สอดส่องโชคชะตาลดพลังชีวิตตามความแข็งแกร่งของเป้าหมาย

หลินซูโหรวเป็นผู้หญิงธรรมดาที่อ่อนแอ การใช้พลังชีวิตจึงต่ำมากจนแทบไม่มีความสำคัญ

[วันที่ 9 มิ.ย. ช่วงที่ออกไปซื้อผักตอนเที่ยงโดนเจ้าของร้านขึ้นราคาด้วยความจงใจ หลังใช้กลลวงเล็กน้อยเขาจึงให้ของฟรี]

[วันที่ 11 มิถุนายน มีประจำเดือน]

[วันที่ 14 มิถุนายน ผูกมิตรกับภูตศักดิ์สิทธิ์]

[วันที่ 19 มิถุนายน เพราะอาบน้ำในบ่อน้ำพุทูตสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์เป็นเวลานานจึงสวยขึ้นมากจนน่ากลัว ใช้เวลาอยู่ในห้องโถงกับชายที่อยู่ร่วมกัน]

[วันที่ 23 มิถุนายน สวยขึ้น เอ้อระเหยอยู่ในครัว]

[วันที่27 มิถุนายน รดน้ำดอกไม้ในสวนเพื่อดึงดูดนกรอบๆ]

[วันที่ 1 กรกฎาคม ผิวขาวพอที่จะเกิดแสงเปล่งประกาย]

[วันที่ 6 กรกฎาคม ไปเที่ยวกับผู้ชายที่อยู่ด้วยกันและสร้างโกลาหลเพราะสวยเกินไป]

[วันที่ 11 กรกฎาคม มีประจำเดือน]

[…]

“ฟู่ว...”

หลิงอี้เปิดโทรศัพท์โดยไม่รู้ตัวและดูเวลา

8 มิถุนายน 00:10 น.

“มีอะไรหรือเปล่า? นายเห็นอะไร?”

เมื่อเห็นการแสดงออกที่แปลกประหลาดของหลิงอี้ หลินซูโหรวจึงถามด้วยความสงสัย

“อนาคตของฉันจะเป็นยังไงบ้าง?”

ดวงตาของเธอจ้องหลิงอี้ราวกับว่าเธอจะไม่ปล่อยเขาไปถ้าไม่ยอมบอก

“อืม...”

หลิงอี้ครุ่นคิดครู่หนึ่งเพื่อเรียบเรียงคำ “ถ้าพรุ่งนี้เธอออกไปซื้อของตอนเที่ยงเถ้าแก่ร้านจะขึ้นราคาอย่างจงใจ ถ้าแช่น้ำพุบ่อยๆเธอจะสวยมากขึ้น"

“พรุ่งนี้ฉันจะออกไปตอนเที่ยง?”

หลินซูโหรวขมวดคิ้วและถามด้วยความสงสัย “ทำไมฉันต้องออกไปข้างนอกตอนเที่ยงด้วย? ฉันจะออกไปแต่เช้า”

“ฉันไม่รู้ บางทีอาจจะมีบางอย่างเกิดขึ้น ฉันมองเห็นแค่ส่วนเล็กๆเท่านั้น”

“แบบนี้เอง”

เธอพยักหน้าอย่างครุ่นคิด เธอกำลังคิดว่าทำไมถึงไปซื้อของตอนเที่ยง

“ถ้าอย่างนั้นฉันจะเข้าเสินลู่แล้ว เธอรีบไปเข้านอนเถอะ”

“ได้”

หลินซูโหรวพยักหน้าอย่างเชื่อฟังและดูหลิงอี้หายตัวไปต่อหน้าต่อตา

......

หลิงอี้กำลังรอ[ตั๋วอธิษฐาน]ที่สามารถเพิ่มความทนทานได้

แต่ถ้าสิ่งนี้ช่วยไม่ได้เขาก็ต้องลงมือเองด้วยตัวเอง

เมื่อวันก่อนเขาได้[เครื่องผลิตธัญพืชบริสุทธิ์]ซึ่งผลิตธัญพืชบริสุทธิ์1ต้นทุกวัน และตอนนี้เขาเก็บได้3ต้นแล้ว

ตามคำอธิบาย นี่คือสิ่งที่พวกภูตชอบกิน

ในอดีตมีคนได้รับสกิลบางอย่างด้วยการจับต้นขาภูตเท่านั้น ตอนนี้เขามีบางอย่างที่อีกฝ่ายชอบกินแล้ว โอกาสที่จะได้สกิลจากภูตควรสูงขึ้นกว่าเดิม

หลิงอี้ตรงเข้าป่าเขียวทันทีที่เข้าเสินลู่ เพราะภูตควรอยู่ในป่ามากกว่า

ก่อนเข้าป่าเขาเห็นผู้เล่นสองคนสู้กันอย่างดุเดือดที่ทางเข้าป่า

มีคนดูมากมายรอบตัวผู้เล่นกำลังสู้กัน

“เอาเลยเจ้าหัวเหลือง”

“หัวเห็ดเขียวสู้มัน!”

หลิงอี้ต้องการเดินผ่านพวกเขาไปโดยตรง แต่เขาต้องหยุดดูเมื่อได้ยินเสียงตะโกนของฝูงชน

ในเวลานี้มีชายสองคนในวัยยี่สิบกำลังสู้กัน ผู้ชายสองคนนั้นดูธรรมดา มีแค่ผมที่ดูแปลกไปเล็กน้อย

คนหนึ่งหัวเหลืองจนเหมือนเจิดจ้าในความมืด อีกคนหนึ่งเหมือนเอาเปลือกแตงโมมาวางไว้บนหัว

เขาดูข้อมูลขอฃทั้งสองด้วยตาทิพย์และพบว่าพวกเขาอยู่แค่เลเวล5 และคุณสมบัติความแข็งแกร่งของพวกเขามีประมาณ15เท่านั้น

แต่ด้วยคุณสมบัติที่ต่ำเช่นนี้ การชกต่อยอีกฝ่ายก็ยังทำให้เกิดเสียง‘ปังปังปัง’ได้

บางครั้งโจมตีล้มเหลวและไปโดนกับต้นไซเปรสสีเขียวด้านข้าง

[คุณดูดซับความรู้สึกตื่นเต้น65คะแนนของหลี่หยวน]

[คุณดูดซับความรู้สึกมีความสุข55คะแนนของหยางเหว่ย]

“…”

หลิงอี้เริ่มครุ่นคิดเมื่อเห็นท่าทางตื่นเต้นของผู้เล่นรอบๆ

'พวกเขามีปฎิกริยารุนแรงมากตอนเสินลู่อัปเดตคุณสมบัติพลังต่อสู้’

'เป็นเพราะไม่มีที่จะระบายพลังที่เพิ่มขึ้นหรือว่าการมีพลังมากขึ้นส่งผลกระทบต่อจิตใจ?’

เขาเคยได้ยินมาว่าเมื่อมีเงินคนจะเปลี่ยน

มีพลังแล้วจะเปลี่ยนไปด้วยไหม?

คำตอบคือ - แล้วแต่คน

บางคนเปลี่ยน บางคนไม่เปลี่ยน

เช่นเดียวกับหลิงอี้ เขายังจำได้ว่าตอนที่ไปพันธมิตรเสินครั้งแรก มีประโยคหนึ่งอยู่ในถุงของขวัญที่พนักงานหญิงมอบให้เขา “ขอให้ท่านผ่านเรือนับพัน แล้วกลับมาเป็นวัยรุ่น”

เขาระลึกไว้ในใจเสมอว่าจะไม่หน้ามืดตาบอดเพราะมีพลังที่แข็งแกร่ง

หลิงอี้ไม่ได้อยู่ที่นี่นานนัก เขาเดินหันหลังแล้วเข้าไปในป่า

——เนื่องจากพวกเขาทั้งหมดอยู่ในการทดสอบผู้เล่นใหม่เมื่อวาน วันนี้ทุกคนจึงมีเวลาจุติเกือบ 6 ชั่วโมง

มีเวลาค่อนข้างเยอะ

แสงจ้าส่องผ่านช่องว่างบนใบไม้ต้นไซเปรส เกิดเงารูปร่างต่างกันจำนวนนับไม่ถ้วนบนพื้นหญ้า

หลังจากเหยียบหญ้าสีเขียวไปยังพื้นที่ที่ค่อนข้างเปิดโล่งและเงียบสงบ หลิงอี้ก็หยิบธัญพืชบริสุทธิ์ออก1ต้นแล้ววางบนพื้นหญ้า

ธัญพืชบริสุทธิ์สูงประมาณ1เมตร มีรูปร่างคล้ายฟาง...แต่เป็นอาหารพิเศษสีเขียว

หลิงอี้ไม่รู้ว่ามันใช้ยังไง พอเอาออกมาแล้วเดี๋ยวภูตก็ตามกลิ่นมาเองใช่ไหม??

เขานั่งมองอาหารบนพื้นหญ้าและเกิดความสงสัยว่ามันมีรสชาติยังไง

“อืม...ภูตยังกินได้แล้วทำไมฉันจะกินไม่ได้?”

“กินแล้วจะให้ผลพิเศษอะไรไหม?”

เขาสูดอากาศเข้าไปใกล้ๆและได้กลิ่นข้าวสาลีที่แปลกประหลาด กลิ่นข้าวสาลีนี้ผสมกับกลิ่นหอมของหญ้าและกลิ่นไหม้ราวกับว่าเป็นกลิ่นของต้นอ่อนข้าวสาลีที่กำลังจะไหม้

ขณะที่เขาเลียริมฝีปากและกำลังจะกิน ทันใดนั้นผีเสื้อสีเหลืองก็บินโซเซมาอยู่ในสายตาเขา

หลิงอี้ไม่ได้สนใจมัน แต่ผีเสื้อก็บินไปหาอาหารที่อยู่ตรงหน้าเขา

เขาเห็นว่าเมื่อผีเสื้อสีเหลืองกระพือปีก แสงสีเหลืองกระจายออกมาจากปีกของมัน

พอเห็นแบบนั้นเขาจึงใช้[ตาทิพย์]ด้วยหัวใจที่เต้นรัว

[ผีเสื้อนางฟ้า

ประเภท: ภูต

คำอธิบาย : ภูตจะปรากฏต่อหน้าผู้คนด้วยรูปลักษณ์ผีเสื้อสายพันธุ์ต่างๆ มีความสามารถที่จะปลอบโยนวิญญาณคนตาย ฝังอดีต และนำพาความหวัง]

มีข้อมูลน้อยมาก แต่เขาพอเดาได้ว่ามันให้สกิลแบบไหนแก่ผู้เล่น

หลิงอี้ตั้งตารออย่างใจจดจ่อเมื่อเห็นว่ามันหยุดที่ธัญพืชบริสุทธิ์และเริ่มกิน

เมื่อผีเสื้อสีเหลืองเริ่ม‘กิน’ อาหารก็ค่อยๆกลายเป็นจุดแสงสีเขียวลอยเข้าไปในตัวมัน

ดูแล้วน่าจะเรียกว่าดูดซับมากกว่ากิน

หลังจากดูดซับธัญพืชบริสุทธิ์ ผีเสื้อสีเหลืองก็หันกลับมาหาหลิงอี้

เหมือนถามว่ายังมีอีกไหม

หลิงอี้เลิกคิ้วและหยิบสองต้นที่เหลือออกมา

ผีเสื้อสีเหลืองรีบบินไปกลางต้นทั้งสองแล้วกางปีกออก ทันใดนั้นพืชทั้งสองก็ค่อยๆเปลี่ยนเป็นแสงสีเขียวและถูกดูดซับเข้าไปในร่างกาย

สิบวินาทีต่อมา

หลังจากดูดซับเสร็จแล้วผีเสื้อสีเหลืองก็บินไปรอบตัวหลิงอี้ ครั้งนี้มันบินอย่างร่างเริงมากขึ้น แต่หลิงอี้ไม่มีอาหารอีกแล้วเขาจึงโบกมือและพูดว่า “หมดแล้ว”

เมื่อเห็นแบบนั้นผีเสื้อสีเหลืองจึงค่อยๆบินเข้าหาเขา

แสงสีเหลืองที่เล็ดลอดออกมาจากปีกผีเสื้อค่อยๆควบแน่นตรงจุดที่เหลือ มันควบแน่นจนกลายเป็นคริสตัลสีเหลืองส้มที่หมุนรอบแสงเก้าจุด

พอหลิงอี้ถือคริสตัลไว้บนมือ ผีเสื้อสีเหลืองก็บินเข้าไปในป่าและหายไป