"สู้ๆ เจินซู สู้ๆ! แชมป์วิ่งพันลี้ในครั้งนี้ต้องเป็นของคุณแน่ๆ!"

"ผู้อาวุโสสาม ใช้แรงอีกหน่อย การแข่งขันชักเย่อในวันนี้ขึ้นอยู่กับพวกคุณ เป็นเซียนสร้างรากฐานขั้นสมบูรณ์แล้ว คุณต้องออกแรงอีกหน่อย!"

"ท่วงท่ากายกรรมของเซียนหญิงชิงหวนช่างงดงามราวกับนางฟ้าจุติ"

"จู๋ชิงเฟิง เจ้าเล่นบอลเบาๆ หน่อยได้ไหม พวกเรากำลังเล่นทักษะ ไม่ใช่กำลัง เจ้ากำลังจะทุบยอดเขานี้พังอยู่แล้ว"

...

ครึ่งเดือนหลังจากการล่มสลายของสำนักกู่ตู้เหมิน สำนักไป๋ตู้เหมินที่ได้รับมรดกของสำนักกู่ตู้เหมินมาครอบครอง ก็ได้จัดการแข่งขันกีฬาไป๋ตู้เหมินเกมส์ครั้งแรกขึ้น

แน่นอนว่าผู้ที่อยู่เบื้องหลังการแข่งขันกีฬาไป๋ตู้เหมินเกมส์นี้ก็คือจูอู๋หยาง เพื่อที่จะได้รับหินทะลวงขีดจำกัดให้มากขึ้น จูอู๋หยางจึงไม่สนใจหน้าอินทร์หน้าพรหม แม้แต่กีฬาโอลิมปิกบนโลก เขาก็ยังเอามาไว้ที่สำนักไป๋ตู้เหมิน

แน่นอนว่าเนื่องจากเซียนมีพลังมากเกินไป จูอู๋หยางจึงได้ปรับเปลี่ยนกีฬาโอลิมปิกเล็กน้อย การแข่งขันวิ่งร้อยเมตรถูกยกเลิกไป เพราะเซียนวิ่งเร็วเกินไป ร้อยเมตรไม่สามารถตัดสินผลแพ้ชนะได้ ดังนั้นจึงเริ่มต้นที่พันลี้

การแข่งขันชักเย่อก็แบ่งออกเป็นระดับและเพศที่แตกต่างกัน มิฉะนั้น การปล่อยให้เซียนฝึกลมปราณมาแข่งชักเย่อกับเซียนสร้างรากฐาน คงไม่ต่างอะไรกับการส่งพวกเขาไปตาย

ส่วนยิมนาสติก แบดมินตัน ว่ายน้ำ และอื่นๆ จูอู๋หยางก็ได้ทำการแก้ไขให้เหมาะสม แต่ถึงอย่างไรก็เป็นการแข่งขันกีฬาระหว่างเซียนครั้งแรก จึงยังมีข้อบกพร่องอยู่มากมาย

แม้จะมีข้อบกพร่อง แต่ก็ยังสามารถนำหินทะลวงขีดจำกัดมาให้จูอู๋หยางได้มากมาย ซึ่งเพียงพอแล้วสำหรับเขา

แน่นอนว่าเหล่าเซียนของสำนักไป๋ตู้เหมินไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นกับเรื่องนี้มากนัก แต่ภายใต้การนำของจูอู๋หยาง พวกเขาเพิ่งจะเอาชนะศัตรูคู่อาฆาตอย่างสำนักกู่ตู้เหมินได้ ชื่อเสียงของจูอู๋หยางจึงอยู่บนจุดสูงสุด

ในสถานการณ์เช่นนี้ การจัดการแข่งขันกีฬาไป๋ตู้เหมินเกมส์ถือเป็นเรื่องเล็กน้อย แม้แต่การจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่เกี่ยวข้องกับสิบกว่าราชวงศ์เบื้องล่างก็ไม่มีปัญหา

ใช่แล้ว เพื่อที่จะได้รับหินทะลวงขีดจำกัดให้มากขึ้น จูอู๋หยางได้สั่งให้สิบแปดราชวงศ์ที่อยู่ภายใต้การปกครองของสำนักไป๋ตู้เหมินเริ่มเตรียมการจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกแล้ว พื้นที่ของราชวงศ์เหล่านี้รวมกันแล้วไม่เล็กไปกว่าโลกเลย แม้แต่จะใหญ่กว่าด้วยซ้ำ การจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกจึงไม่ใช่เรื่องยาก

แน่นอนว่าเนื่องจากชื่อ "โอลิมปิก" ฟังดูแปลกๆ ราชวงศ์ต่างๆ จึงชอบเรียกมันว่า "จูอู๋หยางเกมส์" หรือเรียกสั้นๆ ว่า "จูเกมส์"

ตามกฎที่จูอู๋หยางกำหนดไว้ จูเกมส์เป็นมหกรรมกีฬาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของสิบแปดราชวงศ์ที่อยู่ภายใต้การปกครองของสำนักไป๋ตู้เหมิน จัดขึ้นทุกๆ สี่ปี ระยะเวลาไม่เกินสิบหกวัน เป็นมหกรรมกีฬาที่มีอิทธิพลมากที่สุดของสิบแปดราชวงศ์

จูเกมส์ยังแบ่งออกเป็น จูเกมส์ฤดูร้อน จูพาราลิมปิกเกมส์ฤดูร้อน จูเกมส์ฤดูหนาว จูพาราลิมปิกเกมส์ฤดูหนาว จูยูธโอลิมปิกเกมส์ฤดูร้อน จูยูธโอลิมปิกเกมส์ฤดูหนาว... โดยสรุปแล้ว กฎเกณฑ์จะเหมือนกับกีฬาโอลิมปิกบนโลก เพียงแต่มีการปรับเปลี่ยนรายการแข่งขันเท่านั้น

ท้ายที่สุดแล้ว แม้ว่าสิบแปดราชวงศ์ที่อยู่ภายใต้การปกครองของสำนักไป๋ตู้เหมินจะเป็นโลกมนุษย์ธรรมดา แต่ก็ยังมีนักสู้ที่มีพลังแข็งแกร่ง หากไม่แก้ไขกฎ ก็คงไม่สามารถเล่นได้

ยิ่งไปกว่านั้น การแข่งขันจูเกมส์นี้ยังเป็นโอกาสที่ดีที่สิบแปดราชวงศ์จะได้แลกเปลี่ยนวัฒนธรรมซึ่งกันและกัน แข่งขันทักษะกีฬา และส่งเสริมให้นักสู้ทุกคนฝึกฝนร่วมกัน ถือได้ว่ามีประโยชน์ในเชิงบวกมากมาย

หากไม่มีอะไรผิดพลาด ก่อนที่จูอู๋หยางจะออกจากสำนักไป๋ตู้เหมิน การแข่งขันจูเกมส์ครั้งแรกก็น่าจะเริ่มขึ้นได้

แต่ก่อนหน้านั้น จูอู๋หยางขอวอร์มอัพกับการแข่งขันไป๋ตู้เหมินเกมส์นี้ก่อน

"ยินดีด้วย โฮสต์ได้จัดการแข่งขันไป๋ตู้เหมินเกมส์เป็นครั้งแรก คุณได้รับหินทะลวงขีดจำกัด 30,000 ก้อน..."

"ยินดีด้วย โฮสต์ได้กำหนดกฎกติกาของแต่ละรายการในการแข่งขันไป๋ตู้เหมินเกมส์เป็นครั้งแรก คุณได้รับหินทะลวงขีดจำกัด 20,000 ก้อน..."

...

มองดูเหล่าเซียนของสำนักไป๋ตู้เหมินที่กำลังคึกคักกับการแข่งขัน พร้อมกับข้อความแจ้งเตือนจากระบบภารกิจพิเศษ จูอู๋หยางก็ยิ้มอย่างอ่อนโยน ราวกับผู้อาวุโสที่กำลังดูลูกหลานแสดง

โอวหยางหมิงอี้ที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็มองดูเหตุการณ์ทั้งหมดนี้ด้วยสีหน้าชื่นชม

"ตอนแรกข้าไม่ค่อยเข้าใจการกระทำของเจ้าเท่าไหร่ ปล่อยให้เซียนมาแข่งขันแบบนี้มันดูแปลกๆ ไปหน่อย สู้ให้ประลองยุทธ์แบบเดิมๆ ไม่ดีกว่าเหรอ แต่พอมองดูดีๆ แล้ว การแข่งขันแต่ละรายการล้วนมีความหมายลึกซึ้ง"

"วิ่งพันลี้ วิ่งหมื่นลี้ วิ่งแสนลี้... หรือแม้แต่วิ่งมาราธอน ล้วนเป็นประโยชน์ต่อการฝึกฝนความสามารถในการหลบหนีของศิษย์สำนัก การแข่งขันชักเย่อ บาสเก็ตบอล ฟุตบอล... ช่วยฝึกฝนความสามัคคีและการทำงานเป็นทีมของศิษย์ทุกคน แบดมินตัน ปิงปอง... สามารถฝึกฝนทักษะการใช้อาวุธลับและความแม่นยำของวิชาอาคม..."

"สิ่งเหล่านี้สามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการบ่มเพาะได้ ยิ่งไปกว่านั้นยังน่าสนใจ ทำให้ศิษย์ทุกคนเพลิดเพลินไปกับมันโดยไม่รู้ตัว และไม่รู้สึกเบื่อหน่ายกับการบ่มเพาะ"

"นี่สามารถเป็นการแข่งขันระยะยาวของสำนักไป๋ตู้เหมินของเราได้ จัดขึ้นปีละครั้ง ผู้ชนะจะได้รับทรัพยากรและสมบัติล้ำค่า ซึ่งจะทำให้การแข่งขันครั้งนี้น่าสนใจยิ่งขึ้น"

...

มองดูโอวหยางหมิงอี้ที่กำลังชื่นชมไม่หยุด จูอู๋หยางก็รู้สึกงุนงงเล็กน้อย การแข่งขันกีฬาไป๋ตู้เหมินเกมส์นี้มันดีขนาดนั้นเลยเหรอ ทำไมเขามองไม่ออก

ในทางตรงกันข้าม สำหรับจูอู๋หยางแล้ว หากต้องการฝึกฝนทักษะการหลบหนี ก็ไปฝึกฝนวิชาตัวเบาและวิชาเคลื่อนที่ขั้นสูง หากต้องการฝึกฝนความสามารถในการประสานงานเป็นทีม ก็จัดการต่อสู้แบบทีม หากต้องการฝึกฝนทักษะการใช้อาวุธลับและความแม่นยำ ก็ไปยิงนก... มีวิธีที่ดีกว่าการแข่งขันเหล่านี้มากมาย สาเหตุที่เขาทำแบบนี้ก็เพื่อที่จะได้รับหินทะลวงขีดจำกัดเท่านั้น

ยิ่งไปกว่านั้น เพื่อที่จะกระตุ้นให้เซียนของสำนักไป๋ตู้เหมินเข้าร่วมการแข่งขันมากขึ้น จูอู๋หยางจึงได้เตรียมรางวัลมากมาย ดังนั้นเซียนของสำนักไป๋ตู้เหมินเกือบทั้งหมดจึงเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาไป๋ตู้เหมินเกมส์นี้ แม้ว่าทรัพยากรและสมบัติล้ำค่าที่จูอู๋หยางใช้นั้นจะเป็นของผู้เข้าแข่งขันเหล่านี้อยู่แล้วก็ตาม

ในตอนนี้ จูอู๋หยางถือได้ว่าเป็นเซียนที่ร่ำรวยที่สุดในสำนักไป๋ตู้เหมิน แม้แต่โอวหยางหมิงอี้ ผู้อาวุโสสูงสุด ทรัพยากรและสมบัติล้ำค่าที่เขามีก็เทียบไม่ได้กับจูอู๋หยาง การมอบรางวัลและสมบัติล้ำค่าเล็กๆ น้อยๆ จึงไม่ใช่เรื่องใหญ่ และการทำเช่นนี้ก็สามารถทำให้เขาได้รับหินทะลวงขีดจำกัดจำนวนมากเช่นกัน

พูดตามตรง ด้วยชื่อเสียงและบารมีของจูอู๋หยางในสำนักไป๋ตู้เหมิน แม้จะไม่มีรางวัล เซียนส่วนใหญ่ของสำนักไป๋ตู้เหมินก็ยินดีเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาไป๋ตู้เหมินเกมส์ที่จัดขึ้นโดยจูอู๋หยางอยู่แล้ว

ตอนนี้ยังมีรางวัลมากมายขนาดนี้ ไม่ต้องพูดถึงความปรารถนาที่จะเข้าร่วมการแข่งขันเลย

หลังจากที่การแข่งขันกีฬาไป๋ตู้เหมินเกมส์พัฒนาขึ้นแล้ว จูอู๋หยางยังวางแผนที่จะเชิญเซียนจากสำนักอื่นๆ และเซียนอิสระมาร่วมแข่งขัน เพื่อที่จะได้รับหินทะลวงขีดจำกัดให้มากขึ้น และขยายอิทธิพลของสำนักไป๋ตู้เหมินไปในตัว แน่นอนว่าเรื่องนี้ไม่สำคัญเท่าไหร่ สิ่งที่สำคัญที่สุดคือเรื่องของหินทะลวงขีดจำกัด

สำหรับจูอู๋หยางแล้ว การแข่งขันกีฬาไป๋ตู้เหมินเกมส์และจูเกมส์เหล่านี้ไม่จำเป็นต้องจัดต่อไปนานนัก ตราบใดที่สามารถจัดได้อย่างน้อยสามครั้ง ทำให้เขาได้รับหินทะลวงขีดจำกัดได้มากที่สุด หลังจากนั้นจะตายร้ายดียังไงก็ช่างมัน

ทำได้ก็ทำ ทำไม่ได้ก็เลิก!