เจินจี้ไม่ได้ใส่ใจกับเรื่องที่จูอู๋หยางเกือบจะหลุดพ้นจากการจับตาดูมากนัก เพราะในความคิดของเขา รากฐานการบ่มเพาะของจูอู๋หยางคงจะพังทลายไปแล้ว อนาคตคงไม่มีทางสู้เขาได้อีก

แต่สิ่งที่ทำให้เจินจี้ไม่พอใจก็คือ เขายังไม่ทันได้แก้แค้นจูอู๋หยาง ล้างแค้นให้กับความอับอายที่เคยได้รับ เจ้าเด็กนั่นก็หนีไปที่ยอดเขาเพลิงตะวันซะแล้ว

จูอู๋หยางยังสามารถอยู่ในหอคัมภีร์หลังเล็กๆ ได้ตั้งสามเดือน ยิ่งเป็นยอดเขาเพลิงตะวันที่กว้างใหญ่ไพศาลแบบนี้ เด็กเวรนั่นคงอยู่ได้เป็นปีๆ แน่ๆ ทุกวันมันเอาแต่อยู่แต่ในที่เดิมๆ ไม่เบื่อบ้างหรือไง แถมยังฝึกฝนอะไรไม่ได้อีก

ก่อนจะจากไป เจินจี้ก็สั่งให้ผู้ฝึกตนระดับฝึกลมปราณขั้นต้นสองคนคอยจับตาดูจูอู๋หยางที่บริเวณยอดเขาเพลิงตะวัน จากนั้นจึงกลับไปรายงานเจินจั้วเหนียน

โชคดีที่หลังจากสังเกตการณ์มาหลายเดือน เจินจั้วเหนียนก็คิดว่าคงเป็นไปได้ยากที่รากฐานการบ่มเพาะของจูอู๋หยางจะไม่เสียหาย เพราะจากข้อมูลที่ได้รับจากสายลับที่แฝงตัวอยู่ในตระกูลจู จูอู๋หยางไม่น่าจะรอดแล้ว ถึงขั้นที่ผู้อาวุโสหลายคนของตระกูลจูต้องมารวมตัวกันเพื่อปรึกษาหารือว่าพอจะมีวิธีแก้ไขได้หรือไม่

แต่น่าเสียดายที่พวกเขาไม่สามารถหาวิธีได้ แม้แต่ผู้อาวุโสของตระกูลจูยังล้มเลิกความตั้งใจ แล้วคนอื่นๆ จะเหลืออะไร

ส่วนเรื่องที่จูอู๋หยางจงใจปกปิด ไม่ยอมบอกแม้แต่ผู้บริหารระดับสูงของตระกูลนั้น เป็นไปไม่ได้ เว้นเสียแต่ว่าจูอู๋หยางจะโง่เง่าถึงขั้นยอมเสียโอกาสดีๆ ที่จะได้รับการสนับสนุนจากตระกูลแบบนี้ ไม่อย่างนั้นจูอู๋หยางคงไม่ทำเรื่องโง่ๆ แบบนั้นแน่

บนเส้นทางแห่งการบ่มเพาะ ทรัพยากรคือสิ่งสำคัญที่สุด เห็นได้จากคำกล่าวที่ว่า "ทรัพยากร เงินทอง วิชา และสถานที่"

หากจูอู๋หยางเลือกที่จะปกปิดทุกคน เพียงเพราะไม่อยากถูกตระกูลเจินเล่นงาน เจินจั้วเหนียนคงได้แต่พูดว่า "เจ้าโง่เอ๊ย"

แต่เจินจั้วเหนียนหารู้ไม่ว่า แม้ว่าทรัพยากรจะเป็นสิ่งสำคัญที่สุดบนเส้นทางแห่งการบ่มเพาะ แต่สำหรับจูอู๋หยางที่มีหินทะลวงขีดจำกัดอยู่ในมือ ทรัพยากรไม่ใช่ปัญหาสำหรับเขาเลย แถมยังมีมากเกินไปด้วยซ้ำ

“ยินดีด้วย โฮสต์ได้มาเยือนยอดเขาเพลิงตะวันเป็นครั้งแรก รับหินทะลวงขีดจำกัดไปเลย 1 ก้อน”

“ยินดีด้วย โฮสต์ได้เข้าร่วมยอดเขาเพลิงตะวันเป็นครั้งแรก รับหินทะลวงขีดจำกัดไปเลย 2 ก้อน”

…

ด้วยความช่วยเหลือของจูว่านจื่อ จูอู๋หยางก็ได้กลายเป็น... คนงานตัวเล็กๆ บนยอดเขาเพลิงตะวัน หรือจะเรียกว่านักปรุงยาฝึกหัดฝึกงานก็คงจะดูดีกว่า

เนื่องจากจูว่านจื่ออายุมากแล้ว แทบจะปรุงยาไม่ได้เลย งานประจำวันของนางจึงเป็นการคัดแยกและจัดเตรียมสมุนไพรต่างๆ จากนั้นจึงส่งไปให้เหล่านักปรุงยาฝึกหัดและปรมาจารย์ปรุงยา

เพื่อทดสอบฝีมือของจูอู๋หยาง จูว่านจื่อจึงพาเขาไปที่โกดังเก็บสมุนไพรขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง ให้งานแรกจูอู๋หยางเป็นการคัดแยกสมุนไพร

เมื่อเห็นโกดังเก็บสมุนไพรที่เต็มไปด้วยสมุนไพรมากมาย บนใบหน้าของจูอู๋หยางก็ปรากฏรอยยิ้ม นี่มันขุมสมบัติที่เขาใฝ่ฝันถึงชัดๆ

ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น แค่แอบหยิบสมุนไพรแต่ละชนิดมาสักสามชิ้น เขาก็จะได้รับหินทะลวงขีดจำกัดจำนวนไม่น้อยแล้ว

แม้ว่าสมุนไพรที่นี่จะเป็นเพียงสมุนไพรธรรมดาๆ ที่หาได้ทั่วไป แต่ปริมาณของมันช่างมากมายมหาศาล เมื่อรวมกันแล้วก็ไม่น้อยเลยทีเดียว

จากการทดลองหลายครั้งที่ผ่านมา จูอู๋หยางพบว่า ทุกๆ การกินสมุนไพรชนิดใดชนิดหนึ่งสามครั้งแรก เขาจะได้รับหินทะลวงขีดจำกัด โดยแต่ละครั้งเขาต้องกินสมุนไพรชิ้นเล็กๆ ขนาดเท่าผลพุทราจีน แต่ก็มีข้อยกเว้นสำหรับสมุนไพรบางชนิดที่มีขนาดเล็กมาก

ดังนั้น จูอู๋หยางจึงต้องแอบหยิบสมุนไพรแต่ละชนิดมาอย่างน้อยสามชิ้น ขนาดเท่าผลพุทราจีน เพียงเท่านี้ก็เพียงพอแล้ว สำหรับโกดังแห่งนี้ มีสมุนไพรมากกว่าพันชนิด หากเขากินสมุนไพรแต่ละชนิดสามครั้ง รับรองว่าหินทะลวงขีดจำกัดที่เขาได้รับจะเพียงพอสำหรับการเลื่อนระดับอย่างแน่นอน

สรรพคุณทางยาของสมุนไพรเหล่านี้ จูอู๋หยางก็สามารถดูดซับมาเป็นของตัวเองได้เช่นกัน ซึ่งจะช่วยเพิ่มพลังให้กับเขาได้

สำหรับคนอื่น การคัดแยกสมุนไพรอาจเป็นงานที่น่าเบื่อหน่าย แต่สำหรับจูอู๋หยาง นี่คืองานสบายๆ ที่ทำเงินได้ดีทีเดียว

ภายใต้คำแนะนำของจูว่านจื่อ จูอู๋หยางเริ่มคัดแยกสมุนไพรต่างๆ ในโกดัง ข้อมูลของสมุนไพรแต่ละชนิดผุดขึ้นมาในหัวของเขาอย่างต่อเนื่อง ด้วยข้อมูลเหล่านี้ จูอู๋หยางจึงสามารถคัดแยกสมุนไพรได้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย แทบจะไม่มีข้อผิดพลาดเลยแม้แต่น้อย

เพราะในตอนนี้ ความรู้ด้านทฤษฎีของจูอู๋หยางเหนือกว่าจูว่านจื่อไปแล้ว

เมื่อเห็นว่าจูอู๋หยางคัดแยกสมุนไพรได้อย่างรวดเร็ว และยิ่งนานวันก็ยิ่งเร็วขึ้น แถมยังไม่มีข้อผิดพลาดเลยแม้แต่น้อย จูว่านจื่อก็ถึงกับอ้าปากค้าง นางแทบไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง

“หลาน... หลานรัก ช้าๆ หน่อยก็ได้ ป้าตามไม่ทันแล้ว ความเร็วของเจ้าน่ากลัวจริงๆ อย่าทำผิดล่ะ ไม่งั้นเราโดนดุแน่ๆ”

“นี่... นี่มันไม่มีข้อผิดพลาดเลยแม้แต่น้อย หลานทำได้ยังไงเนี่ย การคัดแยกสมุนไพรด้วยความเร็วขนาดนี้ ต่อให้เป็นป้าก็คงผิดพลาดไปหมดแล้ว แต่เจ้ากลับทำได้”

“เฮ้อ ป้ามันแก่แล้ว คัดแยกสมุนไพรมานานขนาดนี้ สู้คนที่เพิ่งจะเคยทำเป็นครั้งแรกอย่างเจ้าไม่ได้เลย แก่ป่านี้แล้ว ยังมีชีวิตอยู่ให้รกโลกอีก”

“สมกับเป็นหลานรักของป้าจริงๆ ไม่คิดเลยว่าเจ้าจะมีความสามารถในการแยกแยะสมุนไพรได้เก่งขนาดนี้ คงไม่มีนักปรุงยาฝึกหัดคนไหนบนยอดเขาเพลิงตะวันนี้เทียบเจ้าได้ งานที่ปกติต้องใช้เวลาสองวันถึงจะเสร็จ เจ้าใช้เวลาแค่ชั่วโมงกว่าๆ ก็เสร็จแล้ว เก่งจริงๆ”

…

จากที่เคยสงสัยในตอนแรก จนกระทั่งยอมสยบแทบเท้า จูอู๋หยางใช้เวลาเพียงชั่วโมงกว่าๆ ก็สามารถเอาชนะใจจูว่านจื่อได้อย่างราบคาบ แถมยังแอบหยิบสมุนไพรไปหลายชิ้นโดยที่จูว่านจื่อไม่รู้ตัว แสดงให้เห็นว่าฝีมือและความรวดเร็วของเขานั้นเหนือชั้นเพียงใด

หลังจากที่ได้เห็นความสามารถของจูอู๋หยางแล้ว จูว่านจื่อก็ไม่เคยสงสัยในตัวเขาอีกเลย หลังจากที่จูอู๋หยางทำงานคัดแยกสมุนไพรไปได้หลายวัน นางก็พาเขาไปยังสถานที่สำหรับจัดเตรียมสมุนไพร

“อู๋หยาง เรื่องวิธีการจัดเตรียมสมุนไพร เจ้าคงจะเคยอ่านจากตำราในหอคัมภีร์มาบ้างแล้วใช่ไหม” จูว่านจื่อถาม

จูอู๋หยางพยักหน้า “เคยอ่านมาบ้างแล้วขอรับ ท่านป้าแค่ชี้แนะเล็กๆ น้อยๆ ข้าก็น่าจะเข้าใจ”

“อย่ามาคุยโว” จูว่านจื่อพูดติดตลก “การคัดแยกสมุนไพรแค่จำลักษณะและรูปร่างของสมุนไพรก็พอ แต่การจัดเตรียมสมุนไพรนั้นซับซ้อนกว่ามาก ไม่เพียงแต่ต้องรู้สรรพคุณของสมุนไพรเท่านั้น แต่ยังต้องรู้วิธีการจัดเตรียมอีกด้วย ความยากลำบากต่างจากการคัดแยกสมุนไพรลิบลับ”

“ต่อให้เป็นป้า ก็ยังต้องใช้เวลาเกือบห้าสิบปีกว่าจะเชี่ยวชาญในการจัดเตรียมสมุนไพรส่วนใหญ่ได้ ถึงอย่างนั้นก็ยังไม่นับว่าเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการจัดเตรียมสมุนไพร อย่างเก่งก็แค่ติดหนึ่งในสามของนักปรุงยาฝึกหัดเท่านั้น”

ถึงปากจะพูดแบบนั้น แต่จูว่านจื่อก็ยังคงภูมิใจในฝีมือการจัดเตรียมสมุนไพรของตัวเองอยู่บ้าง บนใบหน้าของนางมีแววตาแห่งความภาคภูมิใจ

จูอู๋หยางยิ้มแล้วพูดว่า “งั้นรบกวนท่านป้าชี้แนะข้าด้วยนะขอรับ ข้าจะรีบฝึกฝนวิธีการจัดเตรียมสมุนไพรให้เชี่ยวชาญ จะได้ช่วยแบ่งเบาภาระท่านป้า”

“เด็กดี เจ้าช่างรู้ความกว่าลูกชายของป้ามากมายนัก ป้าสอนมันมาตั้งหลายปี แต่มันก็ไม่ยอมเรียนรู้วิชาปรุงยากับป้าเลย ดูเหมือนว่าวิชาที่ป้าภาคภูมิใจ คงต้องตกเป็นของเจ้าซะแล้ว” จูว่านจื่อพูดด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะสอนวิชาการจัดเตรียมสมุนไพรให้กับจูอู๋หยางอย่างตั้งใจ