คุณหลิง: 2.01ล้าน

ผู้นำเทพสวรรค์: 3ล้าน

คุณหลิง: 3.01ล้าน

ผู้นำเทพสวรรค์: 5ล้าน

พอมาถึงจุดนี้หลิงอี้จึงอยากรู้ว่าอีกฝ่ายเอาเหรียญทองเท่าไหร่เลยใช้กระดิ่งพูดความจริง

วินาทีต่อมา

[ด้วยฐานะผู้นำกิลด์อันดับหนึ่งในประเทศไป๋อิง การจ่าย5ล้านเหรียญทองถือเป็นเรื่องหยุมหยิมสำหรับหว่อเข่ามาก]

ทุกคนที่อยู่ในนั้นตะลึงไปครู่หนึ่งและกลับเป็นปกติอย่างรวดเร็ว

พวกเขาคาดเดาเรื่องความคิดลึกลับจะปรากฏขึ้นไว้แล้ว แต่มันสายเกินไปที่เพิ่งปรากฏขึ้นตอนนี้

คุณหลิง: 5.01ล้าน

ผู้นำเทพสวรรค์: 10ล้าน

[หว่อเข่าไม่ได้เอาเหรียญทองมาเยอะขนาดนั้น แต่มันไม่มีปัญหาเพราะเขาตั้งใจจะปล้นเงินจากคนอื่นทีหลัง]

ทุกคนที่อยู่ในงาน “?”

ผู้เล่นที่นั่งใกล้กลับกิลด์เทพสวรรค์มองความคิดนั้น แม้ว่าแต่ละคนจะมีสีหน้าไม่เชื่อแต่พวกเขาก็ยังถอยห่างอย่างรวดเร็ว

“ไม่จริงใช่ไหม? เขากล้าทำแบบนั้นเลยเหรอ!?”

“ทำไมจะไม่กล้าล่ะในเมื่อเขาเป็นผู้นำกิลด์อันดับหนึ่งของไป๋อิง?” ใครบางคนพูดอย่างขมขื่น

[หว่อเข่ายิ้มเย็นชาภายในใจเมื่อได้ยินว่ามีคนถามถึงความกล้าหาญของเขา เขาทำเรื่องเผา ฆ่า ปล้นมาน้อยที่ไหนล่ะ? เหตุผลที่เขาเป็นผู้นำรุ่นสองได้เพราะเขากล้าทำในสิ่งที่คนอื่นไม่กล้าไม่ใช่หรือไง?]

หว่อเข่าถึงกับสะดุ้งตอนที่เห็นความคิดกำลังจะเปิดเผยเรื่องสกปรกของตัวเอง ‘แย่แล้ว จะปล่อยให้ความคิดพูดออกมาไม่ได้ ฉันต้องเบี่ยงเบนความสนใจของทุกคน’

เขาลุกขึ้นมองฝูงชนรอบๆแล้วหัวเราะเสียงดัง “ฮ่าฮ่าฮ่า พวกนายทุกคนคงเห็นความคิดลึกลับแล้วสินะ ถ้าอย่างนั้นส่งเหรียญทองมาซะดีๆเถอะ”

“ไม่งั้น”

หว่อเข่าหยิบไฟฉายที่ห่อด้วยผ้าสีดำออกมาชี้ไปที่ฝูงชน “ไฟฉายอันนี้จะทำให้พวกนายประทับใจแบบไม่มีวันลืม!”

พอเห็นสิ่งนั้นทุกคนที่อยู่รอบๆก็มองหน้ากันด้วยความตะลึง

“มันคืออะไรนะ?!”

“ไม่รู้ เขาคลุมมิดจนมองไม่เห็นเลย”

“เขาคิดจะสร้างปัญหาที่นี่จริงๆเหรอ? บ้าไปแล้วหรือไง?”

เมื่อรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ ผู้คุมของโรงประมูลก็รีบมาที่นี่ทันที

หว่อเข่าที่เห็นพวกเขาก็หัวเราะฮ่าฮ่า “งั้นเริ่มจากพวกแกก่อนเลย”

พูดจบเขาก็มองยามคนหนึ่งแล้วตะโกน “เทเลพอร์ตสลับตำแหน่ง!”

วินาทีต่อมาตำแหน่งของเขากับยามสลับกัน ทั้งคู่ปรากฏตัวในตำแหน่งเดิมของอีกฝ่าย

ทันทีที่เขาเข้ามาอยู่กลางกลุ่มผู้คุม ก่อนที่ผู้คุมจะได้โต้สนองหว่อเข่าก็เปิดไฟฉายส่องไปที่พวกเขาอย่างรวดเร็ว

เมื่อผู้คุมในชุดสูทและรองเท้าหนังรู้สึกตัวอีกครั้ง พวกเขารู้สึกว่าท้องไส้ปั่นป่วนไปหมดและได้ยินเสียง‘กรู๊ว’ ‘กรู๊ว’

“อูย อูย อูย~”

เหล่าผู้คุมต่างมีอาการปวดท้องจนทนไม่ได้ ขณะที่ร้อง‘อูย~’ ‘อูย~’ ‘อูย~’พวกเขาก็ย่อตัวลงด้วยขาที่สั่นเทา

อย่างกับมีอาหารเป็นพิษอยู่ในท้องแล้วร่างกายต้องการขับออก พวกเขาเอามือกุมท้องและอยู่ในท่าคุกเข่าลงพื้นหรือยืนมองท้องฟ้าแล้วกัดฟันด้วยความจ็บปวด

“พวกเขาเป็นอะไรไป?” คนที่ดูอยู่สงสัยมาก

“หรือว่ามีมอนสเตอร์เกิดในท้อง?” มีคนพูดติดตลก

“เหมือนฉันเคยเห็นแบบนี้มาก่อน” บางคนเหมือนจะจำบางอย่างได้

ก่อนจะพูดจบผู้คุมคนหนึ่งก็ได้ยอมแพ้ เขาปล่อยมือออกแล้วก้มหน้าลงอย่างช่วยไม่ได้

วินาทีต่อมา

ปู๊ดด

'ชีวิตของฉันจบสิ้นแล้ว’ ผู้คุมคิด

เขานอนราบกับพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง ซบใบหน้าไว้ใต้อ้อมแขน หวังแค่ว่าฝูงชนที่มองอยู่จะแยกย้ายกันโยเร็วที่สุด

ปู๊ดด

ปู๊ดด

มีอีกสองสามเสียงดังขึ้น นั่นทำผู้คุมรู้สึกสบายใจขึ้นบ้าง

‘เยี่ยม แค่มีคนอื่นปล่อยออกมาด้วยก็ไม่เป็นไรแล้ว’

อย่างน้อยผู้คนจะไม่สนใจเขาแบบเจาะจง

ในเวลานี้หลายคนในกลุ่มคนดูรู้แล้วว่ามันคืออะไร แต่ยังมีบางคนที่ไม่รู้ว่ามันคืออะไร

ในตอนนั้นเองเสียง‘ปู๊ด’ใหญ่ก็ดังขึ้น เหมือนมีบางอย่างระเบิด——

ตูดผู้คุมระเบิด!

ในเวลาเดียวกันกับที่กางเกงแตก อุจจาระเหลวสีเหลืองจำนวนมากถูกพ่นออกมาด้วยความเร็วสูง มันกระเด็นใส่ศีรษะ ใบหน้า และเสื้อผ้าของคนข้างหลังในชั่วพริบตา

ฝูงชนหยุดนิ่งอยู่สองวินาทีจากนั้นก็ระเบิดความวุ่นวายทันที

“เชี่ย! ขี้! โคตรขยะแขยงเลย!!”

“อ๊วกก” มีคนอาเจียนออกมา

“อ่อก อ่อก” มีคนพ่นฟองขาวออกมาจากปากแล้วสลบไปตรงนั้นเพราะทนไม่ไหว

“เร็วเข้า รีบถอยออกมา แม่งเลอะไปหมดแล้ว”

ผู้เล่นที่มีอุจจาระติดวิ่งหนีไปรอบๆทำให้ผู้เล่นคนอื่นหนีกันอย่างบ้างคลั่งเหมือนกำลังหนีงูหรือแมงป่อง “ออกไป! อย่าเข้ามาใกล้ฉัน!”

"ไอ้พวกเลอะขี้อย่าวิ่งไปทั่วสิเห้ย!!”

เมื่อผู้เล่นรอบข้างตกอยู่ในความโกลาหล หว่อเข่าที่ยังอยู่ที่เดิมหัวเราะดังลั่น “ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า เห็นหรือยังฉันแข็งแกร่งขนาดไหน”

ท่ามกลางฝูงชนที่วุ่นวายหว่อเข่าเห็นเจ๋อฟูประธานกลุ่มการเงินคนยักษ์ของประเทศเป่ยสง เขาจึงบินไปหาด้วยดวงตาเป็นประกายทันที

เจ๋อฟูตกใจจนแทบเป็นลมเมื่อเห็นหว่อเข่าบินมาหา ขณะที่บอกให้บอดี้การ์ดหยุดอีกฝ่ายไว้เขาก็รีบใช้ไอเทมล่องหนซ่อนตัว

เห็นแบบนั้นหว่อเข่าจึงส่งเสียงหึเย็นชาแล้วเปิดไฟฉายเหมือนจะส่องแสงไปทุกทิศทาง พอเห็นผู้เล่นรอบตัววิ่งหนีเขาก็ยกยิ้มมุมปากแล้วไล่ตามต่อ

หลินซูโหรวสวมชุดขาวและมีกลิ่นอายเทพธิดายืนอยู่ข้างหลิงอี้ ม่านตาสีน้ำเงินของเธอสะท้อนฉากวุ่นวายที่เกิดขึ้นในระยะไกล

“พวกเธอกลับไปก่อนเถอะ” หลิงอี้เอียงศีรษะพูดกับเธอ

หลินซูโหรวพยักหน้าเล็กน้อยและมองเซี่ยหว่านชิงกับหยุนจี

“ฉันจะกลับด้วย” เซี่ยหว่านชิงพูดอย่างรวดเร็ว

“อ่า~ ฉันยังอยากดูอยู่เลย” หยุนจียิ้มอย่างร่าเริง

หลังจากนั้นครู่หนึ่ง เมื่อทั้งสองกลับไปแล้วหลิงอี้ก็มองหยุนจีที่อยู่ข้างๆแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม “ทีหลังห้ามเธอถ่ายรูปอีก”

“แล้วถ้าถ่ายอีกล่ะ?”

“ต่อจากนี้ห้ามมาหาฉัน”

“หึ คนใจร้าย”

แม้จะพูดแบบนั้นแต่หยุนจียังคงยื่นมือออกไป เลนส์สี่เหลี่ยมขนาดเล็กโผล่ออกมาจากฝ่ามือของเธอ เธอกดเลนส์บนหลังมือและก่อให้เกิดกระจกสี่เหลี่ยมเป็นประกายสีฟ้าอ่อน

“นั่นคือ?”

“มันคือไอเทมแสงสะท้อน”

หยุนจีใช้มือปิดปากสีแดงชาด ดวงตาสีทองของเธอโค้งเป็นพระจันทร์เสี้ยว ใบหน้าของเธอดูมีความสุขมาก เธอพูดด้วยเสียงหัวเราะ “เดินอย่างปลอดภัยในแม่น้ำ จะไม่มีไอเทมแปลกๆได้ยังไง”

“...”

ทั้งสองไม่ได้คุยกันมากนักเพราะหว่อเข่าในระยะไกลเริ่ม‘ฆ่า’อย่างบ้าคลั่งแล้ว

เขาหยิบไฟฉายส่องไปทุกที่จนไม่มีใครกล้าเข้าใกล้เขา ตอนนี้โรงประมูลขนาดใหญ่กำลังตกอยู่ในความโกลาหล

ผู้คนที่หลบหนีมีอยู่มากมาย

“คิดไม่ถึงว่าเขาจะมีไอเทมแบบนี้”

หลิงอี้พาหยุนจีออกห่างอีกพันเมตร เขากอดอกคิดวิธีรับมืออย่างจริงจัง

แล้วแบบนี้เขาจะเอาชิ้นส่วนเครื่องมือเทพได้ยังไง?

ด้วยการหลบหนีของผู้เล่นทุกคนในโรงประมูล ข่าวเรื่องผู้นำเทพสวรรค์กระจายอุจจาระจึงแพร่กระจายไปทั่วเมืองปู้เยี่ย

“หนีเร็ว! นำเทพสวรรค์บ้าไปแล้ว!”

“อย่าโดนแสงนั่นนะ!”

เมื่อทุกคนเห็นหว่อเข่าผู้แข็งแกร่งเลเวล92กำลังหัวเราะอย่างบ้าคลั่งและส่องไฟฉายไปมา ทุกคนก็ตกใจแทบตายและหนีไปเหมือนกหนีสัตว์ร้าย

หว่อเข่าไล่ล่าฝูงชนจากโรงประมูลไปยังด้านนอกโรงประมูลทำให้เกิดความวุ่นวายในวงแหวนด้านใน

นอกจากนี้ยังมีชายกำยำสองสามคนที่ขึ้นไปหยุดเขา แต่สุดท้ายพวกเขาทั้งหมดก็กลายเป็นคนพ่นอุจจาระ

“ไฟฉายอันนั้นมีชื่อยาวมาก ฉันลืมไปแล้วว่ามันชื่ออะไร แต่มันเคยปรากฏขึ้นให้เห็นอยู่” บางคนในฝูงชนจำสิ่งนี้ได้

“ไอนั่นเป็นไอเทมต้องห้ามหรือเปล่า?!”

“ไม่เคยมีใครกล้าใช้ไอเทมแบบนี้ในที่สาธารณะมาก่อน!!”

“ช่างแม่งแล้วฉันจะหนี ที่นี่อันตรายชิบหาย!”