เมื่อได้ยินจูจือซานและจูไห่เทาพูดเช่นนั้น จูอู๋หยางก็รู้สึกสนใจขึ้นมาเล็กน้อย เขาเริ่มพิจารณาหญิงสาวที่ขดตัวอยู่บนเตียงด้วยท่าทางหวาดกลัว

หญิงสาวผู้นี้ดูเหมือนจะมีอายุประมาณสิบแปดปี รูปร่างหน้าตานั้นธรรมดา สามารถให้คะแนนผ่านเกณฑ์ได้อย่างเฉียดฉิวเท่านั้น

แม้แต่รูปร่างก็ไม่ได้ดีนัก ดูอ้วนท้วนเล็กน้อย ทุกการเคลื่อนไหวของนางทำให้เขารู้สึกคุ้นเคย ราวกับว่ากำลังมองดูสัตว์บางชนิด

หน้าตาธรรมดา รูปร่างธรรมดา บุคลิกภาพแย่มาก พฤติกรรมแปลกประหลาด... อย่าว่าแต่เทียบกับหญิงงามเกือบร้อยคนในตำหนักองค์ชายเลย แม้แต่เทียบกับหญิงสาวชาวบ้านทั่วไปก็ยังด้อยกว่ามาก

นี่คือหญิงงามงั้นเหรอ?

จูอู๋หยางมองไปที่จูจือซานและจูไห่เทาด้วยความสงสัย ไม่เชื่อในสิ่งที่พวกเขาพูดแม้แต่น้อย

จูจือซานและจูไห่เทาเห็นบางอย่างจากสายตาของจูอู๋หยาง พวกเขายิ้มและเดินเข้ามา

"น้องสิบหก เจ้าคงไม่เชื่อว่านี่คือหญิงงามสินะ?"

จูอู๋หยางเบ้ปาก มีแต่คนโง่เท่านั้นที่จะเชื่อว่านี่คือหญิงงาม เขาไม่ได้ตาบอด เขาสามารถมองออกว่าหญิงสาวตรงหน้ามีรูปร่างหน้าตาธรรมดามาก

แต่เมื่อเห็นท่าทางมั่นใจของจูจือซานและจูไห่เทา แสงสว่างวาบขึ้นในใจของจูอู๋หยาง "หรือว่าหญิงสาวผู้นี้จะมีอะไรพิเศษ?"

"ถูกต้อง!" จูจือซานพูดอย่างสุภาพ "ในดินแดนรกร้างทางใต้มีหญิงสาวแปลกประหลาดคนหนึ่ง เกิดมาพร้อมกับหมู ดื่มนมหมูตั้งแต่เด็ก โตขึ้นก็มีรูปร่างเหมือนหมู แม่ของหญิงสาวผู้นี้ก็เป็นหญิงสาวหมูที่หาได้ยากในรอบร้อยปี"

"หญิงสาวหมู?" จูอู๋หยางตกตะลึง "หญิงสาวหมูมีอะไรพิเศษงั้นเหรอ?"

จูไห่เทาพยักหน้า "น้องสิบหกน่าจะรู้จักหมูดี พวกมันตั้งท้องง่ายมาก และเมื่อคลอดลูกทีก็เป็นครอก"

"หญิงสาวหมูก็สืบทอดลักษณะนี้มาจากหมู นางตั้งท้องง่ายมาก และทุกครั้งที่ตั้งท้อง อย่างน้อยที่สุดก็ต้องคลอดลูกสองคนขึ้นไป แม้แต่การคลอดลูกสามหรือสี่คนก็เป็นเรื่องปกติ"

"ดังนั้น ในสายตาของคนที่อยากมีลูกหลาน หญิงสาวหมูก็คือหญิงงาม เช่นเดียวกับน้องสิบหก" จูจือซานโบกพัดเบา ๆ "ตอนนี้น้องสิบหกรู้แล้วใช่ไหมว่าหญิงสาวหมูมีค่าแค่ไหน นี่อาจเป็นหญิงสาวหมูคนเดียวในแคว้นจิ่วเจาของเรา พวกเราสองคนลำบากมากถึงจะพานางมาให้น้องได้ น้องอย่าทำให้พวกเราผิดหวังล่ะ ต่อไปต้องดูแลหญิงสาวหมูผู้นี้ให้ดี ๆ"

จูอู๋หยาง: "..."

หลังจากที่จูอู๋หยางได้รู้ถึงคุณค่าของหญิงสาวหมูแล้ว จูจือซานและจูไห่เทาก็ทิ้งหญิงสาวหมูไว้ให้เขา และออกจากตำหนักองค์ชายไป

เมื่อมองดูหญิงสาวหมูที่มีรูปร่างหน้าตาแปลกประหลาด และมีกลิ่นมูลหมูจาง ๆ โผล่ออกมาจากร่างกาย ใบหน้าของจูอู๋หยางก็กระตุกเล็กน้อย

แม้ว่าจูอู๋หยางจะรู้ดีว่า หากเขาใช้เวลาร่วมกับหญิงสาวหมูผู้นี้ เขาจะได้รับจุดทะลวงขีดจำกัดจำนวนมหาศาล แม้แต่จะมากกว่าตอนที่อยู่กับหลิวหรูซื่อก็ตาม

แต่เมื่อนึกถึงหญิงงามมากมายในตำหนักองค์ชาย แล้วมองดูหญิงสาวหมูที่แปลกประหลาดและมีกลิ่นเหม็น จูอู๋หยางก็ไม่กล้าลงมือจริง ๆ

แม้ว่าจะรู้ว่าหญิงสาวหมูผู้นี้มีค่ามาก แต่เขาก็ไม่สามารถทำอะไรกับนางได้

ยิ่งไปกว่านั้น จูอู๋หยางยังรู้ดีว่า สาเหตุที่เขาไม่สามารถทำให้หญิงงามข้างกายตั้งครรภ์ได้นั้น เป็นเพราะพันธุกรรมของเขาสมบูรณ์แบบเกินไป หญิงสาวธรรมดาไม่อาจต้านทานได้

เว้นแต่จะเป็นหญิงสาวในขอบเขตเซียน จึงจะมีโอกาสตั้งครรภ์ได้ ส่วนหญิงสาวที่ต่ำกว่าขอบเขตเซียนนั้นแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย

ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อความแข็งแกร่งของจูอู๋หยางเพิ่มขึ้น การฝึกฝนร่างกายของเขาก็แข็งแกร่งขึ้น พันธุกรรมของเขาก็จะยิ่งสมบูรณ์แบบมากขึ้น ถึงตอนนั้น การตั้งครรภ์ก็จะยิ่งยากขึ้น

สำหรับคนทั่วไปแล้ว หญิงสาวหมูอาจเป็นสมบัติล้ำค่าที่ช่วยให้ตั้งครรภ์ได้ แต่สำหรับจูอู๋หยางแล้ว นางไม่มีประโยชน์อะไรเลย

อย่างมากที่สุดก็แค่ช่วยให้เขารับจุดทะลวงขีดจำกัดจำนวนมาก ทำให้เขาเข้าใกล้ขอบเขตเซียนขั้นสมบูรณ์มากขึ้น แต่การขายวิญญาณและร่างกายของตัวเองเพื่อผลประโยชน์เล็กน้อยเช่นนี้ จูอู๋หยางทำไม่ได้จริง ๆ

ดังนั้น เมื่อเผชิญหน้ากับ "ของขวัญชิ้นใหญ่" จากจูจือซานและจูไห่เทา จูอู๋หยางจึงได้แต่ปฏิเสธ และใช้คำพูดของหมอหลวงเป็นข้ออ้าง อธิบายว่าหญิงสาวหมูไม่มีผลกับเขา ของดีแบบนี้เก็บไว้ให้จูจือซานและจูไห่เทาใช้เองเถอะ

จูจือซานและจูไห่เทาไม่ได้เรื่องมากเหมือนจูอู๋หยาง ไม่นานหลังจากนั้น จูอู๋หยางก็ได้ยินข่าวว่าหญิงสาวหมูตั้งท้องแฝดสามกับจูจือซาน

รสนิยมแบบนี้ ทำให้จูอู๋หยางถึงกับอึ้ง

นอกจากหญิงสาวหมูแล้ว ยังมีองค์ชายองค์หญิงบางคนเสนอวิธีแปลก ๆ ให้กับจูอู๋หยาง

วิชาสายเลือด!

วิชาสายเลือดเป็นเคล็ดวิชาลับชนิดหนึ่งที่ช่วยเพิ่มโอกาสในการตั้งครรภ์ระหว่างชายหญิง ผลลัพธ์ของมันก็ยอดเยี่ยมมาก

แต่ถ้าหากต้องการใช้วิชาสายเลือด ฝ่ายชายหญิงจะต้องมีสายเลือดใกล้ชิดกันมาก ด้วยเหตุนี้ องค์ชายองค์หญิงบางคนจึงคัดเลือกน้องสาวต่างมารดาและน้องสาวลูกพี่ลูกน้องมาให้จูอู๋หยาง เพื่อให้เขาฝึกฝนวิชาสายเลือดกับพวกนาง และมีลูกหลานโดยเร็ว

แน่นอนว่าจูอู๋หยางไม่สามารถยอมรับได้ เขาเข้าใจข้อเสียของการแต่งงานกับญาติสนิทเป็นอย่างดี ดังนั้นเขาจึงได้แต่ใช้หมอหลวงเป็นข้ออ้าง ปฏิเสธความหวังดีของคนพวกนี้

นอกจากหญิงสาวหมูและวิชาสายเลือดแล้ว องค์ชายองค์หญิงบางคนยังส่งสิ่งของและวิธีการแปลก ๆ มาให้เขา หากไม่ขัดต่อศีลธรรมและจิตสำนึกของจูอู๋หยาง เขาก็จะลองดู

เขาไม่ได้ทำเพื่อที่จะมีลูกจริง ๆ เพราะเขารู้ดีถึงสถานการณ์ของตัวเอง แต่จูอู๋หยางก็ยังคงทำเช่นนั้น เหตุผลก็ไม่มีอะไรมาก แค่อยากได้รับจุดทะลวงขีดจำกัดเพิ่มขึ้นเท่านั้น

"ยินดีด้วย โฮสต์ถูกคนในวังหลวงเข้าใจผิดว่าไร้ค่า เป็นครั้งแรก คุณได้รับ 10,000,000 จุดทะลวงขีดจำกัด..."

"ยินดีด้วย โฮสต์ถูกคนในวังหลวงเข้าใจผิดว่าเป็นขันที เป็นครั้งแรก คุณได้รับ 20,000,000 จุดทะลวงขีดจำกัด..."

"ยินดีด้วย โฮสต์ถูกประชาชนนับล้านในเมืองหลวงเข้าใจผิดว่าไร้ค่า เป็นครั้งแรก คุณได้รับ 30,000,000 จุดทะลวงขีดจำกัด..."

"ยินดีด้วย โฮสต์ถูกประชาชนนับล้านในเมืองหลวงเข้าใจผิดว่าเป็นขันที เป็นครั้งแรก คุณได้รับ 50,000,000 จุดทะลวงขีดจำกัด..."

...

สิ่งที่ทำให้จูอู๋หยางรู้สึกจนใจก็คือ เมื่อเห็นว่ายาเม็ดวิเศษ อวัยวะเพศสัตว์ สมบัติล้ำค่า... หรือแม้แต่หมอเทวดา ยอดฝีมือ วิธีการรักษาพิเศษ... ล้วนไม่สามารถทำให้จูอู๋หยางมีลูกหลานได้ ทุกคนก็ค่อย ๆ มีความคิดเห็นตรงกัน

รากฐานของจูอู๋หยางก็เหมือนกับอนาคตของเขา ไม่มีทางรักษาได้อีกต่อไปแล้ว

จูอู๋หยางได้พัฒนาจากขันทีปลอม ๆ กลายเป็นขันทีตัวจริง แม้แต่คุณสมบัติในการสืบสกุลของราชวงศ์จูเขาก็ไม่มี

ในตอนนี้ จูอู๋หยางไม่สามารถหักล้างได้ เพราะเขาไม่สามารถทำให้หญิงสาวตั้งครรภ์ได้จริง ๆ แม้ว่ารากฐานของเขาจะไม่มีปัญหา ตรงกันข้าม มันยังแข็งแกร่งเกินคาดอีกด้วย ยิ่งไปกว่านั้น หากตระกูลและกลุ่มอิทธิพลที่แข็งแกร่งในโลกแห่งการบ่มเพาะเซียนรู้ถึงสถานการณ์ที่แท้จริงของจูอู๋หยาง พวกเขาคงอยากจะแย่งชิงเขากลับไปเป็นพ่อพันธุ์ เขาเป็นที่ต้องการของกลุ่มอิทธิพลและตระกูลต่าง ๆ ในโลกแห่งการบ่มเพาะเซียน

แต่ในตอนนี้ จูอู๋หยางยังคงซ่อนเร้นความสามารถของตัวเอง ไม่มีใครรู้ถึงความแข็งแกร่งของเขา เขาจึงได้แต่ทนรับความอับอาย รอวันที่เขาจะทะยานสู่ฟ้า

ดังนั้น วังหลวงก็สั่นสะเทือน เมืองหลวงก็สั่นสะเทือน แคว้นจิ่วเจาก็สั่นสะเทือน...