“จากรายงานของหน่วยพัดเหล็กและองครักษ์เสื้อแพรสีดำ ไม่ว่าจะเป็นในยุทธภพหรือในราชวงศ์ ก็ไม่พบเบาะแสใดๆ เลย ราวกับว่าคนที่เล่นงานพวกเราไม่มีตัวตนอยู่จริง แม้แต่ยอดฝีมือระดับปรมาจารย์ หรือแม้แต่ยอดฝีมือขั้นไร้เทียมทานในหมู่ขอบเขตเซียนก็ไม่สามารถทำแบบนี้ได้”

“หรือจะเป็นเซียนในตำนานที่ล่องลอยอยู่ในสรวงสวรรค์ แต่ถ้าเป็นฝีมือของเซียนจริง องค์เซียนที่เฝ้าคุ้มครองเมืองหลวงคงไม่ปล่อยให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นหรอก ว่ากันว่าเซียนสามารถรับรู้ถึงกันได้ เรื่องนี้จึงค่อนข้างแปลกประหลาด”

“ใครบอกว่ายอดฝีมือขั้นไร้เทียมทานในหมู่ขอบเขตเซียนทำไม่ได้ ฮ่องเต้สติเฟื่อง จูเจินอู่ ทำได้ นอกจากฮ่องเต้สติเฟื่อง จูเจินอู่ ที่มีปัญหาทางสมองแล้ว ใครจะใช้วิธีแบบนี้มาเล่นงานพวกเรา ดังนั้นเรื่องนี้แปดในสิบส่วนต้องเป็นฝีมือของฮ่องเต้สติเฟื่องแน่ๆ”

“ถูกต้อง หน่วยพัดเหล็กและองครักษ์เสื้อแพรสีดำส่งยอดฝีมือออกไปมากมายขนาดนั้น ทำไมถึงไม่พบเบาะแสอะไรเลย ดังนั้นความจริงมีเพียงหนึ่งเดียว นั่นก็คือเบาะแสเหล่านี้ถูกฮ่องเต้สติเฟื่องปกปิดเอาไว้ ดังนั้นจึงกลายเป็นไม่พบเบาะแสใดๆ”

...

สิ่งที่จูอู๋หยางและฮ่องเต้สติเฟื่อง จูเจินอู่ ไม่คาดคิดก็คือ เมื่อหน่วยพัดเหล็กและองครักษ์เสื้อแพรสีดำไม่พบเบาะแสใดๆ หลายคนก็ค่อยๆ เริ่มสงสัยฮ่องเต้สติเฟื่อง จูเจินอู่

หนึ่ง ฮ่องเต้สติเฟื่อง จูเจินอู่ มีปัญหาทางสมอง มีโอกาสมากที่จะทำเรื่องน่าขันขื่นแบบนี้ออกมา สอง ฮ่องเต้สติเฟื่อง จูเจินอู่ มีพลังไร้เทียมทาน เชี่ยวชาญวิชาลับและเคล็ดวิชาหลบหนีต่างๆ สามารถทำเรื่องแบบนี้ได้โดยที่ไม่มีใครรู้ตัว สาม ฮ่องเต้สติเฟื่อง จูเจินอู่ รู้จักวังหลวงเป็นอย่างดี สี่ ฮ่องเต้สติเฟื่อง จูเจินอู่ สามารถควบคุมหน่วยพัดเหล็กและองครักษ์เสื้อแพรสีดำไม่ให้เปิดเผยความจริงได้...

เมื่อพิจารณาจากหลายๆ อย่าง ไม่ต้องพูดถึงจูอู๋หยาง แม้แต่ฮ่องเต้สติเฟื่อง จูเจินอู่ เมื่อเห็นการวิเคราะห์ที่มีเหตุผลเหล่านี้ เขาก็รู้สึกว่าตัวเองน่าจะเป็นผู้ต้องสงสัยมากที่สุด

แต่เราไม่ได้ทำแบบนั้นจริงๆ นะ!

เมื่อรู้ว่ามีข่าวลือแพร่สะพัดในวังหลวง ฮ่องเต้สติเฟื่อง จูเจินอู่ ก็โกรธจัด ไม่คิดว่าเรื่องนี้จะบานปลายมาถึงตัวเขาเองได้

เขาเป็นถึงฮ่องเต้แห่งแคว้นจิ่วเจา ยอดฝีมือขั้นไร้เทียมทานที่โด่งดังไปทั่วดินแดนรกร้างทางใต้ ฮ่องเต้ผู้ปราดเปรื่องที่ขยายอาณาเขตให้กับราชวงศ์จูเป็นครั้งแรกในรอบพันปี ฮ่องเต้ที่มีบุตรธิดามากที่สุดในประวัติศาสตร์ราชวงศ์จู... จะไปถักเปียให้ขันที โกนหัวนางกำนัล วาดหน้าผีให้องครักษ์ได้อย่างไร...

แม้ว่าเขาจะมีปัญหาทางสมองเล็กน้อยเพราะฝึกฝนวิชาจิตวิญญาณเพื่อที่จะก้าวเข้าสู่วิถีเซียน แต่เขาก็ไม่ได้โง่เขลาถึงขนาดนั้น... ไม่สิ สมองของเขาไม่ได้มีปัญหา เขาเป็นถึงฮ่องเต้แห่งแคว้นจิ่วเจา ยอดฝีมือขั้นไร้เทียมทานที่โด่งดังไปทั่วดินแดนรกร้างทางใต้ ฮ่องเต้ผู้ปราดเปรื่องที่ขยายอาณาเขตให้กับราชวงศ์จูเป็นครั้งแรกในรอบพันปี... จะมีปัญหาทางสมองได้อย่างไร

คนพวกนี้กำลังใส่ร้ายเขา!

ฮ่องเต้สติเฟื่อง จูเจินอู่ โกรธจัด สั่งให้จับกุมคนที่ปล่อยข่าวลือว่าเขาเป็นผู้อยู่เบื้องหลังทันที สังหารองครักษ์ นางกำนัล และขันทีไปเกือบร้อยคน แม้แต่สนม องค์ชาย และองค์หญิงก็ถูกเขาฆ่าไปหลายคน

ทันใดนั้น บรรยากาศในวังหลวงก็ตึงเครียด ไม่มีใครกล้าพูดอีกต่อไปว่าเรื่องทั้งหมดเป็นฝีมือของฮ่องเต้สติเฟื่อง จูเจินอู่ แต่ลับหลังแล้ว ทุกคนต่างก็คิดว่าฮ่องเต้สติเฟื่อง จูเจินอู่ กำลังโกรธจนตัวสั่น เรื่องทั้งหมดนี้เป็นฝีมือของเขาจริงๆ

เพียงแต่คนเหล่านี้ก็รู้สึกแปลกใจ ฮ่องเต้สติเฟื่อง จูเจินอู่ จะแกล้งเหล่าองค์ชาย องค์หญิง ขันที และองครักษ์ พวกเขาก็ยังพอเข้าใจได้ แต่ทำไมถึงต้องแกล้งสนมของตัวเองด้วย

วาดรูปบนใบหน้าของหญิงของตัวเอง โกนหัวหญิงของตัวเอง แล้วตอนกลางคืนจะนอนด้วยกันได้อย่างไร?

ช่างเป็นฮ่องเต้ที่มีรสนิยมแปลกประหลาดเสียจริง!

จูอู๋หยางเองก็ไม่คาดคิดว่าทุกสิ่งที่เขาทำจะถูกโยนความผิดให้กับฮ่องเต้สติเฟื่อง จูเจินอู่ ทำให้เขาอดขำไม่ได้ และได้รับจุดทะลวงขีดจำกัดจำนวนมาก

“ขอแสดงความยินดี ฮ่องเต้สติเฟื่อง จูเจินอู่ รับเคราะห์แทนโฮสต์เป็นครั้งแรกในชีวิต คุณได้รับจุดทะลวงขีดจำกัด 1,000 ล้านจุด...”

สมกับเป็นฮ่องเต้สติเฟื่อง จูเจินอู่ จริงๆ แค่รับเคราะห์แทนเขาก็ทำให้จูอู๋หยางได้รับจุดทะลวงขีดจำกัดถึง 1,000 ล้านจุด ทำให้ความแข็งแกร่งของจูอู๋หยางเพิ่มขึ้นอย่างมาก

ด้วยความพยายามของคนส่วนใหญ่ในวังหลวง ภายในเวลาเพียงไม่กี่วัน จูอู๋หยางก็ได้รับจุดทะลวงขีดจำกัดไปหลายร้อยล้านจุด พลังปราณเต๋าขั้นต้นในจุดตันเถียนส่วนล่างขยายตัวเป็นวงกลมขนาดเจ็ดลี้กว่าๆ ใกล้จะถึงขั้นสมบูรณ์แล้ว

แต่ในขณะที่จูอู๋หยางกำลังเตรียมที่จะพยายามต่อไป เขาก็ต้องตกตะลึงเมื่อพบว่าฮ่องเต้สติเฟื่อง จูเจินอู่ ได้ส่งนักรบขอบเขตเซียนหลายร้อยคนเข้ามาในวังหลวง คอยเฝ้าระวังอยู่ทุกซอกทุกมุม พร้อมกับนักรบขอบเขตหลอมเส้นลมปราณอีกหลายพันคน

ฮ่องเต้สติเฟื่อง จูเจินอู่ สั่งให้จุดเทียนไขขนาดใหญ่ไว้ทุกซอกทุกมุมของวังหลวง สว่างไสวตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง แทบจะไม่มีมุมมืดเลย

ในสถานการณ์เช่นนี้ แม้แต่จูอู๋หยางก็ยังยากที่จะแกล้งคนได้เหมือนเดิม หลังจากหลบซ่อนตัวอยู่ทั้งคืน เขาก็แกล้งเหล่าองค์ชาย องค์หญิง และสนมได้เพียงสิบกว่าคน ได้รับจุดทะลวงขีดจำกัดไปเพียงพันกว่าล้านจุด รายได้ลดลงอย่างฮวบฮาบ

ก่อนหน้านี้ จูอู๋หยางยังสามารถได้รับจุดทะลวงขีดจำกัดเกือบหมื่นล้านจุดทุกคืน แต่ตอนนี้ลดลงเกือบสิบเท่า ด้วยความเร็วขนาดนี้ จูอู๋หยางจะขยายหมอกพลังปราณให้เป็นวงกลมขนาดเก้าลี้ได้เมื่อไหร่

ทั้งหมดนี้เป็นเพราะฮ่องเต้สติเฟื่อง จูเจินอู่ ดูเหมือนว่าจูอู๋หยางต้องไปคุยกับเขาดีๆ เสียแล้ว

เดิมที จูอู๋หยางวางแผนที่จะจัดการกับฮ่องเต้สติเฟื่อง จูเจินอู่ เป็นคนสุดท้าย เพราะฮ่องเต้สติเฟื่อง จูเจินอู่ รู้จักวิธีติดต่อกับเซียนที่แอบคุ้มครองราชวงศ์จู หากจูอู๋หยางลงมือกับฮ่องเต้สติเฟื่อง จูเจินอู่ เร็วเกินไป ทำให้ฮ่องเต้สติเฟื่อง จูเจินอู่ เรียกเซียนจากสำนักไป๋ตู้เหมินมาได้ ผลที่ตามมาจะเลวร้าย

ดังนั้น จูอู๋หยางจึงต้องเริ่มจากเหล่าองค์ชาย องค์หญิง และสนมก่อน เพื่อไม่ให้ฮ่องเต้สติเฟื่อง จูเจินอู่ โกรธ และส่งผลกระทบต่อการได้รับจุดทะลวงขีดจำกัดของเขา

แต่ตอนนี้ ฮ่องเต้สติเฟื่อง จูเจินอู่ ยังไม่รู้เรื่องนี้ จูอู๋หยางเห็นว่าได้เวลาที่ต้องลงมือกับเขาแล้ว

แต่สิ่งที่ทำให้จูอู๋หยางรู้สึกประหลาดใจก็คือ ไม่ว่าจะเป็นความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมหรือความทรงจำของเขาเอง เขาก็หาเหตุผลที่เหมาะสมในการแก้แค้นฮ่องเต้สติเฟื่อง จูเจินอู่ ไม่ได้

เจ้าของร่างเดิมนั้นขี้ขลาดและไร้ความสามารถ ไม่มีใครสนใจ แม้แต่ฮ่องเต้สติเฟื่อง จูเจินอู่ ก็ไม่เคยมองว่าเจ้าของร่างเดิมเป็นภัยคุกคาม จึงไม่เคยลงมือจัดการเขา

ส่วนจูอู๋หยางก็ไม่ต้องพูดถึง ด้วยความไร้ประโยชน์ของเจ้าของร่างเดิม บวกกับความสามารถในการปลอมตัวของจูอู๋หยาง ทุกครั้งเขาก็สามารถรอดพ้นจากความตายมาได้ ดังนั้นฮ่องเต้สติเฟื่อง จูเจินอู่ จึงไม่เคยลงมือกับจูอู๋หยาง แถมยังมอบหญิงงามให้กับเขาอีกหลายคน

แม้ว่าระหว่างนั้นจะทำให้จูอู๋หยางตกใจอยู่บ้าง แต่ถ้าบอกว่าฮ่องเต้สติเฟื่อง จูเจินอู่ เคยรังแกจูอู๋หยาง ก็คงไม่ถูกต้องนัก

ดังนั้นดูเหมือนว่าจูอู๋หยางและฮ่องเต้สติเฟื่อง จูเจินอู่ จะไม่มีความแค้นเคืองต่อกัน

แต่เมื่อคิดแบบนี้ ทำไมถึงรู้สึกแปลกๆ นะ ดวงตาของจูอู๋หยางเป็นประกายเย็นชา เขาก็ยังตัดสินใจว่าต้องแก้แค้น!