หลายวันต่อมา วันที่เก้า เดือนสิบ ตามปฏิทินแคว้นจิ่วเจา เป็นวันฟ้าดินมงคล ยามมงคล เหมาะแก่การขึ้นครองราชย์!

ขุนนางนับหมื่นคุกเข่าลงในตำหนักเฉียนชิงที่เพิ่งสร้างเสร็จใหม่ โค้งคำนับจูอู๋หยางที่ค่อยๆ เดินเข้ามาด้วยความเคารพ “ขอทรงพระเจริญหมื่นปี หมื่นๆ ปี!”

แม้ว่าเวลาจะกระชั้นหันตระเตรียมการไม่ทั่วถึง แต่ภายในพระราชวังอันกว้างใหญ่ก็เต็มไปด้วยผ้าแพรสีสันสดใสและโคมไฟประดับประดา

ดอกไม้นานาพันธุ์บานสะพรั่งทั่วทั้งพระราชวัง กระจายไปทุกซอกทุกมุม มองไปทางไหนก็เห็นแต่ความสวยงามตระการตา

ดอกไม้หลายชนิดไม่น่าจะบานในฤดูกาลนี้ แต่ด้วยฝีมือของปรมาจารย์ค่ายกล พวกมันกลับผลิบานอย่างสวยงาม ทำให้ผู้คนมากมายต่างตื่นตาตื่นใจ

โคมไฟหลากสีสันประดับประดาอยู่ท่ามกลางดอกไม้ โดยมีสีทองเป็นสีหลัก แม้จะเป็นยามค่ำคืน ก็ยังคงเปล่งประกายงดงาม

ทหารองครักษ์หนึ่งหมื่นคน องครักษ์เสื้อแพรห้าพันคน ผู้อาวุโสราชวงศ์สามร้อยคน... ปกป้องพระราชวังทั้งหลัง ป้องกันไม่ให้เกิดเหตุการณ์ใดๆ ที่จะมาทำลายพิธีราชาภิเษกครั้งนี้

ขุนนาง ขุนศึก และเจ้าเมือง... ต่างคุกเข่าอย่างนอบน้อมอยู่สองข้างของตำหนักหลัก บนใบหน้าไม่มีแม้แต่น้อยที่แสดงถึงความไม่พอใจ

แม้แต่ตอนที่ฮ่องเต้จูเจินอู่ขึ้นครองราชย์ ก็ยังไม่เคยมีบรรยากาศที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้มาก่อน

เผชิญหน้ากับจูอู๋หยาง ฮ่องเต้ผู้ยิ่งใหญ่ที่สามารถต่อกรกับทั้งประเทศได้ แคว้นจิ่วเจาอันกว้างใหญ่ไพศาลนี้ ไม่มีใครกล้าทำตัวอวดดี ต่างจากเมื่อก่อนที่เคยเยาะเย้ยจูอู๋หยางโดยสิ้นเชิง

ย้อนกลับไปเมื่อหลายวันก่อน จูอู๋หยางยังเป็นเพียงองค์รัชทายาทไร้ความสามารถ องค์รัชทายาทที่อ่อนแอ... เรื่องที่สอบตกแพร่สะพัดไปทั่วทั้งในและนอกราชสำนัก เรื่องที่ไม่สามารถมีทายาทก็ดังไปทั่วดินแดนรกร้างทางใต้

เมื่อก่อนเวลาที่ขุนนางผู้ทรงอำนาจพูดถึงจูอู๋หยาง มักจะพูดด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ยและดูถูกเหยียดหยาม เป็นเพียงเรื่องตลกขบขันยามว่างเท่านั้น

ทุกคนต่างคิดว่าองค์รัชทายาทที่ไร้ค่าผู้นี้ คงไม่มีวันได้ดีอีกต่อไป อย่างมากที่สุดก็คงได้เป็นเพียงแค่เชื้อพระวงศ์ชั้นผู้น้อย ดูแลเมืองเล็กๆ ไม่กี่แห่ง ใช้ชีวิตอย่างเรื่อยเปื่อยไปวันๆ

แต่ใครจะไปคิดว่า องค์รัชทายาทที่ไร้ค่าผู้นี้ ซึ่งถูกทุกคนดูถูกเหยียดหยาม จะเป็นมังกรสวรรค์ที่ซ่อนตัวอยู่ใต้ท้องทะเลลึก ที่สามารถทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าได้ทุกเมื่อ ปลดปล่อยพลังที่ทำลายล้างทุกสิ่ง

การรอคอยสิบเจ็ดปี ความพยายามสิบเจ็ดปี การซ่อนเร้นสิบเจ็ดปี... ในที่สุดก็แลกมาด้วยการทะยานสู่ท้องฟ้าของมังกรในสิบเจ็ดปีต่อมา ประสบการณ์อันน่าเหลือเชื่อเช่นนี้ ทำให้ผู้คนต่างตะลึงงัน

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อนึกถึงช่วงเวลาหลังจากที่ได้เป็นองค์รัชทายาทแล้ว มังกรที่ซ่อนเร้นอย่างจูอู๋หยาง กลับสามารถหลอกลวงทุกคนได้ ถูกคนทั้งแคว้นจิ่วเจา รวมไปถึงดินแดนรกร้างทางใต้ เข้าใจผิดคิดว่าเป็นคนไร้ค่าและเป็นขันที ขุนนางผู้ทรงอำนาจมากมายต่างรู้สึกหนาวสันหลัง

รวมถึงฑูตจากประเทศต่างๆ ที่มาร่วมเป็นสักขีพยาน แม้แต่กษัตริย์ของบางประเทศที่เสด็จมาด้วยพระองค์เอง ต่างก็รู้สึกหวั่นไหวในใจ

ตอนนั้นดูถูกเหยียดหยามมากเท่าไหร่ ตอนนี้ก็รู้สึกตกตะลึงมากเท่านั้น!

บุคคลที่ฟ้าประทานมาเช่นนี้ ฮ่องเต้ผู้ยิ่งใหญ่เช่นนี้ มังกรที่ซ่อนเร้นอย่างน่าอัศจรรย์เช่นนี้... กลับถูกเข้าใจผิดคิดว่าเป็นคนไร้ค่า เป็นคนโง่เง่า เป็นคนปัญญาอ่อน เป็นขันที... แสดงให้เห็นว่าสายตาของพวกเขามันแย่แค่ไหน ที่สำคัญที่สุดคือจูอู๋หยางซ่อนเร้นได้ดีแค่ไหน

แท้จริงแล้วภายนอกดูเหมือนเมืองที่ตั้งอยู่ท่ามกลางหุบเขา อันตรายราวกับขุนเขา แต่ภายในใจกว้างขวางราวมหาสมุทร!

โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากที่ขึ้นเป็นฮ่องเต้คนใหม่ของแคว้นจิ่วเจาแล้ว จูอู๋หยางไม่ได้ฆ่าล้างโคตรศัตรูในอดีต จิตใจที่กว้างขวางเช่นนี้ ทำให้ผู้คนต่างชื่นชม

สิ่งที่พวกเขาไม่รู้ก็คือ ก่อนหน้านี้จูอู๋หยางได้แก้แค้นไปหมดแล้ว แถมยังแก้แค้นเป็นสองเท่า หรือแม้แต่หลายเท่าตัว ด้วยเหตุนี้ เมื่อคนเหล่านี้มาที่ตำหนักองค์รัชทายาทเพื่อขอขมา จูอู๋หยางจึงยอมไว้ชีวิต

ถ้าไม่ใช่แบบนี้ จูอู๋หยางจะเป็นคนใจดีได้อย่างไร!

เรื่องแบบตาต่อตาฟันต่อฟัน จูอู๋หยางถนัดที่สุดแล้ว

ส่วนเรื่องการเป็นคนดี ใครอยากทำก็ทำไป จูอู๋หยางไม่ทำเด็ดขาด

แต่ขุนนางและเศรษฐี ฑูตจากประเทศต่างๆ ที่มาร่วมเป็นสักขีพยานต่างไม่รู้เรื่องนี้ จึงทำให้จูอู๋หยางได้รับเสียงชื่นชมไปเต็มๆ

ไม่มีใครคิดว่าเรื่องราวต่างๆ ที่เกิดขึ้นในวังหลวงก่อนหน้านี้ เป็นฝีมือของจูอู๋หยาง พวกเขาต่างก็โทษว่าเป็นฝีมือของฮ่องเต้จูเจินอู่ เพราะมีเพียงฮ่องเต้จูเจินอู่ที่เสียสติเท่านั้น ที่จะทำเรื่องไร้สาระน่าขันเช่นนี้

คนปกติที่ไหนจะยอมเสี่ยงอันตรายทำเรื่องที่เหนื่อยเปล่าแบบนี้

ถ้าจูอู๋หยางไม่มีระบบโกงติดตัว เพื่อที่จะเพิ่มเลเวลให้เร็วขึ้น จูอู๋หยางคงไม่เสี่ยงทำเรื่องซุกซนแบบนี้ เขาไม่ใช่เด็กเล็กๆ สักหน่อย จะมาวาดรูปผี ถักเปีย หรือโกนหัวให้คนอื่นเล่นๆ

พูดถึงเรื่องนี้ ก็อดไม่ได้ที่จะพูดถึงพิธีราชาภิเษกครั้งนี้ เพื่อปกปิดความแปลกประหลาดของตัวเอง ขุนนางของแคว้นจิ่วเจาหลายคนจึงสวมหมวก สวมงอบ หรือไม่ก็เปลี่ยนทรงผมใหม่... ทำให้ฑูตจากประเทศต่างๆ ที่มาร่วมงานต่างพากันมองด้วยความแปลกใจ คิดในใจว่าขุนนางของแคว้นจิ่วเจานี่ช่างน่าสนใจเสียจริง

ฮ่องเต้จูเจินอู่คนนั้นคงจะบ้าไปแล้ว ถึงได้ทำเรื่องแบบนี้กับขุนนางของตัวเอง สมองคงจะไปหมดแล้ว แถมยังลามไปถึงนางสนมในวังหลังด้วย นี่มันเกินไปแล้ว

ฑูตจากประเทศต่างๆ ก็อดสงสัยไม่ได้ ฮ่องเต้จูเจินอู่คงเบื่อหญิงสาวธรรมดาๆ แล้ว ถึงได้วาดรูปผี ถักเปีย และโกนหัวให้พวกเธอ... อยากลองอะไรแปลกๆ บ้าง

ช่างน่าเบื่อจริงๆ!

เนื่องจากจูอู๋หยางไม่ได้ลงมือหนัก องครักษ์เสื้อแพร ทหารองครักษ์ และผู้อาวุโสราชวงศ์ส่วนใหญ่จึงหายดีแล้ว ตอนนี้พวกเขาจึงสามารถรักษาความสงบเรียบร้อยภายในวังหลวง ป้องกันไม่ให้เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้น

จูอู๋หยางก้าวเดินบนพรมสีแดงทอง มุ่งหน้าไปยังบัลลังก์มังกรในตำหนักหลัก ท่ามกลางผู้คนที่รายล้อม

เสียงตะโกน “ขอทรงพระเจริญ!” ดังกึกก้องไปทั่ว ขุนนางและผู้มีอำนาจต่างก้มลงกราบ

“ถวายบังคมฝ่าบาท ขอทรงพระเจริญหมื่นปี หมื่นๆ ปี!”

เสียงดังราวกับฟ้าผ่า ดังก้องไปทั่วเมืองหลวง นอกกำแพงวัง ประชาชนและขุนนางชั้นผู้น้อย... ต่างก็คุกเข่าลง โค้งคำนับจูอู๋หยางด้วยความเคารพ “ขอถวายพระพรให้องค์ฮ่องเต้ทรงพระเจริญหมื่นปี หมื่นๆ ปี!”

ในชั่วพริบตา ประชาชนกว่าแสนคนต่างพากันคุกเข่าลง แม้แต่ฑูตจากประเทศต่างๆ ที่มาร่วมงาน ต่างก็โค้งคำนับ แสดงความเคารพอย่างชัดเจน แม้จะไม่ได้คุกเข่าลงก็ตาม

“ยินดีด้วยที่โฮสต์ได้ขึ้นครองราชย์เป็นครั้งแรก คุณได้รับหินทะลวงขีดจำกัด 20 ก้อน...”

“ยินดีด้วยที่โฮสต์ได้รับการคารวะจากประชาชนนับแสนเป็นครั้งแรก คุณได้รับหินทะลวงขีดจำกัด 10 ก้อน...”

“ยินดีด้วยที่โฮสต์ได้เข้าประสาทตำหนักเฉียนชิงเป็นครั้งแรก คุณได้รับหินทะลวงขีดจำกัด 5 ก้อน...”

...

ท่ามกลางเสียง “ขอทรงพระเจริญ!” จูอู๋หยางก็รู้สึกแปลกๆ การเป็นฮ่องเต้ในโลกมนุษย์ยังมีบารมีและอำนาจเช่นนี้ แล้วถ้าในอนาคตเขาได้เป็นฮ่องเต้ในโลกแห่งการบ่มเพาะล่ะ?

เหล่าเซียนนับล้านคารวะเขา อาณาจักรของมนุษย์นับหมื่นเป็นเมืองขึ้น การกระทำทุกอย่างของเขาล้วยแต่จะได้รับหินทะลวงขีดจำกัดจำนวนมหาศาล นางฟ้ามากมายต่างรอคอยเขา... หรืออาจจะได้รับสิ่งที่ดีกว่าและยิ่งใหญ่กว่านี้!

ช่างน่าอิจฉาจริงๆ...

(ต่อไปถ้าเป็น เซียน จะเปลี่ยนเป็น จักรพรรดิเซียน แล้ว ไม่ใช่ ฮ่องเต้)