"ได้ยินมาว่าปรมาจารย์สองถ้ำคนใหม่ได้ถ้ำปรุงยาสองถ้ำขั้นหนึ่งมาด้วยการเล่นพรรคเล่นพวก หลายคนพูดแบบนี้ ไม่คิดเลยว่าเขาจะดูหล่อเหลา แต่กลับเป็นคนแบบนี้"

"ปรมาจารย์ปรุงยาระดับกลางขั้นกลางกลับมีสิทธิ์ได้รับถ้ำปรุงยาที่ปรมาจารย์ปรุงยาระดับกลางขั้นยอดเยี่ยมเท่านั้นถึงจะได้รับ คิดดูก็รู้ว่าผิดปกติ แต่สำหรับพวกเราแล้ว นี่เป็นเรื่องดี"

"ใช่ อย่างน้อยๆ เขาก็เป็นถึงปรมาจารย์ปรุงยาระดับกลางขั้นกลาง ดีกว่าถูกจัดสรรให้กับนักปรุงยาระดับต่ำ ยิ่งไปกว่านั้น เขายังได้ถ้ำปรุงยาสองถ้ำขั้นหนึ่งมาด้วยการเล่นพรรคเล่นพวก เปลวเพลิงมังกรที่นี่ดีกว่าเปลวเพลิงมังกรในถ้ำปรุงยาหนึ่งถ้ำมากมาย"

"ถูกต้อง สำหรับพวกเราแล้ว ผลดีมีมากกว่าผลเสีย แต่ต้องคว้าโอกาสเอาไว้ ปรมาจารย์ปรุงยาสองถ้ำหลายคนกำลังเตรียมตัวที่จะเอาชนะปรมาจารย์จูในการประลองมังกรแย่งชิงถ้ำปรุงยาสองถ้ำขั้นหนึ่งสองแห่งนี้"

...

มองจูอู๋หยางที่อยู่เบื้องหน้า นักปรุงยาฝึกหัดหลายคนก็อดพูดคุยกันไม่ได้ เห็นได้ชัดว่าได้รับผลกระทบจากข่าวลือในช่วงสองวันที่ผ่านมา

ด้วยพลังฝีมือของเขา แน่นอนว่า เขาได้ยินคำพูดเหล่านี้ แต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจ ค่อยสั่งสอนศิษย์ที่ถูกข่าวลือหลอกลวงในภายหลัง

พลังวิญญาณของเขาสั่นไหว ในไม่ช้า เขาก็ตรวจสอบพลังฝีมือของนักปรุงยาฝึกหัดเหล่านี้ ครึ่งหนึ่งเป็นผู้ฝึกตนระดับฝึกลมปราณ ส่วนน้อยเป็นผู้ฝึกตนระดับสร้างรากฐาน มีเพียงแค่ร้อยกว่าคนที่เป็นผู้ฝึกตนระดับแก่นทองคำ

สัดส่วนนี้ถือว่าไม่เลวแล้ว หากเป็นปรมาจารย์ปรุงยาสองถ้ำคนอื่นๆ นักปรุงยาฝึกหัดหนึ่งพันคนส่วนใหญ่จะเป็นผู้ฝึกตนระดับฝึกลมปราณ

แต่เขา กลับมีนักปรุงยาฝึกหัดที่เป็นผู้ฝึกตนระดับฝึกลมปราณเพียงแค่ครึ่งเดียว ส่วนใหญ่เป็นผู้ฝึกตนระดับฝึกลมปราณขั้นปลายขึ้นไป ส่วนที่เหลือเป็นผู้ฝึกตนระดับสร้างรากฐานและระดับแก่นทองคำ

โดยเฉพาะอย่างยิ่งนักปรุงยาฝึกหัดที่เป็นผู้ฝึกตนระดับแก่นทองคำเกือบร้อยคน ถือเป็นกลุ่มคนที่โดดเด่นที่สุดในบรรดานักปรุงยาฝึกหัด

ไม่ต้องพูดถึงทักษะการปรุงยา แค่พลังฝีมือของพวกเขาก็เหนือกว่าผู้ฝึกตนคนอื่นๆ มากมายแล้ว

นักปรุงยาฝึกหัดเหล่านี้ล้วนเป็นศิษย์ชั้นนอกของยอดเขาเก้ามังกร ไม่มีศิษย์ชั้นในแม้แต่คนเดียว

เมื่อเสียงดังเงียบลง จูอู๋หยางก็หยิบป้ายหยกมังกรเก้าออกมา "ต่อไป ข้าจะเป็นอาจารย์ของพวกเจ้า ตอนนี้ พวกเจ้าเป็นศิษย์ของข้า ข้าชื่อจูอู๋หยาง เป็นศิษย์ชั้นในของยอดเขาเก้ามังกร เป็นปรมาจารย์ปรุงยาระดับกลางขั้นกลาง อายุเก้าสิบเจ็ดปี!"

สิ้นเสียงของเขา ถ้ำปรุงยาอันกว้างใหญ่ก็เงียบสงัด ทุกคนมองป้ายหยกมังกรเก้าในมือของเขาด้วยความประหลาดใจ

"ศิษย์ชั้นใน อาจารย์ของพวกเราเป็นถึงศิษย์ชั้นในของยอดเขาเก้ามังกร ข้าคิดว่าเขาเป็นศิษย์ชั้นนอกเช่นเดียวกับพวกเรา"

"โอ้ พระเจ้า ศิษย์ชั้นในและปรมาจารย์ปรุงยาสองถ้ำอายุเก้าสิบเจ็ดปี อาจารย์ของพวกเราเป็นถึงอัจฉริยะ ครั้งนี้ พวกเราต้องโชคดีแน่ๆ"

"ไม่แปลกใจเลยที่ท่านผู้อาวุโสเหวินไขว่จื่อ จะมองอาจารย์ของพวกเราเป็นพิเศษ ที่แท้ก็เป็นเพราะเรื่องนี้ พวกเราดูถูกท่านผู้อาวุโสเหวินไขว่จื่อ แถมยังดูถูกอาจารย์ของพวกเรา"

"อาจารย์ ขอรับคารวะ!"

...

ศิษย์ชั้นนอกมากมายคุกเข่าลง พวกนี้ช่างรู้จักประจบสอพลอ เมื่อเห็นว่าจูอู๋หยางแสดงฝีมือที่แท้จริง ก็รีบคุกเข่าลงทันที

จูอู๋หยางโบกมือ "ลุกขึ้นเถอะ พวกเจ้าปรุงยาเม็ดโอสถที่พวกเจ้าถนัด ข้าจะได้รู้ว่าทักษะการปรุงยาของพวกเจ้าถึงขั้นใด จากนั้นก็จะจัดสรรภารกิจที่เหมาะสมให้กับพวกเจ้า แน่นอนว่า จะมอบการดูแลที่แตกต่างกันให้กับพวกเจ้า"

"ได้เลย พวกเราจะทำตามคำสั่งของอาจารย์" นักปรุงยาฝึกหัดหนึ่งพันคนลุกขึ้นด้วยความตื่นเต้น หยิบเตาปรุงยาออกมา เริ่มต้นปรุงยาเม็ดโอสถที่พวกเขาถนัดในถ้ำปรุงยาสองถ้ำขั้นหนึ่งแห่งนี้

จูอู๋หยางเดินไปมาระหว่างนักปรุงยาฝึกหัด สังเกตการเคลื่อนไหวและทักษะของพวกเขา พอจะรู้ระดับทักษะการปรุงยาและศักยภาพของพวกเขา ในอนาคต ก็จะสามารถสั่งสอนพวกเขาได้อย่างเหมาะสม

เพราะพวกนี้คือต้นไม้เงินของเขา สามารถสร้างรายได้และรวบรวมทรัพยากรมากมายให้กับเขา เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ จูอู๋หยางก็อดทนและชี้แนะพวกเขามากขึ้น

"อาจารย์ ท่านอายุยังน้อย ศิษย์เพิ่งจะเคยเห็นอัจฉริยะที่เป็นถึงศิษย์ชั้นในและปรมาจารย์ปรุงยาระดับกลางขั้นกลางที่อายุยังน้อยเช่นนี้"

ตอนที่เขาเดินผ่านนักปรุงยาฝึกหัดที่สวมใส่ชุดสีแดงคนหนึ่ง อีกฝ่ายก็พูดขึ้นด้วยรอยยิ้ม เสียงหวานๆ ของเธอทำให้หัวใจของเขาเต้นแรง เสียงของเธอไพเราะมาก

มองเธอแวบหนึ่ง ใบหน้ารูปไข่เล็กๆ น่ารัก ดูเหมือนเด็กน้อย ดวงตากลมโตเป็นประกาย ริมฝีปากแดงระเรื่อราวกับดอกไม้ที่กำลังจะบาน เธองดงามมาก ไม่ด้อยไปกว่าผู้หญิงคนใดที่เขาเคยครอบครอง

แต่ทักษะและวิธีการปรุงยา... หยาบเกินไป!

ราวกับว่ารู้ตัว เด็กสาวชุดแดงก็แย้มยิ้ม "อาจารย์ ศิษย์ชื่อเผิงหยิงจือ เพิ่งจะเริ่มต้นเรียนรู้การปรุงยา ห่างไกลจากอาจารย์มากมาย ขอให้อาจารย์ชี้แนะศิษย์ด้วย"

"ได้" จูอู๋หยางมองเธอแวบหนึ่ง จากนั้นก็เดินไปหานักปรุงยาฝึกหัดคนต่อไป

"อาจารย์ เดินทางปลอดภัย!"

เสียงหวานๆ ของเผิงหยิงจือ ดังมาจากข้างหลัง ทำให้นักปรุงยาฝึกหัดคนอื่นๆ หันมามอง

จูอู๋หยางไม่สนใจ เดินไปมาระหว่างนักปรุงยาฝึกหัด ในไม่ช้า นักปรุงยาฝึกหัดทุกคนก็ปรุงยาเม็ดโอสถที่พวกเขาถนัดเสร็จ พูดให้ถูกก็คือยังไม่นับว่าเป็นยาเม็ดโอสถ เป็นเพียงแค่ยาเม็ดธรรมดาๆ วางเอาไว้เบื้องหน้าเขา ให้เขาประเมิน

ด้วยความสามารถและความรู้ด้านการปรุงยาของเขา ก็สามารถแยกแยะคุณภาพของยาเม็ดเหล่านี้ได้ รู้ว่านักปรุงยาฝึกหัดเหล่านี้อยู่ในระดับใด

ตามระดับทักษะการปรุงยาของพวกเขา เขาก็มอบการดูแลที่แตกต่างกัน จัดสรรภารกิจที่แตกต่างกันให้กับพวกเขา ให้พวกเขาเริ่มต้นทำงาน ปรุงยาเม็ดต่างๆ ให้กับเขา สร้างรายได้ แน่นอนว่า เขาก็จะชี้แนะพวกเขาเป็นครั้งคราว

เขาเคยเป็นถึงฮ่องเต้และผู้นำของสำนัก การจัดการนักปรุงยาฝึกหัดหนึ่งพันคนเป็นเรื่องง่ายมาก ในไม่ช้า นักปรุงยาฝึกหัดทุกคนก็เริ่มต้นทำงานอย่างเป็นระเบียบ

หากไม่มีอะไรผิดพลาด ในเดือนนี้ พวกเขาจะสามารถสร้างรายได้มากกว่าหนึ่งหมื่นหินปราณให้กับเขา เกือบจะเท่ากับเงินเดือนของเขาในฐานะที่เป็นศิษย์ชั้นใน

ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อทักษะการปรุงยาของศิษย์เหล่านี้พัฒนาขึ้น พวกเขาก็จะสามารถปรุงยาเม็ดที่ดีกว่า หรือไม่แน่ ก็อาจจะเป็นยาเม็ดโอสถ เมื่อถึงเวลานั้น รายได้ของเขาก็จะยิ่งมากขึ้น

นักปรุงยาของถ้ำเพลิงมังกรทำรายได้มากมายจริงๆ การเลือกในครั้งนี้ของเขาถูกต้อง แค่ทรัพยากรและรายได้เหล่านี้ เขาก็สามารถรวบรวมหินทะลวงขีดจำกัดได้มากมาย ยิ่งไปกว่านั้น ในถ้ำเพลิงมังกรอันกว้างใหญ่ ยังมีสมุนไพรและกากยาอีกมากมาย

สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นสมบัติล้ำค่าสำหรับเขา

คิดได้ดังนั้น จูอู๋หยางก็นั่งลงบนเก้าอี้ที่ทำจากหนังสัตว์อสูร ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยรอยยิ้ม

สายตาของเขาเหลือบมองไปรอบๆ เห็นเผิงหยิงจือ ที่งดงามที่สุดในบรรดาศิษย์หนึ่งพันคน เดินเข้ามาหาเขา โดยไม่ได้ปรุงยา