ตอนที่ 148

เขาใช้พลังหนึ่งในสิบของพลังเวทเพื่อเรียกดาวตกขนาด4,000เมตร

แต่คราวนี้ดาวตกมีขนาดแค่400เมตรเท่านั้น!

'หืม!?'

หลิงอี้ตะลึงอยู่ครู่หนึ่งจากนั้นแอบยิ้มอยู่ในใจ ‘ในที่สุดก็สักครั้งที่ไม่ปรากฏสิบเท่า'

การปรากฏตัวของดาวตกขนาดสิบเท่านั้นเดิมมีโอกาสเพียงเล็กน้อย แต่มันถูกเปลี่ยนเป็นมีโอกาสสูงด้วย[ย้อนกลับความน่าจะเป็น]

มีโอกาสน้อยมากที่จะเกิดขึ้นแบบนี้ บอกได้อย่างเดียวว่ารอบนี้ดวงของเขาโคตรกุด

[ดาวตกเพิ่มระดับเป็น5ดาว!]

ข้อมูลที่[ดาวตก]เพิ่มระดับขึ้นอย่างกะทันหันทำให้หลิงอี้ยิ้มโดยไม่รู้ตัว

ตอนแรกพลังทำลายของ[ดาวตก]อันนี้น้อยมาก เขาจึงต้องใช้หลายครั้งซึ่งทำให้ระดับของ[ดาวตาก]เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วจนตอนนี้มันกลายเป็นสกิลที่มีพลังทำลายมหาศาล มันสามารถฆ่าศัตรูได้ด้วยการใช้เพียงครั้งสองครั้ง เป็นผลให้จำนวนที่เขาใช้ลดลงและทำให้ความเร็วในการเลื่อนดาวช้าลง

'บางทีอาจไม่จำเป็นต้องใช้ดาวตกอย่างเต็มกำลัง การปรับพลังตามสถานการณ์ของศัตรูอาจเป็นวิธีที่ดีกว่า' หลิงอี้เกิดความคิดนี้ในใจ

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับฝูงมอนสเตอร์ในอนาคต ถ้าเขาไม่ต้องรีบฆ่าพวกมัน เขาจะใช้พลังเวทแค่บางส่วนเพื่อปล่อยดาวตก

ด้วยวิธีนี้ระดับดาวของ[ดาวตก]จะเพิ่มขึ้นเร็วขึ้น

ขณะที่เขากำลังคิด สิ่งที่เขาทำอยู่ในมือก็ไม่ได้หยุดไปด้วย

เขาสร้างพายุขนาดใหญ่หมุนโจวเทียนขึ้นบนในอากาศด้วยความเร็วสูง!

ที่ยืนด้านข้างมีผู้ชมมากมายกำลังพูดคุยกัน

“ศูนย์หนึ่งคิดว่าอุกกาบาตลูกนั้นไม่พอใช้ฆ่าหรือไง?”

“แต่เขารู้ได้ไงว่าอีกฝ่ายเหลือพลังชีวิตเท่าไหร่? ในโลกนี้ไม่มีสกิลแบบนั้นสักหน่อย”

“ไม่รู้เหมือนกัน”

ขณะที่ทุกคนกำลังคุยกัน ดาวตกก็หล่นลงมาแล้ว

เนื่องจากลานท้าทายมีโล่ป้องกัน ดังนั้นผู้ชมด้านนอกจึงไม่มีทางโดนผลกระทบไปด้วยไม่ว่ามีการต่อสู้รุนแรงขนาดไหน

พวกเขาเห็นแค่ลานท้าทายเต็มไปด้วยเปลวไฟ หลังจากนั้นสองวินาทีเปลวไฟทั้งลานและคนทั้งสองก็หายไปพร้อมกัน

การต่อสู้จบลงแล้ว!

ทุกคนรีบเปิดกระดานอันดับอย่างรวดเร็ว

—— อันดับช่วงเลเวล40-49——

1. ศูนย์หนึ่ง|เลเวล40

2. โจวเทียน|เลเวล49

3. แค่อยากจะปลูกต้นไม้ |เลเวล49

4. สามสิบวันแห่งความเศร้า|เลเวล49

5. พื้นที่โฆษณาให้เช่า|เลเวล49

......

——สิ้นสุด——

“ศูนย์หนึ่งกลายเป็นอันดับหนึ่งแล้ว”

“แต่เขาเป็นนักเวทย์ ถ้ามีนักสู้มาจัดการเขา ต่อให้จัดการเขาไม่ได้แต่คงเปิดไพ่ในมือเขาได้แน่นอน”

“ไพ่ลับของเขาคือผู้เชี่ยวชาญน้ำแข็งที่อยู่ในร่างกายไม่ใช่เหรอ? พูดอีกอย่างคือไพ่ลับของเขาขึ้นมาบนลานท้าทายไม่ได้ใช่ไหม?”

“ผีผู้รู้”

ผู้เล่นค่อนข้างเปิดกว้างเรื่องที่ผู้เล่นคนหนึ่งอาศัยอยู่ในผู้เล่นอื่น

สุดท้ายแล้วเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นแค่ไม่กี่ครั้งในทุกปี และเกือบทั้งหมดเกิดจากไอเทมหรือสกิลแปลกๆ

แต่ผู้เล่นที่อยู่ในร่างกายสามารถถูกเรียกออกมาสู้ได้แต่ทุกคนเห็นแค่ศูนย์หนึ่งเท่านั้น ดังนั้นเรื่องที่เรียกออกมาสู้ได้หรือเปล่ายังเป็นข้อสงสัยสำหรับทุกคน

......

หลังกลับจากอารีน่า หลิงอี้ก็ไม่ได้ทำอะไรต่อและเลือกไปพักผ่อน

จนกระทั่งตื่นขึ้นอีกทีในตอนเช้า เขาเข้าเสินลู่และไปร่วมกลุ่มกับหลินอิ่งและผู้เล่นคนอื่น พวกเขารวมตัวกันไปโจมตีด่านแปดของเส้นทางหลัก

[พื้นที่ปัจจุบัน: ถ้ำเมฆา(เส้นทางหลักด่านแปด)]

[ข้อมูลมอนสเตอร์: ค้างคาวดูดเลือด(เลเวล60-เลเวล65), เจ้าปกครองค้างคาวดูดเลือด (เลเวล65, บอสมอนสเตอร์)]

เส้นทางหลักด่านแปกตั้งอยู่ในถ้ำมืดบนยอดเขา ด่านี้นมีมอนสเตอร์ประเภทเดียวคือสิ่งที่ซ่อนอยู่ในความมืด แสดงให้เห็นแค่ดวงตาสีแดงสดคู่หนึ่งเท่านั้น

พื้นที่ด้านในมีจำกัด สิ่งแวดล้อมมืดสลัว พื้นดินขรุขระ และมอนสเตอร์เป็นประเภทโจมตีจากระยะไกลซึ่งทำให้ระดับอันตรายพุ่งสูงขึ้น

เจ้าปกครองค้างคาวดูดเลือดเป็นมอนสเตอร์ที่มีรูปร่างเหมือนมนุษย์ สวมเสื้อคลุมขนาดใหญ่ด้านนอกสีดำด้านในสีแดง มีผมสีบลอนด์เทา ใต้คิ้วสีเลือดเป็นดวงตาสีเลือดคู่หนึ่ง ผิวของมันซีดและหมองคล้ำ ปากสีแดงของมันมีเขี้ยวเรียวแหลมคู่หนึ่ง

นี่เป็นรูปลักษณ์ของแวมไพร์ทางฝั่งตะวันตก

หลังจากหลินอิ่งรวมร่างแล้วมาอยู่ข้างหลิงอี้ เธอก็มองเจ้าปกครองค้างคาวดูดเลือดที่มีเขี้ยวยาวด้วยใบหน้าที่ไม่หวาดกลัว

เธอยังเดรสสีครีมเหมือนเดิม พู่สีทองทั้งแปดที่ผูกไว้รอบกระโปรงส่องแสงสะท้อนกับขาอันเย้ายวนของเธอ

เนื่องจากมีเซี่ยหว่านชิงรวมร่างด้วย นั่นทำให้มีเพียงหลิงอี้เท่านั้นที่เห็นส่วนเปิดเผยของเธอ จุดเปิดเผยในสายตาของผู้อื่นล้วนเป็นภาพเบลอไปหมด

เธอเอื้อมมือไปด้านหลังเพื่อมัดผมหางห้า ดวงตาของเธอจับจ้องบอสมอนสเตอร์ตรงหน้า แววตาอันสวยงามและลึกล้ำของเธอแฝงไปด้วยความสุขุม

“มีเหตุผลบางอย่างที่ทำให้คนอื่นชนะมันไม่ได้ บอสมอนสเตอร์ตัวนี้ยกให้คุณเลย”

หลังจากมัดผมหางม้าจนแน่น หลินอิ่งก็พูดเสียงเบาด้วยริมฝีปากสีแดง

หลิงอี้ที่กำลังคิดว่าจะดึงดาวตกเข้ามาในนี้ยังไงพยักหน้าแล้วตอบกลับ “ได้ มันค่อนข้างเก่งเลย”

ถ้ำค้างคาวเป็นปัญหาที่รู้จักกันดีในแผนที่ระดับกลาง

ในอดีต เกือบทุกเขตล้วนติดอยู่ที่นี่เป็นเวลาสามหรือสี่เดือน

“ฉันไปก่อนนะ”

พอพูดจบหลินอิ่งก็นึกอะไรบางอย่างได้ เธอหยุดกะทันหันแล้วหันหน้ามาพูดกับหลิงอี้ “จริงด้วย! คุณเป็นนักเวทย์ ถ้าอย่างนั้นไม่ต้องไปสู้กับบอสแล้วกัน”

“ไม่อย่างนั้นคุณจะทำให้ฉันเสียสมาธิ”

แม้ว่าเธอจะพูดอย่างนั้น แต่ในคำพูดของเธอแฝงไปด้วยความกังวล

“ก็ได้”

หลิงอี้พยักหน้า แต่เขาคิดกับตัวเองว่าเขาจะเป็นนักสู้ด้วยเมื่อได้สกิลต่อสู้ระยะประชิด ความแข็งแกร่งและความว่องไวของเขาจะพัฒนาขึ้นมากในอนาคต

หลินอิ่งมองเขาอย่างจริงจัง จากนั้นหันกลับมาแล้วพุ่งไปสู้กับค้างคาวดูดเลือด

มีผู้เล่นหลายคนที่ไปสู้กับค้างคาวดูดเลือด คนเหล่านี้รู้ว่าพวกเขาสู้กับบอสมอนสเตอร์ตัวนี้ไม่ได้จึงเลือกไม่สนใจมัน

แต่พวกเขามีประสบการณ์มากมายในการฆ่ามอนสเตอร์ธรรมดา หลังจากกลุ่มของหลิงอี้ฆ่าบอสมอนสเตอร์และเคลียร์ด่านเสร็จ พวกเขาจะได้รับรางวัลมากมายซึ่งแค่นั้นก็ทำให้พอใจได้แล้ว

“เสี่ยวปิง”

หลิงอี้เรียกจักรพรรดิน้ำแข็งและบอกให้ไปช่วยหลินอิ่ง ในขณะเดียวกันเขาก็ใช้สายลมโจมตีมอนสเตอร์

แค่ยืนอยู่เฉยๆตรงนี้ ข้อมูลต่างๆของทุกระบบก็ปรากฏตรงหน้าเขา

[คุณฆ่าค้างคาวดูเลือด(เลเวล62), ประสบการณ์+23, หินราตรี+3]

[เหรียญทองสองเท่า: หินราตรี+3]

[คุณฆ่า...]

[คุณดูดซับความรู้สึกตื่นเต้น72คะแนนของหลิวสุ่ย]

[คุณดูดซับความรู้สึกอยากกสู้66คะแนนของตงหยวน]

[…]

จากนั้นไม่นาน พอเห็นจักรพรรดิน้ำแข็งหยิบอาวุธระดับSเข็มน้ำแข็งศูนย์องศาออกมา และใช้ขว้างอุกกาบาตใส่เจ้าปกครองค้างคาวดูดเลือดจนกลายเป็นประติมากรรมน้ำแข็ง หลิงอี้จึงฉวยโอกาสนี้ใช้ผนึกสามประการ

หลังจากสามเหลี่ยมสีแดงเข้มผ่านด้านหลังเจ้าปกครองค้างคาวดูดเลือด จักรพรรดิน้ำแข็งก็ทำให้ประติมากรรมน้ำแข็งหนาขึ้นด้วยการเสริมน้ำแข็งเข้าไปอีกหลายชั้น

ตราบใดที่เข็มน้ำแข็งศูนย์องศาแทงทะลุศัตรูอยู่ มันจะสร้างความเสียหายให้ศัตรูอย่างต่อเนื่อง

และหลิงอี้ได้ผนึกการฟื้นฟูของอีกฝ่ายไว้แล้ว ดังนั้นสิ่งที่เขาต้องทำก็คือรอ

หลินอิ่งที่เห็นแบบนั้นจึงถอยกลับไปอยู่ด้านข้างหลิงงี้

ตาของเธอมองไปมาที่จักรพรรดิน้ำแข็ง เธอระงับความอยากรู้ของตัวเองไม่ได้อีกต่อไปจึงถามหลิงอี้ด้วยเสียงเบา “ให้คนคนนั้นฆ่าจะไม่เป็นไรเหรอ?”

คนคนนั้นที่เธอพูดคือจักรพรรดิน้ำแข็ง

"ไม่เป็นไร เธอฆ่าก็คือฉันฆ่า.

“โห...แปลกมา”

เธอแปลกใจที่ทั้งคู่ใกล้ชิดกันขนาดนี้

ตอนที่เธอกำลังสลายการรวมร่าง เธอก็เหลือบไปเห็นผู้ชายผมบลอนด์วิ่งเข้าหาเจ้าปกครองค้างคาวดูดเลือดที่โดนแช่แข็ง

'ขโมย?'

พอมองชั้นน้ำแข็งหนาตรงนั้น หลินอิ่งก็ส่ายหัวด้วยรอยยิ้ม

เธอคิดว่าผู้ชายคนนั้นแย่งบอสมอนสเตอร์จากผู้หญิงชุดสีน้ำเงินไม่ได้แน่นอน