เรื่องที่ผู้จัดการร้านของร้านยาเม็ดใหญ่หลายคนเป็นภรรยาลับของอู๋ชางนั้น เหล่าผู้ฝึกตนส่วนใหญ่ต่างก็รู้กันดี

แต่พวกเขาไม่รู้ว่า ผู้จัดการร้านหลายคนของร้านยาเม็ดใหญ่ ล้วนมีความสัมพันธ์ลับๆ กับปรมาจารย์ระดับก่อกำเนิดหลายคน เรื่องนี้ อู๋ชางเองก็รู้ดี

แต่เพื่อที่จะรักษาลูกค้าระดับปรมาจารย์ระดับก่อกำเนิดเหล่านี้เอาไว้ อู๋ชางจึงไม่ได้ว่ากล่าวตักเตือน กลับกัน เขายังสนับสนุนพวกเขาด้วยซ้ำ ตราบใดที่พวกเขายังเก็บความลับนี้เอาไว้ ไม่ให้คนอื่นล่วงรู้ก็พอ

แต่เห็นได้ชัดว่า ความลับนี้ไม่สามารถเก็บไว้ได้อีกต่อไป

เมื่ออู๋ชางรีบมาถึงร้านยาเม็ดใหญ่ ข่าวลือที่ว่าเขาถูกสวมเขา ก็แพร่กระจายไปทั่วบริเวณหลายสิบแล้ว เพราะหวังจ้านเฉียงกับเฉินหย่าหงทำเรื่องน่าอายเอาไว้ต่อหน้าธารกำนัล ผู้คนมากมายต่างก็เห็นเหตุการณ์

เหล่าผู้ฝึกตนเพิ่งเคยเห็นปรมาจารย์ระดับก่อกำเนิดที่เตี้ยและขี้เหร่แบบหวังจ้านเฉียง ถูกผู้ฝึกตนระดับแก่นทองคำไล่ฆ่าจนต้องหนีหัวซุกหัวซุน

แต่อู๋ชางไม่สนใจเรื่องถูกสวมเขาแล้ว ตอนนี้เขากำลังสิ้นหวัง เมื่อเห็นสภาพของร้านยาเม็ดใหญ่ที่กลายเป็นซากปรักหักพัง

นี่คือธุรกิจที่เขาสร้างขึ้นมาด้วยความยากลำบาก หากไม่มีร้านยาเม็ดใหญ่ เขาก็คงไม่มีวันนี้ ตระกูลอู๋ของเขาก็ต้องอาศัยร้านยาเม็ดใหญ่ในการดำรงชีวิต ตอนนี้ร้านยาเม็ดใหญ่กลายเป็นแบบนี้แล้ว จะทำมาหากินอะไรต่อไป

ร้านยาเม็ดใหญ่ถูกทำลายก็ไม่เป็นไร อย่างมากก็แค่สร้างใหม่ ยาเม็ดหายไปก็ไม่เป็นไร อย่างมากก็แค่ไปซื้อมาใหม่ แต่ชื่อเสียงของร้านยาเม็ดใหญ่ล่ะ

ตอนนี้ เหล่าผู้ฝึกตนหลายพันคนต่างก็รู้ว่า ยาเม็ดที่ร้านยาเม็ดใหญ่ขายมีปัญหา ผู้ที่กินยาเม็ดเหล่านั้นเข้าไปล้วนแต่ได้รับพิษ และอาการหนักมาก

ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีผู้ฝึกตนหลายคนที่กำลังอยู่ในช่วงฝึกฝนขั้นสำคัญ กลับถูกยาเม็ดของร้านยาเม็ดใหญ่ทำร้าย ทำให้ความแข็งแกร่งลดลง แถมยังมีบางคนที่เกิดอาการคลุ้มคลั่ง ชื่อเสียงของร้านยาเม็ดใหญ่พังทลายลงแล้ว อีกไม่นาน ข่าวก็คงแพร่กระจายไปทั่วทั้งเมืองเก้ามังกร

หลังจากนี้ จะมีใครกล้ามาซื้อยาเม็ดที่ร้านยาเม็ดใหญ่อีกหรือ

ร้านขายยาที่อู๋ชางสร้างขึ้นมาด้วยความยากลำบากกว่าสี่ร้อยปี ถึงกับต้องยอมเสียสละภรรยาตัวเอง กลับต้องพังทลายลงในชั่วพริบตา

เรื่องนี้เป็นฝีมือของใครกันแน่

ตันไถอวิ๋น?

หรือว่าหวังเฉิน?

หรือจะเป็นหลี่เถี่ย หูจงอี้ เจ้าจื้อเหนียน เฝิงตงเหอ ไป๋เฟย...

หลายปีมานี้ อู๋ชางได้อาศัยบารมีของตระกูลอู๋ ข่มเหงรังแกปรมาจารย์ระดับก่อกำเนิดหลายคน และคนที่สามารถทำเรื่องแบบนี้ได้อย่างแนบเนียน ต้องเป็นปรมาจารย์ระดับก่อกำเนิดขึ้นไปอย่างแน่นอน แถมยังต้องเชี่ยวชาญด้านค่ายกลอีกด้วย

ผู้ฝึกตนระดับแก่นทองคำไม่มีทางทำแบบนี้ได้ เพราะแค่ค่ายกลป้องกันรอบๆ ร้านยาเม็ดใหญ่ ก็สามารถหยุดยั้งพวกเขาได้แล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการวางยาพิษในยาเม็ดจำนวนมาก และขโมยยาเม็ดระดับสองขั้นสูงไปมากมายขนาดนั้น

อู๋ชางไม่ได้สงสัยจูอู๋หยางและร้านยาอู๋หยางเลยแม้แต่น้อย เพราะความแข็งแกร่งของจูอู๋หยางมีจำกัด แถมยังไม่มีภูมิหลังอะไร แม้ว่าช่วงนี้เขาจะไปหาเรื่องจูอู๋หยางก็ตาม แต่อู๋ชางก็คิดว่า จูอู๋หยางไม่มีความสามารถในการทำเรื่องแบบนี้

เพราะจูอู๋หยางมันอ่อนแอเกินไป!

แต่หลังจากครุ่นคิดอยู่นาน ก็ยังหาตัวคนร้ายไม่พบ อู๋ชางจึงตัดสินใจที่จะโยนความผิดนี้ให้กับจูอู๋หยาง

เพราะจูอู๋หยางมันอ่อนแอเกินไป!

เจอกับคนอ่อนแอแบบนี้ ก็ต้องหาทางขยี้ให้จมดิน ยิ่งไปกว่านั้น ร้านยาอู๋หยางยังมีสูตรยาเม็ดขจัดภัยอู๋หยางและร้านยาที่ใหญ่โตโอ่อ่า

ตราบใดที่เขาสามารถครอบครองสิ่งเหล่านี้ได้ทั้งหมด ร้านยาเม็ดใหญ่ก็จะมีโอกาสฟื้นคืนชีพได้ เมื่อคิดได้ดังนั้น อู๋ชางจึงรีบจัดการเรื่องต่างๆ ก่อนจะนำผู้คุมกันและศิษย์หลายร้อยคน บุกไปที่ร้านยาอู๋หยาง พวกเขายืนขวางประตูร้านยาอู๋หยางเอาไว้

“ร้านยาอู๋หยาง! พวกแกมันรังแกคนอื่นเกินไปแล้ว! กล้าวางยาพิษในยาเม็ดของร้านยาเม็ดใหญ่ ทำลายร้านยาเม็ดใหญ่ของพวกข้า วันนี้ถ้าไม่ให้คำอธิบาย พวกแกก็ไม่ต้องไปไหนทั้งนั้น!”

“จูอู๋หยาง! แกมันโหดเหี้ยมเกินไปแล้ว! พวกเราต่างก็เป็นคนของสำนักว่านตู้เหมิน แกกล้าทำแบบนี้กับร้านยาเม็ดใหญ่ได้ยังไง แกไม่เคารพกฎของสำนักแล้วหรือไง!”

“แกทำลายร้านยาเม็ดใหญ่ก็แย่พอแล้ว ยังกล้าทำร้ายปรมาจารย์ระดับแก่นทองคำที่กินยาเม็ดเข้าไปอีก เรื่องนี้ ถ้าแกไม่ให้คำอธิบายกับทุกคน วันนี้ร้านยาอู๋หยางก็ไม่ต้องเปิดร้านอีก!”

“ชดใช้ค่าเสียหายให้ร้านยาเม็ดใหญ่ซะ! ไม่อย่างนั้นเรื่องนี้จบไม่สวยแน่!”

...

อู๋ชางปล่อยให้ผู้คุมกันและศิษย์โวยวายอยู่ข้างนอก เขามองจูอู๋หยางที่ปรากฏตัวขึ้นบนร้านยาอู๋หยางด้วยสีหน้าบึ้งตึง “จูอู๋หยาง เรื่องที่เกิดขึ้นกับร้านยาเม็ดใหญ่ในวันนี้ เจ้าต้องให้คำอธิบายกับข้า!”

“คำอธิบาย?” จูอู๋หยางยิ้มเยาะ “คำอธิบายอะไร! ร้านยาเม็ดใหญ่ขายยาเม็ดปลอม ทำร้ายปรมาจารย์ระดับแก่นทองคำมากมาย แทนที่จะรีบแก้ไข กลับวิ่งมาหาเรื่องข้าที่เป็นผู้บริสุทธิ์ ไม่คิดว่ามันมากเกินไปหน่อยหรือไง”

อู๋ชางคำรามลั่น “ร้านยาเม็ดใหญ่ไม่เคยขายยาเม็ดปลอม ยาเม็ดพวกนั้นต้องเป็นฝีมือของเจ้าแน่ๆ เจ้าจงใจกำจัดคู่แข่งอย่างพวกข้า”

“ฮ่าๆๆ...” จูอู๋หยางอดหัวเราะออกมาไม่ได้ เขามองไปยังเหล่าผู้ฝึกตนที่มุงดูเหตุการณ์อยู่รอบๆ ก่อนจะกล่าวเสียงดัง “ขอให้ทุกท่านโปรดให้ความเป็นธรรมกับข้าด้วย ตั้งแต่ร้านยาอู๋หยางของข้าเปิดกิจการมา ยอดขายก็ดีมาโดยตลอด ยาเม็ดหลายชนิดถึงกับขายดีจนผลิตไม่ทัน ข้าไม่จำเป็นต้องไปเล่นงานร้านยาเม็ดใหญ่หรอก”

“ยิ่งไปกว่านั้น ยอดขายของร้านยาเม็ดใหญ่เป็นอย่างไร เจ้าอู๋ชางก็น่าจะรู้ดี ไม่ถึงหนึ่งในสิบของร้านยาอู๋หยางด้วยซ้ำ ข้าจะต้องใช้วิธีสกปรกแบบนี้จัดการกับร้านยาเม็ดใหญ่ทำไม เจ้ามันแค่คิดไปเอง”

เมื่อได้ยินจูอู๋หยางพูดแบบนั้น เหล่าผู้ฝึกตนที่มุงดูเหตุการณ์อยู่รอบๆ ต่างก็พากันหัวเราะออกมา พวกเขาหลายคนก็ไม่ชอบขี้หน้าอู๋ชางมานานแล้ว

“ท่านเจ้าสำนักจูพูดถูก ยอดขายของร้านยาเม็ดใหญ่ไม่ถึงหนึ่งในสิบของร้านยาอู๋หยางด้วยซ้ำ ยังกล้าดียังไงมาบอกว่าคนอื่นอิจฉา พวกเจ้าฝันกลางวันหรือไง ร้านยาอู๋หยางไม่มีทางอิจฉาร้านยาเม็ดใหญ่หรอก”

“เจ้าอู๋ชางมันสร้างศัตรูเอาไว้มากมาย ทำไมไม่ลองกลับไปคิดดูดีๆ ล่ะ ว่าทำไมถึงต้องมาหาเรื่องท่านเจ้าสำนักจูและร้านยาอู๋หยาง”

“ไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา ผู้จัดการร้านและเด็กรับใช้ของร้านยาเม็ดใหญ่ต่างก็พูดออกมาหมดแล้ว อู๋ชางมันหมายตาธุรกิจของร้านยาอู๋หยาง จึงคิดจะใช้กำลังเข้าบังคับ บังเอิญที่ร้านยาเม็ดใหญ่เกิดเรื่อง อู๋ชางจึงรีบมาที่นี่ทันที ไม่แน่ว่าเรื่องทั้งหมดอาจจะเป็นแผนการของอู๋ชางก็ได้”

“เจ้าอู๋ชางมันโหดเหี้ยมจริงๆ เพื่อที่จะแย่งชิงร้านยาอู๋หยาง ถึงกับยอมเสียสละลูกน้องตัวเอง ช่วงนี้เจ้าก็พยายามอย่างหนักเลยนะ แทบทุกวันต้องแวะเวียนมาที่ร้านยาอู๋หยาง ทำตัวน่ารังเกียจแบบนี้ ไม่กลัวคนอื่นเขาดูถูกหรือไง”

...

เมื่อเห็นว่าไม่มีใครเข้าข้างเขา อู๋ชางก็โกรธจนหน้าเขียว เขาอยากจะฆ่าทุกคนที่พูดแทนร้านยาอู๋หยาง แต่เมื่อสัมผัสได้ว่ามีปรมาจารย์ระดับก่อกำเนิดหลายคนที่แข็งแกร่งกว่าเขาอยู่ที่นี่ อู๋ชางจึงได้แต่เก็บความโกรธเอาไว้

บุรุษต้องหนักแน่น เรื่องแค่นี้ไม่นับเป็นอะไร

อู๋ชางจงใจไม่สนใจเหล่าผู้ฝึกตนที่พูดแทนร้านยาอู๋หยาง เขามองจูอู๋หยาง ก่อนจะกล่าวว่า “เรื่องนี้ ถ้าเจ้าไม่ให้คำอธิบายกับข้า วันนี้ร้านยาอู๋หยางก็ไม่ต้องเปิดร้านอีก!”

“ดูเหมือนว่าเจ้าจะยืนยันที่จะโยนความผิดนี้ให้กับร้านยาอู๋หยางสินะ” จูอู๋หยางแค่นเสียงเย็น “แต่อย่าลืมว่า ร้านยาอู๋หยางของพวกเรา แม้จะเทียบกับร้านยาเม็ดใหญ่ไม่ได้ แต่ก็ไม่ใช่ว่าใครจะมารังแกก็ได้”

อู๋ชางหัวเราะลั่น “งั้นวันนี้ข้าก็จะรอดู ว่าเจ้าจะพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเองได้อย่างไร!”