ในเมื่อไม่สามารถหาหินทะลวงขีดจำกัดจากผู้ฝึกตนตระกูลเจินด้วยแพ็กเกจสามบ้าได้ ก็ลงมือสองขั้นตอนหลังเลยก็แล้วกัน

ไม่นาน จูอู๋หยางที่วาดหน้าผี ถักเปีย... และปลอมตัวเป็นคนอื่น ก็อาศัยช่วงเวลาโพล้เพล้ที่ท้องฟ้าเริ่มมืดลง แฝงตัวเข้าไปในการต่อสู้ของตระกูลเจินและตระกูลจู

ก้าวย่างมายาล่องลอยถูกใช้ออกมาอย่างเต็มที่ ร่างของจูอู๋หยางเคลื่อนไหวราวกับปลาไหล ลอดผ่านสนามรบที่ดุเดือดที่สุด เข็มพิษและใบมีดลมพุ่งออกไปอย่างเงียบเชียบ ทิ่มแทงเข้าใส่ร่างของผู้ฝึกตนระดับฝึกลมปราณและระดับสร้างรากฐาน

"ฉึก..."

"ผั๊วะ..."

...

เสียงเบาแผ่วแทบไม่ได้ยินดังขึ้น ผู้ฝึกตนตระกูลเจินทีละคนถูกทำลายพลัง จากนั้นก็ถูกสังหาร ทำให้จูอู๋หยางได้รับหินทะลวงขีดจำกัดจำนวนไม่น้อย

"ยินดีกับโฮสต์ด้วย ท่านได้ทำลายพลังของผู้ฝึกตนระดับฝึกลมปราณขั้นสิบ เจินหวน เป็นครั้งแรกในชีวิต รับหินทะลวงขีดจำกัดไปเลย 10 ก้อน..."

"ยินดีกับโฮสต์ด้วย ท่านได้สังหารผู้ฝึกตนระดับฝึกลมปราณขั้นสิบ เจินหวน เป็นครั้งแรกในชีวิต รับหินทะลวงขีดจำกัดไปเลย 20 ก้อน..."

"ยินดีกับโฮสต์ด้วย ท่านได้ทำลายพลังของผู้ฝึกตนระดับสร้างรากฐานขั้นต้น เจินจินเฟิ่ง เป็นครั้งแรกในชีวิต รับหินทะลวงขีดจำกัดไปเลย 50 ก้อน..."

"ยินดีกับโฮสต์ด้วย ท่านได้สังหารผู้ฝึกตนระดับสร้างรากฐานขั้นต้น เจินจินเฟิ่ง เป็นครั้งแรกในชีวิต รับหินทะลวงขีดจำกัดไปเลย 100 ก้อน..."

...

แพ็กเกจทำลายและสังหาร พร้อมเสิร์ฟ ส่งผู้ฝึกตนตระกูลเจินไปสู่สุขคติ นับจากนี้ไป พวกเขาจะไม่ถูกหัวเราะเยาะเรื่องหน้าผี เปีย และหัวโล้น... อีกต่อไป ถึงแม้ว่าหลังความตายจะยังมีคนหัวเราะเยาะ พวกเขาก็ไม่ได้ยินแล้ว คงไม่รู้สึกอับอายอีก

ดังนั้น การตาย นอกจากจะมีข้อเสียแล้ว ก็ยังมีข้อดีมากมาย

ไม่ต้องกังวลว่าพลังจะเพิ่มขึ้นไม่ทันใจ ไม่ต้องกลัวว่าจะถูกฆ่า ไม่ต้องกลัวว่าหนี้สินจะไม่ถูกชำระ...

ด้วยความเมตตา จูอู๋หยางจึงส่งผู้ฝึกตนตระกูลเจินไปเกิดใหม่ด้วยความเร็วสูงสุด พร้อมกับรับหินทะลวงขีดจำกัดจำนวนมาก

ผู้ฝึกตนตระกูลจูหลายคนพบว่าศัตรูของพวกเขาล้มตายไปโดยไม่ทราบสาเหตุ แต่พวกเขาก็ไม่ได้สงสัยอะไร เพราะสนามรบวุ่นวายมาก อาจจะเป็นเพราะมีผู้อาวุโสของตระกูลแอบช่วยเหลือ พวกเขาจึงหันไปสนใจการต่อสู้ตรงหน้าต่อ

"ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง..."

ไม่รู้ตัวเลยว่า ผู้ฝึกตนระดับฝึกลมปราณที่ตายในมือของจูอู๋หยางมีมากกว่าสามร้อยคนแล้ว ส่วนผู้ฝึกตนระดับสร้างรากฐานก็เกือบยี่สิบคนแล้ว เหล่าผู้อาวุโสของตระกูลเจินไม่ใช่คนโง่ พวกเขายิ่งไม่ใช่คนบ้า เพียงแค่ครึ่งชั่วโมง คนในตระกูลตายมากมายขนาดนี้ พวกเขาจะไม่รู้ได้อย่างไร

ดังนั้น เหล่าผู้อาวุโสของตระกูลเจินจึงสั่งให้ถอยทัพทันที พวกเขาล่าถอยไปที่เชิงเขาหงเซี๋ย สลัดการติดตามของตระกูลจู และเริ่มตรวจสอบความเสียหาย

"ผู้ฝึกตนระดับสร้างรากฐานสิบเก้าคน ผู้ฝึกตนระดับฝึกลมปราณห้าร้อยสี่สิบสามคน... ทำไมวันนี้คนในตระกูลถึงได้ตายมากมายขนาดนี้ ทั้งๆ ที่หลายครั้งพวกเราก็ได้เปรียบ"

"สองสามวันที่ผ่านมา พวกเราก็แค่เสียผู้ฝึกตนระดับสร้างรากฐานไปสิบเอ็ดคน ผู้ฝึกตนระดับฝึกลมปราณเจ็ดร้อยสามสิบเอ็ดคน แต่วันนี้ทำไมถึงตายมากมายขนาดนี้ เกิดอะไรขึ้น"

"ความเสียหายส่วนใหญ่เกิดขึ้นในช่วงครึ่งชั่วโมงสุดท้าย ดูเหมือนว่าตระกูลจูจะส่งยอดฝีมือด้านการลอบสังหารที่แข็งแกร่งมากออกมา ล่าสังหารผู้ฝึกตนของตระกูลเจิน นั่นจึงเป็นเหตุผลที่ทำให้พวกเราสูญเสียมากมายขนาดนี้"

"ฆาตกร! ต้องเป็นฆาตกรที่สังหารหมู่ที่ยอดเขาลู่เหย่และยอดเขาเฟิงเหย่แน่ๆ คนอื่นไม่มีทางมีพลังและความสามารถในการพรางตัวขนาดนี้ เรื่องนี้ต้องเป็นฝีมือของตระกูลจู พวกมันปฏิเสธไม่ได้หรอก"

"คืนนี้ เชิญผู้อาวุโสของตระกูลเล็กๆ มาพบที่นี่ บอกเรื่องนี้กับพวกเขา พรุ่งนี้พวกเราร่วมมือกันถล่มยอดเขาหงเซี๋ย ถ้ายังปล่อยไว้แบบนี้ ตระกูลเจินของพวกเราได้จบสิ้นกันแน่"

...

เหล่าผู้ฝึกตนตระกูลเจินโกรธจนเลือดขึ้นหน้า พวกเขากลับไปที่ยอดเขาเจินเทียนด้วยความพ่ายแพ้

การต่อสู้พลิกผันในชั่วพริบตา เหล่าผู้อาวุโสของตระกูลจูจะไม่รู้ได้อย่างไร พวกเขารีบเรียกประชุมด่วน

"ในช่วงครึ่งชั่วโมงสุดท้าย ใครเป็นคนไล่ฆ่าผู้ฝึกตนตระกูลเจินในสนามรบ พวกเจ้าจำเขาได้ไหม"

"ไม่ขอรับ/เจ้าค่ะ คนผู้นั้นวาดหน้าผี ถักเปีย มองไม่เห็นหน้าตาชัดเจน และข้าสงสัยว่าใบหน้าที่อยู่ใต้หน้ากากก็ถูกปลอมแปลงมาแล้ว แม้แต่รูปร่างก็ยังถูกปกปิด ทำให้จำไม่ได้จริงๆ"

"ข้าเคยเผชิญหน้ากับเขาในระยะประชิด ความเร็วของเขารวดเร็วเหนือจินตนาการ พลังปราณแข็งแกร่งมาก วิชาและอาวุธวิเศษก็ล้ำเลิศ ตระกูลจูของพวกเราไม่มีใครเก่งกาจขนาดนั้น แม้แต่ท่านผู้อาวุโสใหญ่... ก็ยังเทียบไม่ติด"

"เขาจงใจเล่นงานแต่ผู้ฝึกตนตระกูลเจิน ไม่เคยลงมือกับคนของตระกูลจูเลย ข้าว่าเขาน่าจะเป็นยอดฝีมือที่ซ่อนตัวอยู่ในตระกูลจูของพวกเรามากกว่า บางทีอาจจะเป็นทายาทที่ท่านบรรพบุรุษแอบฝึกฝนไว้ก็ได้"

"ถ้าเป็นทายาทจริง ทำไมถึงไม่เว้นแม้แต่พวกเดียวกัน แล้วยังลงมือกับตระกูลเล็กๆ อีก นี่มันจงใจสร้างความขัดแย้งชัดๆ"

"ใครบอกว่าคนที่ลงมือวันนี้เป็นฆาตกรคนเดิม บางทีเขาอาจจะเป็นคนละคนกับฆาตกรก็ได้"

...

เหล่าผู้ฝึกตนตระกูลจูต่างก็งุนงง พวกเขาไม่รู้ว่ายอดฝีมือที่แอบช่วยเหลือพวกเขาคือใคร แต่เหล่าผู้อาวุโสก็พอจะเดาได้ว่า หลังจากเรื่องวันนี้ ตระกูลจูของพวกเขาก็คงถูกตราหน้าว่าเป็นผู้ร้ายไปแล้ว

แม้แต่ตระกูลเล็กๆ ก็คงไม่ยอมปล่อยพวกเขาไปง่ายๆ เพราะหลังจากเรื่องวันนี้ ตระกูลเจินก็อ่อนแอลง ไม่สามารถต่อกรกับตระกูลจูได้อีกต่อไป

เมื่อคืนตระกูลเล็กๆ ก็เพิ่งถูกปล้น พวกเขายิ่งสงสัยตระกูลจูอยู่แล้ว บวกกับเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ พวกเขาคงโยนความผิดทั้งหมดมาที่ตระกูลจูอย่างแน่นอน

วิกฤตไม่เพียงแต่จะไม่คลี่คลาย แต่กลับทวีความรุนแรงมากขึ้น!

ใครกันที่อยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมด ใครที่ทำให้สำนักไป๋ตู้เหมินวุ่นวายแบบนี้ ถ้าเขาเป็นศัตรูจากสำนักอื่นจริงๆ สำนักไป๋ตู้เหมินคงตกอยู่ในอันตราย

ถึงแม้ว่าเหล่าผู้อาวุโสของตระกูลจูจะเป็นฝ่ายชนะ และสามารถปราบปรามตระกูลเจินได้อย่างราบคาบ แต่เพราะไม่รู้ว่าฆาตกรคือใคร พวกเขาก็ยังคงกังวลใจ ไม่ต่างอะไรกับตระกูลเจินและตระกูลเล็กๆ

ไม่นาน เหล่าผู้อาวุโสของตระกูลจูก็ได้รับข่าวว่า ผู้อาวุโสของตระกูลเจินและตระกูลเล็กๆ กำลังประชุมกันที่ยอดเขาเจินเทียน เห็นได้ชัดว่าพวกเขากำลังวางแผนที่จะจัดการกับตระกูลจู

ถึงแม้ว่าตระกูลจูจะส่งคนไปชี้แจง แต่ดูเหมือนว่าตระกูลเล็กๆ จะไม่เชื่อ การต่อสู้ในวันพรุ่งนี้ต้องมีอะไรเปลี่ยนแปลงอย่างแน่นอน และถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด มันต้องไม่เป็นผลดีกับตระกูลจู

การต่อสู้ภายในของสำนักไป๋ตู้เหมินครั้งนี้ ฝ่ายที่พ่ายแพ้ย่อมเจ็บปวด แต่ฝ่ายที่ชนะก็ไม่ได้รู้สึกยินดีปรีดาแต่อย่างใด สุดท้ายแล้ว ใครจะเป็นผู้ชนะ ใครจะเป็นผู้แพ้ ยังไม่มีใครรู้ ทำให้สามขั้วอำนาจของสำนักไป๋ตู้เหมินหวาดกลัว

จู่ๆ จูอู๋หยางก็กลายเป็นผู้กำหนดชะตากรรมของสำนักไป๋ตู้เหมิน การกระทำทุกอย่างของเขา ล้วนส่งผลต่อความเป็นไปของสำนักไป๋ตู้เหมิน เขาสามารถทำให้สำนักไป๋ตู้เหมินล่มสลายได้ทุกเมื่อ