แท้จริงแล้วการใช้หยางชี่โจมตีศัตรูคือการโจมตีด้วยคุณสมบัติหยาง

การโจมตีประเภทนี้หาได้ยาก แต่เนื่องจากแทบจะไม่มีวิธีในการพัฒนาหยางชี่คนส่วนใหญ่จึงไม่สนใจมัน

หลิงอี้อยู่ในโลกนี้มากกว่า20วันแล้ว ถ้าสกิลหนึ่งดาว[หยางชี่แปลงมังกร]ไม่ปรากฏให้เห็นเขาจะไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามีการโจมตีด้วยคุณสมบัติ

“สกิลหนึ่งดาว ดูแล้วน่าจะทำอะไรไม่ได้เลย นอกจากนี้ยังไว้ใช้แค่รับมือกับเรื่องนี้ จะเรียนรู้มันดีไหมนะ...”

ขณะที่เขาลังเลก็มีข้อความเข้ามา

[หลินซูโหรว: ป้าฉันยังบอกอีกว่าจุดเด่นของการโจมตีด้วยคุณสมบัติหยางคือเพิกเฉยเอฟเฟกต์การลดความเสียหายของศัตรู...ไม่รวมกับความต้านทานของร่างกาย]

‘โอ้?’

พอเห็นประโยคนี้ดวงตาของหลิงอี้ก็เป็นประกาย ‘ถ้าอย่างนั้นฉันจะเรียนรู้มัน พอเจอกับศัตรูที่มีความสามารถลดเสียหายระดับสูงในวันข้างหน้ามันอาจจะช่วยได้นิดหน่อย’

ยังไงแล้วมันก็เป็นแค่สกิลระดับหนึ่งดาว เขาไม่ได้สูญเสียมากนักต่อให้ไม่ได้ใช้

ด้วยเหตุนี้เขาจึงกลายพันธุ์มัน

[หยางชี่แปลงมังกร (1ดาว · หายาก) - ศักยภาพการในการกลายพันธุ์: ปานกลาง]

‘ระบบ กลายพันธุ์’

เขากดตรวจสอบอย่างรวดเร็วเมื่อสกิลกลับเป็นภาพชัดหลังผ่านไปไม่กี่วิ

[หยางชี่แปลงมังกร (1ดาว · หายาก): ...สามารถแปลงหยางชี่ในร่างกายเป็นค่าตัวเลขได้

เอฟเฟกต์เดิมยังคงเหมือนเดิม แต่มีอีกหนึ่งเอฟเฟกต์ที่ตรวจสอบหยางชี่ได้ หลิงอี้เรียนรู้สกิลในทันที

[คุณเรียนรู้สกิล1ดาว [หยางชี่แปลง]!]

ในวินาทีแรกหลังจากเรียกรู้สกิลนี้ เขาก็ก้มหน้าตรวจสอบหยางชี่ตัวเองทันที

หยางชี่: 50/50

หลิงอี้ผงะไปครู่หนึ่ง เขาขยี้ตาแล้วดูอีกครั้ง

หยางชี่: 50/50

“เชี่ย!”

“หืม!? เกิดอะไรขึ้น?” หนานกงหลี่รีบถาม

“อ่อ ไม่มีอะไร”

หลิงอี้มุมปากกระตุก เขารู้สึกหมดคำจะพูด ‘ฉันคิดว่าอย่างน้อยต้องมีสามร้อย แต่นี่มันอะไร?’

‘หลินเซียนบอกว่าฉันมีหยางชี่สูงไม่ใช่เหรอ? แค่สองหลักเนี่ยนะ?’

เขามองไปทางหนานกงหลี่เพื่อตรวจสอบหยางชี่ของเธอ

หยางชี่: 5/5

จากนั้นหันไปมองคนรอบๆ

หยางชี่: 4/5

หยางชี่: 5/6

หยางชี่: 3/5

หยางชี่: 5/5

…

หลังจากมองไปรอบๆสีหน้าของหลิงอี้ก็เป็น——

(￣ー￣)

ตอนนี้เขาอยากจะหัวเราะแทน

เมื่อเทียบกับคนอื่นแล้วหยางชี่ของเขาสูงกว่าจริงๆ

เขาส่ายหัวสลัดความคิดซ้ำซากออกไป

หลังจากสงบสติอารมณ์ได้แล้วหลิงอี้ก็อดคิดไม่ได้ว่า ‘เมื่อวานมีคนโจมตีเยื่อหุ้มด้วยคุณสมบัติหยางไปแล้ว เดาว่าคนคนนั้นน่าจะมีหยางชี่สูงกว่าคนอื่นๆแต่ยังห่างไกลจากคำว่าทำลายเยื่อหุ้มได้ ถ้าอย่างนั้นฉันก็น่าจะทำได้พอๆกัน...’

เมื่อกี้หลินเซียนให้หลินซูโหรวเอาสกิลมาให้เขา ถึงจะให้สกิลเขาแต่จริงๆแล้วเธอแค่อยากให้เขาเห็นความต่าง

‘แต่ฉันไม่รู้วิธีโจมตีด้วยคุณสมบัติหยาง และในเมื่อมันเป็นการโจมตี เพิ่มพลังร้อยเท่าของร่างเทพโบราณก็น่าจะใช้กับมันได้ใช่ไหม?’

ขณะที่เขากำลังครุ่นคิด การประชุมในเต็นท์ก็สิ้นสุดลงและผู้คนก็ทยอยเดินออกมาจากเต็นท์

เมื่อเดินออกมาแล้วเห็นศูนย์หนึ่ง ทุกคนก็มองด้วยสายตาแปลกใจ

หลิงอี้เงยหน้ามองพวกเขา ดวงตาของเขามองผ่านใบหน้าของทุกคน

คนแปลกหน้า คนแปลกหน้า ลั่วหยวน คนแปลกหน้า หนานกงฮั่น...

คนแปลกหน้า, หลินเหมิ่ง, หลินอิ่ง, คนแปลกหน้า, เซิ่งหย่า...

ตอนนี้หลินอิ่งกำลังจับแขนหญิงสาวสวมเดรสทองอีกคนและพูดคุยกับเธอด้วยรอยยิ้ม หญิงสาวเดรสทองอายุประมาณ30ปี มีท่าทางแข็งกระด้าง สวมหน้ากากสีขาว และดูสวยมากเมื่อยิ้ม

เซิ่งหย่าที่แต่งหน้าเล็กน้อยในเดรสสีขาวกำลังเดินตามหลังหญิงสาวเดรสทอง

หลินเหมิ่งหนึ่งในเสาหลักเทพปกป้องประเทศเห็นหลิงอี้ทันทีที่เดินออกมา เขาแสดงรอยยิ้มและเดินไปหาอย่างรวดเร็ว

หลินเหมิ่งพ่อของหลินอิ่งดูอ่อนวัยมาก เขามีผมสีดำเรียบง่าย ด้วยผมสีดำและใบหน้าที่เปี่ยมไปด้วยพลังทำให้เขาดูเหมือนคนอายุ30

เดินไปหยุดหน้าหลิงอี้ เขายื่นมือไปตบไหล่แล้วพูดด้วยเสียงเบา “ทำให้นายลำบากแล้ว แต่ขอให้นายปกปิดตัวตนไปก่อน หวังว่านายจะเข้าใจ”

“ไม่เป็นไร”

ทันทีที่พูดจบ หลินอิ่งซึ่งอยู่ไม่ไกลก็สังเกตเห็นเขาเพราะการกระทำของพ่อเธอ เธอทิ้งเพื่อนของเธอไว้ข้างหลังแล้วตรงมาหาเขาทันที

เธอผลักหลินเหมิ่งออกไปและไปยืนอยู่ตรงหน้าแทน

“พี่ใหญ่ คุณก็มาเหมือนกัน!”

“อืม...”

พอเห็นใบหน้าตื่นเต้นและแววตาคลั่งไคล้ของผู้หญิงตรงหน้า หลิงอี้เริ่มรู้สึกแปลกๆ

“เอาล่ะ ฉันจะแนะนำคุณรู้จัก”

หลินอิ่งกลับไปหาผู้หญิงเดรสทอง เธอโอบคออีกฝ่ายแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม “นี่คือเพื่อนของฉัน จางชิง”

จางชิงหยักหน้าให้หลิงอี้เป็นการทักทาย

การจัดการกับราชามอนสเตอร์เป็นเรื่องจริงจัง ดังนั้นทุกคนจึงไม่ได้คุยกันมากนัก

จากนั้นไม่นานทุกคนในค่ายก็เริ่มรวมตัวกันและเดินหน้าไป

…

ทุกคนในที่นี้ล้วนเป็นผู้แข็งแกร่งระดับโลก แต่ละคนจึงเคลื่อนไหวได้อย่างรวดเร็ว

หลิงอี้แอบดีใจที่เขามีผู้สนับสนุนได้มากกว่าคนอื่น มันทำให้ความว่องไวของเขาเพิ่มขึ้นเป็นสี่หลักและเขาสามารถตามกองทัพได้ทัน

โดยปกติแล้วพลังของสกิลคือหนึ่งในสิบของพลังต่อสู้ความแข็งแกร่งหรือพลังต่อสู้พลังเวท ความเร็วในการเคลื่อนที่ก็เป็นแบบนั้นเหมือนกัน

ดังนั้นหลิงอี้ที่ตอนนี้มีพลังต่อสู้ความว่องไว62,500จึงบินได้12.5กิโลเมตรต่อวินาที!

ถ้าบินเต็มกำลังจะใช้เวลาประมาณ53นาทีในการวนรอบหมู่เกาะหลันเยว่!

เร็วมาก!

อย่างไรก็ตามแม้ว่าจะใช้ความเร็วระดับนี้ แต่ก็มีหลายคนที่ยังไม่พอใจ

ขระที่บินจากเกาะไร้ชื่อทางใต้ไปยังเกาะใหญ่ที่เทพรังอยู่ หลิงอี้ก็ได้ยินเสียงถอนหายใจของใครบางคนที่อยู่ไม่ไกล

“เฮ้อ ความเร็วสิบยี่สิบกิโลเมตรต่อวินาที นี่เป็นขีดจำกัดสูงสุดของผู้เล่นเสินลู่แล้วเหรอ?”

“พอใจกับสิ่งที่มีเถอะ ถึงจะไม่ดีเท่าพวกเทพปรกรณัม แต่เท่านี้ก็ค่อนข้างดีแล้ว”

“ฮ่าฮ่า ตอนนี้เราถูกใส่ไว้ในโทรทัศน์แล้ว ถือได้ว่าพวกเราเป็นผู้แข็งแกร่งระดับเกาะ! แต่พอคิดถึงระดับแผ่นดินหรือระดับพื้นโลกแล้ว มันคงเป็นไปไม่ได้ที่จะไปถึงจุดนั้น”

“ศูนย์หนึ่งพอมีหวังไหม?”

“บางที...อย่าไปพูดถึงมันเลย ถึงเวลาต้องสู้แล้ว”

หลิงอี้ไม่ได้อยู่กับผู้เล่นเสินเซี่ย เขาบินคนเดียวในที่โล่ง

หลังจากเรียนรู้[หยางชี่แปลงมังกร] เมื่อหนานกงหลี่ก็รู้ว่าเขามีสกิลโจมตีด้วยคุณสมบัติหยางเธอก็บอกให้เขาใช้คุณสมบัติหยางโจมตีเพราะมันมีผลอันน่าทึ่งต่อเยื่อหุ้มของเทพรัง

ในเวลานี้เขากำลังมองแมงมุมตัวใหญ่ที่อยู่ห่างออกไปหลายร้อยเมตรในความมืด สีหน้าเขาเริ่มเปลี่ยนเป็นจริงจัง

มอนสเตอร์ของที่นี่มีจำนวนมากขึ้นตามการสะสมของแต่ละช่วงเวลา

บนท้องฟ้าเต็มไปด้วยฝูงค้างคาวเสียงปีศาจ มังกรไฟ วิญญาณคนตาย นกหิมะเย็นสุดขั้ว...

ยังมีมอนสเตอร์อีกมากมายบนพื้นดินเช่น นักธนูโครงกระดูกเพลิงที่ยืนอยู่บนไหล่ของยักษ์ดิน ปีศาจเงาที่ซ่อนอยู่ใต้มังกรดินพิษ มอนสเตอร์หิมะ...

ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นมอนสเตอร์ระดับสูงเลเวล60-90!

ผู้เล่นในกลุ่มที่รับผิดชอบในการดึงดูดมอนสเตอร์เริ่มลงมือ พวกเขาใช้ไอเทมดึงดูดมอนสเตอร์ระดับต่ำที่สามารถดึงดูดมอนสเตอร์ได้แต่ไม่สามารถดึงดูดราชามอนสเตอร์ พวกเขานำมอนสเตอร์เหล่านี้ออกไปให้และทิ้งงานที่เหลือไว้ให้คนที่เหลือ

ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว......

เม็ดแสงที่ใช้สำหรับทำให้เกิดแสงสว่างและบอลพลังงานถูกปล่อยออกจากฝูงชนลอยเข้าไปในความมืด

ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม...

เม็ดแสงสีขาวระเบิดแสงสว่างในบริเวณที่ราชามอนสเตอร์อยู่

——มันเป็นแมงมุมสีดำตัวใหญ่และมีต้นเถาวัลย์สีเข้มขนาดใหญ่อยู่ด้านหลัง

แมงมุมสูงประมาณ100เมตรต้นเถาวัลย์สูงประมาณ20เมตร รวมแล้วประมาณ300เมตร!

ต้นเถาวัลย์ยาวสามถึงสี่ร้อยเมตรกระจายอยู่รอบๆ ต้นเถาวัลย์แต่ละต้นหนาประมาณสิบเมตร มีสีดำทั้งต้นราวกับทำจากเหล็ก มีหนามแหลมคมนับไม่ถ้วนงอกขึ้นบนเส้นเถาวัลย์

“ฟู่วว”

เมื่อเทียบกับมอนสเตอร์ตัวนี้แล้ว มอนสเตอร์ฟองสบู่ มังกรห้าหัว และปีศาจดาบไร้เทียบเคียงที่หลิงอี้เคยสู้ด้วยถือว่าเป็นชายหญิงรูปงามในหมู่ราชามอนสเตอร์เลย

“น่ากลัวจริงๆ...”

ทุกคนตัวเล็กเหมือนมดเมื่ออยู่ต่อหน้ามัน

มดตัวใหญ่นับเป็น1เซนติเมตร และคนที่ตัวสูงกว่าให้นับเป็น180เซนติเมตร นั่นคือ180เท่า

ราชามอนสเตอร์อยู่ตรงหน้าสูง300เมตร สำหรับคนสูง1.66เมตรเซนติเมตร มันจะสูงกว่าพวกเขาถึง180เท่า

ราชามอนสเตอร์กำลังมองพวกเขาเหมือนมดใต้เท้า

พอเห็นทุกคนเริ่มลงมือหลิงอี้ก็ไม่รอช้าอีกต่อไป

เขาบินไปจุดที่เหมาะสมและเริ่มใช้[หยางชี่แปลงมังกร]