เข็มหยินหยาง!

ตามชื่อเลย มันแบ่งออกเป็นเข็มหยินและเข็มหยาง เป็นอาวุธวิญญาณขั้นยอดเยี่ยมที่อู๋ชางใช้เงินเก็บสะสมครึ่งชีวิต และบุญคุณมากมายเพื่อสร้างมันขึ้นมา

แม้แต่กับปรมาจารย์ระดับก่อกำเนิดขั้นสมบูรณ์ มันก็ยังเป็นสมบัติล้ำค่า

เข็มหยินสามารถปล่อยพิษร้ายแรงและพลังหยินอันเย็นยะเยือก ทำให้ศัตรูตายโดยไม่รู้ตัว

ส่วนเข็มหยางสามารถดูดซับพลังหยางจากสิ่งมีชีวิตอื่นๆ เพื่อเสริมความแข็งแกร่งให้กับร่างกาย ตราบใดที่ไม่ดูดซับมากเกินไป ก็จะไม่ทำให้พลังหยางในร่างกายปั่นป่วน

ยิ่งร่างกายแข็งแกร่งมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งสามารถดูดซับพลังหยางได้มากขึ้นเท่านั้น ความแข็งแกร่งของร่างกายก็จะยิ่งเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

ด้วยเข็มหยางเล่มนี้ ความแข็งแกร่งทางร่างกายของอู๋ชางจึงน่าทึ่งมาก เทียบเท่ากับผู้ฝึกตนระดับแก่นทองคำขั้นสมบูรณ์ที่ฝึกฝนร่างกายโดยเฉพาะ ต้องรู้ว่า ปกติแล้ว ความแข็งแกร่งทางร่างกายของปรมาจารย์ระดับก่อกำเนิดขั้นต้น จะเทียบเท่ากับผู้ฝึกตนระดับแก่นทองคำขั้นต้นเท่านั้น

จะเห็นได้ว่า อู๋ชางได้รับประโยชน์จากเข็มหยางมากแค่ไหน และดูดซับพลังหยางจากสิ่งมีชีวิตไปมากเท่าไหร่

เข็มหยางก็สามารถใช้ในการลอบโจมตีได้เช่นกัน แต่ผลลัพธ์ก็ไม่ดีเท่าเข็มหยิน

ในตอนนี้ เพื่อที่จะโจมตีจูอู๋หยาง อย่างน้อยก็ต้องทำให้เขาบาดเจ็บสาหัส เอาคืนสักหน่อยก่อน อู๋ชางจึงใช้เข็มหยินหยางทั้งสองเล่มพร้อมกัน

ฟิ้ว!

เสียงเบาๆ แทบไม่ได้ยิน เข็มหยินหยางก็พุ่งเข้าใกล้จูอู๋หยางแล้ว

เพล้ง!

แต่ในขณะนั้นเอง เจียงจ้านที่กำลังสั่งสอนอู๋ชางอยู่ ก็ฟาดกระบองลงบนหัวของอู๋ชางอย่างแรง “ถึงตอนนี้แล้วยังคิดจะทำร้ายคนอื่นอีก อู๋ชาง แกมันไม่เคยเปลี่ยนนิสัยเลยจริงๆ”

“อึก...”

เมื่อถูกโจมตีอย่างกะทันหัน อู๋ชางก็ร้องครวญออกมาด้วยความเจ็บปวด เขาไม่สนใจเข็มหยินหยางอีกต่อไป

ในขณะเดียวกัน จูอู๋หยางก็เปิดใช้งานค่ายกลป้องกันรอบๆ ร้านยาอู๋หยาง ปล่อยให้เข็มหยินหยางทั้งสองเล่มพุ่งเข้ามา จากนั้นก็ใช้พลังวิญญาณเก้ามรณะอันแข็งแกร่ง ควบคุมเข็มหยินหยางทั้งสองเล่มเอาไว้

ซู่ๆ...

จูอู๋หยางปลอมแปลงพลังวิญญาณเก้ามรณะให้กลายเป็นยาพิษที่ใช้ลบพลังวิญญาณบนอาวุธวิญญาณ เขาลบพลังวิญญาณของอู๋ชางที่อยู่บนเข็มหยินหยางทั้งสองเล่มออกไป ทำให้มันกลายเป็นของไร้เจ้าของ

จากนั้น จูอู๋หยางก็เก็บเข็มหยินหยางทั้งสองเล่มเข้าไปในแหวนมิติของตัวเอง เขามองอู๋ชางราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ตลอดเวลาที่ผ่านมา นอกจากเจียงจ้านและปรมาจารย์ระดับก่อกำเนิดอีกสองสามคนแล้ว ก็ไม่มีใครสังเกตเห็นเรื่องนี้

“ไม่นะ...”

เมื่อพลังวิญญาณบนเข็มหยินหยางถูกทำลาย มันก็ไม่ใช่ของเขาอีกต่อไป ความเจ็บปวดในใจของอู๋ชางรุนแรงกว่าความเจ็บปวดทางร่างกายมาก นั่นมันเงินเก็บสะสมของเขาครึ่งชีวิตเลยนะ “จูอู๋หยาง! ไอ้โจร! รีบเอาเข็มหยินหยางคืนมา!”

อู๋ชางกัดฟันทนความเจ็บปวด เขาร้องตะโกนใส่จูอู๋หยาง

จูอู๋หยางทำหน้างงงวย เขาส่ายศีรษะ ก่อนจะกล่าวว่า “เข็มหยินหยางอะไร ข้าไม่เห็นเข็มหยินหยางเลย เจ้าคงจำผิดแล้วล่ะ”

“ข้าเพิ่งจะยิงเข็มหยินหยางไปที่เจ้า แต่ตอนนี้พลังวิญญาณบนเข็มหยินหยางถูกทำลายไปแล้ว ถ้าไม่ใช่เจ้า แล้วจะเป็นใคร” อู๋ชางคำรามลั่นด้วยความโกรธ

เหล่าผู้ฝึกตนที่มุงดูเหตุการณ์อยู่รอบๆ เพิ่งจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น พวกเขานึกไม่ถึงว่าอู๋ชางจะโหดเหี้ยมขนาดนี้ ถึงกับแอบใช้อาวุธวิญญาณโจมตีจูอู๋หยาง ดูเหมือนว่าเขาจะยังไม่เข็ดหลาบ

“เป็นถึงปรมาจารย์ระดับก่อกำเนิด กลับใช้อาวุธวิญญาณขั้นยอดเยี่ยมลอบโจมตีผู้ฝึกตนระดับแก่นทองคำ อู๋ชาง แกมันยิ่งแก่ยิ่งเลวจริงๆ”

“ก่อนหน้านี้ก็เคยได้ยินมาว่าไอ้แก่นี่มันหน้าด้านที่สุด ตอนนี้ก็ได้เห็นกับตาแล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะแกเป็นคนของตระกูลเซียนอู๋ แกคงถูกฆ่าตายไปนานแล้ว”

“จูอู๋หยางทำได้ยังไง ถึงสามารถขโมยเข็มหยินหยางของอู๋ชางไปได้อย่างแนบเนียน ดูเหมือนว่าท่านเจ้าสำนักจูคนนี้จะไม่ธรรมดา”

...

จูอู๋หยางมองอู๋ชางที่กำลังโกรธจัด ก่อนจะยักไหล่ “เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับข้า เข็มหยินหยางของเจ้าคงยิงพลาด ตกท่อระบายน้ำไปแล้ว เจ้าลองไปค้นดูในท่อระบายน้ำแถวนี้สิ เผื่อจะเจอมัน”

“เจ้า...” อู๋ชางโกรธจนตาแดงก่ำ เขากำลังจะพูดขู่จูอู๋หยาง แต่เจียงจ้านก็ตบหน้าเขาไปหลายฉาด

“เพี๊ยะ! เพี๊ยะ! เพี๊ยะ!”

“ตอนที่ข้ากำลังสั่งสอนเจ้า ยังกล้าทำตัวอวดดีอีก อู๋ชาง แกไม่เห็นข้าอยู่ในสายตาเลยสินะ”

เจียงจ้านกล่าวเสียงเย็น เขากำหมัดแน่น ต่อยอู๋ชางอย่างต่อเนื่อง “ตุบ! ตุบ! ตุบ!”

เผชิญหน้ากับหมัดที่ใช้พลังเกือบทั้งหมดของปรมาจารย์ระดับก่อกำเนิดขั้นสมบูรณ์ อู๋ชางก็ไม่สนใจอะไรอีกต่อไป เขาได้แต่ร้องโอดโอย “โอ๊ย! โอ๊ย! โอ๊ย!”

หลังจากนั้น เจียงจ้านก็ลากอู๋ชางที่บาดเจ็บสาหัสออกไป บังคับให้เขาชดใช้ค่าเสียหาย และหาตัวคนร้าย แทบจะไม่มีใครสงสัยจูอู๋หยางเลยแม้แต่น้อย เพราะความแข็งแกร่งของจูอู๋หยางอ่อนแอเกินไป ไม่มีทางแอบเข้าไปในร้านยาเม็ดใหญ่ได้

ส่วนเรื่องที่ว่าจูอู๋หยางมีปรมาจารย์ระดับก่อกำเนิดหนุนหลังหรือไม่ ถ้าหากมี ช่วงนี้จูอู๋หยางคงไม่ตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบ ร้านยาเม็ดใหญ่คงไม่กล้ามาหาเรื่องเขา

ดังนั้นจึงเป็นไปได้ยาก แม้แต่อู๋ชางที่เป็นผู้เสียหายก็ยังไม่คิดแบบนั้น ยิ่งไม่ต้องพูดถึงคนอื่น

ดังนั้น จูอู๋หยางที่เป็นผู้ร้ายตัวจริง กลับสามารถเอาคืนอู๋ชางได้ แถมยังล้างมลทินให้กับตัวเอง ยิ่งไปกว่านั้น เขายังขโมยอาวุธวิญญาณขั้นยอดเยี่ยมของอู๋ชางมาได้อีกด้วย

เหล่าผู้ฝึกตนที่เห็นเหตุการณ์ต่างก็พากันอึ้ง พวกเขานึกไม่ถึงว่าเรื่องราวจะจบลงแบบนี้

เดิมทีพวกเขาคิดว่า วันนี้จูอู๋หยางคงต้องถูกสั่งสอนอย่างหนัก แต่ไม่นึกเลยว่าคนที่ถูกสั่งสอนกลับเป็นอู๋ชางที่แข็งแกร่งกว่าจูอู๋หยางมาก ช่างเหนือความคาดหมายจริงๆ

เรื่องราวพลิกผันครั้งนี้ น่าตื่นเต้นมาก เหล่าผู้ฝึกตนในเมืองเก้ามังกรคงพูดถึงเรื่องนี้ไปอีกนาน

จูอู๋หยางมองอู๋ชางที่ถูกพาตัวออกไปด้วยรอยยิ้ม เมื่อคืนและเช้านี้ เขาได้เก็บเกี่ยวผลประโยชน์มากมาย เขาถือเข็มหยินหยาง กลับไปที่ห้องทำงานของประธานบริษัทบนชั้นสิบ ไม่สิ ต้องเรียกว่าห้องทำงานของเจ้าสำนักถึงจะถูก ต้องปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อม

จูอู๋หยางหยิบเข็มหยินหยางออกมา เขาสัมผัสได้ถึงพลังวิญญาณอันน่าทึ่งที่อยู่ภายใน เขารู้สึกดีใจมาก

ต้องรู้ว่าช่วงนี้ เพื่อที่จะหาหินทะลวงขีดจำกัดและสร้างร้านยาอู๋หยาง จูอู๋หยางใช้หินวิญญาณไปจนเกือบหมด และเหลือไม่มาก

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงอาวุธวิญญาณขั้นยอดเยี่ยม แม้แต่อาวุธวิญญาณขั้นสูง เขาก็ยังซื้อไม่ไหว ตอนนี้เขาใช้อาวุธวิญญาณขั้นล่างเพียงไม่กี่ชิ้น ซึ่งเป็นของที่เขาปล้นมาได้ระหว่างทางไปสำนักว่านตู้เหมิน ถือว่าน่าสมเพชมาก

ตอนนี้เหมือนกับฝันเป็นจริง นึกไม่ถึงว่าจะได้รับสมบัติล้ำค่าเช่นนี้จากอู๋ชาง เข็มหยินหยางเป็นถึงอาวุธวิญญาณขั้นยอดเยี่ยม ราคาอย่างน้อยๆ ก็หลายร้อยล้านหินวิญญาณขั้นล่าง ตอนนี้เขาไม่มีทางซื้อไหว

จูอู๋หยางใช้พลังวิญญาณเก้ามรณะแทรกซึมเข้าไป แต่กลับไม่สามารถหลอมรวมได้ ทำให้เขารู้สึกผิดหวังเล็กน้อย

ปกติแล้ว มีเพียงปรมาจารย์ระดับก่อกำเนิดขึ้นไปเท่านั้น ที่สามารถใช้พลังวิญญาณและไฟก่อกำเนิดหลอมรวมอาวุธวิญญาณขั้นสูงและอาวุธวิญญาณขั้นยอดเยี่ยมได้

พลังวิญญาณเก้ามรณะของจูอู๋หยางมีคุณสมบัติเพียงพอ แต่คุณภาพของไฟปรุงยายังไม่ดีพอ ต้องใช้เวลาสักพักถึงจะหลอมรวมได้

นี่แสดงให้เห็นว่า ไฟปรุงยาในร่างกายของจูอู๋หยาง เทียบเท่ากับไฟก่อกำเนิดของปรมาจารย์ระดับก่อกำเนิดขั้นกลางแล้ว

ไม่ว่าจะเป็นไฟปรุงยาหรือไฟก่อกำเนิด ล้วนเป็นเปลวไฟที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติในร่างกายของผู้ฝึกตนหลังจากที่พวกเขาพัฒนาความแข็งแกร่งไปถึงระดับหนึ่ง มันเป็นสมบัติล้ำค่าที่ใช้ในการปรุงยาเม็ดและหลอมรวมอาวุธวิญญาณ

เพราะมีไฟปรุงยาและไฟก่อกำเนิด ปรมาจารย์ระดับแก่นทองคำและปรมาจารย์ระดับก่อกำเนิดจึงสามารถหลอมรวมอาวุธวิญญาณ นำมันเข้าไปในร่างกาย และปลดปล่อยออกมาเมื่อจำเป็น

ถ้าหากไม่มีไฟปรุงยาและไฟก่อกำเนิด ก็แทบจะไม่สามารถหลอมรวมอาวุธวิญญาณได้

อาวุธวิญญาณ ตามชื่อเลย มันคืออาวุธที่มีวิญญาณ ยิ่งระดับของอาวุธวิญญาณสูงเท่าไหร่ พลังวิญญาณก็จะยิ่งแข็งแกร่งมากขึ้นเท่านั้น พลังวิญญาณคือพลังจิตที่แปรเปลี่ยนไป

อาวุธวิญญาณสามารถขยายขนาดและย่อขนาดได้ สามารถหลอมรวมเข้ากับร่างกายของผู้ฝึกตนได้ แม้กระทั่งสามารถปกป้องผู้เป็นนายได้โดยอัตโนมัติเมื่อผู้เป็นนายตกอยู่ในอันตราย... ดังนั้น อาวุธวิญญาณจึงเปรียบเสมือนชีวิตที่สองของปรมาจารย์ระดับแก่นทองคำและปรมาจารย์ระดับก่อกำเนิด มันคือเกราะป้องกันของพวกเขา

หลังจากประเมินความเร็วในการหลอมรวมเข็มหยินหยางแล้ว อย่างน้อยก็ต้องใช้เวลาครึ่งเดือนถึงจะหลอมรวมและควบคุมมันได้อย่างสมบูรณ์ ในขณะที่ปกติแล้ว มีเพียงปรมาจารย์ระดับก่อกำเนิดขั้นกลางขึ้นไปเท่านั้น ที่สามารถใช้อาวุธวิญญาณขั้นยอดเยี่ยมในการต่อสู้ได้

จูอู๋หยางเป็นแค่ผู้ฝึกตนระดับแก่นทองคำขั้นสมบูรณ์ แต่กลับสามารถทำแบบนี้ได้ ถ้าหากเรื่องนี้แพร่ออกไป คงสร้างความฮือฮาไปทั่วทั้งสำนักว่านตู้เหมิน

ดังนั้น ต่อไปนี้ เว้นแต่ว่าจำเป็นจริงๆ จูอู๋หยางจะไม่ใช้เข็มหยินหยางเด็ดขาด เพราะเมื่อมันถูกปลดปล่อยออกมา พลังต่อสู้ของจูอู๋หยางจะเพิ่มขึ้นหลายเท่า

ไม่ต้องใช้พลังกาย เพียงแค่ใช้พลังปราณและเข็มหยินหยาง จูอู๋หยางก็มั่นใจว่าสามารถฆ่าปรมาจารย์ระดับก่อกำเนิดขั้นกลางได้ จะเห็นได้ว่า เข็มหยินหยางสามารถเพิ่มพลังต่อสู้ของจูอู๋หยางได้มากแค่ไหน

สมบัติชิ้นนี้ จูอู๋หยางสามารถใช้ได้อีกนาน อู๋ชางช่างเป็นคนดีจริงๆ เมื่อคืนก็เพิ่งจะมอบยาเม็ดมูลค่าหนึ่งร้อยล้านหินวิญญาณให้เขา วันนี้ก็มอบเข็มหยินหยางมูลค่าหลายร้อยล้านหินวิญญาณให้เขาอีก ช่างเป็นคนใจกว้างจริงๆ

หลายวันต่อมา ในตอนกลางคืน อู๋ชางที่ใบหน้ายังคงบิดเบี้ยว เดินทางมายังบริเวณใกล้ๆ ร้านยาอู๋หยางอย่างระมัดระวัง เขามองร้านยาอู๋หยางท่ามกลางความมืดด้วยแววตาอาฆาต

“จูอู๋หยาง! ไอ้สารเลว! ครั้งก่อนแกทำให้ข้าต้องอับอายขายหน้า แถมยังขโมยเข็มหยินหยางของข้าไปอีก คืนนี้ถ้าข้าไม่สั่งสอนแก ข้าก็ไม่ใช่อู๋ชาง!”

“ในเมื่อร้านยาเม็ดใหญ่ของข้าถูกขโมยยาเม็ดไปมากมาย คืนนี้ข้าก็จะขโมยยาเม็ดของร้านยาอู๋หยางมาชดเชย ดูสิว่าร้านยาอู๋หยางของแกจะเปิดร้านต่อไปได้อย่างไร”

“หวังว่าร้านยาอู๋หยางจะมีสต็อกยาเม็ดเยอะๆ จะได้ชดเชยความเสียหายของร้านยาเม็ดใหญ่ ไม่อย่างนั้น ตระกูลของข้าคงไม่มีวันได้ผงาดอีก”

...

เมื่อคิดได้ดังนั้น อู๋ชางก็เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว เขากลั้นหายใจ ใช้เคล็ดวิชาพรางตัวขั้นสูงสุด เข้าใกล้ร้านยาอู๋หยางอย่างเงียบเชียบ