ตอนนี้หลิงอี้คำนวณบางอย่างในขั้นตอนการสร้างยา

ใช้เวลาห้าหกวินาทีในการสร้างยา 20เม็ดต่อนาที 28,800เม็ดต่อวันแบบไม่ได้นอน

ถ้าไม่นอนทั้งปีจะสร้างได้สิบล้านเม็ด

แน่นอนว่าเขาทำแบบนั้นไม่ได้!

หลิงอี้หยุดสร้างยาและเริ่มคิดหาวิธีเพิ่มจำนวนในการสร้าง

“ถ้าสร้างได้เยอะก็คงดี”

ทันใดนั้นเองเขาก็นึกถึงไอเทมชิ้นนั้น

วินาทีต่อมาเขาหยิบยันต์คำแนะนำจากกระเป๋าเป้มากำไว้ในมือแล้วถาม “ฉันอยากรู้วิธีเพิ่มผลผลิตของทักษะสร้างยา”

ตัวอักษรเปลวไฟสี่ตัวปรากฏต่อหน้าเขา

พืชผลอุดมสมบูรณ์

หลิงอี้ค้นหาในฟอรัมแต่ไม่เจอข้อมูลของสิ่งนี้

เขาทำอะไรม่ได้นอกจากใช้ยันต์อีกครั้ง

“ฉันอยากรู้วิธีรับพืชผลอุดมสมบูรณ์”

คิดไม่ถึงว่าครั้งนี้การแนะนำจะให้เบาะแสสามอย่าง

การแข่งขันท้าทายราชามอนสเตอร์, ความท้าทายในการฝึกฝน, ร้านค้าลึกลับ

“ร้านค้าลึกลับขึ้นอยู่กับโชค ความท้าทายในการฝึกฝนคงต้องได้รับคะแนนฝึกฝนที่สูงกว่านี้”

“การแข่งขันท้าทายราชามอนสเตอร์ อืม จำได้ว่ามันจะเปิดตอนสิ้นเดือน”

ถ้าเป็นแบบนี้เขาจำเป็นต้องเพิ่มคะแนนฝึกฝนจริงๆ

ตอนที่คะแนนฝึกฝนถึง5,000เขาได้รับรางวัล[แพ็คกำหนดวัสดุระดับA]x3 หลิงอี้จึงวางแผนสร้างยาระดับSอีกครั้ง

เขาจำลองการกลายพันธุ์ของหนึ่งใน[แพ็คกำหนดวัสดุระดับA]

หลังจากนั้นเริ่มตรวจสอบอีกครั้ง

[แพ็คกำหนดวัสดุระดับ A]: หลังจากใช้งานจะได้รับวัสดุที่กำหนด2ชิ้น

ดูเหมือนว่าเสินลู่จะไม่มีวัสดุระดับS และหลิงอี้แค่ทำการจำลองกลายพันธุ์เท่านั้น

“เริ่มทำต่อเลย”

ยี่สิบนาทีต่อมา

หลิงอี้สร้างยาระดับSสองเม็ดได้สำเร็จโดยใช้วัสดุระดับAที่ได้จากโรงประมูล สมาคมอัญมณีล้ำค่า และแพ็คกำหนดวัสดุ

ผลที่ได้คือ[ลมป่าโบราณ]และ[วิญญาณเชื่อมห้าทวาร]

หลิงอี้จำลองการกลายพันธุ์ของยาสมบัติทั้งสองนี้ตามลำดับ

หนึ่งนาทีต่อมาเขาได้รับยาสมบัติที่พัฒนาแล้วสองเม็ด

[ลมป่าโบราณ(S)]: เพิ่มความทนทานถาวร400และเพิ่มความเร็วในการฟื้นฟูสองเท่า

เปลี่ยน: 200เป็น400

ข้อจำกัดของการเพิ่มความเร็วในการฟื้นฟูสองเท่าถูกลบหายไป

[วิญญาณเชื่อมห้าทวาร(S)]: คุณสมบัติทั้งหมดเพิ่มขึ้นถาวร80 ประสาทสัมผัสทั้งห้าได้รับการปรับปรุงอย่างมาก

เปลี่ยน: 40เป็น80

แม้ว่าผลกระทบจะไม่ได้เขียนไว้ แต่ยาที่เพิ่มคุณสมบัติถาวรสามารถให้ผลได้เพียงครั้งเดียวสำหรับผู้เล่นแต่ละคน (เว้นไว้)

หลังจากกินยาสมบัติทั้งสองซึ่งเกิดขึ้นจากการจำลองการกลายพันธุ์ นอกจากคุณสมบัติทางประสาทสัมผัสที่เพิ่มขึ้นแล้ว ประสาทสัมผัสทั้งห้าของหลิงอี้เหมือนจะถูกกระตุ้นอยู่ตลอดเวลาซึ่งทำให้ความรู้สึกเฉียบคมอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

สิ่งที่เข้าใจได้ง่ายที่สุดคือการมองเห็นด้วยตาของเขา

เดิมทีเขาเป็นคนสายตาสั้นเล็กน้อย ตอนเขานั่งบนโซฟาจะมองไม่เห็นว่ามีใบไม้กี่ใบบนต้นไม้ด้านนอกหน้าต่าง

แต่ตอนนี้ไม่ต้องพูดถึงว่ามีใบไม้กี่ใบเลย แม้แต่ลายเส้นบนใบไม้เขาก็ยังเห็นได้ชัด

ส่วนจมูก กลิ่นหอมที่ผู้หญิงทิ้งไว้ดูเหมือนจะเข้มข้นมากขึ้น เขาได้กลิ่นพวกมันอีก!

หลิงอี้ไม่ได้แสดงอารมณ์มากนัก เขาเปิดแผงข้อมูลดูคุณสมบัติทั้งห้า——

ความแข็งแกร่ง2040, พลังเวท 2392, ความว่องไว 1204, ความทนทาน 1325, ร่างกาย2285

“ใช้ได้ สองอันต่ำกว่าสองพันแต้ม สามอันสองพันแต้ม”

“ด้วยค่าคุณสมบัติที่สูงแบบนี้ พอพูดถึงเลเวลด้วยแล้วพลังต่อสู้ก็จะพุ่งทะยาน”

ศัตรูระยะสั้นของเขามีแค่ศัตรูในการตรวจสอบคุณสมบัติและราชามอนสเตอร์ของแผนที่ระดับสูง

และร่างแยกของเทพรังที่อยู่ในโดมดำ

“รอให้หยางชี่ถึง500และไปถึงเลเวล79ก่อน พอถึงตอนนั้นคงจะมั่นคงแล้ว”

หลิงอี้ส่ายหัว ปิดไฟในห้องโถงเดินขึ้นไปบนชั้นสอง

เช้าตรู่

เมื่อผู้เล่นมากมายกำลังเข้าเสินลู่อีกครั้งในวันใหม่นี้ ในทางกลับกันเซิ่งหย่างกำลังนอนสูดหายใจเข้าลึกด้วยความกังวล

โคมไฟข้างเตียงสีเหลืองอบอุ่นส่องสว่างในห้องมืด และยังสะท้อนใบหน้าตึงเครียดของเซิ่งหย่าด้วย

การแบ่งความคิดเป็นสองเทียบได้กับการทำสองอย่างพร้อมกัน

ไม่ว่าตอนนี้เสี่ยวหย่ากำลังทำอะไรอยู่ เธอก็เห็นได้อย่างชัดเจน

“ฮู่ว ต้องไม่เป็นไร ฉันแค่ทนแป๊ปเดียวแล้วมันจะผ่านไป”

เธอซุกตัวอยู่ในผ้าห่มสีน้ำตาล เผยให้เห็นศีรษะครึ่งเดียวและกำลังพึมพำกับตัวเอง

อากาศในฤดูร้อนนั้นร้อนมาก แม้ว่าในห้องจะมี[เครื่องมิติปรับอุณหภูมิ]เพื่อทำให้อุณหภูมิอยู่ที่25องศา แต่คงไม่มีใครใช้ผ้าห่มหน้าๆแน่นอน

ผ้าห่มสีน้ำตาลบนเตียงบางจนสามารถเห็นร่างกายที่ขยับไปมาเพราะความตึงเครียดของเซิ่งหย่าได้

วินาทีต่อมา สีหน้าตึงเครียดของเซิ่งหย่าแข็งทื่อ เธอรีบปิดปากด้วยมือทั้งสองข้างเพื่อระงับเสียงที่กำลังจะออกมาจากลำคอ

“อื้ม!”

เธอพลิกตัวนอนตะแคง ร่างกายขดเข้าหากันอย่างรุนแรง

โคมไฟข้างเตียงส่องใบหน้าด้านข้างของเธอ ซึ่งตอนนี้กำลังปกคลุมด้วยสีแดง

เธอปล่อยมือจากปาก หายใจครู่หนึ่งแล้วปิดปากอีกครั้ง อันที่จริงบ้านที่เธออยู่คนเดียวติดตั้งอุปกรณ์ดูดซับเสียงไว้แล้ว ซึ่งเป็นไปไม่ได้เลยที่ภายนอกจะได้ยินเสียง แต่ด้วยการเลี้ยงดูในสิบกว่าปีที่ผ่านมามันทำให้เธอรู้สึกละอายใจ

“อื้ม อื้ม อื้ม อื้ม อ่าห์ อื้ม”

ไม่กี่นาทีต่อมา หลังจากร้อง‘อื้ม’อีกห้าหกวินาทีเธอก็คลายมือออกและหอบหายใจถี่

เหงื่อเม็ดเล็กไหลซึมจากหน้าผากเป็นชั้น

ดึงผ้าห่มออกแล้วลุกขึ้น เธอในชุดนอนสีชมพูดื่มน้ำเย็นที่เตรียมไว้บนโต๊ะข้างเตียง

“อ่า~ มันจบแล้ว คงจะมีเท่านี้แหละ ดูเหมือนฉันจะยังทนไหวอยู่”

หลังพูดจบไม่นานเธอก็แสดงสีหน้าหวาดกลัวราวกับว่าได้ยินอะไรบางอย่าง

“เพิ่งอุ่นเครื่อง?”

“อีกยี่สิบรอบ...”

เธอวางแก้วน้ำลงด้วยมือที่สั่นเทาและล้มตัวนอนบนเตียง

เอามือปิดปากอีกครั้งพร้อมที่จะกลั้นเสียงไว้

แต่การประเมินยี่สิบรอบของเธอยังต่ำเกินไป

ในวินาทีถัดมาร่างกายของเธอเหมือนโดนกระแทกอย่างแรง รูม่านตาของเธอถึงกับเบิกกว้าง!

แสงจันทร์ส่องผ่านหน้าต่างลงมาบนพื้นกระเบื้อง

ภายใต้ผ้าม่านสีชมพูที่คลุมเตียงทั้งหลัง เสียงที่ไม่ได้กลั้นเอาไว้ดังมาจากด้านในและก้องอยู่ในห้องอย่างไม่หยุดหย่อน

ในตอนเช้า หลิงอี้เข้าเสินลู่

ด้วยการทำยี่สิบรอบและความช่วยเหลือของปลอกคอกระดิ่งทองคำ เทียนโม่ชี่และทุกคน หยางชี่ของเขาจึงเพิ่มขึ้น30ในคืนเดียว!

หยางชี่ในปัจจุบัน: 120/120

“ต่อให้ต้องใส่ใจเทพรังบนโลก แต่ฉันทิ้งเส้นทางหลักไม่ได้เหมือนกัน”

เมื่อมาถึงขอบด่านสิบสามของเส้นทางหลัก หลินอิ่งที่รอเขาอยู่ไม่ไกลก็ส่งสายตาให้เขา

พอเดินมาถึงเธอก็พูดขึ้นทันที “ว้าว! พี่ใหญ่เก่งมากเลยที่ขึ้นมาเป็นอันดับสามในกระดานคะแนนฝึกฝนได้!”

“ใช้ได้เลย”

พอเห็นเธอแสดงสีหน้ามั่นใจซึ่งต่างจากก่อนหน้านี้หลิงอี้จึงสงสัย “จะว่าไป พ่อของเธอยังติดอยู่ข้างในไม่ใช่เหรอ? แล้วความท้าทายในการฝึกฝน”

“ห๊ะ?”

หลินอิ่งผงะไปชั่วขณะ ทันใดนั้นเธอก็พูดด้วยตาที่เบิกกว้าง “คุณเข้าใจผิดแล้ว ทรัพยากรทั้งหมดของตระกูลเราอยู่ในมือแม่ฉัน ต่อให้พ่อโดนขังอยู่นั้นก็ไม่เป็นไรหรอก”

“....”

“จริงด้วย พี่ใหญ่ช่วยบอกทีว่าวันนี้ฉันมีอะไรเปลี่ยนไปบ้าง?”

“เอ่อสวยขึ้น รูปร่างดูดีมาก เธอรวมร่างไปกี่คน?”

หลิงอี้มองเธอขึ้นลงและพบว่าผู้หญิงคนนี้มีการเปลี่ยนแปลงมากเป็นพิเศษ

รูปลักษณ์ที่สวยมากขึ้นและรูปร่างเกือบจะเท่าหยุนจี

“ห้าคน! ครั้งนี้ฉันใช้เอฟเฟกต์‘สุดยอดปาฏิหาริย์รวมร่าง’อย่างเต็มที่และรวมร่างกันห้าคน!”

หลินอิ่งยื่นห้านิ้วไปหาเขา ผู้เล่นหญิงทั้งห้าแยกออกจากร่างของเธอราวกับนัดกันไว้

หลิงอี้มองคร่าวๆ ในห้าคนนี้เขาไม่เคยเห็นใครมาก่อนเลย

“สวัสดีพี่ใหญ่!” ×5

ผู้เล่นหญิงทั้งห้าก้มคำนับเขาพร้อมกันแสดงความเคารพอย่างคาดไม่ถึง

เมื่อเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง สาวงามผมสีม่วงที่ยืนอยู่ตรงกลางพวกเธอทั้งห้าก็ก้าวขึ้นมาข้างและพูดว่า “พวกเราทั้งห้าคนเป็นอดีตผู้เล่นจากเขต87 ซึ่งพวกเรายังไม่มีโอกาสตอบแทนคุณเลย”

“เมื่อวานฉันได้รับข้อความจากหลินอิ่งฉันเลยมาที่นี่ด้วย”

ในเวลานี้

หลินอิ่งเดินไปด้านข้างหลิงอี้แล้วพูดกับเขา “พวกเธอทุกคนมีภูมิหลังที่ดี แม้ว่าเลเวลจะต่ำแต่คุณสมบัติของพวกเธอไม่ได้ต่ำด้วย”

พูดจบเธอก็ไปกระซิบข้างหูเขา “ฮี่ฮี่ ทุกคนสุดยอดเลยใช่ไหมล่ะ?”

หลิงอี้มองพวกเธอทั้งห้าทีด้วยตาทิพย์และสอดส่องโชคชะตา หลังจากยืนยันว่าทั้งห้าไม่มีอะไรผิดปกติเขาจึงพยักหน้า “ใช่”

“ขอบคุณ” เขาพูดกับทั้งห้า

“เป็นเรื่องที่ควรทำอยู่แล้ว” ทั้งห้ายิ้มอย่างมีความสุข เห็นได้ชัดว่าพวกเธอทั้งหมดมีความสุขจากใจ

พวกเธอไม่ได้พูดไร้สาระ เมื่อหลินอิ่งรวมร่างเสร็จอีกครั้งพวกเขาก็เดินเข้าไปในด่านด้วยกัน