ในช่วงเวลาที่ผ่านมา ขณะที่จูอู๋หยางกำลังฝึกฝนอย่างหนักในสำนักไป๋ตู้เหมิน เขาก็ได้ทำความเข้าใจและหลอมรวมตำราค่ายกลต่างๆ ของสำนักกู่ตู้เหมิน ในเวลานี้ ความสามารถด้านค่ายกลของเขาอยู่ห่างจากปรมาจารย์ค่ายกลระดับกลางขั้นล่างเพียงก้าวเดียว

พูดอย่างไม่เกรงใจ ความสามารถด้านค่ายกลของจูอู๋หยางนั้น ไม่ด้อยไปกว่าปรมาจารย์ค่ายกลระดับกลางขั้นล่างทั่วไปส่วนใหญ่แล้ว

ท้ายที่สุดแล้ว จูอู๋หยางได้ทำความเข้าใจและเชี่ยวชาญตำราค่ายกลมากมาย ครอบคลุมทุกแง่มุม แทบจะไม่มีจุดอ่อน บวกกับพรสวรรค์ที่น่าอัศจรรย์ เขามักจะสามารถอนุมานจากสิ่งหนึ่งไปสู่อีกสิ่งหนึ่งได้

ดังนั้น แม้ว่าจูอู๋หยางจะฝึกฝนเพียงตำราค่ายกลระดับต่ำ แต่เขาก็สามารถเหนือกว่าปรมาจารย์ค่ายกลระดับต่ำได้ หากมีเวลาเพียงพอ จูอู๋หยางอาจจะสามารถก้าวข้ามผ่านคอขวดระหว่างปรมาจารย์ค่ายกลระดับต่ำกับระดับกลาง และกลายเป็นปรมาจารย์ค่ายกลระดับกลางได้

ด้วยความสามารถด้านค่ายกลเช่นนี้ การที่จูอู๋หยางจะแอบเข้าไปในหอคอยนกกระเรียนขาวจึงไม่ใช่เรื่องยาก เพียงไม่กี่วัน เขาก็เชี่ยวชาญวิธีการเปิดค่ายกลของสถานที่สำคัญๆ ทั้งหมดแล้ว

ดังนั้น ในคืนที่มืดมิดคืนหนึ่ง จูอู๋หยางก็พร้อมที่จะลงมือ

หอคอยนกกระเรียนขาวมีเซียนสร้างรากฐานเกือบสามร้อยคน จูอู๋หยางเลือกที่จะเข้าไปในที่พำนักของเซียนสร้างรากฐานขั้นสมบูรณ์คนหนึ่งก่อน เขาวางแผนที่จะเริ่มจากคนที่แข็งแกร่งที่สุด เพราะคนเหล่านี้จะทำให้เขาได้รับผลประโยชน์มากที่สุด

เพียงไม่กี่ลมหายใจ จูอู๋หยางก็แอบเข้าไปในที่พำนักของเซียนสร้างรากฐานขั้นสมบูรณ์ที่เขาไม่รู้จักคนนี้ได้ เมื่อใช้เทคนิคดวงตามองทะลุ เขาก็พบว่าร่างกายของคนผู้นี้เต็มไปด้วยรังสีสังหารที่เข้มข้น แสดงว่าเขาได้ฆ่าคนบริสุทธิ์ไปแล้วอย่างน้อยหลายร้อยคน และล้วนเป็นมนุษย์

ช่างชั่วช้าสามานย์ยิ่งนัก!

จูอู๋หยางไม่พูดพร่ำทำเพลง ชกต่อยเขาจนสลบ จากนั้นก็หักขา หักแขน ทำลายจุดตันเถียน ตัดหัว... ขั้นตอนทั้งหมดนี้ทำให้เขาได้รับหินทะลวงขีดจำกัดหลายร้อยก้อน

"ยินดีด้วย โฮสต์หักขาของหลิวผิง ผู้อาวุโสสร้างรากฐานขั้นสมบูรณ์ของหอคอยนกกระเรียนขาว เป็นครั้งแรก คุณได้รับหินทะลวงขีดจำกัด 60 ก้อน..."

"ยินดีด้วย โฮสต์หักแขนของหลิวผิง ผู้อาวุโสสร้างรากฐานขั้นสมบูรณ์ของหอคอยนกกระเรียนขาว เป็นครั้งแรก คุณได้รับหินทะลวงขีดจำกัด 80 ก้อน..."

"ยินดีด้วย โฮสต์ทำลายจุดตันเถียนของหลิวผิง ผู้อาวุโสสร้างรากฐานขั้นสมบูรณ์ของหอคอยนกกระเรียนขาว เป็นครั้งแรก คุณได้รับหินทะลวงขีดจำกัด 200 ก้อน..."

"ยินดีด้วย โฮสต์สังหารหลิวผิง ผู้อาวุโสสร้างรากฐานขั้นสมบูรณ์ของหอคอยนกกระเรียนขาว เป็นครั้งแรก คุณได้รับหินทะลวงขีดจำกัด 300 ก้อน..."

...

ข้อความแจ้งเตือนจากระบบสี่ข้อความ แสดงให้เห็นว่าชุดอาหารกำจัดคนชั่วของเขานั้นไม่เลว สามารถทำให้เขาได้รับหินทะลวงขีดจำกัดจำนวนมาก

จูอู๋หยางไม่ได้วาดหน้าผี ถักเปีย หรือโกนหัวให้กับหลิวผิง... เพราะมันทำให้เขาได้รับหินทะลวงขีดจำกัดไม่มาก แถมยังเสียเวลาอีก ตอนนี้จูอู๋หยางไม่มีเวลามากขนาดนั้น

หลังจากที่ขโมยสมบัติของหลิวผิงแล้ว จูอู๋หยางก็ซ่อนศพของเขาไว้ และมุ่งหน้าไปยังที่พำนักของผู้อาวุโสสร้างรากฐานขั้นสมบูรณ์คนต่อไปของหอคอยนกกระเรียนขาว

ก่อนจากไป จูอู๋หยางไม่ลืมที่จะทิ้งภาพวาดง่ายๆ ไว้ในห้องของหลิวผิง พร้อมกับเขียนคำว่า "เลือดเดือด" ไว้ข้างๆ หมายถึง จอมยุทธ์เลือดเดือด เป็นสัญลักษณ์ของเขา

เพื่อที่หลังจากที่ชื่อเสียงของจอมยุทธ์เลือดเดือดโด่งดังขึ้น เขาก็จะสามารถได้รับหินทะลวงขีดจำกัดจำนวนมาก

ไม่นานนัก เขาก็เข้าไปในที่พำนักของเซียนสร้างรากฐานขั้นสมบูรณ์คนที่สองได้ เมื่อใช้เทคนิคดวงตามองทะลุ เขาก็พบว่ารังสีสังหารของคนผู้นี้ก็เข้มข้นไม่แพ้กัน สมควรตายแล้ว

หักขา หักแขน ทำลายจุดตันเถียน ตัดหัว... ชุดอาหารอีกชุดหนึ่งถูกเสิร์ฟ จูอู๋หยางจากไปพร้อมกับทรัพยากรและสมบัติล้ำค่าจำนวนมาก และหินทะลวงขีดจำกัดหลายร้อยก้อน มุ่งหน้าไปยังที่พำนักของเซียนสร้างรากฐานขั้นสมบูรณ์คนต่อไป

ผู้อาวุโสสร้างรากฐานขั้นสมบูรณ์คนที่สามของหอคอยนกกระเรียนขาว... หักขา หักแขน ทำลายจุดตันเถียน ตัดหัว!

ผู้อาวุโสสร้างรากฐานขั้นสมบูรณ์คนที่สี่ของหอคอยนกกระเรียนขาว... หักขา หักแขน ทำลายจุดตันเถียน ตัดหัว!

...

ไปจนถึงผู้อาวุโสสร้างรากฐานขั้นสมบูรณ์คนที่เจ็ดของหอคอยนกกระเรียนขาว... หักขา หักแขน ทำลายจุดตันเถียน ตัดหัว!

จูอู๋หยางเริ่มรู้สึกชาชิน หอคอยนกกระเรียนขาวเป็นสำนักเซียนฝ่ายธรรมะที่มีชื่อเสียงที่สุดในรัศมีหลายหมื่นลี้ แต่ผู้อาวุโสสร้างรากฐานขั้นสมบูรณ์ทั้งเจ็ดคนของหอคอยนกกระเรียนขาว ล้วนแล้วแต่มีมือเปื้อนเลือด

แม้แต่คนที่ฆ่าน้อยที่สุด มือของเขาก็ยังเปื้อนเลือดของคนบริสุทธิ์เกือบร้อยคน นี่แสดงให้เห็นถึงความโหดเหี้ยมของผู้อาวุโสเหล่านี้ของหอคอยนกกระเรียนขาว

บางทีในสายตาของเซียนเหล่านี้ของหอคอยนกกระเรียนขาว คนธรรมดาๆ ก็คงไม่ต่างอะไรกับมด ฆ่าก็ฆ่า ไม่เห็นเป็นไร ยิ่งไปกว่านั้น ผู้อาวุโสสร้างรากฐานขั้นสมบูรณ์ทั้งเจ็ดคนนี้ ต่างก็มีอายุมากกว่าสองร้อยปี คนที่ฆ่ามากที่สุดก็ฆ่าไปเกือบพันคน คนที่ฆ่าน้อยที่สุดก็ไม่ถึงร้อยคน เฉลี่ยแล้วปีละคน

แต่นั่นไม่ใช่ชีวิตคนเหรอ?

จูอู๋หยางที่เดินทางข้ามเวลามาจากโลกยุคใหม่ ยังคงยึดมั่นในโลกทัศน์และค่านิยมที่ว่า ทุกคนเท่าเทียมกัน เขาไม่สามารถยอมรับได้ที่เซียนเหล่านี้จะมองว่าคนธรรมดาเป็นเพียงมด และสามารถฆ่าได้ตามใจชอบ

เซียนฝ่ายธรรมะยังเป็นเช่นนี้ แล้วเซียนฝ่ายอธรรมจะปฏิบัติต่อคนธรรมดาอย่างไร

ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็ปล่อยให้เขา จูอู๋หยาง มาจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อย สอนเซียนในดินแดนแห่งนี้ว่าควรปฏิบัติต่อคนธรรมดาอย่างไร

ด้วยหินทะลวงขีดจำกัดกว่าหมื่นก้อน จูอู๋หยางจึงมุ่งหน้าไปยังเซียนสร้างรากฐานขั้นปลายของหอคอยนกกระเรียนขาว

เซียนสร้างรากฐานขั้นปลายคนแรก มีรังสีสังหารเข้มข้น ได้ฆ่าคนบริสุทธิ์ไปไม่ต่ำกว่าสามร้อยคน... หักขา หักแขน ทำลายจุดตันเถียน ตัดหัว!

เซียนสร้างรากฐานขั้นปลายคนที่สอง มีรังสีสังหารค่อนข้างเข้มข้น ได้ฆ่าคนบริสุทธิ์ไปไม่ต่ำกว่าร้อยคน... หักขา หักแขน ทำลายจุดตันเถียน ตัดหัว!

...

เซียนสร้างรากฐานฝ่ายธรรมะเหล่านี้โหดเหี้ยมเกินไปหรือเปล่า แทบจะไม่มีใครบริสุทธิ์เลย ทุกคนต่างก็มีมือเปื้อนเลือดของคนบริสุทธิ์

นึกถึงตอนที่เขาใช้เทคนิคดวงตามองทะลุในสำนักไป๋ตู้เหมิน ยังมีเซียนสร้างรากฐานอยู่จำนวนไม่น้อยที่ไม่มีรังสีสังหาร เมื่อเทียบกันแล้ว เซียนฝ่ายธรรมะเหล่านี้ช่างเลวร้ายยิ่งนัก

แน่นอนว่าเซียนฝ่ายธรรมะหลายคนอาจจะฆ่าเซียนที่บริสุทธิ์ แต่เซียนที่บริสุทธิ์ก็เป็นชีวิตไม่ใช่หรือ ในสายตาของจูอู๋หยาง คุณค่าของชีวิตคนธรรมดากับชีวิตเซียนที่บริสุทธิ์นั้นเท่าเทียมกัน ไม่ควรมีใครถูกฆ่าโดยพลการ

ดังนั้น จูอู๋หยางจึงได้แต่ฆ่า ฆ่า และฆ่า...

เพียงไม่กี่ชั่วยาม เซียนสร้างรากฐานของหอคอยนกกระเรียนขาวที่ตายในมือของจูอู๋หยางก็เกินสองร้อยห้าสิบคนแล้ว ตัวเลขนี้เหมือนเป็นการเยาะเย้ยเซียนฝ่ายธรรมะของหอคอยนกกระเรียนขาว ไม่มีใครรอดพ้นจากการถูกฆ่าเลย

เซียนสร้างรากฐานของหอคอยนกกระเรียนขาวสองร้อยห้าสิบคน คนที่ฆ่าคนบริสุทธิ์น้อยที่สุดก็ยังมากกว่าสิบคน ฆ่าคนต้องชดใช้ด้วยชีวิต ยิ่งไปกว่านั้น ยังฆ่าไปตั้งสิบกว่าชีวิต จูอู๋หยางจะปล่อยพวกเขาไปได้อย่างไร

พูดตามตรง แม้แต่จูอู๋หยางเองก็ไม่คิดว่า คืนนี้เขาจะฆ่าเซียนสร้างรากฐานของหอคอยนกกระเรียนขาวไปมากมายขนาดนี้ ในสายตาของเขา หอคอยนกกระเรียนขาวเป็นถึงสำนักเซียนฝ่ายธรรมะ ไม่มากก็น้อย ก็น่าจะมีเซียนอย่างน้อยครึ่งหนึ่งที่ไม่เคยฆ่าคนบริสุทธิ์

ท้ายที่สุดแล้ว แม้แต่สำนักไป๋ตู้เหมินที่เป็นสำนักเซียนฝ่ายอธรรม ก็ยังมีเซียนอยู่จำนวนไม่น้อยที่ไม่เคยฆ่าคนบริสุทธิ์ หอคอยนกกระเรียนขาวเป็นถึงสำนักเซียนฝ่ายธรรมะ ไม่น่าจะโหดร้ายขนาดนี้

แต่ความจริงก็ตบหน้าจูอู๋หยางอย่างแรง ทำให้เขาเข้าใจความจริงข้อหนึ่ง บางครั้งสำนักเซียนฝ่ายธรรมะก็โหดร้ายกว่าสำนักเซียนฝ่ายอธรรม!