จูอู๋หยางไม่คิดว่าในสำนักเสือเซียนเล็กๆ แห่งนี้ จะมีวิชาลับที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้ซ่อนอยู่

แม้ว่าจะมีแค่ครึ่งเล่ม และยังใช้ไม่ได้ เป็นเพียงทฤษฎีเท่านั้น

แต่ถึงอย่างนั้น มันก็ไม่ใช่สิ่งที่สำนักเสือเซียนควรจะมี

หากสำนักเสือเซียนสามารถทำให้มันสมบูรณ์ได้ พวกเขาก็จะสามารถก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุด ได้รับทรัพยากรและความมั่งคั่งอย่างมหาศาล

บรรพบุรุษของสำนักเสือเซียนหลายคนเคยพยายามทำเช่นนี้ ในตำราควบคุมจิตมีการอนุมานและความคิดที่สำคัญมากมาย น่าเสียดายที่พวกเขาล้มเหลวทั้งหมด

แต่การที่พวกเขาล้มเหลว ไม่ได้หมายความว่าจูอู๋หยางจะล้มเหลวเช่นกัน

ไม่ใช่เพราะพรสวรรค์และความเข้าใจของจูอู๋หยางน่าอัศจรรย์พูดตามตรง ในโลกแห่งเซียนมีผู้ยิ่งใหญ่ที่มีพรสวรรค์สูงส่งมากมายที่เคยศึกษาเรื่องนี้ น่าเสียดายที่จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีใครสามารถแก้ไขได้

แม้ว่าจูอู๋หยางจะมีรากฐานเต๋าไร้ตำหนิ และพรสวรรค์ที่ไม่มีใครเทียบได้ แต่การที่จะทำเช่นนี้ก็ยากยิ่งกว่าขึ้นสวรรค์

แต่ตอนนี้ เขามีทฤษฎีในตำราควบคุมจิต บวกกับจูอู๋หยางที่เดินทางข้ามเวลามาจากโลก เขาจึงมีความรู้เกี่ยวกับการสืบพันธุ์ของมนุษย์มากกว่าผู้ยิ่งใหญ่หลายคนในโลกแห่งเซียน และมุมมองของเขาก็ไม่เหมือนใคร ไม่สามารถเทียบกับผู้ยิ่งใหญ่เหล่านั้นได้

เทคโนโลยีการตั้งครรภ์ของโลกนั้นก้าวหน้ามาก เหนือกว่าโลกแห่งเซียนที่นี่

ในเมื่อแม้แต่มนุษย์ยุคใหม่บนโลกก็สามารถมีลูกได้อย่างง่ายดายด้วยเทคโนโลยีเช่นนั้น ทำไมไม่ลองนำมารวมกับตำราควบคุมจิต ปรับให้เข้ากับโลกใบนี้ และสร้างวิชาลับที่ไม่เคยมีมาก่อนในเส้นทางเซียน

เมื่อคิดได้ดังนั้น จูอู๋หยางก็ลืมเรื่องการหาหินทะลวงขีดจำกัดไปชั่วขณะ เขาเริ่มทำความเข้าใจและหลอมรวมวิธีการสืบพันธุ์ของทั้งสองโลกอย่างเต็มที่ วางแผนที่จะสร้างวิชาลับที่ยิ่งใหญ่นี้ขึ้นมาก่อน

ท้ายที่สุดแล้ว หากจูอู๋หยางสามารถสร้างวิชาลับนี้ขึ้นมาได้ ในอนาคตเขาจะต้องได้รับโอกาสและโชคลาภอย่างมหาศาลจากวิชาลับนี้

ผู้ยิ่งใหญ่บางคนที่ไม่มีลูก ยอมเสียเงินทองครึ่งหนึ่ง เพียงเพื่อที่จะมีลูก

เมื่อคิดได้ดังนั้น จูอู๋หยางก็รู้สึกฮึกเหิม เขาจดจ่ออยู่กับเรื่องนี้โดยไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน

ในขณะเดียวกัน เรื่องที่ตาแก่เลือดเดือดสังหารหมู่คนในสำนักเสือเซียนก็แพร่กระจายไปทั่วดินแดนรัศมีหลายหมื่นลี้ สำนักเซียนทุกแห่งจึงได้รู้ว่าทำไมตาแก่เลือดเดือดถึงได้สังหารหมู่คนในหอคอยนกกระเรียนขาวและสำนักเสือเซียน ที่แท้เขากำลังผดุงความยุติธรรม

เซียนที่มือเปื้อนเลือดของผู้บริสุทธิ์ ล้วนเป็นเป้าหมายของตาแก่เลือดเดือด

ในทันที สำนักเซียนทุกแห่งต่างหวาดกลัว เพราะในสำนักเซียนต่างๆ เซียนจำนวนมากล้วนเคยฆ่าคนบริสุทธิ์

ตาแก่เลือดเดือดแข็งแกร่งมาก และฆ่าคนโดยไม่สนใจเหตุผล พวกเขาจะไม่กลัวได้อย่างไร

ใช่ ในสายตาของสำนักเซียนเหล่านี้ การกระทำของตาแก่เลือดเดือดไร้เหตุผลจริงๆ

พวกเขาหลายคนแค่ฆ่าคนธรรมดาที่อ่อนแอไม่กี่คน ไม่เห็นจำเป็นต้องฆ่าเซียนเพราะเรื่องนี้

ชีวิตของเซียนกับชีวิตของคนธรรมดาเทียบกันได้หรือ?

แม้แต่คนธรรมดาหนึ่งพันหรือหนึ่งหมื่นคน ก็ยังไม่สำคัญเท่าเซียนฝึกลมปราณขั้นที่หนึ่งคนเดียว การกระทำของจูอู๋หยางเป็นการสังหารหมู่โดยไร้เหตุผล

โลกแห่งเซียนเดือดดาล สำนักเซียนกว่าสิบแห่งต่างก็ส่งเซียนออกไป จัดตั้งทีมสังหารเลือด ต้องการร่วมมือกันฆ่าตาแก่เลือดเดือด เพื่อป้องกันไม่ให้เขาสังหารหมู่คนในสำนักเซียน มิฉะนั้น ใครจะรู้ว่าสำนักเซียนใดจะเป็นเป้าหมายต่อไปของเขา

น่าเสียดายที่ตอนนี้ จูอู๋หยางได้ซ่อนตัวเพื่อทำความเข้าใจตำราควบคุมจิต แม้ว่าทีมสังหารเลือดจะค้นหาไปทั่วดินแดนรัศมีหลายหมื่นลี้ ก็ไม่พบร่องรอยของเขา

การทำความเข้าใจครั้งนี้ กินเวลาประมาณหนึ่งเดือน จูอู๋หยางได้รวมทฤษฎีในตำราควบคุมจิตกับวิธีการตั้งครรภ์ของโลกเข้าด้วยกันอย่างมีประสิทธิภาพ และสร้างวิชาลับที่ยิ่งใหญ่ที่ไม่มีระดับขึ้นมา

วิชาอสุจิ!

วิชาอสุจิ สามารถยับยั้งและลดทอนความแข็งแกร่งของอสุจิ ทำให้ผู้หญิงที่มีพลังต่ำกว่าเขาก็สามารถรับอสุจิได้ และเนื่องจากอสุจิถูกทำให้ความแข็งแกร่งลดลงแล้ว จึงไม่ถูกสวรรค์อิจฉา

แน่นอนว่า ลูกที่เกิดมาจะมีพรสวรรค์ด้อยกว่าเซียนชาย หากลดทอนความแข็งแกร่งมากเกินไป ลูกที่เกิดมาก็อาจจะอ่อนแอ

แต่สำหรับเซียนที่ไม่มีลูก ปัญหาเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้ไม่ใช่ปัญหาเลย

สิ่งที่จูอู๋หยางต้องทำต่อไป ก็คือการทดสอบประสิทธิภาพของวิชาอสุจิ และในดินแดนแห่งนี้ จะมีที่ไหนดีไปกว่าแคว้นจิ่วเจา

ในเวลานี้ แคว้นจิ่วเจาได้ผนวกอาณาจักรต่างๆ ของสำนักกู่ตู้ภายใต้การอนุญาตโดยปริยายของจูอู๋หยาง กลายเป็นหนึ่งในอาณาจักรที่ใหญ่ที่สุดในดินแดนรัศมีหลายหมื่นลี้ มีอาณาเขตกว้างใหญ่ เทียบเท่ากับโลกหนึ่งในสิบ

ผู้หญิงของจูอู๋หยางได้กลายเป็นฮองเฮาของแคว้นจิ่วเจา ทุกคนได้รับการแต่งตั้งเป็นพระมเหสี ครอบครองอาณาเขตกว่าครึ่งหนึ่งของแคว้นจิ่วเจา

พวกเธอได้ลิ้มรสความมั่งคั่งและเกียรติยศ ถือว่าคุ้มค่ากับความรักในคืนนั้น น่าเสียดายที่ผู้หญิงเหล่านี้ไม่มีลูก

ตอนนี้ เขาได้สร้างวิชาอสุจิขึ้นมาแล้ว และจูอู๋หยางก็กำลังจะเดินทางไกล เขาจึงควรให้สิ่งที่ผู้หญิงเหล่านี้ห่วงใย ถือว่าไม่เสียแรงที่เคยเป็นสามีภรรยากัน

แม้ว่าในอนาคต จูอู๋หยางจะโชคร้ายและตายไปข้างนอก ก็ยังมีลูกคอยอยู่เป็นเพื่อนพวกเธอ จะได้ไม่เหงาเกินไป

เมื่อคิดได้ดังนั้น จูอู๋หยางก็ไม่ลังเลอีกต่อไป เขามุ่งหน้าไปยังแคว้นจิ่วเจา และพบกับผู้หญิงที่จากกันไปหลายเดือนอีกครั้ง

ไม่ต้องพูดถึงเรื่องความรัก จูอู๋หยางส่งข่าวไปยังสำนักไป๋ตู้เหมิน จากนั้นก็พักอยู่ในแคว้นจิ่วเจาชั่วคราว

จูอู๋หยางสร้างวังเอ๋อฝางขึ้นมาสำหรับตัวเอง กินพื้นที่ร้อยลี้ พาผู้หญิงของเขาไปใช้ชีวิตอย่างมีความสุขในนั้น และทดลองวิชาอสุจิไปพร้อมๆ กัน

สามเดือนต่อมา ในที่สุดก็มีผู้หญิงคนแรกตั้งครรภ์ เธอคือหลิวหรูซื่อ แต่ลูกในท้องของเธอค่อนข้างอ่อนแอ น่าจะไม่มีรากวิญญาณเซียน แต่พรสวรรค์ด้านวิทยายุทธ์ไม่เลว

นี่หมายความว่าวิชาอสุจิของจูอู๋หยางได้ผล เขาได้สร้างวิชาลับที่ไม่เคยมีมาก่อนในโลกแห่งเซียนขึ้นมาแล้ว

สามเดือนครึ่งต่อมา ซ่งชิงเหยียนตั้งครรภ์ ครั้งนี้ แม้ว่าพรสวรรค์ของลูกในท้องของเธอจะด้อยกว่าจูอู๋หยางมาก แต่เขาก็มีรากวิญญาณเซียน และไม่เลวร้ายนัก ดีกว่าเซียนทั่วไปมาก

วิชาอสุจิของจูอู๋หยางได้รับการปรับปรุงให้สมบูรณ์ยิ่งขึ้น ทำให้เขามีความสุขมาก

จากนั้นก็เป็นคนที่สอง คนที่สาม คนที่สี่... ไปจนถึงหนึ่งพันแปดสิบคน!

ดูเหมือนว่าจะไม่ตรงกับจำนวนผู้หญิงของจูอู๋หยาง จริงๆ แล้ว ตอนนี้จูอู๋หยางมีนางสนมมากมายขนาดนี้

ผู้หญิงสวยๆ ในโลกมนุษย์มีมากมายเหลือเกิน พวกเธอต่างก็แย่งกันเป็นนางสนมของจูอู๋หยาง อยากจะเป็นคนข้างกายของประมุขสำนักเซียน แม้แต่จะเป็นสาวใช้น้อยๆ ก็ยอม

จูอู๋หยางเป็นผู้ชาย ไม่ใช่สุภาพบุรุษ เขาจะต้านทานเสน่ห์ของหญิงงามได้อย่างไร เมื่อเผชิญหน้ากับหญิงงามมากมายขนาดนี้ การที่เขาจะตกหลุมรักก็เป็นเรื่องปกติ

แต่จำนวนครั้งที่เขาตกหลุมรัก...