลงโทษพวกเขา