“ยินดีด้วยที่โฮสต์ยืนยันการมีอยู่ของผู้ฝึกตนเป็นครั้งแรกในชีวิต ได้รับ 30 ล้านจุดทะลวงขีดจำกัด...”

ถ้อยคำหลังจากนั้นจูอู๋หยางไม่ได้ตั้งใจฟังอีกต่อไป ในหัวสมองราวกับมีระเบิดนับพันนับหมื่นลูกระเบิดตูมตาม ทำให้เขารู้สึกเสียวซ่านไปทั้งศีรษะ

ที่แท้ในโลกใบนี้มีผู้ฝึกตนอยู่จริง ๆ!

ก่อนหน้านี้ถึงแม้ว่าจะเคยอ่านบันทึกเก่าแก่มามากมาย มีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับวิถีแห่งเต๋าอยู่บ้าง แต่สำหรับการมีอยู่ของผู้ฝึกตน จูอู๋หยางก็ยังไม่กล้ายืนยัน

ทว่าในเวลานี้ คำพูดที่ได้ยินจากปากของจูหลี่ปัวกับจางหมิงลี่แม่ลูก กลับทำให้จูอู๋หยางมั่นใจในเรื่องนี้ วิถีแห่งเต๋าหาใช่ภาพลวงตา โลกใบนี้มีวิถีแห่งเต๋าอยู่จริง

จุดสูงสุดของวิถีมารคือวิถีแห่งเซียน วิถีแห่งเต๋าคือพลังที่อยู่เหนือสุดของโลกใบนี้!

คำแจ้งเตือนของระบบโอกาสพิเศษยิ่งทำให้จูอู๋หยางมั่นใจในคำตอบในใจ ทวีปตงหยวนมีวิถีแห่งเต๋า มีเซียน... และอยู่เคียงข้างจูอู๋หยาง

รอจนกระทั่งจูอู๋หยางดูดซับจุดทะลวงขีดจำกัดระลอกนี้เสร็จสิ้น บทสนทนาของจางหมิงลี่กับจูหลี่ปัวแม่ลูกก็ยังคงดำเนินต่อไป ทั้งสองคนต่างถอนหายใจด้วยความสิ้นหวัง

“ในเมื่อพี่สาวของเจ้าไร้ซึ่งอนาคต ฮ่องเต้จูเจินอู่ก็ไม่ใส่ใจอีกต่อไป เช่นนั้นเจ้าก็ลองเลียนแบบองค์หญิงสิบสี่จูจวิ้น แกล้งทำเป็นสมองได้รับความกระทบกระเทือนดูสิ” จางหมิงลี่เสนอความคิดเห็น

จูหลี่ปัวยิ้มเยาะ “หลังจากจูจวิ้นก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีใครเคยใช้วิธีนี้ น่าเสียดายที่ไม่มีใครทำสำเร็จ ไม่ถูกฮ่องเต้จับได้แล้วฆ่าทิ้ง ก็ต้องใช้ความพยายามมากเกินไปจนกลายเป็นบ้า... ท่านคิดว่าข้าทำแบบนี้แล้วจะมีประโยชน์หรือ”

“นี่...” จางหมิงลี่ขมวดคิ้ว “ถ้าไม่ได้ผลก็ทำลายพลังส่วนหนึ่งไป หรือไม่ก็ทำลายเส้นลมปราณสองสามเส้น ลดความสงสัยของฮ่องเต้ลง ตายดีกว่ามีชีวิตอยู่อย่างทรมาน”

จูหลี่ปัวส่ายหน้า “จูอู๋หยางไอ้ขยะไร้น้ำยานั่นใช้ได้ แต่ข้าใช้ไม่ได้ ฮ่องเต้ไม่มีทางปล่อยข้าไปเพราะเรื่องนี้แน่”

“เช่นนั้นก็คงไม่... เหมือนกับไอ้ขยะจูอู๋หยางนั่น กลายเป็นขันทีไปหรอกนะ” จางหมิงลี่พูดอย่างขุ่นเคือง

ต่อให้แม่ลูกคู่นี้ใจโหดเหี้ยม มีแผนการร้ายกาจมากมาย แต่เผชิญหน้ากับฮ่องเต้จูเจินอู่ที่สติไม่สมประกอบ ก็ยังรู้สึกจนปัญญา

จูหลี่ปัวกล่าว “จูอู๋หยางนั่นไม่ใช่ว่าอยากกลายเป็นขันทีด้วยตัวเอง ได้ยินมาว่าน่าจะเป็นเพราะตอนทำลายเส้นลมปราณตัวเอง เผลอทำร้ายเส้นชีพจรสำคัญเข้า จึงกลายเป็นขันที ช่างเป็นไอ้โง่ที่ทำให้คนขำไม่ออกจริง ๆ”

“จูอู๋หยางนั่นโง่จริง ๆ ถ้าไม่ใช่เพราะเขาทำตัวฉลาด ตอนนี้พวกเราก็คงไม่ลำบากใจเช่นนี้” จางหมิงลี่เองก็เกลียดชังจูอู๋หยางไม่น้อย “ลูกเอ๋ยเจ้าก็โชคร้าย ดันมีน้องชายแบบนี้ แม้แต่โล่กำบังก็ยังทำไม่ได้เรื่อง สมควรแล้วที่เป็นขันที ต่อไปก็คงสิ้นซากไม่มีทายาท”

...

“ยินดีด้วยที่โฮสต์แอบได้ยินจางหมิงลี่กับจูหลี่ปัวด่าทอตัวเองเป็นครั้งแรกในชีวิต ได้รับ 3 ล้านจุดทะลวงขีดจำกัด...”

แม่ลูกทั้งสองเยาะเย้ยถากถางจูอู๋หยางอีกชุดใหญ่ เห็นว่าท้องฟ้ามืดแล้ว จึงค่อยลาจากกัน

จางหมิงลี่อยู่ภายใต้การคุ้มกันขององครักษ์ขอบเขตเซียน มุ่งหน้าไปยังตำหนักลี่ซิ่วที่อยู่ไม่ไกล ส่วนจูหลี่ปัวก็เข้าไปฝึกฝนในห้องลับ

จูอู๋หยางที่สีหน้าไม่สู้ดีครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็มุ่งหน้าไปยังห้องลับของจูหลี่ปัวโดยตรง ความแข็งแกร่งของจูหลี่ปัวแค่ขอบเขตหลอมเส้นลมปราณขั้นที่สาม จะมีปัญญาตรวจจับการมีอยู่ของเขาได้อย่างไร ถูกจูอู๋หยางเข้าใกล้ได้อย่างง่ายดาย

เคล็ดวิชาทะเลไร้ขอบเขตเส้นเล็กเส้นน้อยแทรกซึมเข้าไปในร่างกายของจูหลี่ปัวเเบบไม่มีเสียง มุ่งตรงไปยังไตของจูหลี่ปัว วนเวียนอยู่ภายในไต

ผ่านไปหลายชั่วยาม เคล็ดวิชาทะเลไร้ขอบเขตที่ซ่อนเร้นอย่างยิ่งยวดเหล่านี้ก็จะทำลายไตและเส้นชีพจรสำคัญของจูหลี่ปัว ช่วยให้จูหลี่ปัวแปลงเพศโดยไม่เจ็บปวด

พรุ่งนี้องค์ชายแปดจูหลี่ปัวก็จะกลายเป็นองค์หญิงแปดจูหลี่ปัว ในเมื่อจางหมิงลี่กับจูหลี่ปัวแม่ลูกเยาะเย้ยถากถางว่าจูอู๋หยางเป็นขันที จูอู๋หยางอยากจะรู้จริง ๆ ว่าตอนที่จูหลี่ปัวกลายเป็นขันที แม่ลูกใจร้ายคู่นี้จะมีสีหน้าอย่างไร

จูหลี่ปัวไม่ได้สังเกตเห็นการแทรกซึมและสิ่งที่จูอู๋หยางทำกับเขาเลยแม้แต่น้อย รอจนกระทั่งพรุ่งนี้เมื่อภารกิจของเคล็ดวิชาทะเลไร้ขอบเขตเสร็จสิ้น มันก็จะสลายไปอย่างเงียบเชียบ ไม่มีใครค้นพบ นี่ก็เป็นคุณสมบัติการซ่อนเร้นอย่างหนึ่งของเคล็ดวิชาทะเลไร้ขอบเขต

ต่อให้เป็นฮ่องเต้จูเจินอู่ ก็ไม่อาจค้นพบได้

หลังจากจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว จูอู๋หยางก็มุ่งหน้าไปยังตำหนักลี่ซิ่วที่อยู่ไม่ไกล

“ยินดีด้วยที่โฮสต์แอบเข้าไปในตำหนักไท่อันของจูหลี่ปัวเป็นครั้งแรกในชีวิต ได้รับ 5 ล้านจุดทะลวงขีดจำกัด...”

“ยินดีด้วยที่โฮสต์แอบวางแผนเล่นงานจูหลี่ปัวเป็นครั้งแรกในชีวิต ได้รับ 30 ล้านจุดทะลวงขีดจำกัด...”

...

บริเวณโดยรอบตำหนักลี่ซิ่วก็มีค่ายกลป้องกัน องครักษ์ขอบเขตเซียนซ่อนตัวอยู่ในจุดต่าง ๆ ของค่ายกล คุ้มกันความปลอดภัยให้กับจางหมิงลี่

ในฐานะที่เป็นสนมคนโปรดของฮ่องเต้จูเจินอู่ และมีครอบครัวเป็นขุนนางสำคัญในราชสำนัก จางหมิงลี่จึงมีสถานะและตำแหน่งที่สูงในวังหลวง

ทว่าเรื่องนี้สำหรับจูอู๋หยางแล้วไม่นับว่าเป็นอะไรเลย ใช้เวลาเพียงไม่กี่นาที จูอู๋หยางก็แอบเข้าไปในตำหนักลี่ซิ่วได้อย่างราบรื่น มาถึงห้องนอนของจางหมิงลี่

ตอนนี้จางหมิงลี่หลับไปแล้ว นอนอย่างสงบอยู่บนเตียงไม้แกะสลักขนาดใหญ่ สวมใส่เสื้อผ้าผ้าแพรเนื้อดีตัวจิ๋ว คิ้วเรียวขมวดเล็กน้อย ราวกับว่าในฝันก็ยังคงเป็นห่วงจูหลี่ปัวลูกชายของนาง

นางงดงามเป็นอย่างยิ่ง ถ้าอยู่บนโลกใบนั้นอย่างน้อย ๆ ก็เป็นหญิงงามระดับ 98 คะแนนขึ้นไป ค่อนข้างคล้ายกับดาราสาวหม่าซูบนโลก ทว่างดงามกว่าหม่าซูถึงสิบเท่า

ถึงแม้ว่าจะอายุสี่สิบกว่าปีแล้ว ก็ยังคงงดงามสะคราญ การได้รับความโปรดปรานจากฮ่องเต้จูเจินอู่นั้นไม่ธรรมดา

ความแข็งแกร่งของจางหมิงลี่ก็ไม่เลว ภายใต้ความช่วยเหลือของสมุนไพรและสมบัติล้ำค่ามากมาย นางทะลวงขีดจำกัดไปถึงขอบเขตหลอมเส้นลมปราณขั้นที่ห้าแล้ว แข็งแกร่งกว่าจูหลี่ปัวเสียอีก ทว่าต่อหน้าจูอู๋หยางแล้ว นางก็เป็นแค่ลูกไก่ตัวน้อย ๆ ตัวหนึ่งเท่านั้น

จูอู๋หยางต่อยนางสลบไปหมัดหนึ่ง ลากนางเข้าไปในห้องลับที่อยู่ในห้องนอน จากนั้นก็ตบหน้านางสองสามทีปลุกให้นางตื่นขึ้นมา

“เจ้า...เจ้าเป็นใคร เจ้าต้องการทำอะไร” มองดูจูอู๋หยางที่สวมชุดดำทั้งตัวอยู่ตรงหน้า จางหมิงลี่ที่เพิ่งตื่นขึ้นมามีสีหน้าหวาดกลัว “ข้าคือพระสนมลี่แห่งแคว้นจิ่วเจา สนมคนโปรดของฮ่องเต้ ถ้าเจ้ากล้าทำอะไรข้า ฮ่องเต้ไม่มีทางไว้ชีวิตเจ้าแน่”

จูอู๋หยางตบหน้านางไปทีหนึ่ง “ข้าถาม เจ้าตอบ ไม่พูดหรือพูดโกหก ตัดนิ้วทิ้งหนึ่งนิ้ว”

“เจ้า...เจ้า...” จางหมิงลี่พูดไม่ออก

จูอู๋หยางถามตรง ๆ ว่า “เจ้าชื่ออะไร”

“เอ่อ...” ใบหน้าสวยของจางหมิงลี่ซีดเผือด “เจ้าเป็นใครกันแน่ ที่นี่คือวังหลวงของแคว้นจิ่วเจา...”

“ฉัวะ...”

แสงดาบวาบผ่าน นิ้วของจางหมิงลี่หลุดออกไปหนึ่งนิ้ว

“กรี๊ดด...” จางหมิงลี่กรีดร้องออกมา ไม่คิดเลยว่าจูอู๋หยางจะกล้าลงมือโหดเหี้ยมกับนางเช่นนี้ นางคือพระสนมลี่แห่งแคว้นจิ่วเจา สนมคนโปรดคนหนึ่งของฮ่องเต้จูเจินอู่

ทว่าจางหมิงลี่ไม่รู้ สิ่งที่จูอู๋หยางจะทำกับนางต่อไปนั้นจะยิ่งเลวร้ายกว่านี้ หรือแม้กระทั่งถ้าจางหมิงลี่ยืนกรานไม่พูด จูอู๋หยางจะฆ่านางทิ้งตรงนั้นเลย

เพียงแต่เห็นได้ชัดว่าจางหมิงลี่ไม่ใช่คนใจแข็งเช่นนั้น อย่าว่าแต่ฆ่านางเลย ต่อให้จูอู๋หยางแค่ต้องการทำให้พิการ นางก็จะยอมแต่โดยดี จากนั้นก็ปล่อยให้จูอู๋หยางลงโทษ ทำอะไรก็ได้