องครักษ์หลวงหลายร้อยคนอยู่ด้วยกัน ฝึกฝนวิชาต่อสู้ร่วมกันเป็นประจำ ในตอนนี้ ภายใต้การนำของยอดฝีมือขอบเขตเซียนหลายสิบคน พวกเขาจึงแสดงพลังโจมตีที่เหนือจินตนาการ

พูดอย่างไม่เกรงใจ พลังโจมตีร่วมกันขององครักษ์หลวงหลายร้อยคนนี้ ไม่ด้อยไปกว่ายอดฝีมือระดับปรมาจารย์ที่ไร้เทียมทาน

ฮ่องเต้สติเฟื่อง จูเจินอู่ สามารถปราบปรามทั่วหล้า มีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วดินแดนรกร้างทางใต้ องครักษ์หลวงที่อยู่ภายใต้การควบคุมขององครักษ์เสื้อแพรเหล่านี้มีส่วนสำคัญอย่างมาก

เผชิญหน้ากับการโจมตีที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ สีหน้าของจูอู๋หยางก็ยังคงสงบนิ่ง เขาใช้หมัดเก้ามังกร ไม่หลบไม่หลีก เข้าปะทะโดยตรง

ฝึกฝนมานาน ความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้นถึงระดับนี้ จูอู๋หยางยังไม่เคยต่อสู้ครั้งใหญ่ เขาจึงถือโอกาสนี้ประเมินความแข็งแกร่งของตัวเอง

"มังกรเหินฟ้า!"

ร่างกายของจูอู๋หยางพุ่งเข้าหาองครักษ์หลวงหลายร้อยคนราวกับสายฟ้า รอบตัวเขามีพลังรูปมังกรเก้าตัวคำราม พุ่งเข้าใส่ศัตรูทั้งหมด

"ปังๆๆๆๆๆๆ..."

เสียงดังสนั่นหวั่นไหว องครักษ์หลวงหลายร้อยคนกระเด็นไปทั่วเหมือนฟางที่ถูกลมพัด กระจัดกระจายไปทั่วตำหนักฉางเซิง

"ขอแสดงความยินดี โฮสต์โจมตีเซินเกาหลิ่ง องครักษ์หลวง บาดเจ็บสาหัสเป็นครั้งแรกในชีวิต คุณได้รับหินทะลวงขีดจำกัด 0.1 ก้อน..."

"ขอแสดงความยินดี โฮสต์โจมตีหลี่จ้านเฉียง องครักษ์หลวง บาดเจ็บสาหัสเป็นครั้งแรกในชีวิต คุณได้รับหินทะลวงขีดจำกัด 0.2 ก้อน..."

...

ข้อความแจ้งเตือนของระบบปรากฏขึ้นมากมาย ในเวลาสั้นๆ จูอู๋หยางก็ได้รับหินทะลวงขีดจำกัดประมาณสิบก้อน จูอู๋หยางไม่ได้ใช้หินทะลวงขีดจำกัดเหล่านี้ เพราะต่อไปเขาต้องจัดการกับองครักษ์หลวงอีกมากมาย ไม่สามารถใช้หินทะลวงขีดจำกัดมากมายขนาดนั้นได้

ดังนั้น ในช่วงพักรบ จูอู๋หยางจึงดูดซับพลังประหลาดที่เปลี่ยนรูปมาจากหินทะลวงขีดจำกัดเข้าสู่ร่างกายอย่างเงียบๆ เพิ่มพลังปราณเต๋าขั้นต้น ใกล้จะทะลวงไปถึงระดับฝึกลมปราณขั้นปลายแล้ว

จูอู๋หยางไม่ได้ฆ่าองครักษ์หลวงเหล่านี้ เพียงแค่ทำให้พวกเขาบาดเจ็บสาหัส เพราะอีกไม่นาน องครักษ์หลวงเหล่านี้ก็จะเป็นข้ารับใช้ของเขา

ถ้าฆ่าพวกเขาทั้งหมด ก็ไม่เป็นผลดีต่อการปกครองแคว้นจิ่วเจาของจูอู๋หยางในภายหลัง

"เหอะ..."

มองดูองครักษ์หลวงที่นอนเกลื่อนกลาดอยู่บนพื้น จูอู๋หยางก็หัวเราะเบาๆ เดินตรงไปที่ตำหนักเฉียนชิงด้วยความเร็วที่ไม่ช้าไม่เร็ว ราวกับกำลังเดินเล่นในสวน

"องครักษ์หลวงหลายร้อยคนขององครักษ์เสื้อแพรยังรับมือองค์ชายไม่ได้แม้แต่กระบวนท่าเดียว องค์ชายแข็งแกร่งขนาดนี้ได้อย่างไร เกิดอะไรขึ้น"

"รีบไปรายงานฝ่าบาท ส่งองครักษ์หลวงมามากกว่านี้เพื่อสกัดกั้นองค์ชาย ความแข็งแกร่งขององค์ชายมากเกินไป"

"จูอู๋หยางจะเป็นไปได้อย่างไร เราไม่ได้ตาฝาดใช่ไหม"

...

สนม นางกำนัล ขันที... รอบๆ ต่างก็วุ่นวาย ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้จูอู๋หยาง

จูอู๋หยางไม่สนใจพวกเขา เขายังคงเดินไปที่ตำหนักเฉียนชิงอย่างไม่รีบร้อน ตำหนักฉางเซิงอยู่ห่างจากตำหนักเฉียนชิงประมาณสิบลี้ ระยะทางไกลขนาดนี้ ไม่รู้ว่าฮ่องเต้สติเฟื่อง จูเจินอู่ จะส่งคนมาขวางทางได้กี่คน

"องค์ชาย ถ้าท่านยังไม่ยอมมอบตัว อย่าหาว่าพวกเราใจร้าย"

"แม้ว่าท่านจะเอาชนะองครักษ์เสื้อแพรแปดร้อยคนได้ แต่พวกเรามีองครักษ์เสื้อแพรอีกพันห้าร้อยคน ท่านไปไม่ถึงตำหนักเฉียนชิงหรอก"

"คนชั่ว แกเป็นลูกของฝ่าบาท ทำไมถึงกล้าขัดขืนฝ่าบาท!"

...

ประสิทธิภาพของฮ่องเต้สติเฟื่อง จูเจินอู่ ยังคงดีเยี่ยม ภายในเวลาไม่กี่สิบลมหายใจ องครักษ์หลวงอีกพันห้าร้อยคนก็กรูกันเข้ามา ล้อมรอบจูอู๋หยาง

องครักษ์หลวงอยู่ภายใต้การควบคุมขององครักษ์เสื้อแพร เป็นกองกำลังที่จงรักภักดีและแข็งแกร่งที่สุดของฮ่องเต้สติเฟื่อง จูเจินอู่ มีจำนวนทั้งหมดเพียงห้าพันคน คนที่อ่อนแอที่สุดก็อยู่ในขอบเขตหลอมเส้นลมปราณ

เผชิญหน้ากับคำดุด่าขององครักษ์หลวงเหล่านี้ จูอู๋หยางก็หัวเราะเยาะ พุ่งเข้าใส่พวกเขา

"มังกรสู้กลางทุ่ง!"

"มังกรเหยียดกรงเล็บ!"

"มังกรเหินสี่ทะเล!"

...

หมัดเก้ามังกรที่ฝึกฝนจนถึงขั้นสูงสุดชั้นที่เก้า แสดงพลังที่น่าสะพรึงกลัวในมือของจูอู๋หยาง พลังรูปมังกรปกคลุมไปทั่วรัศมีร้อยลี้ องครักษ์หลวงที่อยู่บริเวณนั้นต่างก็กระเด็นออกไป สลบไป

ข้อความแจ้งเตือนของระบบโอกาสพิเศษยังคงปรากฏขึ้นอย่างต่อเนื่อง ในเวลาสั้นๆ จูอู๋หยางก็ได้รับหินทะลวงขีดจำกัดประมาณสิบก้อน ใกล้จะทะลวงไปถึงระดับฝึกลมปราณขั้นปลายแล้ว

ก่อนหน้านี้ องครักษ์หลวงแปดร้อยคน ต้านทานจูอู๋หยางได้เพียงสามลมหายใจ ตอนนี้ องครักษ์หลวงพันห้าร้อยคน ก็ต้านทานได้เพียงสองลมหายใจเท่านั้น

เหยียบย่ำองครักษ์หลวงที่นอนเกลื่อนกลาดอยู่บนพื้น จูอู๋หยางก็เดินต่อไปด้วยจิตใจที่แจ่มใส ก้าวเดินเบาและมั่นคง

ระบบข่าวกรองของฮ่องเต้สติเฟื่อง จูเจินอู่ น่ากลัวยิ่งนัก ทันทีที่องครักษ์หลวงพันห้าร้อยคนถูกจูอู๋หยางโจมตีจนแตกพ่าย ยังไม่ถึงเจ็ดลมหายใจ ฮ่องเต้สติเฟื่อง จูเจินอู่ ก็ได้รับข่าวแล้ว

"ไอ้ลูกทรพี กล้าขัดขืนเรา คนทรยศแบบนี้ สมควรตาย!"

ในตำหนักหลักของตำหนักเฉียนชิง ฮ่องเต้สติเฟื่อง จูเจินอู่ ตะโกนด้วยความโกรธ บนใบหน้าของเขาปรากฏความหวาดกลัวออกมา

แม้ว่าเขาจะมีความแข็งแกร่งที่ไร้เทียมทาน แต่เขาก็ไม่มั่นใจว่าจะสามารถโจมตีองครักษ์หลวงมากกว่าสองพันคนให้บาดเจ็บสาหัสได้ภายในเวลาสั้นๆ ต้องรู้ว่าในบรรดาองครักษ์หลวงมากกว่าสองพันคนนี้ มียอดฝีมือขอบเขตเซียนประมาณสองร้อยคน ในจำนวนนี้มียอดฝีมือระดับปรมาจารย์ที่อยู่ในขอบเขตเซียนขั้นสมบูรณ์

ยิ่งไปกว่านั้น องครักษ์หลวงเหล่านี้ยังร่วมมือกันอย่างราบรื่น เมื่อร่วมมือกันแล้ว พวกเขาสามารถเอาชนะยอดฝีมือระดับปรมาจารย์ที่ไร้เทียมทานได้อย่างง่ายดาย ถ้าฮ่องเต้สติเฟื่อง จูเจินอู่ ต้องเผชิญหน้ากับการรุมล้อมขององครักษ์หลวงมากมายขนาดนี้ เขาก็คงจะตายในมือของพวกเขา

แต่จูอู๋หยางไม่เพียงแต่ไม่ตาย แต่ยังเอาชนะองครักษ์หลวงมากกว่าสองพันคนได้ภายในเวลาสั้นๆ ลองคิดดูว่าจูอู๋หยางจะมีความแข็งแกร่งขนาดไหน

ต้องรู้ว่าเขาอายุแค่สิบเจ็ดปี!

อายุสิบเจ็ดปีก็แข็งแกร่งขนาดนี้แล้ว นี่มันคนหรือปีศาจ!

เผชิญหน้ากับอัจฉริยะเช่นนี้ ฮ่องเต้สติเฟื่อง จูเจินอู่ ก็ตกใจสุดขีด จากนั้นก็เกิดความตั้งใจที่จะฆ่า เพื่อรักษาบัลลังก์ของตัวเอง เขาต้องฆ่าจูอู๋หยาง อัจฉริยะที่ไร้เทียมทานคนนี้

แม้ว่าจูอู๋หยางจะเป็นลูกชายของเขา แม้ว่าจูอู๋หยางจะเป็นอัจฉริยะทางยุทธ์ที่น่ากลัวที่สุดที่เกิดมาในราชวงศ์จู แต่ตราบใดที่เขาคุกคามบัลลังก์ของเขา ฮ่องเต้สติเฟื่อง จูเจินอู่ ก็จะฆ่าทุกคน

"ระดมพลองครักษ์หลวงที่เหลือทั้งหมด รวมถึงกองกำลังหลวงอีกแสนคน ล้อมฆ่าจูอู๋หยาง ไอ้ลูกทรพี ไม่ต้องจับเป็น ฆ่ามันให้ตายก็พอ!"

ฮ่องเต้สติเฟื่อง จูเจินอู่ ตะโกนด้วยความโกรธ ไม่ปิดบังความตั้งใจที่จะฆ่าอีกต่อไป

เดิมที เพราะจูอู๋หยางเป็นลูกชายของเขา แถมยังเป็นองค์รัชทายาท เมื่อพิจารณาว่าการฆ่าองค์รัชทายาทมากเกินไปจะส่งผลต่อชื่อเสียงของเขา ฮ่องเต้สติเฟื่อง จูเจินอู่ จึงอยากจะจับจูอู๋หยางเข้าคุกก่อน แล้วค่อยหาโอกาสฆ่าเขา

แต่ไม่คิดว่าจูอู๋หยางจะเป็นภัยคุกคามขนาดนี้ ในเมื่อเป็นแบบนี้ ก็ฆ่าให้เร็วที่สุดดีกว่า ฮ่องเต้สติเฟื่อง จูเจินอู่ ไม่อยากให้จูอู๋หยางมีชีวิตอยู่ต่อไปแม้แต่วินาทีเดียว

แต่ในไม่ช้าฮ่องเต้สติเฟื่อง จูเจินอู่ ก็จะพบว่า ในเมื่อจูอู๋หยางที่แฝงตัวมานานกล้าลงมือ... หนึ่งหรือสองเดือนน่าจะนานมากแล้ว ดังนั้น ในเมื่อจูอู๋หยางที่ระมัดระวังตัวมากขนาดนี้ลงมือแล้ว ฮ่องเต้สติเฟื่อง จูเจินอู่ ก็แทบไม่มีทางที่จะหยุดเขาได้

สิ่งที่รอคอยฮ่องเต้สติเฟื่อง จูเจินอู่ อาจจะมีเพียงจุดจบเดียว