ตอนที่ 166

หลิงอี้คิดว่าการท้าทายคงใช้เวลาไม่เกินหนึ่งชั่วโมง ซึ่งพอดีกับ[ลูกเต๋าเทพความทนทาน]

โชคดีที่โยนได้ 5

ความทนทาน+1000!

เขายืนอยู่ข้างคริสตัลนี้แต่การรับรู้สามารถแผ่ขยายจนไปถึงนอกกำแพงเมืองวงแหวนรอบนอก

เขาไม่ได้รีบลงมือเมื่อเห็นมอนสเตอร์เลเวล1เริ่มปรากฏตัวรอบกำแพงเมืองเขาก็ไม่ได้รีบร้อน

‘ปล่อยให้ผู้เล่นเลเวลต่ำเอาไปก่อน ไม่อย่างนั้นถ้าฉันลงมือเลยพวกเขาคงไม่ได้ส่วนแบ่ง’

ปัจจุบันเขามีพลังเวท1,300และเลเวล49 พลังการต่อสู้พลังเวทเท่ากับ63,700 ดาวตกปกติมีเส้นผ่านศูนย์กลางมากกว่า6,000เมตร และดาวตกสิบเท่ามีเส้นผ่านศูนย์กลางมากกว่า60กิโลเมตร

เกือบจะใหญ่กว่าเมืองปู้เยี่ย

ถึงเขาจะอยู่ข้างคริสตัล แต่เขาสามารถโจมตีศัตรูทุกตัวที่เข้ามาในเมืองปู้เยี่ยได้!

พอเขาบินไปที่คริสตัล ผู้เล่นหลายคนก็เริ่มส่งเสียงโห่ร้อง

“เอาแล้ว พี่ใหญ่ศูนย์หนึ่งมาแล้ว!”

“พี่ใหญ่ศูนย์หนึ่งเคยฆ่ามอนสเตอร์ทั้งหมดในพื้นที่ทดสอบมาแล้ว ครั้งนี้ต้องไม่มีปัญหาแน่นอน!”

“พลังทำลายล้างอันดับ1ของโลก จะป้องกันได้นานแค่ไหนก็ขึ้นอยู่กับพี่ใหญ่แล้ว!”

ผู้เล่นเก่าโห่ร้องด้วยความตื่นเต้น ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและรื่นเริง ดวงตาที่มองหลิงอี้เต็มไปด้วยความหวังและความไว้ใจ

ผู้เล่นใหม่ที่เพิ่งเข้ามาในพื้นที่ต่างตกใจกับการกระทำของผู้เล่นเก่าและหันไปมองเขาด้วยความแปลก

'นี่คือพี่ใหญ่ศูนย์หนึ่งในตำนานเหรอ? ชื่อเสียงโด่งดังจริงๆ’

“นั่นคือคนที่รู้จักกันในชื่อ'พี่ใหญ่เรียกดวงดาว'และ'ราชามอนเตอร์ในร่างมนุษย์'ใช่ไหม? นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้เห็นเขาตั้งแต่ฉันมาที่เขตนี้....

“เชี่ย ฉันเข้ามาเขตนี้เพื่อเจอพี่ใหญ่ศูนย์หนึ่งผู้โด่งดังระดับโลกคนนี้ ในที่สุดก็ได้เห็นเขาแล้ว ตื่นเต้นไปหมดเลย!”

หลิงอี้ไม่ได้ติดต่อกับผู้เล่นในเขตเดียวกันมาระยะหนึ่งแล้ว พอโดนทุกคนจับตามองแบบนี้เขาจึงรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย

'ทุกคนรู้อยู่แล้วว่าฉันจะทำอะไร แต่ทำไมความสนใจถึงยังไม่ลดลงอีก’

พูดตามหลักเหตุผลคือเมื่อเวลาผ่านไปความสนใจของทุกคนจะค่อยๆลดลง...

ขณะที่หลิงอี้สับสน หลินอิ่งซึ่งกำลังหารือเรื่องการรับมือกับผู้เล่นเลเวล50-60ได้ยินเสียงโห่ร้องของคนอื่นๆ เธอก็รีบทิ้งการหารือแล้วมาหาหลิงอี้

“ฮี่ฮี่ เราเจอกันอีกแล้วพี่ใหญ่”

พอเห็นรูปลักษณ์สวยงามของเธอ หลิงอี้ก็รู้ทันทีว่าเธอรวมร่างกับเซี่ยหว่านชิงแล้ว ดังนั้นเขาจึงพยักหน้าตอบด้วยความอ่อนโยน

ผู้เล่นเลเวล50-60ไม่กี่คนเห็นว่าหลิงอี้มีทัศนคติที่อ่อนโยนและไม่ปฏิเสธที่คนอื่นเข้าใกล้ พวกเขาจึงเข้าหาหลิงอี้อย่างไร้ยางอาย

“สวัสดีพี่ใหญ่”

“พี่ใหญ่สบายดีนะ”

“ขอให้พี่ใหญ่มีความสุข”

“…”

เมื่อเห็นคนเหล่านี้เริ่มเข้าใกล้หลิงอี้ หลินอิ่งจึงเหลือมองพวกเขาแล้วพูดเรื่องงาน “มอนสเตอร์จะเพิ่มหนึ่งเลเวลในทุกนาที ต่อให้เรารับมือกับมอนสเตอร์เลเวล50ได้แต่พวกมันจะปรากฏขึ้นล้านตัวในทุกนาที ถ้าไม่กำจัดให้หมดให้ทันเวลา มอนสเตอร์เลเวล60อาจจะมีหลายสิบล้านตัว”

“เพราะอย่างนั้นฉันเลยวางแผนแบ่งคนแข็งแกร่งออกเป็นสี่ฝั่ง และแยกกันไปฆ่ามอนสเตอร์นอกกำแพงวงแหวนรอบนอกทั้งสี่แห่งทิศได้แก่เหนือ ใต้ ตะวันออก ตะวันตกตก”

“ส่วนคุณคอยปกป้องคริสตัลตรงกลาง คุณคิดว่ายังไง?”

หลินอิ่งคิดว่าแผนการของเธอดีมาก เธอจึงมองเขาโดยหวังว่าจะได้รับคำชมจากอีกฝ่าย

แต่อีกฝ่ายส่ายหัวและตอบว่า “ลำบากเกินไป”

“กำจัดในครั้งเดียวง่ายกว่า”

“ห๊ะ?” หลินอิ่งและคนรอบด้านต่างตะลึง

หลิงอี้กอดอกพูดอย่างจริงจัง “มอนสเตอร์จะปรากฏขึ้นนอกกำแพงชั้นนอก กำแพงชั้นนอกอยู่ห่างจากที่นี่30 กิโลเมตร ความเร็วสูงสุดในการเคลื่อนที่คือ100เมตรต่อวินาที ดังนั้นพวกมันต้องใช้เวลา5นาทีในการมาถึงที่นี่”

“หลังจากเลเวลเพิ่มขึ้นระยะการโจมตีของฉันก็ครอบคลุมได้ทั้งเมืองปู้เยี่ย ฉันกำจัดพวกมันได้ทุกตัวตราบใดที่เรียกดาวตกทุกๆ5นาที”

พอได้ยินแบบนั้นทุกคนจึงมองหน้ากันไปมาด้วยดวงตาเบิกกว้าง

'ปรากฎว่าอุกกาบาตมีชื่อว่าดาวตก...' ในที่สุดพวกเขาก็รู้ชื่อของอุกกาบาตอนอันนี้

หลินอิ่งเม้มริมฝีปากแล้วถามอย่างรวดเร็ว “วิธีนี้คงไม่มีปัญหาในช่วงแรก แต่ช่วงหลังพวกมอนสเตอร์จะมีเลเวลสูงขึ้น ดาวตกคงฆ่าพวกมันในครั้งเดียวไม่ได้ใช่ไหม?”

“ถ้าโจมตีครั้งเดียวไม่ตายก็โจมตีสองครั้ง ถ้าโจมตีสองครั้งไม่ตายก็โจมตีสามครั้ง

“คุณจะมีแรงพอเหรอ?”

“พออยู่แล้ว ถึงจะไม่พอก็ยังมียาเพิ่มแรงไม่ใช่เหรอ?”

หลินอิ่งและคนอื่นๆรู้สึกเหลือเชื่อเมื่อได้ยินคำพูดนี้ แต่พวกเขาไม่ได้แปลกใจนักเมื่อคิดว่าคนที่อยู่ตรงข้ามเป็นคนร้ายกาจที่เคยทำลายพื้นทดสอบมาแล้ว

“เอาล่ะ ทำตามแผนของเธอก็ได้...แต่พวกเราจะลงมือทีหลังเพราะมันมีรางวัลอันดับตามจำนวนมอนสเตอร์ที่ฆ่าด้วย”

“ไปเถอะ”

พอเห็นหลิงอี้โบกมือ คนที่เหลือก็รีบแยกย้ายกันไปสี่ทิศทาง

“ลาก่อนพี่ใหญ่!”

“ลาก่อน!”

หลินอิ่งโบกมืออำลาเขา เธอกลายเป็นบอลแสงเหมือนก่อนหน้านี้และบินทางทิศตะวันออก

หลังจากพวกเขาจากไปพื้นที่ตรงหลิงอี้จึงเป็นที่โล่ง ผู้เล่นที่อยู่ใกล้เขามากที่สุดอยู่ห่างออกไปสี่เมตร

จำนวนผู้เล่นทั้งหมดที่เข้ามาคือ10ล้านคน ซึ่งเป็นไปไม่ได้ที่ทุกคนจะวิ่งออกไป

แม้จะมีคนแค่10%ที่คอยปกป้องคริสตัลที่นี่ แต่นั่นยังเป็นจำนวนล้านคน!

คนเหล่านี้ล้อมหลิงอี้และคริสตัลไว้ตรงกลาง พอกวาดสายตามองก็ยังมีความรู้สึกเหมือนเดิม - เขามองฝูงชนจำนวนมากในพริบตาเดียวและมองไม่เห็นจุดสิ้นสุด

ยังเยอะเหมือนเดิม

“เป้าหมายของการท้าทายทรัพยากรคือเขตทั้งหมด ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับคนแข็งแกร่งที่เหนือกว่าคนอื่นอย่างฉัน”

หลิงอี้ลูบคางและเปิดข้อมูลการท้าทายทรัพยากรครั้งก่อนเพื่อดูว่าคนที่ฆ่ามอนสเตอร์ได้มากที่สุดในการท้าทายทรัพยากรรอบก่อนๆได้รับผลตอบแทนอะไรบ้าง

ผลลัพธ์: ม้วนหนังสือกองทัพระดับd, ม้วนหนังสือกองทัพระดับc, ม้วนหนังสือกองทัพระดับd...

มีแต่ม้วนหนังสือกองทัพ!

ม้วนหนังสือเหล่านี้เป็นแบบใช้ครั้งเดียวทั้งหมด มันสามารถเรียกมอนสเตอร์อัญเชิญหลายสิบที่คงอยู่ในระยะเวลาสั้นออกมาช่วย ส่วนใหญ่มักจะเอาไว้ช่วยสู้กับบอสมอนสเอตณื

พอหลิงอี้ดูเอฟเฟกต์ของม้วนหนังสือกองทัพแต่ละอัน เวลาก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว

การท้าทายผ่านไป20นาที มอนสเตอร์จำนวนมากทะลวงผ่านวงแหวนรอบนอก วงแหวนรอบกลาง และกำลังเข้าสู่วงแหวนด้านใน

ในเวลานี้เองที่เขาได้ใช้[ดาวตก]เป็นครั้งแรกในการท้าทาย

เมื่อดาวตกที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางมากกว่า60,000เมตรปรากฏขึ้นบนอากาศเหนือเมืองปู้เยี่ย ผู้เล่นเก่าที่เคยเห็นมันมาหลายครั้งต่างนิ่งสงบ ในขณะที่ผู้เล่นใหม่รู้สึกแปลกใจ

“ถึงฉันจะเคยเห็นมันในฟอรัมมาก่อน แต่ตอนนี้ก็ยังรู้สึกว่ามันใหญ่เกินไปอยู่ดี”

“ดูแล้วน่าจะใหญ่กว่า40,000เมตร ถ้ามันแข็งทนทานและตกมาเร็วกว่านี้ โลกของเราคงได้แตกแน่นอน”

หลังจากนั้นไม่นานดาวตกก็ตกลงสู่พื้น

ผู้เล่นไม่ได้รับความเสียหายใดๆ แม้แต่แสงเจิดจ้าของดาวตกที่สามารถทำลายสายตาของพวกเขาก็ยังมีแสงอ่อนลงในสายตาพวกเขา

เสียงอันน่ากลัวที่สามารถทำลายแก้วหูได้ถูกลดเสียงลงจนผู้คนได้ยินแค่เสียง‘กึกก้อง’อันแผ่วเบา

ถ้ามอนสเตอร์ทั้งหมดไม่ได้ถูกทำลายในครั้งเดียว หลายคนคงคิดว่ามันเป็นของปลอม

ไม่กี่นาทีต่อมา หลิงใช้ดาวตกมากขึ้นเรื่อยๆ

หนึ่งครั้งในห้านาที สองครั้งในห้านาที...

เวลาท้าทายผ่านไป50นาที

มอนสเตอร์ทุกตัวมีเลเวล50!