"อู๋หยาง เจ้าพักผ่อนให้สบายเถอะ ข้าจะหาทางจับกุมคนร้ายให้ได้!"

ขณะที่กำลังเดินออกไป เหวินไขว่จื่อก็หยุดชะงัก เห็นได้ชัดว่าเขาไม่อยากเชื่อว่าคนร้ายที่จูอู๋หยางพูดถึงจะเป็นคนๆ นั้น

จางป๋อจื้อเป็นนักปรุงยาเจ้าของถ้ำคู่รุ่นเก๋าของถ้ำเพลิงมังกร วิชาปรุงยาของเขาอยู่ในระดับกลางขั้นยอดเยี่ยมขั้นสูงสุด พรสวรรค์และคุณสมบัติของเขานั้นน่าทึ่งมาก ไม่เพียงแต่ในด้านวิชาปรุงยาเท่านั้น แม้แต่พรสวรรค์ในการฝึกฝนก็ยังยอดเยี่ยมมากเช่นกัน

พูดอย่างไม่เกรงใจ ในสายตาของปรมาจารย์ปรุงยาระดับสูงหลายคน จางป๋อจื้อเป็นเมล็ดพันธุ์แห่งปรมาจารย์ปรุงยาที่ยอดเยี่ยมกว่าจูอู๋หยางเป็นสิบเป็นร้อยเท่า

ขอบเขตการบ่มเพาะของเขาอยู่ในระดับก่อกำเนิดขั้นกลางขั้นสูงสุด ห่างจากระดับก่อกำเนิดขั้นปลายเพียงก้าวเดียว บวกกับความสำเร็จด้านวิชาปรุงยา จางป๋อจื้อที่อายุเพียงพันกว่าปี จึงมีชื่อเสียงโด่งดังในถ้ำเพลิงมังกร และยังเป็นบุคคลตัวแทนของคนรุ่นใหม่ในถ้ำเพลิงมังกรอีกด้วย

ที่สำคัญที่สุดคือ เหวินไขว่จื่อให้ความสำคัญกับเขาเป็นอย่างมาก จางป๋อจื้อก็เป็นคนที่เหวินไขว่จื่อนำเข้ามาในถ้ำเพลิงมังกร

เมื่อได้ยินจูอู๋หยางบอกว่าคนร้ายคือจางป๋อจื้อ เหวินไขว่จื่อก็ตกตะลึง แทบจะเถียงกลับทันที

แต่เมื่อได้ยินจูอู๋หยางพูดอย่างมั่นใจ บวกกับความเกลียดชังที่เหวินไขว่จื่อมีต่อสายลับของสำนักยาเซียนและสำนักเพลิงศักดิ์สิทธิ์ เขาจึงยอมเชื่ออย่างเสียไม่ได้

แต่ถึงอย่างนั้น เหวินไขว่จื่อก็ไม่กล้าลงมือกับจางป๋อจื้อโดยพลการ เขาจะแอบสืบสวนต่อไป และจับตาดูจางป๋อจื้ออย่างใกล้ชิด ป้องกันไม่ให้เขาไหวตัวทันแล้วหลบหนีไป

เมื่อมองดูเหวินไขว่จื่อที่เดินจากไป จูอู๋หยางที่รู้เรื่องของจางป๋อจื้อดีเช่นกัน ก็ส่งข้อความเสียงไปอีกครั้ง: "หากไม่กำจัดเนื้องอกร้ายออกไปโดยเร็ว วันหนึ่งมันจะต้องคร่าชีวิต!"

เหวินไขว่จื่อหยุดเดิน หันกลับมามองจูอู๋หยาง พยักหน้าให้เขา ก่อนจะเดินไปยังที่พักของราชาแห่งยาเม็ดโอสถแห่งถ้ำเพลิงมังกร ในฐานะปรมาจารย์ระดับแปรเทพขั้นปลาย และยังเป็นปรมาจารย์ปรุงยา เหวินไขว่จื่อมีคุณสมบัติเพียงพอที่จะพูดคุยกับราชาแห่งยาเม็ดโอสถแห่งถ้ำเพลิงมังกรโดยตรง

ในขณะเดียวกัน ข่าวที่สร้างความตกตะลึงให้กับถ้ำเพลิงมังกรก็แพร่กระจายออกไปจากปากของเผิงหยิงจือที่กำลังหวาดกลัว

"อะไรนะ? เจ้าบอกว่าท่านอาจารย์จูโดนวางยาพิษ? แถมยังเป็นยาพิษสิบวันวิญญาณกระจาย ยาพิษที่ว่ากันว่าไม่มีทางรักษาได้?"

"ยาพิษสิบวันวิญญาณกระจายอีกแล้ว ในช่วงไม่กี่ร้อยปีที่ผ่านมา ถ้ำเพลิงมังกรของเรามีอัจฉริยะด้านวิถีปรุงยาหลายคนที่เสียชีวิตเพราะยาพิษสิบวันวิญญาณกระจาย ครั้งนี้ท่านอาจารย์จูคงจะแย่แน่ๆ"

"พวกสารเลวจากสำนักยาเซียนและสำนักเพลิงศักดิ์สิทธิ์ พวกมันไวกว่าหมาเสียอีก ท่านอาจารย์จูเพิ่งจะแสดงความสามารถในการสอน พวกมันก็รีบลงมือทันที เกินไปแล้วจริงๆ"

"ต้องมีคนทรยศในหมู่พวกเราแน่ๆ ที่ทรยศท่านอาจารย์จู มิฉะนั้นสายลับของสำนักยาเซียนและสำนักเพลิงศักดิ์สิทธิ์จะรู้ได้เร็วขนาดนี้ได้อย่างไร"

"หวังว่าท่านผู้ใหญ่จะตรวจสอบเรื่องนี้อย่างเข้มงวด จับกุมสายลับและคนทรยศเหล่านั้น แล้วสับพวกมันเป็นชิ้นๆ!"

...

นอกจากข่าวนี้แล้ว ยังมีข่าวลือว่าความสามารถในการวางยาพิษของศัตรูนั้นร้ายกาจมาก แม้แต่จูอู๋หยางที่โดนวางยาพิษก็ยังไม่รู้ว่าโดนวางยาพิษตอนไหน และไม่รู้ว่าใครเป็นคนวางยาพิษ แต่ตอนนี้เผิงหยิงจือ ศิษย์หญิงคนสนิทของจูอู๋หยาง เป็นผู้ต้องสงสัยอันดับหนึ่ง

ยิ่งไปกว่านั้น อาการของจูอู๋หยางก็ไม่ค่อยดีนัก เขาต้องนอนพักอยู่บนเตียง ไม่สามารถสอนหนังสือได้แล้ว ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่เขาจะตาย จูอู๋หยาง ท่านอาจารย์จูผู้โด่งดัง กำลังจะกลายเป็นดาวตก หลังจากเปล่งประกายเพียงชั่วครู่ ก็จะดับสูญไปตลอดกาล

เผิงหยิงจือถูกกักบริเวณแล้ว ก่อนที่จะจับกุมคนร้ายได้ คงต้องใช้เวลาสักพักกว่านางจะได้รับอิสรภาพ

จางป๋อจื้อที่ให้ความสนใจเรื่องนี้อยู่ตลอดเวลา ไม่นานก็ได้รับข่าว เมื่อรู้ว่าจูอู๋หยางไม่รู้ว่าใครเป็นคนวางยาพิษ และเหวินไขว่จื่อก็ยังคงสืบสวนไปทั่วเหมือนเดิม แต่ก็ไม่พบเบาะแสใดๆ เขาก็คลายความกังวลลง

จูอู๋หยางไม่ใช่คนเดียวที่โดนจางป๋อจื้อวางยาพิษสิบวันวิญญาณกระจาย ก่อนหน้านี้ยังมีอัจฉริยะสองคนของยอดเขาเก้ามังกรที่โดนวางยาพิษ คนหนึ่งเป็นคนของถ้ำเพลิงมังกร อีกคนหนึ่งเป็นคนของยอดเขาใกล้ๆ กับถ้ำเพลิงมังกร

ส่วนอัจฉริยะและยอดฝีมือคนอื่นๆ ของยอดเขาเก้ามังกรที่ถูกวางยาพิษ ก็เป็นฝีมือของสายลับและคนทรยศคนอื่นๆ พวกเขาไม่สามารถให้คนๆ เดียวลงมือบ่อยๆ ได้ เพราะแบบนั้นจะเสี่ยงต่อการถูกเปิดโปงมากเกินไป

"ค่อยๆ หาไปเถอะ ต่อให้พวกเจ้าใช้เวลาอีกสิบปี ร้อยปี หรือพันปี... พวกเจ้าก็ไม่มีทางรู้ว่าใครเป็นคนร้าย เหมือนกับคดีที่ผ่านๆ มา"

จางป๋อจื้อยิ้มเยาะ เดินออกจากที่พักอย่างอารมณ์ดี เขาจะไปกินดื่มที่ภัตตาคารในถ้ำเพลิงมังกร เพื่อเป็นรางวัลให้กับตัวเองที่สามารถสังหารอัจฉริยะระดับท็อปของถ้ำเพลิงมังกรได้อีกคน

เมื่อข่าวแพร่กลับไปถึงสำนัก เขาน่าจะได้รับรางวัลและคะแนนมากมาย

ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา ชีวิตของจางป๋อจื้อก็ยังคงเหมือนเดิม ปรุงยาเมื่อถึงเวลาปรุงยา กินข้าวเมื่อถึงเวลากินข้าว แสดงความประหลาดใจเมื่อถึงเวลาประหลาดใจ... ไม่ต่างจากปกติ อ่อนโยน ขยันขันแข็ง มีพรสวรรค์ และอ่อนน้อมถ่อมตน

แต่จางป๋อจื้อไม่รู้เลยว่าตอนนี้เขากำลังถูกจับตามองอย่างใกล้ชิด มีคนพบเบาะแสบางอย่างแล้ว แม้ว่าจะยังไม่เพียงพอที่จะใช้เป็นหลักฐาน แต่ก็เพียงพอที่จะทำให้เกิดความสงสัย

บวกกับคำให้การที่มั่นใจของจูอู๋หยาง ทำให้ผู้บริหารระดับสูงของถ้ำเพลิงมังกรต้องตรวจสอบเรื่องนี้อย่างจริงจัง

โชคดีที่พวกเขาพบเบาะแสบางอย่าง เพราะสวรรค์ย่อมมีตา จางป๋อจื้อสังหารอัจฉริยะและยอดฝีมือของยอดเขาเก้ามังกรไปสองคน และยังส่งข้อมูลสำคัญออกไปมากมาย จะไม่ทิ้งร่องรอยเอาไว้เลยได้อย่างไร

การที่เขาสามารถทิ้งร่องรอยไว้เพียงเล็กน้อย และยังเป็นร่องรอยที่ไม่สามารถใช้เป็นหลักฐานได้โดยตรง แสดงว่าจางป๋อจื้อนั้นรอบคอบและร้ายกาจมาก

ในขณะที่เหวินไขว่จื่อยังคงลังเล ไม่รู้ว่าควรจะจับกุมจางป๋อจื้อ อัจฉริยะผู้นี้หรือไม่ ราชาแห่งยาเม็ดโอสถแห่งถ้ำเพลิงมังกรก็ออกคำสั่งทันที สั่งให้เหวินไขว่จื่อลงมืออย่างเด็ดขาด จับกุมจางป๋อจื้อมาก่อน ดูว่าจะสามารถทำให้เขาเผยพิรุธออกมาได้หรือไม่

เพราะหลังจากสืบสวนจางป๋อจื้อได้เพียงไม่กี่วัน กองกำลังลึกลับที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืดก็ดูเหมือนจะรู้สึกถึงบางอย่าง และกำลังเข้ามาแทรกแซงเรื่องนี้ ไม่รู้ว่ากองกำลังนี้เป็นกองกำลังที่จางป๋อจื้อสร้างขึ้นในถ้ำเพลิงมังกร หรือเป็นกองกำลังของสำนักยาเซียนและสำนักเพลิงศักดิ์สิทธิ์

หากจางป๋อจื้อไหวตัวทันในเวลานี้ ก็คงจะยากที่จะหาเบาะแสเพิ่มเติม

ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็ต้องลงมืออย่างรุนแรง บังคับให้จางป๋อจื้อเผยพิรุธออกมา

ในเย็นวันนั้น จางป๋อจื้อที่ไม่รู้อะไรเลย เดินออกจากถ้ำปรุงยาอย่างอารมณ์ดี เขาจะไปดื่มเหล้าและกินอาหารอร่อยๆ แต่ทันทีที่เขาเปิดประตูห้องปรุงยาขนาดเล็กส่วนตัวของเขา ก็เห็นผู้ฝึกตนหลายคนยืนอยู่ที่หน้าประตู

ปรมาจารย์ระดับก่อกำเนิดขั้นสมบูรณ์ห้าคน และเหวินไขว่จื่อ ปรมาจารย์ระดับแปรเทพขั้นปลาย

"ท่านผู้อาวุโสเหวิน พวกท่านมาหาข้ามีธุระอะไรหรือ?" จางป๋อจื้อตกตะลึง หัวใจเต้นแรง แต่บนใบหน้าของเขายังคงสงบนิ่ง แสดงความประหลาดใจออกมาอย่างแนบเนียน: "หรือว่าท่านผู้อาวุโสเหวินไม่ได้เจอข้ามานาน จึงอยากชวนข้าไปดื่มเหล้าด้วยกัน? บังเอิญข้าก็กำลังจะไปดื่มเหล้าขึ้นชื่อที่ร้านมังกรเมาพอดี"

"ท่านผู้อาวุโสเหวินไม่ได้ไปร้านมังกรเมานานแล้วใช่หรือไม่? คืนนี้ข้าเลี้ยงเอง พวกเราดื่มกันให้เมามายไปเลย!"