หากซุนจ้านเฉียงเอ่ยปากเพียงแค่ว่า พี่น้องทั้งเจ็ดพ่ายแพ้ให้กับจูอู๋หยาง พี่น้องทั้งเจ็ดแห่งหุบเขาผลูอาจจะยอมรับ เพราะคู่กรณียืนอยู่ตรงนี้ หากพวกเขาไม่ยอมรับ คงต้องเผชิญหน้ากับความท้าทายในไม่ช้า ถึงตอนนั้นคงจะขายหน้ายิ่งกว่า

แต่ซุนจ้านเฉียงกลับพูดจาเกินเลยความเป็นจริงไปมาก มัดไว้กับต้นไม้ ซ้อมจนน่วมไปทั้งตัว เล่นงานจนสะบักสะบอมปางตาย... แบบนี้จะให้พวกเขาตอบว่าอย่างไร

นี่มันเกินไปแล้ว ตั้งใจจะทำให้พวกเราเสียหน้ารึไง

"ซุนจ้านเฉียง เจ้าพูดจาเหลวไหลอะไร พวกข้าเคยถูกทำให้อับอายขายหน้าถึงเพียงนั้นเชียวหรือ!"

โจวเจี้ยนเหล่ยพุ่งตัวไปหาซุนจ้านเฉียงด้วยความเร็วราวกับสายฟ้าฟาด ก่อนจะเหวี่ยงฝ่ามือฟาดลงบนใบหน้าของซุนจ้านเฉียงอย่างแรง

"เพี๊ยะ..."

ร่างของซุนจ้านเฉียงลอยละลิ่วกลางอากาศ ก่อนจะร่วงลงสู่พื้นด้วยสภาพสะบักสะบอม ดูน่าสมเพชยิ่งกว่าเดิม "โจวเจี้ยนเหล่ย เจ้ายังเป็นลูกผู้ชายอยู่หรือไม่ แค่ถูกคนอื่นเอาชนะ มีอะไรน่าอายถึงขนาดไม่กล้ายอมรับ"

โจวเจี้ยนเหล่ยไม่สนใจคำพูดของซุนจ้านเฉียง เขาพาพี่น้องทั้งเจ็ดแห่งหุบเขาผลู ออกจากไปอย่างรวดเร็ว

มองดูซุนจ้านเฉียงที่นอนจมกองเลือดอยู่บนพื้น นึกถึงการกระทำของโจวเจี้ยนเหล่ยเมื่อครู่ ผู้คนรอบข้างต่างเงียบเป็นเป่า

ที่แท้ก็โอ้อวดเกินจริง!

"สิบกระบวนท่า!"

เมื่อเห็นจูอู๋หยางเดินขึ้นมาบนสังเวียนประลอง อู๋ฮั่นก็ชูหนึ่งนิ้ว ยิ้มเยาะเย้ยใส่จูอู๋หยาง

จูอู๋หยางรู้ดีว่าอู๋ฮั่นหมายความว่าอย่างไร นั่นก็คือ เขาจะจัดการจูอู๋หยางให้เรียบร้อยภายในสิบกระบวนท่า ช่างเป็นคนที่มั่นใจในตัวเองเสียจริง

จูอู๋หยางไม่ตอบโต้ด้วยวาจา ปากเก่งแค่ไหน ก็สู้การลงมือจริงไม่ได้ เสียเวลาเปล่า "เริ่มกันเลย!"

"ดูเหมือนเจ้าจะมั่นใจในตัวเองไม่น้อย" คิ้วของอู๋ฮั่นขมวดเข้าหากันเล็กน้อย "เหล่าปรมาจารย์ปรุงยาที่เคยประลองกับข้า ล้วนจบชีวิตลงอย่างน่าอนาถทั้งสิ้น ไม่รู้ว่าเจ้าจะต้านทานได้กี่กระบวนท่า ข้าจะปรานีเจ้าก่อนก็แล้วกัน วิชาอสุนีบัญญัติ!"

สิ้นเสียง สายฟ้าฟาดก็พุ่งเข้าใส่จูอู๋หยางจากทุกทิศทุกทาง กระบวนท่าแรกที่อู๋ฮั่นใช้ เป็นถึงวิชาขั้นสูงที่ร้ายกาจยิ่ง หากพลาดพลั้งไปเพียงนิด อาจถึงขั้นวิญญาณแตกสดับไปได้ เห็นได้ชัดว่าอู๋ฮั่นจงใจจะสังหารจูอู๋หยาง ในระหว่างการประลองร้อยพิษ

เป็นที่ทราบกันดีว่า วิชาอสุนีบัญญัติ เป็นวิชาที่ควบคุมพลังทำลายได้ยาก ในอดีต มีปรมาจารย์แก่นทองคำจำนวนไม่น้อย ที่เสียชีวิตจากวิชาอสุนีบัญญัติ ในระหว่างการประลองร้อยพิษ

วิชาอสุนีบัญญัติ มีความเร็วสูงยิ่ง แม้แต่ปรมาจารย์ระดับสูงอย่างปรมาจารย์แปรเทพ หากไม่ทันระวัง ก็อาจไม่สามารถหยุดยั้งได้ทัน

"ฟิ้ว..."

เผชิญหน้ากับวิชาอสุนีบัญญัติของอู๋ฮั่น จูอู๋หยางเพียงแค่ขยับเท้าไปด้านข้าง ก็สามารถหลบหลีกได้อย่างง่ายดาย ไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย ความเร็วในการตอบสนองของเขา เกินกว่าที่อู๋ฮั่นจะคาดคิด

"หลบได้เร็วไม่เลว!" อู๋ฮั่นขมวดคิ้ว เขาคิดว่าวิชาอสุนีบัญญัติจะได้ผล ไม่คิดเลยว่า เขาจะวางแผนอย่างรอบคอบ จงใจเล่นงานปรมาจารย์ปรุงยาอย่างจูอู๋หยาง แต่ก็ยังไม่สำเร็จ

เมื่อเห็นเหตุการณ์เช่นนี้ เหล่าปรมาจารย์ปรุงยาแห่งถ้ำเพลิงมังกร และผู้คนรอบข้าง ต่างพากันโห่ร้อง ไม่คิดเลยว่าอู๋ฮั่นจะโหดเหี้ยมและร้ายกาจถึงเพียงนี้

"ที่แท้ ที่บอกว่าจะสู้กันสิบกระบวนท่า ก็แค่คำโกหก ตอนที่อู๋ฮั่นพูด เขาก็แอบรวบรวมพลังเตรียมปล่อยวิชาอสุนีบัญญัติแล้ว แค่จะจัดการปรมาจารย์ปรุงยาคนเดียว ต้องใช้เล่ห์เหลี่ยมขนาดนี้เชียวหรือ"

"เหยี่ยวโฉบงับกระต่าย ยังทุ่มเทสุดกำลัง อู๋ฮั่นนี่ได้รับการถ่ายทอดมาอย่างดีจริงๆ เจ้าเล่ห์เพทุบายเหมือนกับคนของตระกูลอู๋ส่วนใหญ่ คราวนี้จูอู๋หยางแย่แน่"

"ท่านอาจารย์โปรดระวังตัวด้วย ถ้าไม่ไหว ท่านยอมแพ้ก็ได้"

"นักสู้ นี่ต้องโหดเหี้ยมไร้ยางอายแบบนี้ทุกคนเลยหรือ อาจารย์โปรดระวังตัวด้วย ยอมแพ้ไปเถอะนะ"

...

"ฟิ้ว..."

ท่ามกลางเสียงวิพากษ์วิจารณ์ ร่างของจูอู๋หยางก็พลันเคลื่อนไหวอีกครั้ง เขาปรากฏตัวขึ้นอีกฝากหนึ่ง ห่างออกไปหลายสิบเมตร ในจุดที่จูอู๋หยางเคยยืนอยู่ มีคมดาบลมหมุนอยู่ เกือบจะตัดร่างของจูอู๋หยางออกเป็นชิ้นๆ

เล่นสกปรกอีกแล้ว!

ไม่ใช่แค่เหล่าปรมาจารย์ปรุงยาแห่งถ้ำเพลิงมังกร แม้แต่เหล่าผู้ฝึกตนแห่งยอดเขาแมงป่อง ที่เป็นคู่อริกับยอดเขาเก้ามังกร ยังทนดูไม่ได้ ต่างพากันร้องตะโกนด่าทอ

"คนของยอดเขาเก้ามังกร จะทะเลาะกันเองก็เรื่องของพวกเจ้า แต่การต่อสู้มันต้องมีศักดิ์ศรีหน่อยสิ นักสู้สู้กับปรมาจารย์ปรุงยา ก็ได้เปรียบอยู่แล้ว ยังใช้วิธีสกปรกแบบนี้อีก คนของตระกูลอู๋ นี่มันเลวจริงๆ"

"น่าสงสารปรมาจารย์ปรุงยาคนนี้จริงๆ เจอเข้ากับคนชั่ว เดิมทีเขายังพอมีหวังรอดชีวิต แพ้ไปหนึ่งครั้งก็ไม่เห็นจะเป็นไร แต่ดูจากสถานการณ์ตอนนี้แล้ว คงเอาชีวิตรอดยาก"

"อู๋ฮั่น มันแข็งแกร่งอยู่แล้ว มีฝีมือพอที่จะติดอันดับบัญชีร้อยพิษได้ ตอนนี้ยังใช้วิธีสกปรกแบบนี้อีก คงอีกไม่นาน ยอดเขาเก้ามังกรคงมีปรมาจารย์ติดอันดับบัญชีร้อยพิษเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งคน"

...

จากนั้น อู๋ฮั่นก็ร่ายวิชาและใช้อาวุธวิญญาณโจมตีจู่โจม ล้วนแล้วแต่เป็นกระบวนท่าร้ายกาจ ที่สามารถคร่าชีวิตคนได้อย่างง่ายดาย ราวกับว่า "ไม่ได้ตั้งใจ" ทำให้ทุกคน ต่างเข้าใจแผนการของอู๋ฮั่นเป็นอย่างดี

ในเมื่อเป็นแบบนี้ ก็ถึงเวลาจบเรื่องนี้ได้แล้ว ถือโอกาสหลอกล่ออู๋ชางและคนของตระกูลอู๋ ให้ส่งคนมาตายเพิ่มอีกหน่อยก็แล้วกัน

"เสียงคำรามมังกรพิษ!"

ในกระบวนท่าที่แปด อู๋ฮั่นรวบรวมพลังทั้งหมด ปล่อยพลังจากดาบอสรพิษ อาวุธวิญญาณระดับกลาง เข้าใส่จูอู๋หยางอย่างรุนแรง เสียงคำรามดังกึกก้องไปทั่ว คลื่นเสียงพิเศษ แผ่พลังทำลายล้างอย่างน่าสะพรึงกลัว

ในจังหวะนั้น!

เนื่องจากเจ็ดกระบวนท่าก่อนหน้า จูอู๋หยางเอาแต่หลบหลีก อู๋ฮั่นจึงคิดไปเองว่า จูอู๋หยางจะยังคงหลบหลีกต่อไป จนกว่าจะครบสิบกระบวนท่า แต่สิ่งที่เขาคาดไม่ถึงก็คือ จูอู๋หยางกลับลงมือ

"ร้อยก้าวอสุนี!"

วิชาขั้นสูง ร้อยก้าวอสุนี ถูกใช้ออกมา ร่างของจูอู๋หยาง ปรากฏขึ้นด้านหลังของอู๋ฮั่น ราวกับภาพลวงตา ก่อนจะปล่อยวิชาอสุนีบัญญัติ เข้าใส่อู๋ฮั่น

เอาคืนแบบตาต่อตา ฟันต่อฟัน!

"ตูม..."

เสียงฟ้าผ่าดังสนั่น ก่อนที่อู๋ฮั่นจะทันได้รู้ตัว เขาก็ถูกสายฟ้าฟาดเข้าอย่างจัง

สายฟ้าที่รุนแรง ทำลายจุดตันเถียนส่วนล่าง ทำลายจุดตันเถียนส่วนกลาง ทำลายโสตประสาท แถมยังทำให้แขนขา ลิ้น และดวงตาของเขาพิการ... ทำให้เขากลายเป็นคนพิการ ใช้ชีวิตอย่างทรมาน ไปตลอดชีวิต

แม้ว่าอู๋ฮั่นจะจงใจเอาชีวิตเขา แต่จูอู๋หยางเป็นคนใจกว้าง ยังพอให้อภัยได้ เขาจึงแค่ทำให้อู๋ฮั่นมีชีวิตอยู่ อย่างทรมานไปตลอดชีวิตเท่านั้น

หวังว่าอู๋ฮั่นจะไม่คิดสั้นฆ่าตัวตาย ไม่เช่นนั้น ความตั้งใจของจูอู๋หยาง คงสูญเปล่า

เหตุการณ์พลิกผัน ทำให้ทุกคนต่างตกตะลึง เหล่าผู้ฝึกตนกว่าล้านคน ต่างหันมามองยังจุดนี้ ราวกับว่าไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง

ก่อนหน้านี้ อู๋ฮั่นเป็นฝ่ายได้เปรียบมาโดยตลอด จูอู๋หยางทำได้แค่หลบหลีก ดูเหมือนว่าความพ่ายแพ้ อยู่ไม่ไกลเกินเอื้อม

แต่ไม่มีใครคาดคิดว่า ในจังหวะนั้น จูอู๋หยางจะโต้กลับ แถมยังรุนแรงและรวดเร็ว เพียงกระบวนท่าเดียว ก็สามารถเอาชนะอู๋ฮั่นได้อย่างราบคาบ ทำให้เขากลายเป็นคนพิการ ไปตลอดชีวิต

"ไอ้สารเลว เจ้ากล้าทำแบบนี้รึ!"

ก่อนที่ทุกคนจะทันได้ตั้งตัว ก็มีร่างของปรมาจารย์ระดับสูง ปรมาจารย์ระดับก่อกำเนิดขั้นปลาย พุ่งเข้าใส่จูอู๋หยาง ด้วยความเร็วราวกับสายฟ้าฟาด

ปรมาจารย์ระดับก่อกำเนิดผู้นี้ ไม่ใช่ใครที่ไหน เขาคืออู๋เลี่ยง บิดาของอู๋ฮั่น ที่ถูกจูอู๋หยางทำให้กลายเป็นคนพิการ