แรงสั่นสะเทือนเช่นนี้ จะขาดจุดทะลวงขีดจำกัดไปได้อย่างไร!

จุดทะลวงขีดจำกัดนับสิบล้านจุดหลั่งไหลเข้ามา ผลักดันความแข็งแกร่งของจูอู๋หยางขึ้นไปเรื่อย ๆ จนถึงขีดสุดของขอบเขตเซียนขั้นปลาย ต่อไปก็ถึงเวลาที่จะท้าทายคอขวดของขอบเขตเซียนขั้นสมบูรณ์แล้ว

ช่วงเวลานี้ ด้วยความช่วยเหลือจากองค์ชายองค์หญิง นางสนม หมอเทวดา และยอดฝีมือจากชาวบ้าน... จูอู๋หยางได้รับจุดทะลวงขีดจำกัดจำนวนมาก ขอบเขตเซียนขั้นสมบูรณ์อยู่ใกล้แค่เอื้อม

ตอนนี้ ต้องขอบคุณคนพวกนี้อีกครั้ง ฉายาขันทีปลอม ๆ ได้รับการอัพเกรดเป็นขันทีตัวจริง นี่เป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่!

ด้วยความช่วยเหลือจากการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้ จูอู๋หยางก็โด่งดังไปทั่ววังหลวง โด่งดังไปทั่วเมืองหลวง โด่งดังไปทั่วแคว้นจิ่วเจา... และแม้แต่โด่งดังไปทั่วดินแดนรกร้างทางใต้!

แม้ว่าจูอู๋หยางจะไม่สนใจฉายา "องค์ชายขันที" และไม่ชอบฉายานี้ แต่พูดตามตรงแล้ว จุดทะลวงขีดจำกัดที่ได้รับจากชื่อเสียงอันฉาวโฉ่นี้... หอมมาก!

กลิ่นหอมฟุ้งกระจายไปทั่วหล้า หอมจนแทรกซึมเข้าไปในหัวใจ ทำให้ผู้คนหยุดไม่ได้

เมื่อเห็นผลลัพธ์อันน่าพึงพอใจ จูอู๋หยางก็ไม่สนใจชื่อเสียงเล็ก ๆ น้อย ๆ นั้นอีกต่อไป

สำหรับจูอู๋หยางที่ข้ามมิติมาจากโลกยุคใหม่ อ่านนิยายและดูละครข้ามมิติมามากมาย ชื่อเสียงนั้นไร้ความหมาย ผลประโยชน์ที่แท้จริงต่างหากที่เขาให้ความสำคัญมากที่สุด

ท่านไม่เห็นหรือว่า ปรมาจารย์หม่าเป่ากั๋ว ผู้มีทักษะ "รับ ผสาน ปล่อย" อันเลื่องชื่อลือลั่นในยุทธจักร เขารู้หรือไม่ว่ามันน่าอับอายแค่ไหน แต่เขาก็ยังคงทำเช่นนั้น เหตุผลนั้นทุกคนย่อมรู้ดี

ยังมีหญิงสาวมากมายบน TikTok และ Kuaishou ที่ไม่สนใจสายตาของคนอื่น ใช้ใบหน้าที่สวยงามของพวกนางถูกับกำแพง พวกนางไม่รู้สึกอับอายหรือขายหน้าบ้างเหรอที่เต้นรำ ร้องเพลง เล่นมุกตลกต่อหน้าสาธารณชน แต่พวกนางก็ยังคงทำเช่นนั้น เหตุผลนั้นคิดด้วยนิ้วเท้าก็รู้แล้ว

ยังมีดาราบางคนที่โอ้อวด ไร้ยางอาย ขัดแย้งในตัวเอง ทรยศ... ใช้วิธีการต่าง ๆ ในการสร้างกระแส ยิ่งนานวันก็ยิ่งน่ารังเกียจ แม้แต่การทำตัวน่าเกลียดเพื่อให้มีชื่อเสียง พวกเขาก็ทำได้ ทั้งหมดนี้ก็เพื่อเงินทองไม่ใช่หรือ

...

เมื่อเทียบกับคนพวกนี้แล้ว จูอู๋หยางรู้สึกว่าเขายังต้องเรียนรู้อีกมาก อย่างน้อยที่สุด เขาก็แสร้งทำเป็นคนไร้ค่าเพื่อเอาชีวิตรอด ไม่ได้มีเจตนาจะทำร้ายใคร

จะเป็นองค์ชายไร้ค่าหรือองค์ชายไร้ความสามารถก็ช่าง พวกเจ้ากัดข้าได้หรือ?

เมื่อสัมผัสถึงจุดทะลวงขีดจำกัดที่หลั่งไหลเข้ามา จูอู๋หยางก็ยิ้มอย่างมีความสุข หากไม่มีอะไรผิดพลาด หลังจากดูดซับจุดทะลวงขีดจำกัดจำนวนมากนี้แล้ว ความแข็งแกร่งของเขาก็น่าจะก้าวสู่ขอบเขตเซียนขั้นสมบูรณ์ได้

จุดทะลวงขีดจำกัดจำนวนมากเปลี่ยนเป็นพลังอันแปลกประหลาด ไหลเวียนตามเส้นทางของเคล็ดวิชาทะเลไร้ขอบเขต ในไม่ช้าก็หลอมรวมเข้ากับจุดตันเถียนและเส้นลมปราณเก้าเส้นหลักของจูอู๋หยาง กลายเป็นพลังลมปราณทะเลไร้ขอบเขตบริสุทธิ์

พลังลมปราณทะเลไร้ขอบเขตเหล่านี้หล่อเลี้ยงจุดตันเถียน เส้นลมปราณเก้าเส้นหลัก และส่วนต่าง ๆ ของร่างกายอย่างต่อเนื่อง จุดทะลวงขีดจำกัดก็เปลี่ยนเป็นพลังอีกชนิดหนึ่ง ช่วยพลังลมปราณทะเลไร้ขอบเขตยกระดับร่างกายของจูอู๋หยาง ทั้งสองอย่างทำงานประสานกัน ผลลัพธ์นั้นน่าทึ่งมาก

พลังลมปราณทะเลไร้ขอบเขตในจุดตันเถียนเพิ่มขึ้นและขยายตัวอย่างรวดเร็ว ภายในเวลาอันสั้นก็ขยายจากเส้นผ่านศูนย์กลางหลายลี้เป็นสิบลี้ จากนั้นก็ขยายตัวต่อไป

สิบลี้... สิบเอ็ดลี้... สิบสองลี้... สิบห้าลี้... สิบแปดลี้... ยี่สิบลี้... จนกระทั่งถึงสามสิบลี้!

จูอู๋หยางรู้สึกถึงการมีอยู่ของคอขวด แต่จุดทะลวงขีดจำกัดที่เหลืออยู่นั้นยังมีมากกว่าสิบล้านจุด น่าจะเพียงพอสำหรับการทะลวงผ่าน!

จูอู๋หยางจดจ่ออย่างเต็มที่ แผนภาพการบ่มเพาะทะเลไร้ขอบเขตทำงานอย่างเต็มประสิทธิภาพ ดูดซับพลังอันแปลกประหลาดที่หลั่งไหลเข้ามาด้วยความเร็วที่น่าทึ่ง ท้าทายคอขวดที่ดูเหมือนจะเปราะบาง แต่ความจริงแล้วแข็งแกร่งอย่างยิ่ง

"ตูม ตูม ตูม..."

ไม่รู้ว่าเขาพยายามทะลวงผ่านมากี่ครั้งแล้ว เมื่อจุดทะลวงขีดจำกัดเหลือเพียงไม่กี่หมื่นจุด เสียง "แคร็ก" ก็ดังขึ้น คอขวดแตกสลายราวกับกระจก พลังลมปราณทะเลไร้ขอบเขตอันกว้างใหญ่ขยายตัวเป็นสามสิบเอ็ดลี้

ภายใต้สถานการณ์ปกติ เมื่อปรมาจารย์ขอบเขตเซียนขั้นสมบูรณ์เพิ่งทะลวงผ่านได้ ทะเลสาบพลังเซียนที่ก่อตัวขึ้นในจุดตันเถียนจะมีเส้นผ่านศูนย์กลางอย่างมากที่สุดก็ไม่เกินเก้าลี้

แต่จูอู๋หยางนั้นแตกต่างออกไป ในตอนที่เขาอยู่ขอบเขตเซียนขั้นปลาย ทะเลสาบพลังลมปราณในจุดตันเถียนของเขาก็ขยายตัวเป็นเกือบสิบลี้แล้ว พอเพิ่งก้าวเข้าสู่ขอบเขตเซียนขั้นสมบูรณ์ ทะเลสาบพลังลมปราณก็พุ่งทะยานเป็นสามสิบเอ็ดลี้ มากกว่านักสู้ระดับเดียวกันหลายเท่า

ยิ่งไปกว่านั้น ไม่เพียงแต่ปริมาณเท่านั้น แม้แต่คุณภาพก็ยังเหนือกว่านักสู้ระดับเดียวกันหลายเท่า เมื่อรวมกันแล้ว พลังเซียนของจูอู๋หยางนั้นแข็งแกร่งกว่านักสู้ระดับเดียวกันประมาณสิบเท่า

"ยินดีด้วย โฮสต์ทะลวงสู่ขอบเขตเซียนขั้นสมบูรณ์เป็นครั้งแรก คุณได้รับ 36,000,000 จุดทะลวงขีดจำกัด..."

เดิมที จูอู๋หยางยังคงกังวลว่าจะรักษาความแข็งแกร่งได้อย่างไร แต่หลังจากทะลวงผ่านแล้ว เขาก็ได้รับรางวัลเป็นจุดทะลวงขีดจำกัดอีกกว่าสามสิบล้านจุด ดังนั้นเขาจึงเริ่มดูดซับพลังอันแปลกประหลาดที่เปลี่ยนมาจากจุดทะลวงขีดจำกัดอีกครั้ง เพื่อรักษาขอบเขตในปัจจุบัน

สายตาของเขาเหลือบไปเห็นจำนวนจุดทะลวงขีดจำกัดอิสระ จูอู๋หยางก็พบว่ามันแตะระดับเก้าหลักแล้ว

จุดทะลวงขีดจำกัดอิสระจำนวนมากขนาดนี้ เพียงพอที่จะทำให้จูอู๋หยางยกระดับวิทยายุทธระดับปรมาจารย์หลายวิชาสู่ขั้นสมบูรณ์ได้

จูอู๋หยางไม่รอช้า เขาจดจ่อกับการบ่มเพาะอย่างเต็มที่ ความแข็งแกร่งที่ยังไม่มั่นคงก็เริ่มตกตะกอนลง

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน จูอู๋หยางก็ดูดซับจุดทะลวงขีดจำกัดจำนวนมากนี้เสร็จสิ้น รักษาขอบเขตในปัจจุบันได้อย่างมั่นคง เส้นลมปราณเก้าเส้นหลักเปรียบเสมือนแม่น้ำสายใหญ่ ภายในมีพลังลมปราณทะเลไร้ขอบเขตไหลเชี่ยวไม่มีวันหยุด

พลังลมปราณทะเลไร้ขอบเขตเหล่านี้ไหลเวียนตามเส้นทางที่แปลกประหลาด ในที่สุดก็ไหลกลับเข้าสู่จุดตันเถียน ทำให้พลังลมปราณทะเลไร้ขอบเขตในจุดตันเถียนเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง และบริสุทธิ์มากขึ้นเรื่อย ๆ

เมื่อก้าวสู่ขอบเขตเซียนขั้นปลาย จูอู๋หยางก็มั่นใจว่าจะสามารถต่อกรกับฮ่องเต้สติเฟื่อง จูเจินอู่ ได้ กลายเป็นยอดฝีมืออันดับหนึ่งของแคว้นจิ่วเจา

ตอนนี้ เขาก้าวหน้าไปอีกขั้น ทะลวงสู่ขอบเขตเซียนขั้นสมบูรณ์ พลังต่อสู้โดยรวมของเขาก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก แม้แต่จูเจินอู่ก็ไม่อาจเป็นคู่ต่อสู้ของเขาได้อย่างแน่นอน

ความแข็งแกร่งของจูอู๋หยางนับว่าไร้เทียมทานในแคว้นจิ่วเจาแล้ว

หลบซ่อนอยู่ในตำหนักเป็นเวลาหนึ่งเดือน นอนอยู่บนเตียงมานานหลายวัน ในช่วงเวลานี้ เขาไม่ลังเลที่จะแบกรับฉายา "องค์ชายไร้ค่า" "องค์ชายไร้ความสามารถ" "องค์ชายโง่เง่า" "องค์ชายขันที"... ในที่สุดจูอู๋หยางก็มีพลังที่จะป้องกันตัวเองได้ ในตอนนี้ หากเขาต้องการ เขาสามารถหนีออกจากวังหลวง ไปใช้ชีวิตอย่างอิสระในดินแดนรกร้างทางใต้ได้ทุกเมื่อ

แต่ในวังหลวงยังมีผลประโยชน์อีกมากมายที่เขายังไม่ได้รับ ในตอนนี้ จูอู๋หยางยังไม่อยากจากไปเร็วขนาดนั้น อย่างน้อยที่สุดก็ต้องรับผลประโยชน์ที่ควรได้รับให้ครบก่อน จากนั้นค่อยจากไป หรืออาจจะไม่จากไปเลยก็ได้

ด้วยความแข็งแกร่งของจูอู๋หยางในตอนนี้ การเอาชีวิตรอดนั้นไม่ใช่เรื่องยาก แต่การจะสังหารฮ่องเต้สติเฟื่อง จูเจินอู่ และขึ้นครองราชย์เป็นฮ่องเต้คนใหม่ของแคว้นจิ่วเจานั้น ยากอยู่พอสมควร

เพราะจูเจินอู่บริหารราชการแผ่นดินมานานกว่าร้อยปี รอบตัวเขามียอดฝีมือมากมาย และยังมีค่ายกลมากมายคอยปกป้อง

แม้ว่าจูอู๋หยางจะไร้เทียมทานภายใต้หล้า แต่การจะฝ่าด่านที่ซับซ้อนและสังหารจูเจินอู่ได้สำเร็จนั้นก็ยังคงยากลำบากอย่างยิ่ง

แต่ในตอนนี้ จูอู๋หยางมองเห็นแสงสว่างแล้ว อีกไม่นาน เขาก็จะสามารถบุกตะลุยเข้าไปได้!