“ดี”

หลิงอี้จดเรื่องนี้ไว้

“แล้วเธอล่ะซูโหรว?”

“อื้ม อืม”

หลินซูโหรวลังเลไม่ได้พูดอะไร

พอมองไปดู ตอนนี้เธอกำลังตาหลับตาแน่นด้วยหน้าแดงก่ำ ร่างกายที่บอบบางสั่นเทิ้มเหมือนกำลังควบคุมอะไรบางอย่าง

“ช่างมันก่อนแล้วกัน”

แน่นอนว่าหลิงอี้ไม่ได้ปล่อยให้เธอทนต่อ เขาจูบริมฝีปากของเธอเบาๆเพื่อปลดปล่อยสัตว์ร้าย

กลางวัน

ด้วยความคาดหวังที่กระตือรือร้นของผู้คนทั่วโลก การประเมินผู้เล่นได้เริ่มขึ้นแล้ว

ครั้งนี้มีผู้ลงทะเบียนสูงถึง5100ล้าน!

“เป็นเพราะคริสตัลศักยภาพของนายเลยที่ทำให้คนที่ผ่านส่วนใหญ่เป็นคนเสินเซี่ย”

ในห้องโถง หยุนจีพูดขณะดูการประเมินบนหน้าจอทีวี

การประเมินผู้เล่นเป็นการพิจารณาเรื่องสมรรถภาพทางกาย ความฉลาด โชค และด้านอื่นๆของคนธรรมดา

หลังจากเข้าไปแล้วผู้ท้าทายต้องทอยลูกเต๋าเลือกหนึ่งในหกเส้นทาง แต่ละสายมี5ด่าน ถ้าโชคดีเลือกเส้นทางที่ตนเองเชี่ยวชาญได้ส่วนใหญ่แล้วก็จะกระโดดโลดเต้น

“อืม” หลิงอี้ตอบเสียงเบา

บนหน้าจอเป็นด่านสองของเส้นทางสาม เส้นทางสามในเดือนนี้เป็นทางเดินทุ่งหญ้ายาว500เมตรที่มีสิงโตจำนวนมาก

ผู้ท้าทายบางคนซ่อนตัวอยู่ในพงหญ้าโดยตั้งใจจะแอบผ่านไป ในขณะที่คนอื่นๆวิ่งสุดกำลังเพื่อใช้ความเร็วในการผ่านไป บางคนถึงกับใช้คนอื่นเป็นเกราะกำบัง ผลักคนอื่นออกไปทันทีที่สิงโตเข้ามาใกล้และฉวยโอกาสนี้วิ่งหนี

แต่ถึงอย่างนั้นในคนกลุ่มนี้ก็ยังมี‘อัจฉริยะตัวน้อย’บางคนที่มีความเร็วสองหรือสามเท่าของคนอื่นๆ เมื่อเริ่มวิ่งพวกเขาก็ทิ้งคนอื่นไว้ข้างหลัง!

คนเหล่านั้นคือชาวเสินเซี่ยที่กระตุ้นศักยภาพด้วยคริสตัลศักยภาพโดยเพิ่มค่าคุณสมบัติทั้งหมดเพียงไม่กี่แต้ม!

“การพัฒนาคุณสมบัติบางอย่างทำให้พวกเขาได้เปรียบมากกว่าที่ฉันคิดไว้” หลิงอี้ขมวดคิ้วรู้สึกแย่เล็กน้อย

“ใช่”

เซี่ยหว่านชิงที่สวมผ้าคลุมสีดำกำลังตัดเล็บอย่างระมัดระวัง เธอพยักหน้าเห็นด้วยเมื่อเธอได้ยินดังนั้น “ก่อนหน้านี้ที่คริสตัลศักยภาพปรากฏขึ้น ประเทศอื่นๆมีปฏิกิริยาตอบโต้รุนแรงมาก แต่เพราะยังไม่เป็นประสิทธิภาพโดยเฉพาะของมันจึงอดกลั้นไว้ได้”

“พอการประเมินวันนี้สิ้นสุดลงและรู้ว่าพวกเขาตามหลังเสินเซี่ยมาก พวกเขาจะรวมตัวกันเรียกร้องของจากเราแน่นอน”

หลินซูโหรวที่อยู่อีกฝั่งตอบกลับ “ครั้งนี้จะเล่นตลกไม่ได้แล้ว ต้องตัดสินใจจริงๆว่าจะให้หรือไม่ให้”

ก่อนเธอจะพูดจบหลิงอี้ก็ได้ยิน‘ติ๊ง’ มีคนส่งข้อความถึงเขา

เปิดขึ้นดู

[ทูตหงส์แดง: คุณดูการประเมินอยู่หรือเปล่า?]

[ศูนย์หนึ่ง: อ่า เธออยากพูดคุยเรื่องคริสตัลศักยภาพใช่ไหม?]

[ทูหงส์แดง: ใช่ เราได้รับข่าวมาว่าประเทศอื่นกำลังเตรียมพร้อมขอเจรจากับเราเรื่องคริสตัลนี้]

[พวกเราคิดทางที่ดีควรให้โควตาพวกเขาใช้ด้วย]

[ศูนย์หนึ่ง: ไม่มีปัญหา พวกเธอตัดสินใจเองได้เลย]

คุณสมบัติบางอย่างที่คริสตัลศักยภาพสามารถพัฒนาให้ไม่สำคัญนัก และหลิงอี้ไม่ได้สนใจเรื่องนี้เลย

[ศูนย์: ขอบคุณที่เข้าใจ]

หลังปิดหน้าจอสนทนา หลิงอี้หันไปมองพวกเธอแล้วบอกเหตุผล

หลินซูโหรวกับคนที่เหลือต่างพยักหน้าโดยไม่แปลกใจกับผลลัพธ์นี้

การประเมินบนหน้าจอยังคงดำเนินต่อไป แต่จิตใจของหลิงอี้ไม่ได้อยู่ที่การประเมินและย้ายไปที่แพ็คเลือกไอเทมระดับS2อันที่เหลือ

เขาลังเลอยู่นาน

ในที่สุดเขาก็เลือกไอเทม[กระจายข่าวขอบเขตสวรรค์]กับ[บอกใบ้คำทำนาย]สองอย่างนี้

[กระจายข่าวขอบเขตสวรรค์( (S)]: สามารถส่งข้อมูลเช่น เสียง รูปภาพ และข้อความไปยังพื้นที่ที่กำหนดภายในระยะ1,000กิโลเมตร

[บอกใบ้คำทำนาย(S)]: หลังใช้งาน เมื่อต้องเผชิญกับตัวเลือกบางอย่างข้อมูลคำใบ้ที่เกี่ยวข้องจะปรากฏขึ้นข้างตัว ข้อมูลที่ให้จะเกี่ยวข้องกับอนาคตไม่เกิน10วินาที,มีผล5ครั้งต่อวัน

หลิงอี้คิดอยู่ครู่หนึ่งจากนั้นจำลองการกลายพันธุ์ไอเทมทั้งสองนี้

เอาอันไอเทมอันเดิมให้พวกหลินซูโหรว ส่วนอันที่พัฒนาแล้วเก็บไว้ใช้เอง

พอเป็นภาพชัดแล้วเปิดดูอีกครั้ง

[กระจายข่าวขอบเขตสวรรค์(S)]: สามารถส่งข้อมูลเช่น เสียง รูปภาพ และข้อความภายในระยะที่ผู้ใช้กำหนด

[บอกใบ้คำทำนาย(S)]: หลังใช้งาน เมื่อต้องเผชิญกับตัวเลือกบางอย่างข้อมูลคำใบ้ที่เกี่ยวข้องจะปรากฏขึ้นข้างตัว ข้อมูลที่ให้จะเกี่ยวข้องกับอนาคตไม่เกิน10นาที, เปิดใช้ได้10ชั่วโมงต่อวัน

“ฟู่วว”

เมื่อดูไอเทมทั้งสองที่ปรากฏขึ้นใหม่ ใบหน้าหลิงอี้ก็แสดงรอยยิ้มอย่างพึงพอใจ

“กระจายข่าวขอบเขตสวรรค์ระดับSเป็นไอเทมรุ่นพัฒนาของธงขอบเขตกว้างระดับA ส่วนบอกใบ้คำทำนาย”

“มันอยู่ระดับนิ้วทองแล้ว!”

หลิงอี้ยังไม่แน่ใจกับเอฟเฟกต์โดยเฉพาะของมัน เขาจำเป็นต้องลองใช้ก่อนที่จะสรุปผล

คิดได้แบบนั้น

เขารีบใส่ไอเทมทั้งสองลงกระเป๋าเป้ ในขณะเดียวกันก็เปิดใช้บอกใบ้คำทำนาย

“ต่อไปก็”

เขาหันไปมองทั่วห้องโถง

หันกลับมาและหยุดที่ร่างของหยุนจี ตอนนี้เธอกำลังนั่งไขว่ห้างดูทีวีบนโซฟาด้านขวา

หลิงอี้จ้องเธออย่างตั้งใจ ปล่อยให้ความคิดแตกแยกออกมาเพื่อกระตุ้นเอฟเฟกต์ไอเทมให้ได้มากที่สุด

คิดไม่ถึงว่ามันจะปรากฏจริงๆ

[คุณกำลังจะสัมผัสเธอ เธอสนุกกับมันมากและคิดจะ‘โจมตี’คุณ]

“อืม”

พอเห็นคำใบ้ที่อยู่ตรงหน้า หลิงอี้ลูบคางแล้วพึมพำในใจ “เป็นการบอกใบ้เรื่องบุคคลที่สองให้ฉัน แน่นอนว่ามันเป็นเรื่องในอนาคต”

เขาเลื่อนสายตาไปมองหลินซูโหรว

[คุณตั้งใจจะ‘โจมตี’หลินซูโหรว เธอให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี พวกคุณเริ่มรู้สึกสบายตัว]

“มีชื่อหลินซูโหรวอยู่ในคำใบ้ด้วย น่าจะเป็นเหตุผลเดียวกับความคิด คนที่ฉันรู้จักจะมีชื่อขึ้น”

หลิงอี้ได้รับคำใบ้อีกครั้ง

เขาหันไปมองเซี่ยหว่านชิง

[คุณกำลังจะขอให้เธอซักผ้าให้ เธอทำตามอย่างเชื่อฟังแต่ลงมาถามคุณอีกครั้งเพราะไม่เจอผ้าที่ต้องซัก]

“อืม”

เพื่อให้ได้คำใบ้มากขึ้น หลิงอี้จึงลุกขึ้นแล้วเดินไปที่ลานบ้าน มองไปทางซ้ายขวา

พอเห็นดอกกุหลาบในสวนเขาก็เอื้อมมือไปเด็ดมันขึ้นมา

ข้อมูลไม่ปรากฏ

“เฮ้อ” หลิงอี้ถอนหายใจ “สิ่งไม่ค่อยมีประโยชน์ตอนใช้ในบ้าน จะมีประโยชน์ในดินแดนลับหรือที่อื่นมากกว่า”

ขณะที่เขาพูด เขากำลังจะตบต้นไม้ใหญ่ข้างๆ

[คุณเอื้อมมือไปตบต้นไม้ใหญ่ นกตกใจบินหนีไป]

หลิงอี้ “…”

เขาหยุดมือที่กำลังจะตบต้นไม้ เงยหน้าขึ้นมอง เห็นนกสองสามตัวยืนอยู่บนยอดไม้ ขนสีเขียวอ่อนของนกทำให้มันกลมกลืนกับใบไม้ เขาคงมองไม่เห็นเลยถ้าไม่สังเกตให้ดี

ในเวลาเดียวกันเขายังพบว่าคำใบ้ที่แสดงในปัจจุบันคาดเดาจากอนาคตที่สอดคล้องกับสิ่งที่เขาจะทำ

ถือได้ว่าเป็น‘รุ่นรอบคอบ’กับ‘รุ่นระยะใกล้’ของการทำนายอนาคต

แน่นอนว่า

เป็นไปไม่ได้ที่จะสรุปการกระทำเหล่านี้ ส่วนการจะลองเรื่องความแน่นอน เขาต้องไปลองในเสินลู่ ดินแดนลับ ดินแดนลับใหญ่ก่อนถึงจะตัดสินได้ดีกว่านี้

หลังปิดเอฟเฟกต์ของไอเทมแล้วหลิงอี้ก็กลับไปที่ห้องโถง

“ไปทดสอบเอฟเฟกต์ไอเทมใหม่มาเหรอ? แล้วเป็นยังไงบ้าง?” เซี่ยหว่านชิงถาม

เธอได้ยินสิ่งที่เขาพูดเมื่อกี้

“ก็ดี”

หลิงอี้พยักหน้าแล้วสรุปสั้นๆว่า “ฉันลองอย่างอื่นในโลกนี้ไม่ได้แล้ว แต่สิ่งเห็นน่ามีประโยชน์ในหลายสถานการณ์”